VII SA/Wa 2423/22
WyrokWSA w Warszawie2023-02-08
Skład orzekający: Artur Kuś, Grzegorz Rudnicki, Anna Milicka - Stojek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może zostać uznana za nieważną w części dotyczącej ustaleń § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret 6, w odniesieniu do sformułowania "istniejącego", jeśli ostateczna treść planu nie uwzględnia w pełni uwagi wniesionej przez stronę w toku procedury planistycznej, która została częściowo uwzględniona przez organ?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podlega stwierdzeniu nieważności w części, w której ostateczne ustalenia planu nie odzwierciedlają w pełni uwagi wniesionej przez stronę i częściowo uwzględnionej przez organ w toku procedury planistycznej. Rozbieżność między informacją o sposobie rozpatrzenia uwagi a ostateczną treścią planu stanowi istotne naruszenie procedury planistycznej, skutkujące wadliwością aktu prawa miejscowego.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta Płocka w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, domagając się stwierdzenia nieważności części ustaleń dotyczących rozbudowy lub nadbudowy istniejących budynków. Podnieśli, że ostateczna treść planu nie uwzględniła w pełni ich uwagi, która została częściowo uwzględniona przez Prezydenta Miasta w toku procedury planistycznej. Rada Miasta Płocka wniosła o uwzględnienie skargi w części dotyczącej sformułowania "istniejącego", przyznając rozbieżność między rozstrzygnięciem Prezydenta a uchwaloną treścią planu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret 6 zaskarżonej uchwały w zakresie sformułowania "istniejącego" oraz zasądził od Rady Miasta Płocka na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś (spr.), , Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Asesor WSA Anna Milicka - Stojek, Protokolant sekr. sąd. Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2023 r. sprawy ze skargi J.R. i S.R. na uchwałę Rady Miasta Płocka z dnia 25 lutego 2021 r. nr 468/XXVIII/2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w P. 1. stwierdza nieważność § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret 6 zaskarżonej uchwały w zakresie sformułowania "istniejącego", 2. zasądza od Rady Miasta Płocka na rzecz J.R. i S.R. solidarnie kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
1. J.R. i S.R.(dalej: "skarżący"), pismem z 25 października 2022 r., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta P. Nr [...] z [...] lutego 2021 r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "K." w P. (dalej: "uchwała", "MPZP").
Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności MPZP w zakresie ustaleń § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret 6, w odniesieniu do sformułowania: "istniejącego" w dotychczasowym brzmieniu MPZP: "(...) w przypadku rozbudowy lub nadbudowy budynku: (...) dopuszcza się zastosowanie istniejącego układu i kąta nachylenia połaci dachowych niezależnie od ustaleń szczegółowych dla poszczególnych terenów".
W uzasadnieniu skargi podnieśli, że [...] czerwca 2022 r., nabyli nieruchomość o nr ewid. [...] położoną w P. przy ulicy [...], stanowiącą nieruchomość zabudowaną budynkiem (obecnie wyłączonym z użytkowania) z zamiarem podjęcia działań inwestycyjnych na nieruchomości.
Rada Miasta P. w dniu [...] listopada 2017 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia MPZP "K-K" w P., obejmując procedurą sporządzenia planu również obszaru na którym położona jest ww. działka. W związku z planami rozbudowy i nadbudowy budynku w ramach prowadzonej procedury planistycznej na etapie wyłożenia planu do publicznego wglądu, zgodnie z art. 18 ustawy z 27 marca 2003 r., o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 503; dalej: "u.p.z.p."), skarżący złożył uwagę do projektu ustaleń planu dotyczącą zmiany postanowień § 15 ust. 2 pkt 15 projektu MPZP, poprzez wykreślenie wymogu zastosowania symetrycznego układu połaci dachowych lub umożliwienie stosowania dowolnych rozwiązań powyżej 3 kondygnacji.
Zgodnie z treścią zarządzenia Prezydenta Miasta P. Nr [...] z [...] sierpnia 2020 r., uwaga została częściowo uwzględniona, w następujący sposób: "wprowadza się do projektu planu zapisy o braku obowiązku stosowania wymogów w zakresie symetryczności układu połaci przy nadbudowie i rozbudowie istniejących budynków. Uwagi nie uwzględnia się w zakresie dotyczącym nowych budynków, w stosunku do których utrzymuje się zapisy projektu planu w dotychczasowym brzmieniu. Uwzględnienie uwagi nie przesądza o ostatecznej formie zapisów planu, która może podlegać zmianom w związku z koniecznymi do przeprowadzenia uzgodnieniami ze służbami ochrony zabytków właściwymi do uzgadniania projektu planu w zakresie kształtowania zabudowy".
Skarżący podkreślili, że wskazane w zarządzeniu Prezydenta rozstrzygnięcie uwagi, stanowiło dla nich rozwiązanie satysfakcjonujące i pozwalające im na przeprowadzenie zamierzonych działań inwestycyjnych. Jednocześnie w finalnej wersji MPZP przyjętego uchwałą Rady Miasta P. Nr [...] z [...] lutego 2021 r. treść złożonej przez skarżącego uwagi nie została w pełni uwzględniona. W MPZP ostatecznie pojawiły się następujące postanowienia § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k: "(...) w przypadku rozbudowy lub nadbudowy budynku: - dopuszcza się rozbudowę lub nadbudowę istniejących budynków zgodnie z parametrami określonymi dla poszczególnych terenów, - ściany nadbudowy nakazuje się lokalizować w płaszczyźnie wyznaczonej przez lico elewacji istniejącego budynku lub wycofane względem niej, - nakazuje się nawiązanie do kompozycji istniejącej elewacji; dopuszcza się odstąpienie od wymogu dla ostatniej, najwyższej kondygnacji przy jednoczesnym zastosowaniu szklanych ścian kurtynowych, - dopuszcza się stosowanie na elewacji materiałów wykończeniowych takich jak szkło, metal; powierzchnia ścian pokrytych metalem nie może przekraczać 30% powierzchni elewacji w obrębie kondygnacji, - dopuszcza się stosowanie okien kolankowych, - dopuszcza się zastosowanie istniejącego układu i kąta nachylenia połaci dachowych niezależnie od ustaleń szczegółowych dla poszczególnych terenów, - w przypadku, gdy wysokość budynku przekracza maksymalną wysokość budynku ustaloną w planie, dopuszcza się wyłącznie przebudowę lub rozbudowę z zachowaniem pozostałych wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu". W § 15 ust. 2 pkt 15 MPZP wskazano również, że: " dachy: a) dla zabudowy frontowej: - dachy dwuspadowe o symetrycznym układzie połaci oraz kącie nachylenia połaci dachowych od 20° do 40°".
Zdaniem skarżących, żaden z przywołanych fragmentów MPZP nie uwzględnił w pełni rozstrzygnięcia (przywołanym we wspomnianym zarządzeniu Prezydenta), które w takim brzmieniu przedstawione zostało także w załączniku nr 2 do uchwały przyjmującej MPZP. Układ połaci dachowych sąsiadującej istniejącej zabudowy także nie wpisuje się w ustalenia zawarte w postanowieniach MPZP. Stanowią one naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 1 i 7 u.p.z.p., zgodnie z którym "w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza: wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury oraz prawo własności". Ponadto stosownie do art. 6 u.p.z.p. "1.Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. 2. Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do: 1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich; 2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych ".
Skarżący stwierdzili, że rozstrzygnięcia MPZP w zakresie układu połaci dachowych stanowią istotne naruszenie możliwości wykorzystania prawa własności. Co więcej, ich brak odniesienia do istniejącej zabudowy powoduje także naruszenie art. 1 u.p.z.p. w zakresie uwzględnienia w MPZP wymagań ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury. Z kolei brak przeniesienia na ustalenia MPZP w odpowiednim zakresie treści złożonej uwagi (w zakresie uwzględnionym przez Prezydenta) narusza zarówno ustalenia punktu 1 jak i 2 art. 6 ust. 2 u.p.z.p. Stwierdzenie nieważności MPZP w zakresie przywołanego sformułowania § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret 6 umożliwi skarżącym zrealizowanie zamierzenia inwestycyjnego, a jednocześnie będzie zgodne z rozstrzygnięciem wniesionej uwagi.
2. W odpowiedzi na skargę, Rada Miasta P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (pismem z 18 listopada 2022 r.) wniosła o uwzględnienie skargi w kwestii stwierdzenia nieważności MPZP w zakresie ustaleń § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret szóste, w odniesieniu do sformułowania "istniejącego".
Wyjaśniła, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.z.p., kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłączonej sfery ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Na mocy przepisów u.p.z.p. organy gminy zostały upoważnione do opracowywania dokumentów planistycznych przy jednoczesnym uwzględnieniu zwłaszcza wymagań ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, walorów architektonicznych i krajobrazowych oraz prawa własności.
Stosownie do art. 17 pkt 11 i 12 u.p.z.p. prezydent miasta wyznacza w ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 9, termin, w którym osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia projektu planu oraz rozpatruje uwagi, o których mowa w pkt 11, w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia upływu terminu ich składania. Jednocześnie uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu.
Rada podniosła, że zgodnie z treścią skargi, J.R., korzystając z uprawnień przysługujących zgodnie z art. 18 u.p.z.p. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej 10 lipca 2020 r. uwagę do projektu MPZP "K-K" w P., wnosząc w jej treści o zmianę postanowień projektu MPZP dla terenów 1MS, 2MS, 4MS, 6MS, 8MS, 9MS, 11MS, 13MS, 15MS-18MS o treści: "Dachy: a) dla zabudowy frontowej: - dachy dwuspadowe o symetrycznym układzie połaci", poprzez wykreślenie "symetrycznym układzie połaci" lub dozwolenie na dowolność powyżej 3 kondygnacji (dowód: akta sprawy tom II nr karty 465).
Prezydent Miasta P., realizując obowiązek wynikający z art. 17 pkt 12 u.p.z.p. 10 sierpnia 2020 r. podjął zarządzenie Nr [...] w sprawie rozpatrzenia uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wyglądu projektu MPZP "K-K" w P.
Zgodnie z treścią zarządzenia, uwaga wniesiona przez J.R. została uwzględniona częściowo w następujący sposób: "wprowadza się do projektu planu zapisy o braku obowiązku stosowania wymogów w zakresie symetryczności układu połaci przy nadbudowie i rozbudowie istniejących budynków. Uwagi nie uwzględnia się w zakresie dotyczącym nowych budynków, w stosunku do których utrzymuje się zapisy projektu planu w dotychczasowym brzmień. Uwzględnienie uwagi nie przesadza o ostatecznej formie zapisów planu, która może podlegać zmianom w związku z koniecznymi do przeprowadzenia uzgodnieniami ze służbami ochrony zabytków właściwymi do uzgadniania projektu planu w zakresie kształtowania zabudowy" (dowód: akta sprawy tom II nr karty 462 poz. nr 1 w tabeli).
Rada podniosła również, że treść uwagi wraz z przytoczonym uzasadnieniem została także przedstawiona Radzie Miasta P. w formie załącznika nr 2 do projektu uchwały w sprawie uchwalenia planu, zgodnie z art. 17 pkt 14 u.p.z.p. (dowód: akta sprawy tom III nr karty 570 poz. nr 1 w tabeli).
W wyniku rozpatrzenia uwagi w części tekstowej projektu MPZP wprowadzono zmiany treści § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k, która otrzymała brzmienie: "w przypadku rozbudowy lub nadbudowy budynku: - dopuszcza się rozbudowę lub nadbudowę istniejących budynków zgodnie z parametrami określonymi dla poszczególnych terenów, - ściany nadbudowy nakazuje się lokalizować w płaszczyźnie wyznaczonej przez lico elewacji istniejącego budynku lub wycofane względem niej, - nakazuje się nawiązanie do kompozycji istniejącej elewacji; dopuszcza się odstąpienie od wymogu dla ostatniej, najwyższej kondygnacji przy jednoczesnym zastosowaniu szklanych ścian kurtynowych, - dopuszcza się stosowanie na elewacji materiałów wykończeniowych takich jak szkło, metal; powierzchnia ścian pokrytych metalem nie może przekraczać 30% powierzchni elewacji w obrębie kondygnacji, - dopuszcza się stosowanie okien kolankowych, -dopuszcza się zastosowanie istniejącego układu i kąta nachylenia połaci dachowych niezależnie od ustaleń szczegółowych dla poszczególnych terenów, - w przypadku, gdy wysokość budynku przekracza maksymalną wysokość budynku ustaloną w planie, dopuszcza się wyłącznie przebudowę lub rozbudowę z zachowaniem pozostałych wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu".
Dotychczasowe dopuszczenie zachowania istniejącego układu i kąta połaci dachowych zostało rozszerzone także na przypadek rozbudowy istniejących budynków, z dodatkowym zaznaczeniem, że może być ono stosowane niezależnie od ustaleń szczegółowych planu. Zmieniona treść projektu MPZP nie uwzględnia natomiast rezygnacji z obowiązku stosowania wymogów w zakresie symetryczności układu połaci dachowych przy nadbudowie i rozbudowie istniejących budynków, co było przedmiotem uwagi wniesionej przez skarżących do projektu planu i o czym stanowiła treść rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta P. o sposobie jej uwzględnienia, zawarta w wyżej przywołanym zarządzeniu.
W ocenie Rady, rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta P. o sposobie rozpatrzenia uwagi złożonej do projektu MPZP przez skarżących, a uchwalona treść § 6 ust. 12 pkt 4 pkt 4 lit. k MPZP pozostają w rozbieżności. Zatem niemożliwa jest interpretacja wskazująca na bezpośrednie przełożenie sposobu rozpatrzenia uwagi na ostateczne postanowienia MPZP.
Jednocześnie Rada wyjaśniła, że uwzględnienie skargi w zakresie ujętym przez skarżących nie wpłynie negatywnie na integralność pozostałych ustaleń uchwały i tym samym nie będzie powodować ograniczeń w możliwości stosowania pozostałych ustaleń MPZP. Tym samym za uzasadnione uznała zarzuty skarżących, dotyczące rozbieżności pomiędzy informacją o sposobie rozpatrzenia uwagi złożonej w toku procedury planistycznej, a ostateczną treścią MPZP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
1. Istota sprawy sprowadza się do oceny zgodności z prawem MPZP (we wskazanym w skardze zakresie) w sytuacji, gdy organy na etapie zgłaszanych w trybie art. 18 u.p.z.p. uwag do projektu MPZP, częściowo uwzględniły uwagi skarżących ale jednocześnie ostateczne postanowienia MPZP nie uwzględnia rezygnacji z obowiązku stosowania wymogów w zakresie symetryczności układu połaci dachowych przy nadbudowie i rozbudowie "istniejących" budynków, co było przedmiotem uwagi wniesionej przez skarżących do projektu MPZP i o czym stanowiła treść rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta P. o sposobie jej uwzględnienia.
Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.).
Zdaniem Sądu, wskazane naruszenia trybu postępowania planistycznego prowadziło w niniejszej sprawie do stwierdzenia nieważności MPZP w zakresie podnoszonym zarówno przez skarżącego jak i przez organ w odpowiedzi na skargę. O istotnym naruszeniu prawa przez akt organu gminy można mówić w przypadku wyraźniej i oczywistej jego sprzeczności między innymi z przepisami regulujących procedurę podejmowania uchwał (por. wyrok WSA w Łodzi z 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 1083/21). A taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.
2. Z akt sprawy wynikają następujące okoliczności mające znaczenie dla niniejszej sprawy:
- skarżący jest właścicielem nieruchomość o nr ewid. [...] położonej w P. przy ulicy [...];
- 28 listopada 2017 r. Rada Miasta P. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia MPZP "K. – K." w P., obejmując procedurą sporządzenia planu również obszar na którym położona jest ww. działka;
- skarżący zgodnie z art. 18 u.p.z.p. na etapie wyłożenia projektu MPZP do publicznego wglądu złożył uwagę do projektu ustaleń MPZP dotyczącą zmiany § 15 ust. 2 pkt 15 projektu MPZP (poprzez wykreślenie wymogu zastosowania symetrycznego układu połaci dachowych lub umożliwienie stosowania dowolnych rozwiązań powyżej 3 kondygnacji);
- zgodnie z Zarządzeniem [...] Prezydenta Miasta P. z 10 sierpnia 2020 r. uwaga uwzględniona została częściowo w następujący sposób: "wprowadza się do projektu planu zapisy o braku obowiązku stosowania wymogów w zakresie symetryczności układu połaci przy nadbudowie i rozbudowie istniejących budynków; uwagi nie uwzględnia się w zakresie dotyczącym nowych budynków, w stosunku do których utrzymuje się zapisy projektu planu w dotychczasowym brzmieniu; uwzględnienie uwagi nie przesądza o ostatecznej formie zapisów planu, która może podlegać zmianom w związku z koniecznymi do przeprowadzenia uzgodnieniami ze służbami ochrony zabytków właściwymi do uzgadniania projektu planu w zakresie kształtowania zabudowy";
- uwzględnienie uwagi we wskazanym zakresie pozwalało skarżącemu na przeprowadzenie zamierzonych działań inwestycyjnych;
- w ostatecznej wersji MPZP treść uwagi nie została w pełni uwzględniona, gdyż w § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret 6 pojawiło się sformułowanie "istniejącego";
- MPZP w finalnej wersji nie uwzględnił w pełni rozstrzygnięcia zawartego w Zarządzeniu Nr [...] Prezydenta Miasta P. z 10 sierpnia 2020 r., które w takim brzmieniu przedstawione zostało także w załączniku nr 2 do uchwały przyjmującej MPZP.
3. W ocenie Sądu, wskazane wyżej postępowanie stanowi naruszenie trybu postępowania planistycznego powodujące konieczność stwierdzenia nieważności podnoszonego przez skarżącego w skardze i organ sformułowania "istniejącego" w § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret 6 MPZP.
Sąd podziela również wniosek organu, że rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta P. o sposobie rozpatrzenia uwagi złożonej do projektu MPZP przez skarżących, a uchwalona ostateczna treść § 6 ust. 12 pkt 4 pkt 4 lit. k MPZP pozostają w rozbieżności. Dodatkowo niemożliwa jest interpretacja wskazująca na bezpośrednie przełożenie sposobu rozpatrzenia uwagi na finalne postanowienia MPZP. Zgodzić się również można z tym, że uwzględnienie skargi w zakresie ujętym przez skarżących nie wpływa negatywnie na integralność pozostałych ustaleń MPZP. Inaczej mówiąc, nie będzie powodować ograniczeń w możliwości stosowania pozostałych postanowień MPZP.
Podsumowując, uznać należy za trafne zarzuty skarżących dotyczące rozbieżności pomiędzy informacją o sposobie rozpatrzenia uwagi złożonej w toku procedury planistycznej, a ostateczną treścią MPZP.
Wskazać należy, że zgodnie z procedurą planistyczną (art. 17 u.p.z.p.), organy po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego między innymi:
- wyznaczają w ogłoszeniu termin, w którym osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia projektu planu (art. 17 pkt 11 u.p.z.p.);
- rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia upływu terminu ich składania (art. 17 pkt 12 u.p.z.p.); wykaz uwag stanowi również obligatoryjny załącznik do uchwały w sprawie planu miejscowego; rozpatrzenie uwag powinno być czynnością odrębną od uchwalenia MPZP i poprzedzającą jego uchwalenie; uwagi takie poddaje się indywidualnym głosowaniom i na tej podstawie tworzy się listę uwag uwzględnionych przez radę oraz uwag nieuwzględnionych (por. wyrok NSA z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 925/16);
- wprowadzają zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag a następnie w niezbędnym zakresie ponawia uzgodnienia (art. 17 pkt 13 u.p.z.p.); w orzecznictwie wskazuje się, że jeżeli są to uwagi o charakterze indywidualnym zgłaszane w odniesieniu do poszczególnych działek, jako takie mogą być uwzględniane w trybie art. 17 pkt 13 u.p.z.p., tj. bez obowiązku ponowienia procedury planistycznej (por. wyrok NSA z 26 września 2019 r., sygn. akt II OSK 2704/17).
W niniejszej sprawie bezsporne jest to, że skarżący wnieśli uwagę, która częściowo została przez organ uwzględniona. W związku z tym odnieść się należy do tego, jaki jest charakter prawny uwagi wniesionej w trybie art. 18 u.p.z.p. i uwzględnionej przez organ. W orzecznictwie wskazuje się, że uwaga nie jest środkiem swoistego zaskarżenia projektu planu i w istocie stanowi wyrażenie krytycznego stanowiska względem ustaleń projektu planu. Służy ona rozwiązywaniu konfliktów, jakie rodzi planowanie przestrzenne (por. wyrok NSA z 9 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 45/08). Uwaga może dotyczyć zarówno części tekstowej, jak i graficznej. Ma znaczenie prewencyjne i służy temu, aby ten, którego interes prawny lub uprawnienia zostaną naruszone przez ustalenia uchwalonego w przyszłości MPZP mógł jeszcze w trakcie projektowania planu przedstawić do rozważenia swoje racje. Racje te powinny zostać wzięte pod rozwagę (por. wyrok WSA w Gdańsku z 19 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 576/07). Zatem rada gminy powinna rozważyć naruszenie interesu prawnego lub prawa osoby wnoszącej uwagi. Czyniąc to, powinna skonfrontować interes indywidualny z interesem przemawiającym za ustaleniami przyjętymi w projekcie MPZP i uwzględnić okoliczności, które w myśl art. 1 ust. 1 u.p.z.p. uwzględnia się w zagospodarowaniu przestrzennym.
4. Zdaniem Sądu, popełnienie istotnego błędu w procedurze planistycznej przez Radę Miasta P. przez brak wpisania do finalnej wersji MPZP uwag wniesionych przez skarżących i jednocześnie uwzględnionych przez organ zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta Miasta P. z 10 sierpnia 2020 r. - niesie ze sobą daleko idące konsekwencje w postaci wadliwości MPZP i prowadzi do stwierdzenia nieważności omawianej uchwały w zakresie § 6 ust. 12 pkt 4 lit. k tiret 6 MPZP w odniesieniu do sformułowania "istniejącego".
W ocenie Sądu, nawet ewentualna zmiana (uchylenie zwrotu: "istniejącego") MPZP we wskazanym zakresie przez właściwy organ, nie czyniłoby bezprzedmiotowym postępowania sądowego, w którym sąd administracyjny władny jest wobec aktu prawa miejscowego stwierdzić nieważność. Takie rozstrzygniecie, oparte na art. 147 § 1 p.p.s.a., powoduje, że od samego początku uchwała nie była zdolna wywołać skutku prawnego, a zatem nie kształtowała uprawnień lub obowiązków podmiotów prawa. Z kolei uchylenie MPZP przerywa skutek prawny z dniem jej uchylenia, pozostawiając w mocy skutki powstałe na podstawie uchylonej uchwały od wejścia jej do obrotu prawnego do dnia jej uchylenia (por. wyrok NSA z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I OSK 339/19). Zaskarżony akt prawa miejscowego traci moc obowiązującą ze skutkiem ex nunc, tzn. z dniem wejścia w życie przepisu zmieniającego (zawartego w ustawie bądź uchwale), natomiast wyrok sądu administracyjnego stwierdzający nieważność uchwały wywiera skutki prawne ex tunc, tzn. z mocą wsteczną (por. wyrok NSA z dnia 25 maja 2021 r., sygn. akt III OSK 464/21).
5. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 p.p.s.a., stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części opisanej w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło