VII SA/Wa 1643/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA–Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. i M. R. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie uznania skargi za bezzasadną postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 lipca 2014r. M. R. i M. R. za pośrednictwem organu wnieśli skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] maja 2014r. Nr [...]. Zaskarżoną uchwałą Rada na podstawie na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r, poz. 594 ze zm.) oraz art. 232 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267) zwanej dalej – kpa uznała za bezzasadną skargę skarżących wniesioną na bezczynność Zarządu Domów Komunalnych w P. Skarżący w skardze podnieśli, iż pismem z dnia 26 marca 2014 r. wezwali Radę Miejską w P. do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o uchylenie uchwały z dnia [...] maja 2014r. nr [...]. Uchwałą z dnia [...] czerwca 2014r. Rada Miejska w P. podjęła uchwałę [...] w której odmówiła uwzględnienia wyżej wymienionego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie odmówiła uchylenia uchwały z dnia [...] maja 2014r. [...]. Skarżący wnieśli o uchylenie uchwały nr [...]. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w P. wniosła o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi. Przeprowadzona w tym zakresie kontrolna sądowa wykazała, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W sprawie niniejszej skarga dotyczy uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...] maja 2014r. Nr [...] podjętej na skutek skargi skarżących w przedmiocie bezczynności Zarządu Budynków Komunalnych w P.. Analiza akt sprawy w tym treści skargi i podjętej w jej wyniku uchwały Rady Miejskiej pozwala na stwierdzenie, że skarga została złożona w trybie wnioskowo – skargowym uregulowanym w Dziale VIII kpa - art. 227 i nast. kpa i w tym trybie została przez Radę Miejską rozpoznana. Wskazać należy, że przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej art. 227 i nast. kpa mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej, będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. Postępowanie skargowe uregulowane w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, to jest postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. W orzecznictwie panuje niekwestionowany pogląd, iż postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2005r. sygn. akt OSK 1110/04, publ LEX nr 171200, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04, publ. LEX nr 165916, dnia 7 grudnia 2006r., sygn. akt I SA/Wa 1785/06, publ. LEX nr 320599). Sprawy te nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych jako, że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Sąd w pełni podziela utrwalone w orzecznictwie i doktrynie stanowisko, iż uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa są faktycznie czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi (w rozumieniu art. 221 i nast. kpa), skarga do sądu administracyjnego nie służy. Jak trafnie wskazano między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2001r., sygn. akt I SA 2668/00 (publ. LEX nr 54426), uchwała podjęta w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa, będąc informacją o sposobie załatwienia skargi na działalność organu, nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego tylko dlatego, że podjęcie uchwały stanowi jedyną możliwą prawną formę działania Rady Miejskiej. Postanowienie powyższe, aczkolwiek zostało wydane pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zachowuje aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2009 – I OSK 1064/09, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2006r.- III SA/Wa 948/06, oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2009r., sygn. akt IV SA/Po 269/09. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.