VII SA/Wa 2592/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 9 października 2015r. [...] w W. za pośrednictwem organu wniosła skargę na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r. nr [...]. Decyzją tą uchylono w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w W. usunięcie w terminie 4 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego stropu garażu budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W. poprzez wykonanie niezbędnych robót wskazanych w protokole z przeglądu kompleksowego ogólnobudowlanego stanu technicznego budynku i otoczenia sporządzonego przez mgr inż. A. M. oraz przez mgr inż. M. M. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony skarżącej w przypadku jej niewstrzymania spowodowane zostaną trudne do odwrócenia skutki. W ocenie skarżącej przed wydaniem kolejnej decyzji konieczne jest rozpoznanie niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04). Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bez wskazania jakichkolwiek przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego wniosku. Ponadto, złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie także z innych powodów, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu. Podkreślić bowiem należy, że Sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do Sądu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005r., sygn. akt II OZ 155/05. Zasadą jest, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym wykonania nałożonych na adresata obowiązków lub przyznanych praw. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że co do zasady wszelkie orzeczenia kasacyjne nie nadają się do wykonania, gdyż mają charakter czysto procesowy, nie wywołują skutków materialnoprawnych (vide: postanowienia NSA: z dnia 8 czerwca 2010r., sygn. akt II OZ 489/10; z dnia 21 stycznia 2011r., sygn. akt II OZ 3/11; z dnia 16 sierpnia 2011r., sygn. akt I FZ 142/11; z dnia 26 września 2013r., sygn. akt II OZ 791/13. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi i zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r. nr [...] uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powyższa decyzja jest rozstrzygnięciem kasacyjnym, wydanym na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.). Zaskarżona decyzja nie stanowi aktu podlegającego wykonaniu. Nie wywołuje ona bowiem żadnych skutków materialnych, nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też znoszenia zachowania innych podmiotów. Jedyny skutek, jaki decyzja ta wywołuje, to skutek procesowy w postaci uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] i przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Z tej przyczyny nie mógł być zatem uwzględniony wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.