VII SA/Wa 2293/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ uchylił w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia 26 sierpnia 2010 r. nr [...] (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę) i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia E. B.j pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej na działce ew. nr [...], obręb [...], przy ul. [...] w [...]. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody – w postaci konieczności zmian w dokumentacji projektowej, oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – w postaci wszczęcia postępowania naprawczego przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, mogących skutkować nałożeniem na skarżącą obowiązku wykonania robót budowlanych, których skutki będą niemożliwe do odwrócenia. Uzasadniając zarzuty stawiane zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca wyjaśniła ponadto, że zrealizowała ona w całości inwestycję objętą decyzją o pozwoleniu na budowę (w okresie, gdy decyzja ta była ostateczna), a następnie przeprowadzono procedurę zgłoszenia przystąpienia do użytkowania, w trakcie której właściwy organ nie wniósł sprzeciwu. Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji wskazał na dwie nieprawidłowości projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. o pozwoleniu na budowę: nieuwzględnienie wymogów w zakresie ilości miejsc parkingowych oraz brak szerszej analizy przesłaniania i nasłonecznienia budynku sąsiedniego. W jej ocenie, o ile uzupełnienie projektu o miejsca postojowe nie powinno sprawiać trudności, o tyle wykonanie analizy nasłonecznienia i ewentualne nieprawidłowości dotyczące nasłonecznienia, które mogą pojawić się, będą trudne do usunięcia na obecnym etapie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 116/12, z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą jest, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym wykonania nałożonych na adresata obowiązków lub przyznanych praw. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 564/11, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 641/13, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia E. B. pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Wojewody [...] nie jest decyzją, która podlega wykonaniu. Decyzja ta nie powoduje żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada nowych praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu, nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też znoszenia zachowania innych podmiotów. Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oznacza, że inwestor musi powstrzymać się od wykonania zamierzonych robót, dla których realizacji nie uzyskał wymaganej zgody organu administracji architektoniczo-budowlanej. W świetle powyższego, wobec faktu, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, brak jest możliwości wstrzymania jej wykonania. Nie mogła też odnieść zamierzonego skutku argumentacja odnosząca się do przewidywanego przez skarżącą wszczęcia postępowania naprawczego i jego rozstrzygnięcia w postaci nałożenia na skarżącą obowiązku wykonania określonych robót budowanych. Kwestia dalszych rozstrzygnięć w toku ewentualnego postępowania naprawczego, jak również konieczność dokonania zmian w projekcie budowlanym pozostają poza granicami wniesionej skargi i rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której przedmiotem jest jedynie odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W rezultacie brak jest podstaw do stwierdzenia, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.