VII SA/Wa 1136/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] grudnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] kwietnia 2021 r. skarżący P. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] grudnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Powyższa skarga została nadana w placówce pocztowej przez skarżącego, bezpośrednio do tutejszego Sądu w dniu 15 kwietnia 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej - k. 3 akt sądowych). Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 28 kwietnia 2021 r. skargę przekazano organowi celem udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych. Przesyłkę zawierającą skargę nadano do organu w dniu 6 maja 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie - k. 8 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ocenę zachowania przez skarżącego terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. należy poprzedzić ustaleniem daty doręczenia P.Ś. zaskarżonej decyzji. Istotne jest to, że w niniejszej sprawie decyzja Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] grudnia 2020 r. została wydana w trybie przepisów ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1363 ze zm. - dalej jako specustawa drogowa), które przewidują szczególny tryb doręczania decyzji. Zaskarżona decyzja podlegała doręczeniu, poza wnioskodawcą - w trybie publicznego ogłoszenia uregulowanego w art. 49 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. - dalej jako k.p.a.). Zgodnie z treścią tego przepisu strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Niezależnie więc od faktycznej daty zapoznania się stron z treścią obwieszczanej decyzji wskazany przepis wprowadza fikcję prawną, przesądzającą że doręczenie nastąpiło z upływem czternastu dni od publicznego ogłoszenia, która nie może być obalona przez wykazanie faktycznego zapoznania się z treścią decyzji w dacie późniejszej, niż wynikająca z art. 49 k.p.a. Przepisem szczególnym, na podstawie którego miał zastosowanie w rozpoznawanej sprawie wskazany wyżej sposób doręczeń, jest art. 11f ust. 3 specustawy drogowej. Na mocy powyższego przepisu Minister Rozwoju, Pracy i Technologii w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w rejestrze publicznym o gruntach i budynkach (katastrze nieruchomości). Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Jak stanowi art. 11f ust. 4 ww. ustawy zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji. Zgodnie z art. 11f ust. 6 ustawy przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio do doręczania i zawiadamiania stron o decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydanej przez organ drugiej instancji. Zastosowanie do wskazanego wyżej sposobu doręczenia decyzji skutków prawnych określonych w art. 49 k.p.a. wynika z faktu, że stosownie do art. 11c ww. ustawy do postępowania w sprawach dotyczących wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów tej ustawy. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona zgodnie ze wskazaną wyżej regulacją: na piśmie tylko wnioskodawcy, natomiast pozostałe strony tej decyzji zostały zawiadomione o jej wydaniu w drodze obwieszczenia, przy czym przesłano im także zawiadomienia stosownie do art. 11f ust. 3 w zw. z art. 11g specustawy drogowej. Obwieszczenie o wydaniu przez Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii decyzji z [...] grudnia 2020 r. znak [...] zostało umieszczone: 1) w Ministerstwie Rozwoju, Pracy i Technologii oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu od dnia [...] stycznia 2021 r., 2) w Urzędzie Miejskim w [...] w dniach od [...] do [...] lutego 2021 r. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej od dnia [...] lutego 2021 r., 3) w Urzędzie Miejskim w [...] oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu od [...] do [...] lutego 2021 r., 4) w Urzędzie Gminy [...] oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu od [...] do [...] lutego 2021 r., 5) w Urzędzie Gminy [...] oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu w dniach od [...] do [...] lutego 2021 r., 6) w prasie lokalnej [...]- wydanie z dnia [...] stycznia 2021 r. Wyjaśnienia wymaga, że dla pozostałych - poza wnioskodawcą - stron postępowania, którym nie doręczono decyzji na piśmie, lecz zawiadomiono o niej w drodze obwieszczeń, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy liczyć od daty doręczenia decyzji zgodnie z art. 49 k.p.a. W tym przypadku bez znaczenia dla biegu tego terminu pozostaje dzień doręczenia takim stronom zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Pismo to ma charakter jedynie informacyjny, pozbawiony doniosłości prawnej. Skutki prawne, zgodnie z art. 49 k.p.a., wywołuje jedynie doręczenie w drodze obwieszczenia. Dla interpretacji sposobu obliczania terminu wynikającego z art. 49 k.p.a. warto posłużyć się ugruntowaną już wykładnią powyższego przepisu dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyroki NSA: z dnia 5 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OSK 235/11, z dnia 15 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 847/12, z dnia 1 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1903/10, oraz postanowienie NSA z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt II OSK 2136/11; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) który przyjął, że bieg terminu czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia, po upływie których doręczenie uważa się za dokonane, rozpoczyna się w dniu, w którym dokonano publicznego ogłoszenia, tj. dzień, w którym dokonano zamieszczenia obwieszczenia o wydaniu i treści decyzji na tablicy ogłoszeń właściwego urzędu, na jego stronie internetowej lub we właściwej gazecie. Dla rozpoczęcia biegu terminu doręczenia decyzji zgodnie z art. 49 k.p.a. miarodajny jest pierwszy dzień, w którym ogłoszenie zostało opublikowane w sposób określony w tym przepisie lub przepisach szczególnych. W sytuacji zaś, gdy publiczne ogłoszenie obwieszczenia o wydaniu decyzji dokonywane jest w różnych miejscach i za pomocą różnych środków przekazu - należy ustalić, kiedy ukazało się po raz pierwszy ostatnie z obwieszczeń i ten dzień traktować jako dzień rozpoczęcia biegu terminu czternastu dni, którego upływ skutkuje uznaniem doręczenia decyzji w trybie art. 49 k.p.a. Z powyższego wynika, że najpóźniej zawiadomienie w drodze obwieszczenia o wydaniu zaskarżonej decyzji ukazało się [...]lutego 2021 r. w Urzędzie Miejskim w [...] i w Urzędzie Gminy [...]. Stosownie do art. 49 k.p.a. zawiadomienie bądź doręczenie decyzji przez obwieszczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Mając na uwadze, że obwieszczenie najpóźniej miało miejsce [...]lutego 2021 r. należało przyjąć, że decyzja Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii została doręczona P.Ś. z upływem czternastu dni od tej daty, czyli z dniem [...] lutego 2021 r. Od tej daty biegł zatem termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego na powyższą decyzję, stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął więc 26 marca 2021 r. W niniejszej sprawie skarga na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] grudnia 2020 r. znak [...] została wniesiona przez skarżącego po upływie ustawowego terminu. Podkreślić należy, że skarga została wniesiona bezpośrednio do tutejszego Sądu, z pominięciem organu, którego decyzja podlegała zaskarżeniu i nie zwierała jakiegokolwiek żądania przywrócenia terminu. Zauważyć należy, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego sąd ten powinien ją zatem przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez skarżącego osobiście bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 15 kwietnia 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej), czyli z pominięciem organu, którego akt podlegał zaskarżeniu. Sąd administracyjny przekazał skargę według właściwości do organu 6 maja 2021 r. i tę datę należy uznać za dzień wniesienia skargi przez skarżącego. Przekazanie skargi do organu właściwego 6 maja 2021 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu, którego koniec przypadał na dzień 26 marca 2021 r. W tej sytuacji skarga - jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia - podlegała odrzuceniu. Dodać przy tym należy, że nawet prawidłowe wniesienie skargi w terminie 15 kwietnia 2021 r. skutkowałoby przyjęciem, że termin ten również został przekroczony. Z powyższych względów, Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. .................................. Wojciech Sawczuk