VII SA/Wa 1703/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić W. N. przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...]. W dniu 4 lipca 2013 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) W. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Od skargi uiszczono wpis sądowy w wysokości 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na nieuzupełnienie wpisu sądowego w wyznaczonym terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1703/13, odrzucił skargę. Pismem z dnia 13 listopada 2013 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 14 listopada 2013 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającej opłaty w wysokości 100 zł. Jednocześnie dokonał wpłaty kwoty 100 zł tytułem uzupełnienia wpisu sądowego. Skarżący podniósł, iż składając wniosek o wznowienie postępowania, na podstawie rozmów z prawnikami i informacjami na stronie internetowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dowiedział się, że opłata za prowadzenie rozprawy wynosi 100 zł, którą przelał na konto Sądu. Otrzymawszy zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 9 sierpnia 2013 r. skarżący, będąc przekonany, że zaszła pomyłka, zadzwonił do Sądu w celu wyjaśnienia wątpliwości i uzyskał zapewnienie, że pieniądze są na właściwym koncie, a pismo wysłano przez niedopatrzenie. Wskazał, że nie informowano go, iż jest to połowa należnej opłaty. Dalej wskazał, że dopiero z treści postanowienia z dnia 23 października 2013 r. o odrzuceniu skargi – otrzymanego w dniu 7 listopada 2013 r., dowiedział się, że opłata sądowa wynosi 200 zł, a wpłacił on jedynie połowę tej sumy. Skarżący dodał, że problemy uważa za nieporozumienie w przepływie informacji, nie korzysta on z usług prawnika i język sądowy nie jest dla niego wyrazisty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt: II OZ 1104/12, patrz też postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt II OZ 1041/12, z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 833/12, z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II OZ 1090/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, iż uchybienie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy. Okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu nie świadczą o braku winy. Skarżący nie może zasłaniać się tym, że był przekonany, iż zarządzenie z dnia 9 sierpnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu wysłano w wyniku niedopatrzenia i dopiero z treści postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się, iż uiścił jedynie połowę należnego wpisu. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 9 sierpnia 2013 r. było sformułowane w sposób wyraźny, niebudzący wątpliwości co do treści wezwania. Z treści tego zarządzenia wynika, że wezwano stronę skarżącą W. N. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...], o kwotę 100 zł, przy czym kluczowe sformułowania: "do uzupełniania" i "o kwotę 100 złotych" dodatkowo zaznaczono pogrubioną czcionką. Tak zredagowane wezwanie należy uznać za czytelne także dla osoby, która nie posługuje się językiem prawniczym. Skarżący mimo tego nie zrozumiał, iż chodzi o uzupełnienie wpisu i wysunął błędny wniosek, że to po stronie Sądu nastąpiła pomyłka. Okoliczności te mogą jedynie wskazywać na jego niedbałość w prowadzeniu swoich spraw i niedokładne czytanie pism kierowanych do skarżącego przez Sąd, a to z kolei nie może stanowić podstawy do przywrócenia stronie uchybionego terminu Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia