VII SA/Wa 1158/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2016 r. sprawy ze skargi Starosty [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zwłokę w wydawaniu decyzji oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Starosty Otwockiego na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...], nakładające na Starostę [...] karę pieniężną w wysokości 6 000 zł. za 12 dni zwłoki w wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] , znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] obręb [...], w [...] - uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wysokości nałożonej kary i ustalił wysokość kary na 5 000 zł. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. Wojewoda [...] zawiadomił Starostę [...] o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary za niezakończenie w ustawowym terminie sprawy wydania decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] obręb [...] w [...]. Wojewoda wskazał, że wniosek o pozwolenie na budowę wpłynął do Starosty [...] w dniu [...] listopada 2012 r. W dniu [...] listopada 2012 r. inwestor dokonał korekty oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane o wskazanie współwłaściciela wraz z podaniem adresu do korespondencji. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r., Starosta [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego. Następnie, pismem z dnia [...] listopada 2012 r. ww. organ zawiadomił strony o zakończeniu postępowania administracyjnego, informując o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w terminie 7 dni, od daty otrzymania zawiadomienia. Kolejno - pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Starosta [...] wystąpił do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] o udostępnienie danych, ze zbiorów rejestracji zgonów dot. J. K., współwłaściciela działki inwestycyjnej. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Starosta [...] zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne. Dalej, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Starosta [...] podjął z urzędu postępowanie administracyjne. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. Starosta [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania osoby będące stronami w sprawie, wyznaczając 3 dniowy termin na zapoznanie się z dokumentacją sprawy, licząc od daty otrzymania zawiadomienia. Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Starosta [...] powiadomił strony o zakończeniu przedmiotowego postępowania, wyznaczając 7 dniowy termin, na zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem w sprawie, licząc od daty otrzymania zawiadomienia. W dniu [...] lipca 2013 r. Starosta [...] wydał decyzję Nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę - wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] obręb [...] w [...]. W ocenie Wojewody termin 65 dniowy, o którym mowa w art. 35 ust 6 Prawa budowlanego rozpoczął swój bieg od daty korekty oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością, tj. w dniu [...] listopada 2012 r. Postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę w powyższej sprawie - licząc od kompletnego wniosku do dnia wydania decyzji kończącej postępowanie - trwało 230 dni. Po odjęciu od tego okresu 65 dni wynikających z terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane oraz 153 dni z tytułu wystąpienia w dniu 12 grudnia 2012 r. do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] oraz zawieszenia przedmiotowego postępowania pomiędzy 18 grudnia 2012 r. a 14 maja 2013 r., doszło do 12 dniowego przekroczenia terminu, określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane (230-65-153=12 dni przekroczenia terminu). W rezultacie 12 dniowe przekroczenie skutkowało, zgodnie z treścią ww. przepisu, karą pieniężną w wysokości 6 000 zł. Ponadto, w ocenie Wojewody [...] żaden inny termin nie podlega odliczeniu od okresu trwania całego postępowania na podstawie art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Starosta [...]. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że Wojewoda prawidłowo oznaczył jako datę rozpoczęcia biegu 65 dniowego terminu wskazał datę korekty oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością tj. dzień [...] 2012 r. Dodał, że zawiadomienie o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o 7 dniowym terminie na zapoznanie się z aktami oraz składanie wniosków i zastrzeżeń wysłano do stron już 22 listopada 2012 r. (zatem już w 6 dniu postępowania). Zawiadomienie do J. K. zwrócono dnia 29 listopada 2012 r. z adnotacją, że adresat zmarł. Dnia [...] grudnia 2012 r. organ wystąpił do Urzędu Stanu Cywilnego w [..] [...] o udostępnienie danych z rejestru zgonów, a dnia [...] 2012 zawiesił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę Starosta wskazał, iż pomiędzy 22 listopada 2012 r., a 12 grudnia 2012 r. w związku z oczekiwaniem na zgłoszenie ewentualnych skarg i zastrzeżeń przez strony oraz w związku z informacją o śmierci jednej ze stron tj. przez okres 20 dni postępowanie nie mogło się toczyć z przyczyn niezależnych od organu. Ponadto, po ponownym podjęciu postępowania, jeszcze raz wysłano do stron dnia 12 czerwca 2013 r. zawiadomienie o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o 7 dniowym terminie na zapoznanie się z aktami oraz składanie wniosków i zastrzeżeń. Ostatnia ze stron odebrała zawiadomienie dnia 17 czerwca 2013 r. - zatem 7 dniowy termin na składanie zastrzeżeń upłynął dla tej strony dnia 24 czerwca 2013 r. Zatem pomiędzy 12 a 24 czerwca 2012 tj. przez okres 12 dni postępowanie nie mogło się toczyć z przyczyn niezależnych od organu. Zauważył, iż obowiązek umożliwienia wypowiedzenia się stronie co do zebranego materiału dowodowego wynika z ogólnej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu i jest wyrażony w przepisie art. 10 § 1 k.p.a. . W związku z tym organ nie mógł wydać decyzji w sprawie pozwolenia na budowę wcześniej, gdyż oczekiwał na ewentualne zastrzeżenia, które mogły wystąpić od stron postępowania. Po rozpoznaniu ww. zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał wskazane na wstępie postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] uchylające zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wysokości nałożonej kary i ustalające wysokość kary na 5 000 zł. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że Wojewoda [...] w swoim rozstrzygnięciu przyjął, że 65-dniowy termin, o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, rozpoczął swój bieg w dniu 16 listopada 2012 r., tj. w dniu dokonania przez inwestora korekty oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Następnie od okresu trwania postępowania administracyjnego, czyli od [...] 2012 r., do dnia wydania decyzji kończącej postępowanie w dniu [...]2013 r. odliczył okres 65 dni wynikający z przepisu art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, 153 dni związanych z wystąpieniem 12 grudnia 2012 r. do USC w [...] oraz zawieszeniem od dnia [...] 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r. postępowania administracyjnego. Wojewoda [...] przyjął, że całe postępowanie trwało 230 dni, natomiast po odjęciu ww. dni (230 - 65 - 153 = 12) ocenił, że Starosta [...] dopuścił się 12 - dniowej zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne. Wojewoda [...], w swoim rozstrzygnięciu, nie znalazł ponadto żadnych innych okoliczności, które podlegałyby odliczeniu od okresu trwania całego postępowania na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy - Prawo budowlane. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że Wojewodzie [...] w wydanym rozstrzygnięciu umknęła okoliczność, że termin 65 dni od wpływu wniosku, przy odliczeniu okresów niepodlegających na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy - Prawo budowlane, upłynął nie w dniu 22 czerwca 2013 r., gdyż dniem tym była sobota, a w dniu 24 czerwca 2013 r. (poniedziałek – pierwszy najbliższy dzień powszedni), co jest zgodne z art. 57 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r. (sygn. akt I OPS 1/11). W związku z powyższym, po przeanalizowaniu akt sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę w sprawie trwało 230 dni. Po odjęciu od tego okresu 65 dni wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, 153 dni związanych z wystąpieniem organu do USC o udostępnienie danych ze zbiorów rejestracji zgonów, dotyczących zmarłego współwłaściciela działki inwestycyjnej oraz zawieszenia postępowania administracyjnego między 18 grudnia 2012 r., a 14 maja 2013 r. oraz 2 dni wynikających z przesunięcia terminu z soboty na poniedziałek, stwierdził, że w sprawie doszło do 10 - dniowego przekroczenia terminu, określonego w art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, a nie, jak ustalił Wojewoda, 12 - dniowego. W rezultacie 10 - dniowe przekroczenie skutkuje, zgodnie z treścią art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, karą pieniężną w wysokości 5 000 zł. Odnosząc się do zarzutów zażalenia wskazał, że podziela stanowisko Wojewody [...], okresy dotyczące zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i oczekiwaniem na zwrotne potwierdzenia odbioru nie wstrzymują biegu terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie są to okoliczności podlegające odliczeniu na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, ponieważ są to zwykłe czynność postępowania. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2410/06 "określone w ust. 8 art. 35 ustawy Prawo budowlane zdarzenia prawne i czynności, jedynie na zasadzie wyjątku nie podlegają wliczeniu do okresu 65 dni określonego w ust. 6. Do czynności takich nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.), czy też zawiadomienia tych stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy jak też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 §4, 79 § 2, art. 81 k.p.a.). Są to bowiem czynności konieczne do dopełnienia w każdym postępowaniu i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego wyznaczonym na 65 dni". Ponadto w wyroku z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt: II OSK 767/07, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że: "w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalone jest stanowisko, że nie mogą stanowić podstawy do odliczenia terminu czynności organu stanowiące zwykły element prawem przewidzianych działań, nie wymagających od organu dokonania dodatkowych, nadzwyczajnych starań. Nie można natomiast za takie czynności uznać zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania oraz prawie do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym". Również, Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w wyrokach: z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt: II OSK 87/08, czy z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt: II OSK 136/08, stwierdził, że: "do czynności, o jakich mowa w ust. 8 art. 35 ustawy nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.) czy też zawiadomienie tych stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, jak też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4, art. 79 § 2, art. 81 k.p.a.). Są to bowiem czynności konieczne do dopełnienia w każdym postępowaniu i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego wyznaczonym na 65 dni.". Niezależnie od powyższego, w ocenie organu rozpatrującego zażalenie, na zasadzie wyjątku, o którym mowa w przytoczonym powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 7 marca 2007 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2410/06, czas związany z doręczaniem korespondencji takiej jak zawiadomienia o wszczęciu bądź zakończeniu postępowania administracyjnego, może zostać odliczony od okresu trwania całego postępowania jako okres opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organu, jeżeli związane z tym były nadzwyczajne utrudnienia. Ustawodawca nie precyzuje przyczyn niezależnych od organu lub z winy strony wskazując na ich wpływ w ustalaniu zachowania terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, lecz jest to uzależnione od warunków konkretnej sprawy. W związku z tym powinien być poddany szczegółowej analizie cały tok postępowania Starosty i podejmowane przez ten organ czynności administracyjne, zwłaszcza iż katalog przesłanek wyłączających ukaranie organu karą pieniężną nie jest zamknięty (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1573/09). Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego analiza akt sprawy nie wykazała, żeby organ powiatowy w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę natrafił na obiektywne trudności w doręczeniu korespondencji kierowanej do którejkolwiek ze stron postępowania. Starosta [...] w swoim zażaleniu również takich okoliczności nie wskazał. Organ II instancji nie zgodził się też z twierdzeniem, że nałożenie "na Starostę [...] grzywny nastąpiło z rażącym naruszeniem przepisów art. 35 ust. 6 w zw. z ust. 8 ustawy - Prawo budowlane. Potwierdza to aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych". Zdaniem organu, przywołane powyżej orzeczenia sądów administracyjnych, a także wyroki zapadłe w ostatnim okresie (por. np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia: 3 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 755/14; 17.10.2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 643/14), pozwalają wysnuć pogląd przeciwny, że zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania, zawiadomienia o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy oraz składania wniosków i zastrzeżeń, czy też informowania tych stron o zakończeniu postępowania dowodowego nie można odliczyć od terminu prawa materialnego, określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Organ stwierdził, że powołanie się przez Starostę [...] na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt OSK 1765/10 nie jest prawidłowe, ponieważ wyrok ten zapadł w innym stanie faktycznym. Sąd w orzeczeniu tym uznał, że czas przedłużenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę spowodowany wprowadzeniem przez inwestora zmian do projektu budowlanego, należy zaliczyć do okresu opóźnienia spowodowanego przyczynami niezależnymi od organu. Podzielając powyższe poglądy sądów administracyjnych Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że brak jest możliwości odliczenia okresu, o jaki mógł zostać wydłużony czas prowadzenia analizowanego postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę z przyczyn niezależnych od organu. Skargę do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Starosta [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: przepisów prawa materialnego tj. art. 35 ust. 6 w zw. z art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuzasadnione uwzględnienie przy obliczaniu terminu w jakim Starosta [...] wydał decyzję w sprawie pozwolenia na budowę okresów opóźnień z przyczyn niezależnych od organu. Ponadto naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy tj. art. 11 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez sporządzenie uzasadnienia, które w znikomym stopniu wyjaśnia zasadność przesłanek, którym i kierował się organ wydający decyzję przy załatwianiu sprawy. Mając na uwadze powyższe zarzuty wniósł na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c) p.p.s.a. o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. znak sprawy [...]; na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia; na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzenie od organu administracji zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W uzasadnieniu Starosta [...] powtórzył argumentację zawartą w zażaleniu dodając, że uzasadnienie postanowienia w znikomym stopniu tłumaczy zasadność przesłanek którymi kierował się organ. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia (decyzji bądź postanowienia) następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zarówno zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. jak i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] zostały wydane zgodnie z art. 35 ust. 6 w zw. z art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji publicznej orzekających w niniejszej sprawie stanowił art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. ( Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2004 r., Nr 93, poz. 888). Zgodnie z powołanym przepisem, w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Stosownie zaś do ust. 8 art. 35 powołanej ustawy - do terminu, o którym mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego ma na celu zobowiązanie organu administracji do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bez zbędnej zwłoki (art. 35 kpa), w terminie zakreślonym przez ustawodawcę, ale jednocześnie zdyscyplinowanie inwestora do usunięcia zaistniałych nieprawidłowości pod rygorem odmowy jego wydania. Termin dla rozpoznania wniosku o wydania pozwolenia na budowę umożliwia organowi administracji publicznej przeprowadzenie postępowania administracyjnego wraz ze wszystkimi składającymi się na to postępowanie niezbędnymi czynnościami proceduralnymi. Zasadą jest, że organ w ciągu 65 dni ma zakończyć postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, a określone w art. 35 ust. 8 zdarzenia prawne i czynności, jedynie na zasadzie wyjątku, nie podlegają wliczeniu do okresu 65-dniowego terminu przewidzianego w ust. 6. Są to okresy, w których braki formalne, jak i merytoryczne wniosku, nie pozwalają organom na skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie. Niewątpliwie też okres niezbędny dla usunięcia braków formalnych, wyznaczony stronie przez organ na podstawie art. 64 § 2 kpa podlega odliczeniu od ustalonego w ustawie Prawo budowlane terminu 65 dni. Należy jednocześnie podkreślić, że przepis art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane nie stanowi podstawy do odliczenia terminów wszelkich tych czynności organu administracji publicznej, które jakkolwiek wynikają z przepisów prawa, w tym z kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak stanowią zwykłe elementy składające się na to postępowanie, nie wymagające dodatkowych, nadzwyczajnych działań zmierzających do nadania procedurze właściwego biegu. Nie można będzie zatem uznać za takie czynności np. zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, nieuzasadnione oczekiwanie organu na pismo, które nie ma wpływu na bieg sprawy, czy zasięganie porady organów nadrzędnych co do sposobu załatwienia sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 1988 r. SAB/Gd 14/87,ONSA 1988 Nr 1, poz. 41). Podkreślić należy, iż nałożony w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane obowiązek wydania w 65 - dniowym terminie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stanowi instrument realizacji zasady szybkości postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 12 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Określenie w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane ustawowego terminu, w którym organ powinien zakończyć postępowanie i rozstrzygnąć w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowi w istocie rzeczy gwarancję ochrony praw inwestora do rozpatrzenia wniosku w rozsądnym terminie. A zatem wniosek ten powinien być załatwiony bez zbędnej zwłoki, czyli takiej, która wynika z nieuzasadnionych odstępów czasu pomiędzy poszczególnymi czynnościami dokonywanymi przez organ, błędnymi działaniami organu powodującymi przewlekłość postępowania lub stanu całkowitej bezczynności organu (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2194/06, LEX nr 323581). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w dniu [...]2012 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę. Inwestor dokonał korekty ww. wniosku w dniu 16 listopada 2012 r. w zakresie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ zakończył postępowanie w dniu 21 listopada 2012 r. zawiadamiając strony o zakończeniu postępowania informując o możliwości zaznajomienia się z aktami sprawy. Następnie wobec uzyskania informacji, że jedna ze stron postępowania – J. K. – zmarła, organ 12 grudnia 2012 r. zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] o udostępnienie danych na temat zgonu ww. osoby. Starosta zawiesił postępowanie postanowieniem z dnia [...]r., po czym po uzyskaniu informacji na temat następców prawnych ww. zmarłego, postanowieniem z dnia [...] 2013 r. podjął zawieszone postepowanie. Następnie organ zawiadomił o wszczęciu postępowania osoby będące stronami postępowania, a następnie zawiadomieniem z 11 czerwca 2013 r. zawiadomił o zakończeniu postępowania. W dniu [...] 2013 r. organ wydał decyzję o zatwierdzeniu pozwolenia na budowę. Z przytoczonych wyżej faktów wynika, że termin, o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, rozpoczął swój bieg w dniu 16 listopada 2012 r., tj. w dniu dokonania przez inwestora korekty oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Tak też zasadnie przyjęły organy administracji. Zakończenie biegu ww. terminu nastąpiło z dniem wydania decyzji z 4 lipca 2013 r. Postępowanie trwało zatem łącznie 230 dni. Po odliczeniu od 230 dni 65 dni ustawowych na przeprowadzenie postępowania oraz 153 dni związanych z wystąpieniem do urzędu stanu cywilnego i zawieszenia postępowania Wojewoda [...] ustalił, że sprawa powinna zostać zakończona do dnia 22 czerwca 2013 r., jednakże jak słusznie zauważył to Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dzień 22 czerwca 2013 r. był sobotą, zatem zgodnie z art. 57 § 4 kpa koniec terminu przesuwa się na najbliższy dzień powszedni, co oznacza, że postępowanie administracyjne winno zakończyć się najpóźniej w poniedziałek 24 czerwca 2013 r. Starosta zatem wydając decyzję w dniu [...] lipca 2013 r. przekroczył ww. termin o 10 dni. Wskazane okoliczności nie budzą zastrzeżeń strony skarżącej, która jednak uważa, że od ww. okresu należało odliczyć okres oczekiwania na zapoznanie się z aktami sprawy i zgłoszenie ewentualnych skarg i zastrzeżeń przez strony, gdyż postępowanie w tym czasie nie mogło się toczyć tj. okres od 22 listopada 2012 r. do 12 grudnia 2012 r. i okres pomiędzy 12 a 24 czerwca 2013 r. tj. okres oczekiwania na ponowne zapoznanie się z aktami sprawy i zgłoszenie ewentualnych skarg i zastrzeżeń przez strony po podjęciu zawieszonego postepowania. Sąd ze stanowiskiem strony skarżącej się nie zgadza. Wskazanych okoliczności nie można zaliczyć do okresów opóźnień spowodowanych z winy strony (inwestora), albo z przyczyn niezależnych od organu, jak również nie można zaliczyć do określonych w art. 36 ust. 8 terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności. Sąd podziela pogląd wskazany przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i akceptowany w orzeczeniach sądów administracyjnych zapadłych w sprawach o podobnym stanie faktycznym. Zgodnie z tym poglądem do czynności, o jakich mowa w ust. 8 art. 35 ustawy Prawo budowlane nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.) czy też zawiadomienie tych stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, jak też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4, art. 79 § 2, art. 81 k.p.a.). Są to bowiem czynności konieczne do dopełnienia w każdym postępowaniu i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego wyznaczonym na 65 dni (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt: II OSK 87/08, a dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt: II OSK 136/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2014 r. sygn. akt. VII SA/Wa 643/14). Czynności przeprowadzane przez Starostę w okresach czasu, które wskazuje strona skarżąca jako te, które powinny podlegać odliczeniu, nie były przeznaczone do uzupełnienia braków formalnych, jak i merytorycznych wniosku, wręcz przeciwnie organ w tym czasie przeprowadzał czynności związane z tokiem postępowania, czyli co do zasady w tych okresach skutecznie prowadził postępowanie w sprawie. Czynności przeprowadzane we wskazanych okresach stanowią zatem zwykłe elementy składające się na to postępowanie, nie wymagające dodatkowych, nadzwyczajnych działań zmierzających do nadania procedurze właściwego biegu. Z tych względów nie mogą zostać zaliczone do czynności, o jakich mowa w ust. 8 art. 35 ustawy Prawo budowlane. Sąd nie podzielił również uwag strony skarżącej dotyczących uzasadnienia postanowienia, które w znikomym stopniu tłumaczy zasadność przesłanek którymi kierował się organ. Zdaniem Sądu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ prawidłowo omówił i wskazał podstawy prawne i przyczyny faktyczne swojego rozstrzygnięcia popierając je orzecznictwem sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł w trybie przepisu art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.