VII SA/Wa 424/16

WyrokWSA w Warszawie2018-05-08

Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Karolina Kisielewicz, Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę może zostać wydana, gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest ostateczna?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargi, uznając, że organ II instancji prawidłowo ocenił, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach była ostateczna w dacie wydawania pozwolenia na budowę. Organ dysponował materiałem dowodowym (pismo Urzędu Wojewódzkiego i zaświadczenie GDOŚ) wskazującym na ostateczność decyzji, co spełniało wymóg art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania ustawy o przygotowaniu EURO 2012 również uznano za chybione.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skarg na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), która utrzymała w mocy decyzję Wojewody o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV + 2x110 kV w ramach przedsięwzięcia EURO 2012. Skarżący zarzucali m.in. wydanie pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa, w szczególności poprzez oparcie się na nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy o przygotowaniu EURO 2012.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2018 r. sprawy ze skarg R.W., M.S., D.J. i M.J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargi Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] października 2010 r., na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 25 ust. 2 i art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. Nr 173, poz. 1219 z późniejszymi zmianami) oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce [...] z siedzibą w K., pozwolenia na budowę przedsięwzięcia Euro 2012, dla inwestycji obejmującej: budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV+ 2 x 110 kV, w ramach zadania "Budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV [...] '', etap III, przewidzianej do realizacji na terenie gminy S, obręb [...] na działkach o numerach ewidencyjnych:[...]. Kategoria obiektu VIII, XXVI. W decyzji zobowiązano inwestora do realizacji warunków wynikających z potrzeb i wymagań ochrony środowiska, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także do zachowania warunków zawartych w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. (znak[...]), określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, a w szczególności w zakresie: I. Wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, między innymi poprzez: - lokalizowanie dróg technicznych przy maksymalnym wykorzystaniu już istniejącej sieci dróg i ścieżek; - dokonywanie montażu słupów i przewodów metodami gwarantującymi ograniczenie wycinki drzew i krzewów do niezbędnego minimum. Ewentualną wycinkę drzew i krzewów prowadzić w okresie jesienno-zimowym; - prowadzenie prac budowlanych z uwzględnieniem konieczności ochrony gleb i naturalnego ukształtowania terenu; - eksploatację urządzeń budowlanych nie powodującą przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach chronionych przed hałasem; - zabezpieczenie miejsca lokalizacji maszyn i urządzeń budowlanych przed ewentualnym zanieczyszczeniem środowiska gruntowo-wodnego produktami ropopochodnymi; - zapewnienie, aby na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową oraz innych miejscach dostępnych dla ludzi, nie występowało ponadnormatywne promieniowanie elektromagnetyczne o wartościach pól elektromagnetycznych określonych w załączniku nr 1 do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. Nr 192, poz. 1883); 2. Analizy porealizacyjnej. 3. Monitoringu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: Wskazano, że zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że 18 sierpnia 2010 r. wpłynął do [...]Urzędu Wojewódzkiego wniosek spółki [...] z siedzibą w K., o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedsięwzięcia Euro 2012, dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV2 x 110 kV, w ramach zadania "Budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV [...]", przewidzianej do realizacji na terenie gminy S. - etap III, na wskazanych działkach. Na podstawie art. 25 ust. 3 ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, Wojewoda [...] w drodze obwieszczeń zawiadomił o wszczęciu postępowania w prasie lokalnej – [...] (wydanie z dnia 16 września 2010r.), na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w S. od dnia 17 września 2010 r. do dnia 2 października 2010r. oraz na stronie internetowej Urzędu Gminy w S. od dnia 18 września 2010 r. do dnia 4 października 2010r. Żadna ze stron nie przeglądała akt sprawy, nie złożyła uwag oraz wniosków. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany sporządzony został w sposób zgodny z zapisami decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji polegającej na budowie linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV[...], przewidzianej do realizacji na terenie pięciu gmin, tj. D., C., Ś., Ż. i K., a inwestycja nie wykracza poza teren objęty tą decyzją. Inwestor dysponował ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. (znak[...]), określającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, a projekt budowlany zgodnie z ustaleniami tej decyzji przewiduje: - wyznaczenie pasa technologicznego o szerokości 35 m od osi linii jako obszaru, gdzie natężenie pola elektroenergetycznego może przekraczać wartość dopuszczalną 1 kV, - zastosowanie słupów rurowych jako konstrukcji lepiej wpisujących się w krajobraz, - zastosowanie rozwiązań układów izolacyjnych minimalizujących negatywne oddziaływania na środowisko w aspekcie oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego i hałasu. Projektanci złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ nie stwierdził naruszeń w zakresie kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Inwestor przedłożył między innymi: 1) opinię z dnia [...] stycznia 2010 r. (NR[...]), wydaną z upoważnienia Starosty Powiatu[...], przez Przewodniczącego Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej; 2) pismo Starostwa Powiatowego we W. - Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej z dnia [...] marca 2010r. ([...]); 3) pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2009r. (znak[...]), uzgadniające projekt budowlany elektroenergetycznej linii napowietrznej 400+2x110 kV[...]; 4) pismo spółki Operator Gazociągów Przesyłowych [...]z dnia [...] kwietnia 2009 r. ([...]), uzgadniające projekt budowlany elektroenergetycznej linii napowietrznej 400+2x110 kV[...]; 5) uzgodnienie Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] marca 2009r.([...]); 6) uzgodnienie Szefostwa Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP z dnia [...] kwietnia 2010r. nr[...]. Projekt budowlany został opracowany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu i jego sprawdzenia zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Reasumując organ uznał, że wniosek inwestora wraz z projektem budowlanym spełnia warunki określone w art. 32 ust. 1 i ust. 4, art. 33 ust. 2 oraz art. 34 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, niezbędne do wydania decyzji. Od decyzji Wojewody [...] odwołania złożyli D.J., M.J., R.W. oraz M.S. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. znak[...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołań D.J., M.J., R.W. oraz M.S.od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] pozwolenia na budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV, w ramach zadania "Budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV [...]", przewidzianej do realizacji na terenie gminy S. - etap III - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę wraz z prawidłowo wypełnionym oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, czym wypełnił dyspozycję art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.). Ponadto przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 ww. ustawy. Projekt budowlany jest zgodny z wymaganiami decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...]sierpnia 2009 r., ustalającej lokalizację przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV +2 x 110 kV[...], przewidzianej do realizacji na terenie pięciu gmin, tj. D., C., Ś., Ż. i K. Nadto projekt inwestycji spełnia warunki decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak:[...], określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV[...]. Wobec spełnienia, wymagań określonych w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutów skarżących dotyczących pozbawienia stron możliwości wzięcia udziału w postępowaniu poprzez niedoręczenie im zawiadomienia o wszczęciu postępowania - GINB wskazał, że zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawy z dnia 7 września 2007 r., o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA 2012 (Dz. U. z 2007 r., Nr 173, poz. 1219 z późn zm.) o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedsięwzięcia EURO 2012 zawiadamia się w drodze obwieszczeń w urzędach gmin oraz w prasie lokalnej (art. 25 ust. 3 ustawy). Inwestycja posiada status przedsięwzięcia Euro 2012, gdyż stanowi część przedsięwzięcia pn. Rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji[...], wymienionego w punkcie 78 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012 (Dz. U. z 2010 r., Nr 8 poz. 52). Jako bezzasadny oceniono zarzut złożenia przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę w trybie prawa budowlanego, a nie ustawy z dnia 7 września 2007 r., o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA 2012. Zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy, Wojewoda wydaje decyzję o pozwolenie na budowę przedsięwzięcia EURO 2012 na zasadach i w trybie prawa budowlanego z zastrzeżeniem przepisów ustawy. Z uwagi na fakt, że wniosek dotyczył przedsięwzięcia EURO 2012, postępowanie toczyło się w trybie ustawy z dnia 7 września 2007 r. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku ostateczności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak:[...], określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację omawianego przedsięwzięcia GINB wskazał, że z zaświadczenia wystawionego w dniu [...] grudnia 2010 r. przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wynikało, że przed GDOŚ nie toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak:[..]. Nadto z pisma [...]Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2007 r. wynikało, że decyzja Wojewody [...] stała się ostateczna w dniu [...] lutego 2007 r. Natomiast zarzuty dotyczące wadliwości decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. ustalającej lokalizację przedsięwzięcia, mogłyby być podnoszone w postępowaniu w przedmiocie ustalenia lokalizacji przedmiotowej inwestycji, a nie w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Podobnie zarzuty dotyczące wadliwości postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., podnoszone mogą być wyłącznie w postępowaniu, którego przedmiotem jest określenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje przedsięwzięcia. Wojewoda [...] decyzją z [...] grudnia 2006 r., określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowej inwestycji, co znalazło odzwierciedlenie w projekcie budowlanym. Wobec powyższego jako bezzasadne ocenił zarzuty co do "braku uwarunkowań wynikających z ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu, ustawy z dna 16.04.2004 r. o ochronie środowiska oraz ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska." Ponadto wskazał, że przebieg linii elektroenergetycznej 400 kV na odcinku objętym zaskarżoną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. jest zgodny z przebiegiem linii elektroenergetycznej 400 kV, który ustalony został na załączniku graficznym do decyzji lokalizacyjnej Wojewody [...] z [...] sierpnia 2009 r. Natomiast w zakresie zarzutu niedopuszczalnej ingerencji w prawo własności skarżących, organ wyjaśnił, że stosownie do złożonego oświadczenia inwestor uzyskał prawo do dysponowania nieruchomościami stanowiącymi własność skarżących na cele budowlane. R.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., zarzucając: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez przyjęcie nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jako wystarczającej do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, 2. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zaniechanie ustalenia czy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]", jest decyzją ostateczną. Z ostrożności procesowej wskazano na zarzut niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Skarżąca domagała się uchylenia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., ewentualnie - w razie uznania, iż w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 - stwierdzenia, że decyzja narusza prawo wobec jej wydania z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. ) lub wobec jej wydania bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy - Prawo budowlane), W uzasadnieniu skargi podnosiła, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przy czym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach musi posiadać przymiot ostateczności, co wynika z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Tymczasem w dniu wydania zaskarżonej decyzji ([...]stycznia 2011 r.) przedmiotowa decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, tj. decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. ([...]) określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: ,,Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]", nie była ostateczna. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie odniósł się do zapadłych w sprawie tej decyzji wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2009 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 93/09) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r. (sygn. akt II OSK 418/10) Organ odwoławczy zignorował te wyroki, opierając swoje przekonanie o ostateczności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na piśmie "[...]Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2007 r. informującym, że decyzja Wojewody [...]stał się ostateczna w dniu [...] lutego 2007 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie sprawdził (w kontekście powołanych orzeczeń sądów administracyjnych) czy postępowanie odwoławcze się zakończyło i czy rzeczywiście decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest ostateczna. Co do niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, wskazano, że w załączniku (Wykaz przedsięwzięć Euro 2012) do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć (Dz. U. z 2010 r. Nr 8, poz. 52 z późn. zm.) nie przewidziano przedsięwzięcia pod nazwą: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]". Pod pozycją 78 ww. Wykazu zamieszczono jedynie ogólne sformułowanie: "Rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji wrocławskiej." Ingerencja organu administracji w prawo własności, powinna być oparta na przepisach nie pozostawiających wątpliwości co do ich zastosowania w określonych sytuacjach, podczas gdy ze sformułowania zamieszczonego pod pozycją 78 przedmiotowego Wykazu nie wynika jakoby ww. zamierzenie inwestycyjne mieściło się w przedsięwzięciach Euro 2012 i miałyby do niego zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 września 2001 r. D.J. i M.J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. Zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez przyjęcie nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jako wystarczającej dla organu do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zaniechanie ustalenia czy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]", jest decyzją ostateczną. Podnosili również zarzut niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Domagali się uchylenia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., ewentualnie - w razie uznania, iż w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 - stwierdzenia, że zaskarżona decyzja narusza prawo wobec jej wydania z rażącym naruszeniem prawa lub wobec jej wydania bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. W uzasadnieniu skargi podnosili, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach musiała posiadać przymiot ostateczności. Tymczasem w dniu wydania zaskarżonej decyzji ([...] stycznia 2011 r.) przedmiotowa decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, tj. decyzja Wojewody [...]z dnia [....] grudnia 2006 r. określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]", nie była ostateczna. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zignorował ustalenia co do prawomocności ww. decyzji, opierając się na piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2007 r. Nie odniósł się do zarzutu braku ostateczności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Potwierdza to fakt wystosowania przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w dniu [...] grudnia 2010 r. (tj. dzień przed datą ww. zaświadczenia) wezwania do odwołującego się M.J. W zakresie niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 wskazano, że w załączniku (Wykaz przedsięwzięć Euro 2012) do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012 (Dz. U. z 2010 r. Nr 8, poz. 52 z późn. zm.) nie przewidziano przedsięwzięcia pod nazwą: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]". M.S. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] stycznia 2011 r., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez przyjęcie nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jako wystarczającej do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego i zaniechanie ustalenia czy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. ([...]) określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]", jest decyzją ostateczną. Podnosił również zarzut niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, ewentualnie - w razie uznania, iż w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, stwierdzenia, że decyzja narusza prawo wobec jej wydania z rażącym naruszeniem prawa lub wobec jej wydania bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. W uzasadnieniu skargi wskazał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 stawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ¡chronię, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach musi posiadać przymiot ostateczności. Tymczasem w przedmiotowej sprawie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]", nie była ostateczna. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie odniósł się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2009 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 93/09) oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r. (sygn. akt II OSK 418/10). Podniósł, ż w załączniku (Wykaz przedsięwzięć Euro 2012) do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012 nie przewidziano inwestycji: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]". W odpowiedzi na skargi organ II instancji wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie występują. Skargi nie są zasadne. Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ miał obowiązek sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Inwestor[...], do wniosku z [...] sierpnia 2010 r. - dołączył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane m. in. działkami nr ewid. [...](załącznik nr 1, "Wykaz działek, dla których posiadane jest prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane"). Ponadto inwestor dysponował decyzją Ministra Infrastruktury z [...] października 2010r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2009r., (ustalającą lokalizację przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV +2 x 110 kV[...], przewidzianej do realizacji na terenie pięciu gmin, tj. D, C., Ś, Ż. i K.) obejmującą swoim zakresem m. in. działki nrewid.[...]. Zamiar inwestycyjny zgodny był z decyzją Wojewody [...] z [...] sierpnia 2009 r., ustalającej lokalizację przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV +2 x 110 kV[...]. Także, co istotne w świetle zarzutów skarg - z decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 2006 r., znak[...], określającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pod nazwą: "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 - 110 kV [...]". Wprawdzie, jak słusznie podnoszono w skargach Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie odniósł się do powoływanych przez stronę wyroków, to jednak okoliczność ta nie miała istotnego znaczenia. W kontekście tych zarzutów należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 października 2010 r., sygn. akt II OSK 418/10, oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 6 listopada 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 93/09, w którym Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska został zobowiązany do rozpatrzenia pisma M.J. z [...] stycznia 2007 r. Powyższe wyroki nie przesądzały jednak definitywnie, czy podanie M.J. z [...] stycznia 2007 r. było skutecznie wniesionym odwołaniem. WSA w Warszawie w wyroku z 6 listopada 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 93/09, wskazał - "W razie wątpliwości co do treści, organ administracji publicznej powinien wezwać stronę do dokładnego określenia żądania zawartego w podaniu w trybie art. 64 § 2 kpa. Ponadto organ powinien dokonać sprawdzenia czy pismo strony spełnia wymogi formalne z art. 63 § 3 kpa, a w razie stwierdzenia istnienia braków, jak w tym przypadku braku podpisu skarżącego, winien go wezwać do jego uzupełnienia w podanym trybie art. 64 § 2 kpa.". Natomiast NSA w wyroku z 12 października 2010 r., sygn. akt II OSK 418/10 wskazał - "Jeżeli w sprawie prowadzone jest postępowania administracyjne, zakończone decyzją to dokonanie przez jednostkę czynności wyrażającej niezadowolenie nakłada na organ administracji publicznej obowiązek podjęcia czynności wyjaśniających treść czynności jednostki. Na organie administracji publicznej ciąży zatem obowiązek dokonania kwalifikacji czynności, a następnie podjęcie jej rozpoznania i rozstrzygnięcia zgodnie z przepisami prawa procesowego. Dla zakwalifikowania czynności jednostki jako odwołania organ administracji publicznej obowiązany jest przeprowadzić ustalenia co do dopuszczalności odwołania pod względem podmiotowym (legitymacja do wniesienia odwołania), przedmiotowym (rozstrzygnięcie sprawy decyzja administracyjną), zachowanie wymogów formalnych czynności (art. 63 Kodeksu postępowania administracyjnego), zachowanie terminu (art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Wynik tych ustaleń może prowadzić do różnych następstw prawnych: od pozostawienia odwołania bez rozpoznania, wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania, postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy w drodze decyzji administracyjnej" Należy podkreślić, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w dacie wydania decyzji z [...] stycznia 2011 r., dysponował pismem Wojewody [...] z [...] marca 2007 r., z którego wynikało, iż decyzja Wojewody [...] z [...] grudnia 2006 r., znak: [...]"stała się ostateczna dnia [...] lutego 2007 r.". W aktach sprawy znajdowała się również kopia zaświadczenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 23 grudnia 2010 r., znak: [...] (wydana po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2010 r. sygn. akt II OSK 418/10) "iż przed Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska nie toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...]". Skoro, zatem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w dacie wydania kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na budowę dysponował materiałem dowodowym, z którego wynikało, iż ww. decyzja środowiskowa jest decyzją ostateczną, to nie można zarzucić organowi, iż wydając kontrolowana decyzję o pozwoleniu na budowę naruszył art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Należy również zauważyć, że choć Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 428/12, uchylił decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2011 r., uchylającą decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2006 r., ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, to jednak i decyzja i wyrok sądu zapadły już po wydaniu decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2011 r. Poza tym w następstwie powyższego wyroku, GDOŚ umorzył postępowanie odwoławcze od ww. decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2006 r., znak:[...]. Jednocześnie WSA w Warszawie wyrokiem z 21 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 736/13, oddalił skargę na decyzję GDOŚ w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 listopada 2015 r., oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie z 21 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 736/13. Podsumowując, decyzja GINB z [...] stycznia 2011 r. jest prawidłowa. Nietrafne były zarzuty skarg, co do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - poprzez przyjęcie nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji jako podstawy do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska. Całkowicie chybione były zarzuty, co do wadliwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. Nr 173, poz. 1219 z późniejszymi zmianami). Sąd podzielił ocenę prawną organów w zakresie przepisów mających zastosowanie, oraz co do spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. To z kolei - na podstawie art. 35 ust. 4 tej ustawy, obligowało organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak było podstaw do kwestionowania stanowiska organów i stwierdzenia, by w sprawie doszło do naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. Podniesione w skargach zarzuty jako bezzasadne nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, dlatego działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło