VII SA/Wa 1447/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska ( spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2017 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] v Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 – dalej jako "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290), po rozpatrzeniu odwołania [...] (dalej jako "skarżąca") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., orzekającej o odstąpieniu od nakładania na [...] obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane poprzez wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowalnych zrealizowanych w lokalu mieszkalnym nr [...], znajdującym się w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu 30 lipca 2015 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wpłynęło pismo [...] o podjęcie interwencji w sprawie dotyczącej robót budowlanych związanych z samowolnym wyburzeniem, a następnie wybudowaniem w innym miejscu niż przewidywał to projektu budowlany ściany pomiędzy lokalami nr [...] i [...] znajdującymi się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w [...], skutkujących m.in. zmianą powierzchni i kubatury ww. lokali mieszkalnych. W dniu 20 października 2015 r. przedstawiciel organu nadzoru budowlanego dokonał oględzin ww. lokali mieszkalnych nr [...] i [...], znajdujących się na I piętrze ww. budynku mieszkalnego. W ich trakcie ustalono, że w lokalu [...] przy drzwiach wejściowych w miejscu wnęki zaprojektowanej na szafę wnękową występuje ściana murowana zlicowana ze ścianą istniejącą (działowa) – połączenie z kominową. W lokalu nr [...] pomieszczenie łazienki przylegające do lokalu nr [...] zostało powiększone o powierzchnię wnęki na szafę przewidzianej w projekcie dla lokalu nr [...]. Według oświadczenia [...] i [...] powyższe lokale przed ich zakupem należały do jednego właściciela i były one prawdopodobnie połączone przejściem wykonanym w miejscu wnęki na szafę, a następnie przy sprzedaży zostały one podzielone ścianą murowaną zlicowaną ze ścianką lokalu nr [...]. Powierzchnia wnęki na szafę obecnie przynależy do lokalu mieszkalnego nr [...]. W sporządzonym na tę okoliczność protokole nie stwierdzono istnienia zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia w związku z wykonanymi robotami budowlanymi. W dniu [...] marca 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydał decyzję nr [...] o odstąpieniu od nałożenia obowiązków określonych w art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Organ powiatowy powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego uznał, że budowa ściany działowej może być traktowana jako aranżacja wnętrza, nie zaliczana do robót budowlanych i nie wymagająca jakiegokolwiek działania zmierzającego do legalnego rozpoczęcia jej wykonywania. Organ I instancji wskazał, że w zakresie zrealizowanych robót budowlanych polegających na zmianie układu poszczególnych pomieszczeń poprzez zmianę układu ścian działowych w lokalu nr [...] i [...] w budynku przy ul. [...] w [...] nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. W związku z powyższym organ I instancji nie znalazł podstaw prawnych do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane oraz dalszego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła [...] wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez nakazanie rozbiórki powyższej ściany działowej oraz przywrócenie stanu poprzedniego. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne ustalenie, że lokale mieszkalne oznaczone nr 4 i 5 zostały rozdzielone przy ich sprzedaży, gdy w rzeczywistości lokale te zostały rozdzielone jeszcze przed podjęciem działań związanych z ich sprzedażą. Zarzuciła ponadto naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. poprzez doręczenie zaskarżonej decyzji bezpośrednio skarżącej, pomimo ustanowienia przez stronę pełnomocnika i jego zgłoszenia do udziału w sprawie pismem z dnia 22 lutego 2016 r. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie doszło do przebudowy. W wyniku tych robót budowlanych zmniejszeniu uległa powierzchnia przedpokoju lokalu mieszkalnego nr [...] o powierzchnię ww. wnęki na szafę i powiększenie o tę powierzchnię dotychczasowego pomieszczenia łazienki lokalu mieszkalnego nr [...]. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wykonane w roboty budowlane polegające na wyburzeniu ścianki działowej pomiędzy bezpośrednio sąsiadującymi ze sobą lokalami nr [...] i [...] budynku mieszkalnego, a następnie wybudowaniu ścianki działowej oddzielającej te lokale w innym miejscu, mieszczą się w pojęciu przebudowy, bowiem w ich wyniku doszło do zmiany powierzchni użytkowej ww. lokali mieszkalnych znajdujących się obiekcie budowlanym. Organ odwoławczy wskazał, że przebudowa wyłączona została z pojęcia budowy ze względu na fakt, że wyróżnikiem budowy jest powstanie nowej substancji budowlanej w znaczeniu zmiany charakterystycznych parametrów danego obiektu. W przypadku przebudowy może zmienić się układ funkcjonalny budynku poprzez np. zmianę parametrów użytkowych lub technicznych, pod warunkiem, że parametry charakterystyczne zachowają swoją wielkość sprzed budowy. Zdaniem organu odwoławczego przebudowa stanowi szczególny rodzaj wykonywania robót budowlanych, mających m.in. doprowadzić do zmiany parametrów użytkowych (np. powiększenie liczby pomieszczeń, powiększenie lub zmniejszenie powierzchni pomieszczeń) lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego. Wykonywanie tych robót budowlanych nie może natomiast prowadzić do zmiany tzw. parametrów charakterystycznych, enumeratywnie określonych w art. 3 pkt 7 lit. a) tj. kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości lub liczby kondygnacji istniejącego obiektu budowlanego. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wykonanie ww. robót budowlanych obligowało ich inwestora do uzyskania stosownego pozwolenia przed ich rozpoczęciem, a ich wykonanie bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na realizację tego rodzaju przedsięwzięcia budowlanego stanowi o popełnieniu samowoli budowlanej, co uzasadnia przeprowadzenie przez organy nadzory budowlanego postępowania naprawczego w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy wskazał, że jakkolwiek organ powiatowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie dokonał właściwej kwalifikacji ww. robót budowlanych na gruncie przepisów ustawy Prawo budowlane, tym niemniej do rozpatrzenia sprawy zastosował odpowiednie przepisy prawa materialnego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w ramach przeprowadzonego postępowania odwoławczego nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji organu I instancji, bowiem z materiału dowodowego w jakikolwiek sposób nie wynika konieczność doprowadzenia wykonanych w powyższym zakresie do stanu zgodnego z prawem w aspekcie przepisów prawa administracyjnego (budowlanego), a tylko stwierdzenie tego rodzaju nieprawidłowości obliguje organy nadzoru budowlanego do ingerencji poprzez wydanie decyzji nakazowej w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 lub art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, że kwestie odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną działaniami inwestora oraz ochrony własności są zagadnieniami prawa cywilnego, a wszelkie roszczenia z tytułu ewentualnych szkód powstałych w trakcie realizacji danej inwestycji budowlanej (robót budowlanych) mogą być uzgadniane w ramach polubownych negocjacji lub być dochodzone przez poszkodowanego przed sądem powszechnym. Odnosząc się do zarzutu niedoręczenia przez organ powiatowy decyzji nr [...] pełnomocnikowi [...], organ odwoławczy wskazał, że okoliczność powyższa pozostaje bez wpływu na kształt podjętego rozstrzygnięcia, bowiem pełnomocnik strony skarżącej wniósł odwołanie z zachowanie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, a zatem okoliczność ta nie wywołała w istocie negatywnych skutków dla skarżącej. Skargę na powyższą decyzję złożyła [...] wnosząc o jej uchylenie oraz o zobowiązanie organu w trybie art. 145a §1 p. p. s. a. do wydania w terminie 30 dni decyzji zobowiązującej uczestniczkę [...] oraz skarżącą [...] do dokonania rozbiórki ściany murowanej usytuowanej pomiędzy lokalami nr [...] i [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...], a następnie wybudowanie jej w miejscu przewidzianym w projekcie budowlanym, mając na uwadze, iż rozstrzygnięcie to jest uzasadnione okolicznościami sprawy, tj. brakiem zgody skarżącej na utrzymywanie dotychczasowego stanu, a tym samym brakiem możliwości dokonania legalizacji samowoli budowlanej w trybie art. 48 i następne ustawy Prawo budowlane. Skarżąca wniosła ponadto o zwrot kosztów postępowania. Skarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik postępowania, tj. art. 51 ust. 7 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, w zw. z art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i odstąpienie od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności i usunięcia robót budowlanych zrealizowanych w lokalu mieszkalnym nr [...], w celu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, pomimo stwierdzenia przez organ drugiej instancji stanu samowoli budowlanej, a w konsekwencji bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie skarżącej zaistnienie chociażby jednej z przesłanek określonych w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane obliguje organ do wszczęcia postępowania naprawczego, bowiem występuje naruszenie obowiązku inwestora wynikającego z art. 28 i 29 ustawy Prawo budowlane. Skarżąca uznała, że do naruszenia prawa budowlanego dochodzi niezależenie od tego, czy roboty budowlane wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną oraz czy ich wykonanie stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa dla ludzi lub mienia. Zdaniem skarżącej, skoro za stan niezgodny z prawem rozumie się odstąpienie od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, tym bardziej za stan taki uznać należy przeprowadzenie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Zdaniem skarżącej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalając stan samowoli budowlanej obowiązany był na podstawie art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazać w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego, bez wymaganego pozwolenia na budowę. Ponadto, w ocenie skarżącej, skorzystanie przez Sąd z uprawnienia wynikającego z normy art. 145a §1 p. p. s. a. pozwoli na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego przez organ nadzoru budowlanego oraz przyspieszy doprowadzenie lokali nr [...] i [...] do stanu poprzedniego i zapewni spokój i pewność realizacji potrzeb mieszkaniowych skarżącej i uczestniczki. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...][...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., orzekającej o odstąpieniu od nakładania na [...] obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane poprzez wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowalnych zrealizowanych w lokalu mieszkalnym nr [...], znajdującym się w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w [...]. Sąd co prawda nie podziela argumentacji prawnej zaprezentowanej przez organ odwoławczy w zakresie kwalifikacji wykonanych robót budowlanych jako przebudowy jednak ocena ta pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości samego rozstrzygnięcia organów obu instancji. Jak wynika z niekwestionowanych ustaleń organów w lokalu [...] w budynku przy ul. przy ul. [...] w [...], przy drzwiach wejściowych w miejscu wnęki zaprojektowanej na szafę wnękową postawiono ścianę murowaną zlicowaną ze ścianą istniejącą. W lokalu nr [...] pomieszczenie łazienki przylegające do lokalu nr [...] zostało powiększone o powierzchnię wnęki na szafę przewidzianej w projekcie dla lokalu nr [...]. Oba lokale przed ich zakupem należały do jednego właściciela i były one prawdopodobnie połączone przejściem wykonanym w miejscu wnęki na szafę, a następnie przy sprzedaży zostały one podzielone ścianą murowaną zlicowaną ze ścianką lokalu nr [...]. Powierzchnia wnęki na szafę obecnie przynależy do lokalu mieszkalnego nr [...]. Na wstępie należy wyjaśnić, iż przepis ust. 1 artykułu 51 Prawa budowlanego przewiduje trzy wzajemnie wykluczające się sposoby prowadzenia postępowania naprawczego. Z pierwszym mamy do czynienia, gdy występuje brak możliwości naprawy (ust. 1 pkt 1) - niedająca się usunąć niezgodność z przepisami skutkuje nakazem zaniechania dalszych robót bądź rozbiórką obiektu budowlanego lub jego części, a w przypadku rozbiórki obiektu (lub części) faktycznym nakazem odbudowy. Decyzja taka kończy postępowanie. W drugim przypadku następuje nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót (ust. 1 pkt 2) - doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami w sytuacji gdy nie mamy do czynienia z istotnym odstąpieniem od projektu budowlanego albo warunków pozwolenia na budowę. Trzeci przypadek dotyczy sytuacji, gdy wystąpiło istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę (ust. 1 pkt 3), o którym mowa w art. 36a. Właściwy organ nakłada wówczas na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Celem postępowania prowadzonego w oparciu o ten przepis jest doprowadzenie wykonanych lub wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, ale tylko w aspekcie przepisów prawa administracyjnego (budowlanego), a nie cywilnego, regulującego kwestie odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną działaniami inwestora oraz ochrony własności. W tym ostatnim przypadku poszkodowani właściciele mogą dochodzić swych praw nie przed organami nadzoru budowlanego, lecz przed sądem powszechnym (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 9 czerwca 2011 r., II SA/Sz 347/11, LEX nr 1086701). Nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych jest uzasadnione jedynie wówczas, gdy bezspornym jest, że wykonane roboty nie spełniają wymogów przewidzianych prawem. Natomiast ustalenie, że wykonane roboty budowlane były zgodne ze standardami i nie wymagały przeprowadzenia żadnych dodatkowych czynności ani robót, stanowi podstawę do przyjęcia przez organy nadzoru budowlanego, że brak jest przesłanek do kontynuowania postępowania naprawczego. Jeżeli nie zachodzi konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, organ również na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy wydaje decyzję o odstąpieniu od nałożenia na inwestora obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy (stwierdzającą brak konieczności nałożenia takich obowiązków). Uprawnienie organów do zakończenia postępowania orzeczeniem o takiej treści potwierdza stanowisko sądów administracyjnych wyrażone m.in. w wyroku NSA z 15 listopada 2006 r. II OSK 1344/05, wyroku WSA w Gliwicach z 20 grudnia 2007 r. II SA/Gl 684/07, a także wyroku NSA z 15 czerwca 2010 r. II OSK 1012/09 - orzeczenia dostępne w Internecie: http://orzeczneia.nsa.gov.pl). Ustalenie czy zachodzą przesłanki do kontynuowania postępowania naprawczego czy też do jego zakończenia, może nastąpić po wszechstronnym wyjaśnieniu, zgodnie z zasadami przewidzianymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, okoliczności faktycznych sprawy co do zakresu robót, ich kwalifikacji, jak i ich jakości i poprawności technicznej. Zgodnie z definicją legalną przebudowy zawartą w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, przebudową jest wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Ustawodawca odwołuje się więc do parametrów obiektu budowlanego jako integralnej całości, a nie do poszczególnych lokali w nim się znajdujących. W konsekwencji nie stanowią przebudowy roboty nie powodujące zmiany parametrów obiektu budowlanego pojmowanego w myśl art. 3 pkt 1 ustawy jako: a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, b) budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, c) obiekt małej architektury; twierdzić zatem należy, iż w odróżnieniu od robót w ścianach nośnych, które ingerują w konstrukcję obiektu, postawienie wewnątrz budynku ścianki działowej, przesunięcie jej bądź usunięcie nie może być zakwalifikowane jako przebudowa obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Zmieniając jedynie wewnętrzny wygląd pomieszczeń w żadnej mierze nie zmienia ono bowiem rzeczywistych parametrów użytkowych lub technicznych całości budynku, nie wpływa na jego kubaturę, powierzchnię zabudowy, wysokość, długość, szerokość, liczbę kondygnacji itp. Innymi słowy - przebudowa oznacza zmianę układu funkcjonalnego istniejącego obiektu budowlanego, jak i zmianę sposobu użytkowania danego obiektu, a z żadną z tych sytuacji nie mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Słusznie organ nadzoru budowlanego I instancji uznał, że roboty budowlane polegające na wyburzeniu istniejących ścian działowych i powstaniu nowych, o ile nie ingerują w ściany nośne, nie wymagają pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. W związku z tym w tym zakresie brak było podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego. Jak to wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 lutego 2016r.sygn.akt II OSK 1581/14 "na podstawie obowiązujących przepisów nie można wywieść, że z istoty budowa każdej ścianki działowej jest przebudową, o jakiej mowa w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. Do kategorii przebudowy mogą być bowiem zakwalifikowane takie tylko prace powodujące zmianę parametrów techniczno-użytkowych, co do których organowi udało się wykazać w postępowaniu wyjaśniającym, że ingerują one w układ obciążeń w sposób wymagający konstruowania struktury nośnej obiektu na nowo, tak jak dzieje się to podczas budowy nowego obiektu (por. wyrok NSA z 25 stycznia 2013 r., II OSK 627/12).. Istotnym jest, aby rozmiar planowanych obciążeń nie wykraczał poza dotychczasowe możliwości konstrukcyjne obiektu (por. wyrok NSA z 4 marca 2010 r., II OSK 493/09). Tym bardziej nie może decydować o kwalifikacji robót budowlanych funkcja owej ściany. Ta kwestia nie ma bowiem wpływu na możliwości konstrukcyjne budynku. W tym zakresie trzeba wykazać, że nowa ściana (działowa) powoduje takie obciążenia budynku, które wpływają na ogólną konstrukcję budynku ". Odnosząc się do zarzutów skargi należy uznać je za niezasadne wobec przyjęcia przez Sąd stanowiska, iż poprzedni właściciel obu lokali nr [...] i [...] wykonał roboty budowlane na które nie było wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenie, a więc nie zostały one wykonane w warunkach samowoli budowlanej, wymagającej ingerencji organów nadzoru budowlanego w ramach postępowania naprawczego na podstawie art. 51 ust 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze, skargę, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , należało oddalić.