VII SA/Wa 2556/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. H. i małoletnich A. M. S. i M. W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz M. H.-S. i małoletnich A. M. S. i M. W. S. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent W. na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.) decyzją z dnia [...] listopada 2012r, Nr [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania prac remontowych polegających na wykonaniu otworu w ścianie osłonowej w celu umieszczenia drzwi zewnętrznych oraz pomniejszeniu otworu drzwiowego i zamontowaniu okna w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr ew. [...] z obrębu [...] w W. przy ul. S., objętych zgłoszeniem Pana M. S. z dnia [...] października 2012 r. W uzasadnieniu wskazał, iż zgłoszonych robót nie można zaliczyć do remontu zwolnionego z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, gdyż zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Określony w art. 29 Prawa budowlanego katalog obiektów i robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę ma charakter wyczerpujący i wśród nich nie znajdują się roboty budowlane objęte zgłoszeniem dlatego nie są zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania M. H.i M. S., decyzją z dnia [...] stycznia 2013r, Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podtrzymał ustalenia organu pierwszej instancji odnośnie zakwalifikowania planowanych robót jako wymagających uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Wojewody [...] zakres zgłoszonych robót wykracza poza pojęcie remontu i stanowi przebudowę budynku mieszkalnego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia terminu określonego w art. 30 ust 5 Prawa budowlanego Wojewoda [...] wskazał, iż zgłoszenie zostało złożone w dniu [...] października 2012r natomiast decyzja Prezydenta W. wnosząca sprzeciw została wydana w dniu [...] listopada 2012r i wysłana w dniu [...] listopada 2012r. Zgodnie zaś z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z 20.01.2011r, sygn. akt. II OSK 105/10, wyrok NSA z dnia 12.07.2011r, sygn. akt. II OSK 1167/10) za trafny i zgodny z obowiązującym prawem uznać należy pogląd, iż dla zachowania terminu z art. 30 ust 5 Prawa budowlanego konieczne jest wydanie i wysłanie sprzeciwu przed upływem tego terminu. W ocenie organu odwoławczego nie doszło do naruszenia terminu określonego w art. 30 ust 5 Prawa budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. H.i M. S.. Zdaniem skarżących decyzja wnosząca sprzeciw została wydana z naruszeniem terminu określonego w art. 30 ust 5 Prawa budowlanego gdyż została nadana w placówce pocztowej w dniu 16 listopada 2012r i odebrana przez skarżących w dniu 21 listopada 2012r. Skarżący wskazali, iż zakres projektowanych prac został opisany przez biuro architektoniczne, które oceniło prace jako wymagające dokonania wyłącznie zgłoszenia. W piśmie procesowym z dnia 3 marca 2014r pełnomocnik skarżących M. H.oraz małoletnich A. M. S. i M. W. S. podtrzymał zarzuty skargi wnosząc o uchylenie obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Na wstępie należy wskazać, iż w toku postępowania sądowego zmarł skarżący M. S., a w jego miejsce wstąpili małoletni synowie A. M. S. i M. W. S. reprezentowani przez skarżącą M. H.-S.. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013r, Nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2012r, Nr [...] wnosząca sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania prac remontowych polegających na wykonaniu otworu w ścianie osłonowej w celu umieszczenia drzwi zewnętrznych oraz pomniejszeniu otworu drzwiowego i zamontowaniu okna w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr ew. [...] z obrębu [...] w W. przy ul. S., objętych zgłoszeniem Pana M. S. z dnia [...] października 2012 r. W ocenie Sądu skarga jest uzasadniona z tego względu, iż decyzja wnosząca sprzeciw została wydana z uchybieniem terminu wskazanego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Sąd podziela pogląd zaprezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego według którego art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego należy wykładać w ten sposób, że termin na wniesienie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej decyzji o sprzeciwie jest zachowany, jeżeli organ ten w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych wyda decyzję o sprzeciwie i nada ją w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Takie stanowisko łączy się z tezą, że do wniesienia sprzeciwu stosuje się art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. W uzasadnieniu wyroku NSA z 28 lutego 2012 r. w sprawie II OSK 2425/10, stwierdzono, że " dla skuteczności wniesienia przez organ sprzeciwu ma znaczenie fakt wydania decyzji i nadania jej do strony w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego przed upływem trzydziestodniowego terminu, o jakim mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego". W uzasadnieniu wyroku NSA z 13 września 2011 r. w sprawie II OSK 1326/10, przyjęto, że "dla zachowania terminu, o jakim mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego konieczne jest wydanie i wysłanie przed upływem tego terminu albo sprzeciwu albo postanowienia o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia". W uzasadnieniu wyroku NSA z 25 sierpnia 2011r, w sprawie II OSK 1185/10, uznano, iż "dla zachowania terminu ustawowego konieczne jest więc wydanie i wysłanie przed upływem 30 dni sprzeciwu lub postanowienia o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia". Natomiast w uzasadnieniu wyroku NSA z 12 grudnia 2006 r. w sprawie II OSK 79/06, stwierdzono, że " termin trzydziestodniowy, o jakim mowa w art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane jest przez organ wnoszący sprzeciw do zgłoszenia budowy zachowany, o ile w terminie 30 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu, nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 § 5 k.p.a.". W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż zgłoszenie przedmiotowych prac remontowych wpłynęło do Urzędu W. w dniu [...] października 2012r. Decyzją z dnia [...] listopada 2012r, Nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 – Prawo budowlane wniósł sprzeciw do zgłoszenia i decyzja ta została nadana do strony w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 7 listopada 2012r. Jednakże z uwagi na niepełne dane adresowe – brak dokładnego adresu, przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu 13 listopada 2012r. Z notatki służbowej sporządzonej w dniu 15 listopada 2012r (karta 9a akt administracyjnych) wynika, że zwrócona przesyłka pocztowa zawierająca decyzję o sprzeciwie została ponownie wysłana do M. Sz. w dniu 15 listopada 2012r. Przesyłka została doręczona M. S. w dniu 21 grudnia 2012r. Artykuł 57 § 5 pkt 2 k.p.a. wskazuje, że termin uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Celem stwierdzenia czy został zachowany wyżej wymieniony termin koniecznym jest ustalenia daty doręczenia decyzji stronie. W rozpoznawanej sprawie przesyłka polecona nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 7 listopada 2012r nie została doręczona stronie lecz została zwrócona do nadawcy z adnotacją " niepełne dane adresowe – brak dokładnego adresu". Ponowne nadanie przesyłki poleconej zawierającej decyzję o sprzeciwie nastąpiło w dniu 15 listopada 2012r, a więc po upływie trzydziestodniowego terminu, o jakim mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Wojewoda [...] badając zachowanie terminu do wniesienia sprzeciwu nie dostrzegł, iż przesyłka pocztowa nadana w dniu 7 listopada 2012r tj. w ustawowym terminie, o jakim mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego nie została skutecznie doręczona stronie, a ponowne jej nadanie nastąpiło już z uchybieniem wskazanego terminu. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, które miało wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższego obie zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 w/w ustawy, a rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 w/w ustawy.