VII SA/Wa 2130/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie: odmowy udostępnienia uwierzytelnionej kopii oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane postanawia: oddalić wniosek J. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2130/12. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2012 r. Sąd oddalił skargę J. K. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia uwierzytelnionej kopii oświadczenia prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z protokołu rozprawy z dnia 20 grudnia 2012 r. wynika, że J. K. była prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy jednakże nie stawiła się na rozprawę w wyznaczonym dniu. Pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. J. K. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2130/12. We wniosku wskazała, że skarżąca w dniu 24 grudnia 2012 r. sprawdziła w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych listę opublikowanych orzeczeń. Nie było wśród nich sprawy z jej skargi. Wskazała, że z powodu grypy na którą zachorowała w święta i spędzeniu tego czasu poza domem nie była w stanie skontaktować się z telefonicznie z Sądem. Wskazała, że w dniu 10 stycznia 2013 r. po przeprowadzeniu rozmowy telefonicznej dowiedziała się, że rozprawa z jej skargi się odbyła a termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku minął. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a). W orzecznictwie sądowo-administracyjnym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt. I GZ 459/10, LEX nr 741449, z 13 stycznia 2011 r., sygn. II GZ 439/10, LEX nr 743202). Konieczną a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. W opinii Sądu prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga od stron szczególnej staranności. W wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że o braku winy można zatem mówić wtedy, gdy mimo dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, termin został naruszony. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (publ. system informatyczny LEX nr 344095). Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę – (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1231/08). Reasumując, przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący uprawdopodobni brak swojej winy i wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała cały czas. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi przeszkoda, której strona przy użyciu największego wysiłku nie mogła usunąć. Takiego braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wykazano. Z akt sprawy wynika, że skarżąca pismem z dnia 7 listopada 2012 r. została zawiadomiona o terminie rozprawy. W zawiadomieniu tym wskazano, że stawiennictwo jest nieobowiązkowe. Jednocześnie w zawiadomieniu tym zawarto pouczenie o zasadach i trybie doręczania sentencji wyroku, w tym wyroku oddalającego skargę, jak również o trybie i terminie sporządzenia uzasadnienia takiego wyroku (k. 35 akt sądowych). W punkcie 3 zawiadomienia wskazano, że w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Zgłoszenie wniosku po upływie tego terminu, jak również przed ogłoszeniem wyroku są czynnościami bezskutecznymi. Skarżąca mimo prawidłowego pouczenia nie stawiła się na rozprawie. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2130/12 został nadany w dniu 10 stycznia 2013 r., a więc po trzech tygodniach od dnia orzeczenia i dwa tygodnie po upływie terminu do złożenia takiego wniosku. Skarżąca wskazała, że w okresie świątecznym zachorowała na grypę, przebywała poza domem i nie była w stanie skontaktować się z Sądem. Okoliczność ta jednak nie została w jakikolwiek sposób udowodniona, ani nawet uprawdopodobniona przez skarżącą. Skarżąca nie wskazała, czy w dniach choroby pozostawała pod czyjąś opieką i czy mogła się wyręczyć inną osobą i nadać stosowny wniosek. Brak zainteresowania skarżącej biegiem sprawy przez okres trzech tygodni od dnia rozprawy nie można uznać za argument przemawiający za przywróceniem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie i nadanie wspomnianego wniosku nie jest ani czynnością wymagającą fachowej wiedzy, ani czynnością czasochłonną, wobec czego może być dokonane także wtedy, gdy na stronie ciążą inne zobowiązania (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 772/08, Lex nr 493676). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z uwagi na brak zaistnienia przesłanek pozwalających na uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.