VII SA/Wa 1348/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy skargę oddala Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 138 ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2005 r. nr 108, poz. 908, ze zm.), zw. dalej p.r.d., po rozpoznaniu odwołania S. S. od decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. wydanej przez Prezydenta [...] w przedmiocie zatrzymania S. S. prawa jazdy kat. BCE nr [...], oraz zobowiązania do zwrotu prawa jazdy utrzymało w mocy powyższą decyzję organu I instancji. Powyższe orzeczenie wydano w związku z przekroczeniem przez kierującego limitu 24 punktów karnych, przyznawanych za popełnienie wykroczeń drogowych w okresie od 24 listopada 2010 r. do 13 października 2011 r. Kolegium podało, że podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego był wniosek Komendanta [...] Policji z dnia 3 listopada 2011 r., w związku z otrzymaniem przez S. S. 25 punktów karnych za siedmiokrotne naruszenie reguł ruchu drogowego w okresie od 24 listopada 2010 r. do 13 października 2011 r., w tym: a/ 24.11.2010 r. Warszawa - przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h - 6 pkt, b/ 05.01.2011 r. Warszawa - przekroczenie prędkości od 41 do 50 km/h - 8 pkt, c/ 01.04.2011 r. Warszawa - naruszenie przepisów dot. zakazów zatrzymywania lub postoju - 1 pkt, d/ 05.04.2011 r. Warszawa - naruszenie przepisów dot. pozostałych znaków i sygnałów drogowych - 1 pkt, e/ 05.09.2011 r. Warszawa - naruszenie przepisów dot. używania pasów bezpieczeństwa - 2 pkt, f/ 08.09.2011 r. Warszawa - naruszenie przepisów dot. zakazów zatrzymywania lub postoju - 1 pkt, g/ 13.10.2011 r. Warszawa - spowodowanie kolizji drogowej - 6 pkt. Wobec powyższego organ I instancji pismem z dnia [...] listopada 2011 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy i skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje. Kolegium uznało, że skarżącemu przypisano 2-krotne bardzo wysokie przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h i od 41 do 50 km/h, spowodowanie kolizji drogowej oraz 4 wykroczenia niższego kalibru. Ponieważ prędkość przekraczająca dopuszczalną jest przyczyną bardzo dużej liczby wypadków drogowych, w których uczestnicy wypadków ponieśli śmierć lub odnieśli poważne obrażenia, a okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości, zdaniem Kolegium, zatrzymanie prawa jazdy było w pełni uzasadnione i znajduje oparcie w przepisach prawa. Faktu tego nie zmienia to, że skarżący iż po uzyskaniu informacji o przekroczeniu limitu punktów karnych odbył w dniu 5 stycznia 2012 r. szkolenie o którym mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d., które powoduje zmniejszenie ilości punktów karnych o 6, ponieważ w ocenie Kolegium, odbycie takiego kursu po przekroczniu 24 punktów pozostaje bez wpływu na zatrzymanie prawa jazdy. Z § 6 pkt 4 w związku z treścią § 8 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998, ze zm.) wynika bowiem, że odbycie takiego szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. Kolegium nie mogło uwzględnić zarzutu odwołania, sprowadzającego się do zarzutu niezgodności z Konstytucją § 8 ww. rozporządzenia, który postawiono powołując się na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż jako organ administracji pozbawione jest kompetencji do badania ich konstytucyjności i legalności, wobec czego jest zobowiązane do stosowania prawa w tym także rozporządzeń. Kolegium wskazało też, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, że nie mogło uwzględnić zarzutu, że mandat za parkowanie w wysokości 1 pkt w dniu 1 kwietnia 2011 r. nałożono niezasadnie na skarżącego, ponieważ organy administracji nie mogą kwestionować mandatów i wyroków skazujących sądów powszechnych, nakładanych i orzekanych za popełnienie wykroczeń komunikacyjnych. Skargę na to rozstrzygnięcie wniósł S. S., ponawiając zarzuty odwołania, w tym niezgodność z konstytucją wskazanego wyżej przepisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, skarga zaś nie jest zasadna. W skardze podniesiono dwie kwestie, które były już przedmiotem ocen organów. Pierwsza z nich dotyczyła sprzeczności § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.), z art. 130 ust. 4 p.r.d. Wprowadzenie do porządku prawnego systemu punktowego za naruszenia przepisów ruchu drogowego miało na celu zdyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ruchu drogowego oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu tych przepisów. Przekroczenie przez kierującego pojazdem 24 punktów w ciągu 1 roku od dnia pierwszego naruszenia powoduje określone konsekwencje. W takim przypadku kierujący pojazdem winien liczyć się z zatrzymaniem prawa jazdy (art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d.), skierowaniem na badania psychologiczne (art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b p.r.d.) oraz skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d.). Ustawa w art. 130 ust. 3 dopuszcza możliwość uczestnictwa przez kierowcę wpisanego do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w szkoleniu na własny koszt, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. Zestawienie tego przepisu z treścią ust. 2 uprawnia do przyjęcia, że odbycie przez kierowcę szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jeśli szkolenie kierowca odbył już po przekroczeniu liczby 24 punktów wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 130 ust. 1 ustawy. Regulację taką zawiera § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.), wydanego z powołaniem się na upoważnienie zawarte w art. 130 ust. 4 i art. 140 ust. 5 ustawy. Sąd Wojewódzki, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, nie podziela stanowiska i argumentacji skarżącego, że przepis ten wydany został z przekroczeniem upoważnienia ustawowego, co miałoby przesądzać o niezgodności rozporządzenia z ustawą. Zgodnie z art. 130 ust. 3 p.r.d. kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. Delegacja zawarta w ust. 4 tego przepisu zawiera również dyspozycję dla właściwych ministrów, aby mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określić, w drodze rozporządzenia m.in. liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia. Dyspozycja ta wskazuje wyraźnie, że celem odjęcia punktów ma być zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów, a nie uwolnienie sprawców od skutków popełnionych już wykroczeń. Możliwość zmniejszenia liczby punktów wskutek odbycia szkolenia przez kierowcę wpisanego do ewidencji, w świetle dyspozycji przepisu art. 130 ust. 4 p.r.d. rozumiane jako złagodzenie rygorów wynikających z przyznawanych punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego postrzegane musi być jako wyjątek mający na celu wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów, a nie przywracanie uprawnienia do kierowania pojazdami osób naruszających przepisy. Wykładnia omawianych przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym pozwala na właściwe odczytanie normy prawnej wypływającej z treści art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 135 ust. 1 lit. g oraz art. 130 ust. 1 i 3 ustawy, w sposób wykluczający możliwość zmniejszenia liczby punktów na skutek uczestnictwa w szkoleniu w sytuacji, gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Jeżeli bowiem art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy nakazuje poddać kierującego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów, to już na tej podstawie, w związku z treścią art. 135 ust. 1 lit. g, nie sięgając do rozporządzenia, w zgodzie z przepisami ustawy, uzasadnione jest zatrzymanie prawa jazdy. W ocenie sytuacji prawnej skarżącego nie ma zatem nawet potrzeby odwoływania się do regulacji zawartej w § 8 ust. 6 rozporządzenia, a tym bardziej kwestionowania zgodności z konstytucją tego przepisu, skoro nie poszerza on zakresu wyłączenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 zdanie drugie ustawy. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę treść § 8 ust. 6 rozporządzenia w pełni służy celom ustawowym, precyzując jedynie normatywną treść przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Z faktu, że w treści przepisów zawierających upoważnienie do wydania rozporządzenia nie wskazano wprost, że zakres delegacji obejmuje również określenie materii objętej treścią § 8 ust. 6 nie można wyprowadzać wniosku, że przepis ten został wydany bez upoważnienia, a zatem z obrazą art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Nie jest więc w ocenie Sądu Wojewódzkiego naruszeniem Konstytucji ustalenie w § 8 ust. 6 cyt. rozporządzenia, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. W tym względzie skład orzekający nie podziela wątpliwości, które nasunęły się Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w wyroku sygn. akt I OSK 885/09, w uzasadnieniu którego Sąd ten wyraził wprawdzie wątpliwość co do zgodności z Konstytucją powyższego paragrafu rozporządzenia W pełni więc należy zaakceptować dominujące w orzecznictwie stanowisko, wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 275/10 - Lex nr 745196, z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 723/10 - Lex nr 990279, z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1721/10 - Lex nr 1069603 oraz z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 73/11 - nie publ., że nie jest dopuszczalne zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, na skutek uczestnictwa w szkoleniu, w sytuacji, gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu 24 punktów, wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że bezsporny fakt odbycia przez skarżącego szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego, nie mógł doprowadzić do zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego (6 punktów) z tego powodu, że odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu liczby 24 punktów. Organy administracyjne związane były liczbą punktów wpisanych do ewidencji kierowców. Zatrzymanie prawa jazdy ze względu na przekroczenie przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego jest uzasadnione tym, że liczba uzyskanych punktów budzi zastrzeżenia co do możliwości jego bezpiecznego uczestniczenia w ruchu drogowym i wymaga poddania kierowcy obligatoryjnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Nie okazał się również trafny zarzut drugi skargi, w którym skarżący kwestionuje mandat za parkowanie w dniu 1 kwietnia 2011 r. Zważyć bowiem trzeba, że wykroczenie to stało się przedmiotem postępowania sądowego, ze skutkiem uznania skarżącego za winnego powyższego wykroczenia, a wyrok ten jest prawomocny. Przypisanie punktu za to wykroczenie nie może zatem być skutecznie kwestionowane. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. .poz. 270, t.j.), Sąd skargę oddalił.