VII SA/Wa 18/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 18/14 w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: przywrócić R. K. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 18/14. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 18/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 3 lutego 2014 r (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 18 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. sygn. akt VII SO/Wa 40/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał R. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Pismem z dnia 18 marca 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla R. K. został wyznaczony r. pr. M. M.. Pismem z dnia 28 marca 2014 r., doręczonym w dniu 2 kwietnia 2014 r., Sąd poinformował pełnomocnika z urzędu o stanie sprawy. W dniu 28 kwietnia 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) pełnomocnik działający z urzędu wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, załączając skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik oświadczył, że w dniu 27 marca 2014 r. odebrał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla R. K.. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym profesjonalny pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Podał, iż przeszkoda w sporządzeniu skargi kasacyjnej ustała z dniem uzyskania dostępu do akt sprawy, co faktycznie nastąpiło w dniu 27 marca 2014 r. (jak natomiast wynika z akt sprawy: w dniu 2 kwietnia 2014 r. – przyp. Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wynika z tego, że przeszkoda ta musi mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest zaś uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienia NSA: z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II FZ 508/11, z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt II GZ 56/12, z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 152/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, w myśl którego przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on pełną możliwość działania w sprawie, przy czym brak pełnomocnika profesjonalnego jest traktowany jako niezawiniona przyczyna strony w niezachowaniu terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienia NSA: z dnia 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OZ 211/12, z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt II GSK 2206/11, z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 625/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Opisana powyżej sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż pełnomocnik został ustanowiony na zasadzie prawa pomocy już po odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OZ 211/12 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przyczyna uchybienia terminu ustaje nie później, niż 30 dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu do występowania w sprawie (co w sprawie zostało zachowane). Nadto równocześnie z wnioskiem pełnomocnik działający w sprawie złożył skargę kasacyjną, wypełniając tym dyspozycję art. 87 § 4 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.