VII SA/Wa 329/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania J. J. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. J. J. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wskazała, że posiada dwa mieszkania: jedno o powierzchni 49 m2 (zajmowane przez skarżącą) oraz drugie (69 m2), w którym mieszka syn skarżącej z rodziną. J. J. ponadto jest współwłaścicielką działki rolnej (0,5 ha) oraz garażu o powierzchni 16 m2, posiada oszczędności w kwocie 2.000 zł. Skarżąca oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury z dodatkiem opiekuńczym w wysokości 1.913,92 zł. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki skarżąca wskazała: ratę kredytu – 98 zł, czynsz za mieszkanie – 232 zł, opłaty za gaz – 195 zł, za prąd – 59 zł, wodę – 30 zł, za telewizję i telefon – 54 zł, wydatki na leki – 80 zł. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego należy natomiast rozumieć pozbawienie środków na pokrycie najbardziej podstawowych potrzeb, a więc kosztów wyżywienia, ubrania, zamieszkania i leczenia. Podkreślić też trzeba, że koszty związane z prowadzonym postępowaniem sądowym zainicjowanym przez stronę nie mogą być stawiane jako ostatnie w kolejności do zaspokojenia (por. postanowienia NSA z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 72/12 - Lex nr 1121302 oraz sygn. akt II OZ 81/12 - Lex nr 1121304, z dnia 3 marca 2011 r. sygn. II OZ 130/11 Lex nr 1080416, z dnia 17 maja 2011 r. II FZ 174/11 LEX nr 1081459). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z wniosku, skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.913 zł netto miesięcznie. Z wniosku wynika ponadto, że J. J. posiada oszczędności w kwocie 2.000 zł. Zauważyć trzeba, że wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie należny jest w wysokości 200 zł, wysokość innych kosztów, które mogą (lecz nie muszą) pojawić się na dalszym etapie postępowania wynosiłaby jednorazowo 100 zł (np. ewentualna opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku - w przypadku oddalenia skargi czy wpis od skargi kasacyjnej). Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, że sytuacja finansowa pozwala skarżącej na poniesienie kosztów sądowych we wskazanej wysokości bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Poniesienie tych kosztów umożliwiają skarżącej w szczególności posiadane oszczędności, brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.