VII SA/Wa 692/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA- Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 8 września 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Związku [...] z siedzibą w W. na czynność Ministra Kultury Dziedzictwa Narodowego i Sportu postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z 2 marca 2021r. Polski Związek [...] w [...] działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność organu tj. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dotyczącą rozpoznania w dniu [...] lutego 2021r. wniosku skarżącego z dnia 30 września 2020r. o uchylenie uchwał z dnia [...] września 2020r. podjętych przez Sprawozdawcze Walne Zgromadzenie Członków Polskiego Związku [...] W skardze skarżący podniósł, że w przedmiotowej sprawie wystąpił z wnioskiem z dnia 30 września 2020r. o uchylenie uchwał (wskazanych w skardze) Skarżący wskazał na liczne uchybienia do których doszło przy podjęciu ww. uchwał. Wskazał, że organ rozpoznając ww. wniosek skarżącego pismem z 30 listopada 2020r. stosownie do art. 237 § 3 k.p.a zawiadomił o sposobie załatwienia skargi wskazując, że Minister właściwy do spraw kultury fizycznej nie ma wystarczających podstaw do podjęcia działań oraz uznania zasadności podnoszonych zarzutów. W odpowiedzi na powyższe skarżący wniósł w dniu 14 grudnia 2020r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W piśmie z 2 lutego 2021r. Minister wskazał, że brak jest podstaw do zastosowania wobec skarżącego przez Ministra uprawnień nadzorczych wynikających z ustawy o sporcie, a także, że skarżący pismem z dnia 14 grudnia 2020r. nie wskazał nowych okoliczności w sprawie. Skarżący podniósł, że jego wystąpienie zostało pozostawione bez rozpoznania. Wskazał, że w opisywanym przypadku wniosek z dnia 30 września 2020r. nie miał cech skargi. Skarżący złożył wniosek o podjęcie przez organ kontroli legalności aktów uchwalonych przez PZŁS, a nie skargę w którym miałby dokonać oceny podjętych przez organ działań, bo takie działania jego zdaniem nie zostały przez organ podjęte, a także nie nosiły cech bezczynności. Skarżący podkreślił, że wszczęcie postępowania skargowego w trybie art. 227 k.p.a jako odrębnego postępowania następuje jedynie w przypadku, gdy sprawa, której skarga dotyczy, nie jest ani nie może być przedmiotem jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Sportu wniósł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a o jej odrzuceniu z powodu braku kognicji Sądu do rozpatrywania skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. –Kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności działu VIII, odnoszące się do skarg i wniosków. W przypadku uznania, że skarga należy do właściwości sądu administracyjnego organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest czynność organu dotycząca rozpoznania w dniu [...] lutego 2021r. przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniosku skarżącego z dnia 30 września 2020r. o uchylenie uchwał podjętych przez Sprawozdawcze Walne Zgromadzenie Członków Polskiego Związku [...] w dniu [...] września 2020r. Z akt wynika, że ww. wniosek potraktowano jako skargę powszechną na podstawie Działu VIII i tak też załatwiono. Pismem z 30 listopada 2020r. Minister stosownie do art. 237 § 3 k.p.a zawiadomił o sposobie załatwienia skargi wskazując, że Minister właściwy do spraw kultury fizycznej nie ma wystarczających podstaw do podjęcia działań oraz uznania zasadności podnoszonych zarzutów. Następnie po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pismem z dnia 2 lutego 2021r. poinformowano skarżącego, że k.p.a nie przewiduje instytucji wniosku o ponowne rozpatrzenie skargi. Jednocześnie Minister podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z 30 listopada 2020r. w którym wskazał, że brak jest podstaw do zastosowania wobec Polskiego Związku [...] przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej uprawnień nadzorczych wynikających z ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o sporcie. Wskazać należy, ze działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną. Stosownie do art. 237 § 3 k.p.a o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 k.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga z art. 227 k.p.a jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1899/15). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11 oraz postanowienia NSA z: 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09). Ponadto wskazać również należy, że przedmiot sprawy- uchwały których zbadania żąda wnioskodawca we wniosku z dnia 30 września 2020r. nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Ww. uchwały zostały wydane przez Polski Związek [...] w [...], który jest polskim związkiem sportowym utworzonym i działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2014r., poz. 715 ze zm.). Jak stanowi natomiast art. 7 ust. 1 cyt. ustawy polski związek sportowy może być utworzony w celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym sporcie. Utworzenie polskiego związku sportowego przez związek sportowy wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej (art. 7 ust. 2). W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do polskiego związku sportowego stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach - Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 855 ze zm. (art. 7 ust. 3). Niewątpliwie więc polski związek sportowy nie mieści się w katalogu organów administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., przez które rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej ( zespolonej i niezespolonej) , organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 k.p.a., tj. inne organy administracji państwowej lub podmioty, gdy są powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych. Zatem akty podejmowane przez organy polskiego związku sportowego mogłyby podlegać kognicji sądów administracyjnych jedynie w takim przypadku w którym ustawa regulująca zasady i warunki ich funkcjonowania przewidywałaby taką możliwość. Tymczasem ustawa z dnia 25 czerwca 2010r. o sporcie nie wprowadza kontroli sądów administracyjnych nad rozstrzygnięciami organów związków sportowych. Wobec powyższego uchwały podejmowane przez organy polskich związków sportowych (w tym Polskiego Związku [...] w [...] ) nie można zaliczyć do aktów lub czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych. Po pierwsze nie zostały wydane przez organ administracji publicznej, a nadto ich przedmiot uregulowany został przepisami o charakterze wewnątrzorganizacyjnym. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wobec uchwały Zarządu [...] – [...] Związku [...] (por. sprawa VI SA/Wa 2746/15 – orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym Sąd stwierdza, że rozpoznanie skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie mieści się w zakresie jego kognicji, a w związku z tym na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.