VII SA/Wa 2380/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska ( spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2016 r. sprawy ze skargi T S o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 720/14 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 720/14. VII SA/Wa 2380/15 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 720/14 odrzucił skargę T S na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2014r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014r. w sprawie I OSK 1873/14 oddalił skargę kasacyjną T S od powyższego rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia [...] maja 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił złożony w dniu [...] marca 2015r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] października 2015r. ( data stempla pocztowego) T S wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2014r. o odrzuceniu skargi. Powołał się na art. 273 § 2 i art. 273 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podniósł, że zachodzi konieczność ponownego rozpoznania sprawy z uwagi na ujawnienie nowych istotnych okoliczności w sprawie mających wpływ na ocenę prawidłowości doręczenia mu zaskarżonej decyzji a w konsekwencji terminowość wniesionej do Sadu skargi. Jednocześnie wyjaśnił, iż okoliczność wadliwego zachowania doręczyciela potwierdza jego pismo z dnia [...] lutego 2015r. Poza tym skarżący wskazuje na okoliczność , które nastąpiły po wydaniu rozstrzygnięcia przez Sąd np. pozytywne rozpoznanie przez Dyrektora GDDKiA w [...] jego kolejnego wniosku o zgodę na lokalizację zjazdu tym razem publicznego, co w ocenie skarżącego podważa zasadność odmowy zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wykazania zachowania terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego ( k-21), skarżący wyjaśnił, iż "około miesiąc przed wniesieniem skargi o wznowienie w wyniku konsultacji prawnych w Kancelarii Prawnej M R dowiedział się o możliwości przedłożenia wskazanych faktów istotnych dla wznowienia postępowania" ( k-28 pismo z [...] lutego 2016r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno, w art. 271 ww. ustawy, z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, w art. 272 gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, w art. 273 gdy: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Powołaną przez T S przesłankę wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 720/14 należy zakwalifikować z art. 273 § 2 p.p.s.a jako nową okoliczność, która mogłaby mieć wpływ na wynik sprawy, a z której skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący domagał się nadto uznania , iż potwierdzenie przez niego odbioru zaskarżonej decyzji zostało sfałszowane co wyczerpuje przesłankę z art. 273 § 1 pkt 1ppsa. Z art. 280 p.p.s.a wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego powinna zawierać ustawową podstawę wznowienia oraz powinna być wniesiona w terminie. Te dwa warunki stanowią przesłanki formalne skargi o wznowienie, warunkujące jej rozpoznanie. O terminie skargi o wznowienie stanowi art. 277 p.p.s.a w ten sposób, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Art. 278 stanowi z kolei, że po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W ocenie Sądu skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi określonego w art. 277 p.p.s.a. Trzymiesięczny termin, o jakim stanowi art. 277 p.p.s.a. jest terminem procesowym zawitym. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest niedopuszczalne i powoduje odrzucenie skargi ( vide postanowienie NSA z dnia 22 września 2011r., II GSK 1815/11) . Trzymiesięczny termin, o jakim stanowi art. 277 p.p.s.a jest terminem procesowym zawitym, a zatem bieg tego terminu nie podlega przerwaniu ani też nie może być przywrócony ( vide postanowienie NSA z 5 stycznia 2011r. , II FSK 2141/10). Nie ulega wątpliwości ,iż oświadczenie listonosza z dnia 25 lutego 2015r. dotyczące możliwości omyłkowego pozostawienie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję skierowaną do skarżącego bezpośrednio w skrzynce, a nie doręczenie jej do rąk siostry skarżącego, znane było T S już w dniu [...] lutego 2015r., bowiem dołączył je do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tak więc skarga o wznowienie na tej podstawie winna zostać złożona do [...] maja 2015r ., a tymczasem została wniesiona dopiero [...] października 2015r. Należy w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (zob. wyrok WSA w Krakowie z 2012-01-17, III SA/Kr 980/11, LEX nr 1109916). Wszelkie więc okoliczności wskazywane przez skarżącego w pismach z dnia [...] stycznia 2016r., [...] marca 2016r. oraz [...] listopada 2016r., a dotyczą zdarzeń które nie miały miejsca w postępowaniu sadowym i nastąpiły po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, nie mogą stanowić podstawy wznowienia opartej na art. 273 § 2 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, że wykrycie nowych okoliczności lub dowodów, o którym mowa w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a., odnosi się tylko do takich, które w poprzednim postępowaniu w ogóle nie były ujawnione i zgłaszane, bowiem nie były one znane stronom. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko odmiennie ocenionych przez organ, czy też nawet orzekający w sprawie sąd administracyjny (zob. wyrok NSA W-wa z 2013-04-25,.I FSK 1776/11). Taka sytuacja miała w sprawie miejsce bowiem okoliczności wskazane w skardze o wznowienie były podnoszone w skardze kasacyjnej oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Co do stwierdzenia , iż orzeczenie Sądu zostało wydane w oparciu o dokument podrobiony lub przerobiony, skarżący pomimo zobowiązania Sądu nie wskazał od kiedy okoliczność ta mu jest znana co uniemożliwia weryfikację zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie na tej podstawie. Na marginesie należy zauważyć, iż art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Jak wskazano jednak w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008r. (sygn. akt I OSK 1984/06, LEX nr 453473) z treści art. 273 § 1 w zw. z art. 274 p.p.s.a. wynika, że wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego można żądać wyłącznie wtedy, gdy wystąpienie przesłanek z pierwszego z wymienionych przepisów zostało ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Podstawą żądania musi być dokument podrobiony lub przerobiony, a fakt ten musi być w chwili składania skargi o wznowienie prawomocnie stwierdzony przez właściwy organ po przeprowadzeniu postępowania karnego. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 czerwca 2005r. (sygn. akt II GSK 90/05, LEX nr 1324377) wskazując, że nie stanowi podstawy wznowieniowej, o której mowa w art. 273 § 1 p.p.s.a., subiektywne przekonanie strony o podrobieniu czy przerobieniu dokumentu. Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. termin do złożenia skargi opartej na wykryciu nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych biegnie od dnia, w którym strona w sposób wiarygodny dowiedziała się o ich istnieniu i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik prawomocnie osądzonej sprawy (por. postanowienie SN z dnia 25 stycznia 1967 r., II CZ 128/66, OSPiKA 1968, nr 9, poz. 198). Świadomość strony o istnieniu podstaw wznowienia i data, kiedy strona dowiedziała się o nich, decyduje o dniu rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. Wskazanie przez skarżącego, iż konsultował swoja sytuacje z prawnikiem ( zresztą bez wskazania konkretnej daty) nie rodzi nowej podstawy do wznowienia postepowania sądowego. Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu [...] października 2015 r., jest skargą spóźnioną i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 p.p.s.a.