VII SA/Wa 2532/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-01-04
Skład orzekający: Joanna Gierak-Podsiadły
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja kasacyjna organu drugiej instancji, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Decyzja kasacyjna, która uchyla decyzję organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 1 PPSA. Nie wywołuje ona skutków materialnoprawnych ani nie nakłada obowiązków, a jedynie skutek procesowy. W związku z tym, wniosek o wstrzymanie wykonania takiej decyzji nie może zostać uwzględniony, nawet jeśli skarżący powołuje się na powiązanie z inną sprawą.Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego uchylającą decyzję udzielającą pozwolenia na prowadzenie prac budowlanych i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wnieśli również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując jej powiązanie z inną sprawą dotyczącą zobowiązania do przeprowadzenia badań archeologicznych. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. B. i M. B. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie prac budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący – J. B. i M. B., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie prac budowlanych.
W piśmie z dnia 25 października 2016 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadnili tym, że sprawa wydania pozwolenia na prowadzenie prac budowlanych jest ściśle powiązana z decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania skarżących do przeprowadzenia badań archeologicznych podczas przebudowy istniejącego budynku mieszkalnego i budowy oficyny na działce nr [...] w K., którą skarżący również zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt VII SA/Wa 2533/16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zasadą jest, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym wykonanie nałożonych na adresata obowiązków lub przyznanych praw. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 564/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że co do zasady wszelkie orzeczenia kasacyjne nie nadają się do wykonania, gdyż mają charakter czysto procesowy, nie wywołują skutków materialnoprawnych (por. postanowienia NSA: z dnia 8 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 489/10, z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 3/11, z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi i zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [....] sierpnia 2016 r. znak: [....] uchylająca w całości decyzję Powiatowego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [....] udzielającą skarżącym pozwolenia na prowadzenie prac budowlanych na działce nr ew. [....], w K., przy ul. P.– i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższa decyzja jest decyzją kasacyjną, wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie stanowi aktu podlegającego wykonaniu. Nie wywołuje ona bowiem żadnych skutków materialnych, nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też znoszenia zachowania innych podmiotów. Jedyny skutek, jaki decyzja ta wywołuje, to skutek procesowy w postaci uchylenia decyzji Powiatowego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [....] lipca 2015 r. i przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Już z tej przyczyny nie mógł być zatem uwzględniony wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto zauważyć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został prawidłowo uzasadniony. Skarżący nie powołali nawet ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, nie wskazali na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Nie przedstawili żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia ich interesów następstw wykonania tej decyzji. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwia dokonanie oceny, czy i jakie negatywne skutki mogą wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżący nie wykazali, aby wykonanie zaskarżonej decyzji powodowało niebezpieczeństwo zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim stwierdzić należy, że powiązanie niniejszej sprawy ze skargą na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [....] sierpnia 2016 r. znak: [....] w przedmiocie zobowiązania skarżących do przeprowadzenia badań archeologicznych (sygn. akt VII SA/Wa 2533/16), nie wpisuje się w przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Sąd wskazuje, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło