VII SA/Wa 2672/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Ref. staż. Marcin Sieradzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. sprawy ze skargi Z. Z. i W. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z [...] sierpnia 2015r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 51 ust. 7 i art. 83 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.) i art. 104 kpa - odstąpił od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budynku magazynowo- handlowego z przewijalnią nici w M., przy ul. [...]. Organ powiatowy wskazał, że decyzją z [...] czerwca 1997r. Burmistrz Miasta M. udzielił pozwolenia na budowę – na okres czasowy budynku magazynowo - hurtowego z przewijalnią nici o pow. 488,3. W decyzji nałożono obowiązek zawiadomienia organu na 14 dni przed przystąpieniem do użytkowania. Wykonując ten obowiązek inwestorzy – H. i J.G. dnia [...] stycznia 1999r. zgłosili zakończenie budowy i przystąpienie do użytkowania, dołączając wymagane dokumenty. Decyzją z [...] lutego 1999r. organ zezwolił na użytkowanie budynku. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2006r. stwierdził nieważność ww. decyzji z [...] czerwca 1997r. którą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] stycznia 2007r. utrzymał w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 czerwca 2007r., VII SA/Wa 552/07 oddalił skargę. Postanowieniem z [...] października 2007r. PINB w W. wznowił z urzędu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa, postępowanie zakończone decyzją z [...] lutego 1999r. udzielającą pozwolenia na użytkowanie, a decyzją z [...] kwietnia 2008 r. odmówił jej uchylenia. Decyzją z [...] lipca 2010 r. [...] WINB utrzymał w mocy decyzję PINB. [...] WINB uwzględniając wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2013r. sygn. akt II OSK 1703/11 decyzją z [...] czerwca 2013r. stwierdził nieważność decyzji z [...] lutego 1999r. zezwalającej na użytkowanie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] października 2013r., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z [...] czerwca 2013r., a decyzją z [...] listopada 2013r. utrzymał własną decyzję w mocy. Skarga na ww. decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2014r., VII SA/Wa 2602/13. Dalej organ powiatowy powołał art. 50 Prawa budowlanego i podkreślił, że przepisy Prawa budowlanego nie odnoszą się wprost do sytuacji, gdy po wykonaniu obiektu budowlanego na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzono nieważność tej decyzji. Art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego dotyczy jedynie do sytuacji, gdy po unieważnieniu pozwolenia na budowę, ma nastąpić rozpoczęcie albo wznowienie budowy. Z kolei art. 51 ust. 7 cyt. ustawy odsyła do odpowiedniego stosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 3, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane (zakończone) w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Nie ma więc unormowania, które wprost odnosiłoby się do sytuacji, gdy usunięto z obrotu prawnego pozwolenie na budowę po zakończeniu budowy. Organ powiatowy wyjaśnił, że celem niniejszego postępowania jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji została wyeliminowana z obrotu prawnego m. in. z uwagi na niezgodność z decyzją o warunkach zabudowy. Podał, że obecnie na tym terenie (dz. ew. nr [...],[...],[...] obr. [...]) obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, miasta "[...] " zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miasta M. z [...] czerwca 2002 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]), dalej plan. Ww. działki znajdują się na terenie zabudowy mieszkaniowo - usługowej o symbolu 38MU. Przeznaczenie podstawowe to - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna wyłącznie w formie małych domów mieszkalnych. Jako przeznaczenie uzupełniające plan ustala: usługi zdrowia, oświaty, kultury, administracji, gastronomii i handlu (do 1000 m² pow. użytkowej) oraz podstawowe usługi bytowe, a strefa uciążliwości obiektów usługowych nie może wykraczać poza granice lokalizacji. Organ stwierdził, że H. i J.G. prowadzą działalność polegającą na zakupie, przewijaniu z dużych nawojów 2-4 kg na małe 0,2 kg, pakowaniu i sprzedawaniu przędzy. Zdaniem organu ww. działalność jest zgodna z miejscowym planem, nie jest bowiem wytwarzaniem bezpośrednio metodami przemysłowymi dóbr materialnych. Nie powstaje nowy produkt, a jedynie zmieniana jest ilość przędzy w opakowaniach. Uciążliwość obiektu nie wykracza poza granice lokalizacji, a zatem jest on zgodny z planem. Organ podkreślił, że zgodnie z raportem Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w W., pomiary hałasu przy ul [...] w M. nie wykazały nadmiernej emisji hałasu do środowiska w porze dnia przez z-d [...]. Organ wyjaśnił, że w pismach (m.in. z [...] lipca 2006r.) p.p. Z. wskazali, że w wyniku ich interwencji wyniki pomiarów "zostały anulowane przez jednostkę zwierzchnią", jednak w aktach brak takiego dokumentu. PINB stwierdził, że budynek jest w dobrym stanie technicznym. Wykonane roboty budowlane nie pozostają w kolizji z przepisami prawa, w tym Prawa budowlanego. Nie było zatem konieczności nakładania obowiązków na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy. Organ podkreślił, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie została wyeliminowana z obrotu prawnego, jako wydana bez podstawy prawnej - formą wyrażenia zgody na użytkowanie była wówczas milcząca zgoda. W opinii organu obiekt nie został wybudowany z istotnymi odstępstwami od pozwolenia na budowę, nie był również przebudowywany ani rozbudowany. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] października 2015r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. i W. Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymał w mocy ww. decyzję. Organ odwoławczy podzielił argumentację i stanowisko organu I instancji. Podkreślił, że z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta M." [...] " (Uchwała Rady Miasta M. nr [...] z dnia[...] czerwca 2002 r. wynika, iż nieruchomość przy ul. [...] w M. znajduje się na terenie o symbolu 38 MU, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniowo - usługową, jako przeznaczenie uzupełniające wskazano "Usługi zdrowia, oświaty, kultury, administracji, gastronomii i handlu (do 1000 m² pow. użytkowej) oraz podstawowe usługi bytowe, przy czym strefa uciążliwości obiektów usługowych nie może wykraczać poza granice lokalizacji". W cytowanej wyżej uchwale wskazano również, co należy rozumieć pod pojęciem usług i obiektów. Organ stwierdził, iż sporny budynek nie jest obiektem produkcyjnym nici, służy jedynie przewijaniu gotowych nici z większych szpulek na mniejsze. Wyjaśnił, że aby można było mówić o produkcji nici, przędza w stanie surowym byłaby poddawana najpierw procesowi wykończenia. Generalną zasadą jest przewijanie przędzy (nie zaś gotowych już nici) po każdym procesie. Ma to na celu wyeliminowanie błędów lub uszkodzeń przędzy podczas wykończania (bielenie, farbowanie). W zależności od tego na jaki rodzaj wyrobów przędza jest przeznaczona, musi przejść odpowiednie procesy przygotowawcze (opalanie, klejenie czy wykurczanie). Takieczynności nie są wykonywane w obiekcie. Dalej organ zaznaczył, że z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że na nieruchomości przy ul. [...] aktywną działalność gospodarczą zarejestrowaną pod nazwą "[...] " prowadzi R. G. i polega ona na sprzedaży hurtowej wyrobów tekstylnych. Z CEDIG nie wynika natomiast, by ww. działalność polegała na produkcji tych wyrobów. Organ II instancji dodał również, że z raportu pomiarów hałasu sporządzonego przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w W. wynika, że w budynku znajdują się maszyny służące do przewijania i skręcania nici. Ponadto w ww. raporcie wskazano, że "Pomiary hałasu w środowisku wykonane na terenie posesji mieszkalnej ul. [...] (ppl - w północnej części działki na wysokości wentylatora i okien zakładu, pp2 - w odległości około 3 m od elewacji budynku mieszkalnego dla ww. wariantów) nie wykazały nadmiernej emisji hałasu do środowiska w porze dnia przez z-d [...]. Nie można było zatem podnosić, że ww. budynek w obecnym kształcie i sposobie użytkowania narusza ustalenia planu, bowiem działalność w nim prowadzona nie ma charakteru produkcyjnego, a jedynie przerobowy w celu rozdzielenia większych partii gotowych nici na mniejsze, przeznaczone na sprzedaż hurtową. W tym miejscu wskazano także należy, że w toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez PINB w W. [...] czerwca 2006r. ustalono, że od dnia oddania obiektu do użytkowania nie wykonywano przy nim robót budowlanych i remontowych. Kontrola w dniu [...] października 2014 r. wykazała natomiast, że w ww. budynku znajduje się magazyn nici z przewijalnią nici prowadzony przez R. G.. Stan techniczny budynku jest dobry. Organ uznał, iż nie ma podstaw, do zobowiązywania do złożenia zamiennego projektu budowlanego, bowiem budynek powstał w całości w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę i został skutecznie oddany do użytkowania. Dalej wskazał, że w toku postępowania skarżący wielokrotnie podnosili, że żądają zlikwidowania uciążliwości zakładu "[...] ". Dlatego bezzasadność żądania podmiotu, na wniosek którego wszczęto postępowanie administracyjne musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do jej istoty (stosownie do złożonego wniosku), a nie prowadzić do umorzenia postępowania. Zdaniem organu argumenty odwołania nie mają odzwierciedlenia w materiale dowodowym, a więc pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie. Podkreślił, że wszelkie niedogodności czy immisje wynikające z funkcjonowania obiektu pozostają poza kompetencjami organów nadzoru budowlanego. Ich usunięcia skarżący mogą domagać się przed sądem powszechnym (zakaz immisji), inspekcją sanitarną, bądź organem gminy odpowiadającym za utrzymanie porządku i ochronę środowiska. W ocenie [...] WINB organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego. Skargę na powyższą decyzję złożyli Z. i W. Z. i wnosząc o jej uchylenie i uchylenie decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zarzucili: 1). naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez uznanie, bez dostatecznych dowodów, iż zachodzą przesłanki do odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem ww. budynku przy ul. [...], w szczególności uznanie bez sprawdzenia aktualnego stanu budynku i znajdujących się w nim urządzeń oraz bez przeprowadzenia aktualnych pomiarów poziomu hałasu, iż budynek i prowadzona w nim działalność nie powodują nadmiernego hałasu; 2) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezzasadnym uznaniu, iż w spornym budynku nie jest prowadzona działalność produkcyjna i że w związku z tym budynek ten i jego budowa oraz działalność nie naruszają miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 3) naruszenie interesu prawnego skarżących poprzez legalizację działalności zakładu produkcyjnego, który bezustannie w sposób szkodliwy oddziałuje na ich nieruchomość. Zdaniem skarżących, decyzje organów obu instancji nie odpowiadają prawu, a ponadto zostały wydane bez wyjaśnienia podstawowych faktów umożliwiających legalizację budynku. Skarżący podnieśli, iż wbrew stanowisku organu przeznaczenie i działalność budynku przy ul. [...] ewidentnie narusza Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego obowiązujący dla miasta M.. Obszar na którym jest położony jest zgodnie z planem przeznaczony pod zabudowę mieszkalno – usługową, przy czym jako przeznaczenie uzupełniające plan wskazuje "usługi zdrowia, oświaty, kultury, administracji, gastronomii i handlu (do 1000m2 p.uż) oraz podstawowe usługi bytowe, przy czym strefa uciążliwości obiektów usługowych nie może wykraczać poza granice lokalizacji". Według skarżących budynek nie pełni żadnych funkcji usługowo-handlowych. Znajdujące się w nim i stale pracujące maszyny (kilkanaście przewijarek i skręcarek do nici) są urządzeniami typowo produkcyjnymi i nie mają związku z bezpośrednim świadczeniem usług handlowych na rzecz lokalnej ludności. Ponadto, organy same nie były konsekwentne przy definiowaniu budynku. PINB określił go jako "budynek magazynowo- handlowy z przewijalnią nici", a [...] WINB nazywał go naprzemiennie "budynkiem magazynowo- hurtowym", bądź "magazynowo -produkcyjnym". Nadmienili, iż funkcja magazynowa budynku również pozostaje w niezgodzie z planem . Za bezpodstawne skarżący uznali posłużenie się przez organ odwoławczy argumentem, iż o zgodności prowadzonej działalności z planem miejscowym ma świadczyć to, iż użytkujący go w celach gospodarczych R.G. zgodnie z wpisem do ewidencji wykonuje działalność pod firmą [...] tylko w zakresie sprzedaży hurtowej wyrobów tekstylnych, a nie ich produkcji. Skarżący podnieśli, że organ odwoławczy powołał się na wpis do ewidencji działalności gospodarczej nadzwyczaj wybiórczo. Podali, że zgodnie bowiem z zaświadczeniem z ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...] kwietnia 2005 r. dotyczącym H. G. na dzień wydania zaświadczenia prowadziła ona w budynku przy ul. [...] działalność pod nazwą [...] polegającą na produkcji nici do szycia i produkcji wyrobów włókienniczych. Za bezpodstawne skarżący uważają również przyjęcie, iż działalność budynku przy ul. [...] nie narusza norm w zakresie dopuszczalnego poziomu hałasu. Skarżący wskazali, że organy przyjęły takie stanowisko bez dokonywania jakichkolwiek ustaleń. Podnieśli, że raport do którego odwołują się wykonano [...] listopada 2005r., a zatem przed blisko dziesięciu laty. W ocenie skarżących nie może on zatem stanowić podstawy do ustaleń dotyczących stanu obecnego. W odpowiedzi na skargę organ potrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem art. 7, 77 i 80 kpa oraz 107 § 3 kpa w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Na wstępie podkreślić należy, że rozstrzygnięcia kontrolowane w niniejszej sprawie zostały wydane w konsekwencji wyeliminowania - w trybie stwierdzenia nieważności – decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...] czerwca 1997r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – na okres czasowy – budynku magazynowo – hurtowego z przewijalnią nici (decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007r., na którą skargę oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 czerwca 2007r. w prawie o sygn. akt VII SA/Wa 522/07. Z obrotu prawnego zostały usunięte również decyzje o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Zasadnie zatem organy zastosowały w omawianej sytuacji art. 51 Prawa budowlanego. Następcze uchylenie pozwolenia na budowę i w konsekwencji także związanego z nim pozwolenia na użytkowanie nakładało bowiem na organy nadzoru budowlanego obowiązek wdrożenia odrębnego postępowania naprawczego. W orzecznictwie przyjmuje się, że inwestor, który prowadził roboty budowlane lub wybudował obiekt budowlany na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która to decyzja została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego, nie może być traktowany jak osoba dopuszczająca się samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 1998 r., sygn. akt IV SA 1399/96 z aprobującą glosą W. Chróścielewskiego, OSP 2000, nr 4, s. 199). Dodać należy, że celem postępowania naprawczego prowadzonego na podstawie na art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Postępowanie to w pierwszej kolejności ma zatem na celu ustalenie, czy na skutek wykonania pewnych czynności lub robót budowlanych, istnieje możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego. Jeżeli organ nadzoru budowlanego ustali, że doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem jest możliwe, wydaje decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ma natomiast zastosowanie wówczas, gdy wykonane roboty budowlane nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem. Celem postępowania legalizacyjnego jest zatem przywrócenie stanu zgodnego z prawem, co wynika wprost z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane. Wskazywana "zgodność z prawem" to również zgodność z przepisami określającymi ład przestrzenny, a więc z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (por. wyrok NSA z 30 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1703/10). Niemniej - w ocenie Sądu – jako przedwczesne należało ocenić stanowisko organów obu instancji, co do braku podstaw nałożenia obowiązku wykonania określonych robót lub czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem przedmiotowego budynku położonego w M. przy ul. [...]. Zauważyć bowiem należy, że stosownie do § 20 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta "[...]" zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta M. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]), na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 38 MU – na którym położona jest działka inwestycyjna plan ustala w pkt 2 tereny zabudowy mieszkaniowo usługowej, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna we wszystkich formach, to jest wolnostojąca, bliźniacza i szeregowa oraz zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna wyłącznie w formie małych domów mieszkalnych do sześciu lokali w budynku wolnostojącym (przeznaczenie podstawowe 2.1.). Usługi zdrowia, oświaty, kultury, administracji, gastronomii i handlu (do 1000m2 p.uż) oraz podstawowe usługi bytowe, przy czym strefa uciążliwości obiektów usługowych nie może wykraczać poza granice lokalizacji. Preferuje się rozmieszczenie funkcji usługowych wzdłuż Alei [...] (przeznaczenie uzupełniające 2.2). Zgodnie natomiast z § 7 pkt 13 planu przez usługi lub obiekty usługowe należy rozumieć obiekty budowlane, pomieszczenia w budynkach i urządzenia służące do działalności, której celem jest zaspokojenie potrzeb ludności, a nie wytwarzanie bezpośrednio metodami przemysłowymi dóbr materialnych. Usługi dzieli się na: a) nieuciążliwe tj. spełniające wymogi właściwe dla podstawowego przeznaczenia obiektu budowlanego lub wskazanego w planie obiektu przyległego i nie zaliczane do inwestycji mogących znacząco wpłynąć na stan środowiska, b) uciążliwe tj. nie spełniające w/w wymogów lub mogące znacząco wpłynąć na stan środowiska. W obiektach nieuciążliwych mogą być lokalizowane jednostki prowadzące działalność inną niż w/w pod warunkiem, że spełnione będą warunki określone dla usług nieuciążliwych, chyba że w ustaleniach szczegółowych zostałyby określone rodzaje dopuszczalnych usług i charakteryzujące je parametry. Z akt sprawy wynika natomiast, że w spornym budynku prowadzona jest działalność - wprawdzie nie polegająca na produkcji samych nici - niemniej obejmuje ona przewijanie nici z dużych nawojów 2-4 kg na małe 0,2 kg, pakowaniu i przewijaniu przędzy, a więc niewątpliwie na wytwarzaniu nowych, mniejszych szpul nici, przy użyciu profesjonalnych maszyn, których liczba nie została przez organy sprawdzona na miejscu (dokumentacja fotograficzna sporządzona podczas kontroli przeprowadzonej przez organ powiatowy w dniu [...] października 2014r.). Organy obu instancji skupiły się wyłącznie na wykazaniu, że omawiany budynek z uwagi na to, że nie jest w nim wykonywana działalność polegająca na wytwarzaniu bezpośrednio metodami przemysłowymi dóbr materialnych to jest produkcja nici jest zgodny z planem. Nie odniosły się jednak do całego, dopuszczalnego na tym terenie przeznaczenia uzupełniającego, które – co wymaga podkreślenia - dopuszcza m.in. handel, usługi lub obiekty usługowe, i to pod warunkiem, że strefa uciążliwości obiektów usługowych nie może wykraczać poza granice lokalizacji. Jednak nawet gdyby przyjąć, że przewijanie nici z przeznaczeniem do sprzedaży hurtowej stanowi działalność usługową, to – pomimo, iż w toku całego postępowania skarżący konsekwentnie podnosili, że do ich budynku dochodzi hałas pracujących maszyn - organy zarzutów tych rzetelnie nie zbadały. W tej mierze organy ograniczyły się wyłącznie do badań przedstawionych w Raporcie z pomiarów hałasu organu inspekcji ochrony środowiska, sporządzonym – co wymaga zaznaczenia - ponad 10 lat temu, bo [...] listopada 2005r. Nie wykazano ponadto, czy przewijanie nici można zakwalifikować jako działalność, której celem jest zaspokojenie potrzeb ludności, w rozumieniu § 7 pkt 13 planu. Całkowicie uszło przy tym uwadze organów obu instancji, że plan na omawianym terenie nie dopuszcza sytuowania obiektów o charakterze magazynowym, a także na taką funkcję spornego budynku wskazuje wyżej wspominana dokumentacja fotograficzna, wykonana podczas oględzin [...] października 2014r. W świetle wymienionych wyżej naruszeń prawa procesowego, w szczególności art. 7, 77 § 1 i 80 oraz art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, rzeczą organów przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie rzetelne przeprowadzenie postepowania w celu zbadania, czy w istocie sporny obiekt zgodny jest zapisami ww. miejscowego planu, a w zależności od poczynionych ustaleń zastosowanie jednego z trybów wymienionych w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 li c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 217) orzekł jak w sentencji.