VII SA/Wa 1750/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego 2015r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego M. K. w sprawie ze skargi A. K. i S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót postanawia : odmówić przyznania radcy prawnemu M. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014r. przyznano J. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z tej samej daty referendarza sądowy WSA w Warszawie przyznano prawo pomocy także K. W. i S. W. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pismami z dnia 14 listopada 2014r. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego M. K. pełnomocnikiem z urzędu dla J. D., K. W. i S W. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował ww. uczestników w postępowaniu przez sądem administracyjnym I instancji. Podczas rozprawy w dniu 17 grudnia 2014r. radca prawny M. K. zgłosiła wniosek do protokołu o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w związku z nieopłaconą pomocą prawną oraz niezbędnych wydatków. Złożyła do akt kserokopie potwierdzeń nadania przesyłek pocztowych do uczestników. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu pierwszej instancji. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r, poz.490). Stosownie natomiast do treści § 16 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Z brzmienia tego przepisu wynika, że sama treść żądania zawierająca ustawowe sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie może być utożsamiana ze złożeniem oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Ponadto nie ulega wątpliwości, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Wymaga przy tym podkreślenia, że brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie w trybie art. 49 p.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje, że oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje zaś skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por.: postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 133/09, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009r., sygn. akt II GZ 273/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009r., sygn. akt II FZ 90/09 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Z protokołu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie z dnia 17 grudnia 2014r. wynika, że zgłaszając wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radca prawny M. K. nie złożyła oświadczenia, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone. Stosowne oświadczenie nie wpłynęło również do Sądu po wydaniu ww. wyroku do dnia wydania niniejszego postanowienia. Wobec powyższego, skoro rozpatrywany wniosek nie zawierał oświadczenia, będącego warunkiem przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, to mając na uwadze wyżej powołane przepisy, należało odmówić przyznania wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności na podstawie art. 250 p.p.s.a w zw. z § 16 ww. rozporządzenia i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.