VII SA/Wa 2134/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. S. K. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., którym organ odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych prowadzonych w sprawie rozbiórki budynku gospodarczo-mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w B.. W skardze S. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a więc takie, które stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki lub uprawnienia. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 sierpnia 2011 r. I FZ 142/11 LEX nr 864188, z dnia 26 września 2013 r. II OZ 791/13 LEX nr 1412495). Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1432680). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy wskazać, że złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia odmawiającego wstrzymania czynności egzekucyjnych. Postanowienie to nie wywołuje skutków o charakterze materialnoprawnym, nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku. Zaskarżone postanowienie nie podlega więc realizacji, czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego, nie jest zatem możliwe wstrzymanie jego wykonania. Zauważyć ponadto trzeba, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został w żaden sposób uzasadniony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się natomiast, że samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu, jak również wniosek o wstrzymanie wykonania sprowadzający się jedynie do przytoczenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek określonych w tym przepisie i nie pozwala na uwzględnienie wniosku (por. postanowienia NSA: z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 402/11 Lex nr 783591, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I FSK 63/11 Lex nr 783605, z dnia 2 października 2014 r. II OZ 1013/14 LEX nr 1530779). W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.