VII SA/Wa 747/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik( spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Antas, sędzia WSA Monika Kramek, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 września 2021 r. sprawy ze skargi T. Ł.i A.Ł. na uchwałę Rady Miasta w C. z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oddala skargę Rada Miejska w [...] (dalej: "Rada", "organ") na sesji w dniu 28 maja 2020 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] (dalej: "zaskarżona uchwała", "zmiana Studium") - działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 713) oraz art. 11 pkt 9, art. 12 ust. 1 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 293), dalej: "u.p.z.p." w związku z Uchwalą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie przystąpienia do zmiany w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...]". T.Ł. i A.Ł. (dalej: "skarżący"), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyli ww. uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2020 r. Nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucili zakwestionowanej uchwale rażące naruszenie przepisów postępowania – istotne naruszenia zasad uchwalania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, tj: 1) art. 11 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19, poprzez nie zawieszenie postępowania administracyjnego w zakresie wyłożenia projektu zmiany Studium do publicznego wglądu, zorganizowania co najmniej jednej dyskusji publicznej nad przyjętymi w tym projekcie zmiany studium rozwiązaniami, a także zgłaszania uwag do zmiany Studium; 2) art. 28b ust. 1a pkt 1 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 62 poz. 718) poprzez: a) sporządzenie załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały w sprawie zmiany Studium, stanowiący tekst ujednolicony z wyróżnieniem wprowadzonych zmian, w oparciu o treść tekstową inną niż dostępna na stronie BIP [...] w okresie procedowania zmiany studium, b) brak publikacji na stronie BIP Gminy [...] załącznika graficznego do uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r., Nr [...] o przystąpieniu do zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...], stanowiącego jej integralną część; 4) § 7 ust. 1 a i 3 w zw. z § 8 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U. 2004 nr 118 poz. 1233) poprzez nieusunięcie zdezaktualizowanych treści z zaskarżonej uchwały zmiany Studium - w załącznikach nr 1, 2, 3 - w odniesieniu do obszaru, której zmiana dotyczy; 5) art. 10 ust. 1 u.p.z.p. poprzez: a) błędne uzasadnienie przyjętych zmian w Studium o braku projektowanej linii energetycznej relacji [...] - [...] w dotychczasowym Studium (uchwalonym w 2013 r.), b) wadliwie sporządzoną prognozę środowiskową przez nieuwzględnienie kumulacji negatywnych oddziaływań jakie może wnosić budowana równolegle linia 400 kV, c) brak wymaganych wariantów realizacji przebiegu linii WN 110 kV. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że są właścicielami nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i innymi budynkami – działki nr ew. [...], położonej w obrębie [...]. Zaskarżona uchwała dotyczy bezpośrednio skarżących – obejmuje swym zakresem obszar, w którym znajduje się nieruchomość – przewidziany w nim jest przebieg linii [...]. Realizacja tego rodzaju inwestycji przez nieruchomość skarżących niewątpliwie wpłynie na ich sposób użytkowania przedmiotowej działki, w szczególności wyłączy wykorzystanie jej części pod zabudowę mieszkaniową, czy też korzystanie z niej w celach rekreacyjnych. Dalej podnieśli, że Burmistrz Miasta i Gminy [...] w ogłoszeniu z [...] marca 2020 r ustalił termin wyłożenia projektu zmiany Studium do publicznego wglądu na okres od 19 marca do 10 kwietnia 2020 r. Debata publiczna została przewidziana na dzień 10 kwietnia 2020 r., a składanie uwag do projektu w terminie do 4 maja 2020 r. W dniu 31 marca 2020 r. zaczął obowiązywać art. 15 zzs ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej ustawa Covid 19). Artykuł 15 zzs w ust. 1 pkt 6 nakazywał, w okresie trwania stanu zagrożenia epidemiologicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, zawieszenie biegu terminów toczących się postępowań administracyjnych. W przypadku studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego wykluczało to kontynuowanie postępowania z uwagi na zawieszenie terminów wskazanych w art. 11 pkt 7 i 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem skarżących, organ prowadzący procedurę w zakresie uchwalenia zaskarżonej uchwały nie zastosował się do tego przepisu. Terminy z art. 11 ust. 7 i 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie zostały określone na nowo, co więcej nie odbyła się realna debata publiczna nad projektem zmiany Studium. W ocenie skarżących przyczyny skutkujące zawieszeniem postępowania administracyjnego, w odniesieniu do zmiany Studium, ustąpiły w dniu 24 maja 2020 r. Od tej daty terminy zaczęły biec dalej. Oznacza to, że procedura związana z wyłożeniem projektu studium i publiczną dyskusją nad jego treścią mogła się zakończyć najwcześniej 19 czerwca 2020 r. Przed datą 10.07.2020 r nie mógł być również prawidłowo zrealizowany zapis art. 11 pkt 9 ustawy. Skarżący (przytaczając orzeczenia sądów administracyjnych) wskazali, że licznie reprezentowane są poglądy, zgodnie z którymi, pomimo iż art. 15zzs ust. 1 pkt 1 tzw. tarczy antykryzysowej wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., to wynika z niego, że nierozpoczęcie biegu terminów, jak i zawieszenie terminów już rozpoczętych obowiązuje w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Jeśli więc stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od 14 marca 2020 r., to należało przyjąć, że od tej daty z mocy prawa następował skutek wynikający z tej normy prawnej. Skoro bowiem ustawodawca wskazał w ww. art. 15zzs ust. 1 pkt 1 wprost, że normuje on bieg terminów nie tylko w stanie epidemii lecz także w stanie zagrożenia epidemicznego - to można było przyjąć, że zawieszeniu uległy terminy procesowe i sądowe z mocą wsteczną. Następnie wskazali, że ujednolicony tekst projektu zmiany Studium z wyróżnieniem wprowadzonych zmian, stanowiący załącznik nr 1 do zaskarżonej uchwały o zmianie Studium, uchwalono w oparciu o tekst poprzedniej zmiany Studium z 2017 r, który udostępniono do publicznej wiadomości na stronie BIP Gminy [...] dopiero w dniu 16 kwietnia 2020 r. - a więc po upływie wskazanych terminów wyłożenia projektu zmiany Studium i debaty publicznej. Do tej daty do publicznego wglądu udostępniony był tekst zmiany Studium z 2017 r. w innej - nieprawidłowej wersji. Udostępnienie prawidłowego tekstu Studium z 2017 r. na stronie BIP Gminy [...] ponad dwa lata po jego uchwaleniu, zaprzecza idei tego portalu i stanowi naruszenie art. 28b ust. 1a pkt 1 w związku z art. 3 ustawy o ogłaszaniu aktów prawnych (Dz. U. 2000 nr 62 poz. 718 z późn. zm.). Tekst zmiany Studium z 2017 r, który był dostępny przed 16 kwietnia 2020 r był znacząco inny i wprowadzał w błąd. Między innymi zawierał on 88 stron maszynopisu, to jest o 12 stron maszynopisu mniej niż tekst do którego, wprowadzono zmiany dotyczące Studium uchwalone w 2020 r. Zapisy w obu tekstach w wielu miejscach różnią się merytorycznie. Wprowadzało to dezorientację wśród osób chcących aktywnie uczestniczyć w procesie uchwalania tego aktu - co wynika z przebiegu dyskusji publicznej jaka miała miejsce w dniu 10 kwietnia 2020 r., prowadzonej w formie wymiany maili. Dopiero na skutek tej dyskusji pojawił się prawidłowy tekst Studium. Kolejną nieprawidłowością, zdaniem skarżących, jest brak publikacji na stronie BIP Gminy [...] załącznika graficznego do uchwały Rady Miejskiej w [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. o przystąpieniu do zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...], stanowiącego jej integralną część. Nadto, w ocenie skarżących, w zaskarżonej uchwale wadliwie są wykonane załączniki nr 1, 2, 3. W załącznikach nr 1 i 2 nie wykreślono zdezaktualizowanych treści w odniesieniu do obszaru, którego zmiana dotyczy. Można odnieść wrażenie, że organ stara się de facto umożliwić inwestycję bez wskazania obszaru, w którym ma być ona realizowana. W efekcie czytając dokument można dojść do wniosku, że linię energetyczną 110 kV można wybudować w dowolnym miejscu Gminy, ponieważ nie oznaczono wprowadzonej zmiany. Narusza to tym samym § 7 ust. 1a i ust 3, oraz § 8 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. Sformułowania w części tekstowej są nieprecyzyjne i mogą wprowadzać w błąd. W załączniku nr 3 nie wykreślono treści ulegających dezaktualizacji w odniesieniu do wcześniej planowanej trasy linii energetycznej 110 kV, co stanowi naruszenie § 7 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2004 r. 2004. Brakuje również informacji o autorze treści graficznej. W ocenie skarżących, synteza i uzasadnienie przyjętych rozwiązań zmian Studium przekazuje mylną informację o braku projektowanej linii energetycznej relacji [...] - [...] w treści Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2013 r. Tymczasem, załącznik tekstowy oraz oba załączniki graficzne Studium z 2013 r przekazują spójną informację o planowanej trasie linii energetycznej [...] relacji [...] - [...]. Planowana wtedy trasa brała pod uwagę obszar [...] w większości go omijając, w przeciwieństwie do obecnego rozwiązania. Dalej skarżący wskazali, że w prognozie oddziaływania na środowisko nie uwzględniono kumulacji negatywnych oddziaływań jakie może wnosić budowana równolegle linia [...], która przecina obszar [...] dziesięć kilometrów na wschód od linii [...], co należy uznać za naruszenie z art. 66 pkt 3b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Ponadto nie zawiera ona wymaganych wariantów przebiegu tej inwestycji, stwierdzając brak takich możliwości. W ocenie skarżących nie jest to zgodne z prawdą ponieważ takie rozwiązania istnieją. Przykładowo można linię energetyczną poprowadzić w technologii kabla ziemnego, lub zmienić jej przebieg tak, aby częściowo omijała obszar [...]. Można to oceniać jako naruszenie z art. 66 pkt 5, 6, 6a, 7, ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Przyjęcie prognozy oddziaływania na środowisko, obarczonej powyższymi mankamentami, jako podstawy do uchwalonej zmiany Studium, w ocenie skarżących, stanowi też naruszenie art. 4 ust 1, ustawy o ochronie przyrody. Załączona zostaje "mapa poglądowa", która obrazuje zarazem skalę naruszeń działań ochronnych wprowadzonych na tym terenie zarządzeniem RDOS w [...] z dnia [...] marca 2014 r. Niezależnie od powyższych zarzutów skarżący podnieśli, że do zmiany Studium przystąpiono na skutek wniosku inwestora, który wpłynął do Urzędu Miasta i Gminy [...] w dniu [...] czerwca 2019 r. Do wniosku dołączono mapę z zaznaczonym przebiegiem planowanej linii energetycznej. Trasa linii we wniosku inwestora jest identyczna z trasą zaznaczoną w uchwale o przystąpieniu do zmiany Studium i uchwaleniu tej zmiany. Świadczy to o tym, że Gmina bezkrytycznie zawęziła obszar zmiany Studium do obszaru wynikającego z wniosku. W odpowiedzi na skargę organ nie podzielił stanowiska skarżących i wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając pierwszy wniosek Rada wskazała, że zgodnie z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności." Skarżący o podjęciu zaskarżonej uchwały powzięli informacje najpóźniej w dniu 15 stycznia 2021 r. (data wpływu do Urzędu 18 stycznia 2021 r.), albowiem w piśmie tym pełnomocnik skarżących zwracał się do Urzędu Miasta i Gminy [...] o wyznaczenie terminu do zapoznania się z dokumentacją dotyczącą ww. uchwały. Termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu 14 stycznia 2021 r. Skarga została wniesiona w dniu 22 marca 2021 r., a więc po upływie terminu ustawowego, co skutkować winno jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając stanowisko co do oddalenia skargi organ wskazał w pierwszej kolejności, że legitymację skargową do wniesienia skargi ma ten czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W ocenie Rady nie jest wystarczające powoływanie się przez skarżących na uprawnienia właścicielskie co do działki nr ew. [...] położonej w obrębie [...], albowiem nie wyczerpuje to przesłanek do kwestionowania podjętej uchwały - z uwagi na domniemanie skarżących co do naruszenia ich interesu prawnego. Naruszenie zaś musi być bezpośrednie i realne. Rada wskazała na różnice jakie występują pomiędzy studium i planem miejscowym w zakresie bezpośredniości i realności skutku, jaki wywołują oba ww. akty, co ma wpływ na ocenę istnienia naruszenia interesu prawnego. Organ zaznaczył, że część działki o nr ew. [...] ob. [...] (objęta zaskarżoną uchwałą) stanowiła i nadal stanowi użytek rolny. Skarżący wskazują że postanowienia zmiany studium wpłyną na sposób użytkowania tej części działki, w szczególności, iż dojdzie do wyłączenia wykorzystania jej pod zabudowę mieszkaniową czy też korzystanie w celach rekreacyjnych. Organ wyjaśnił, że obecnie obowiązuje na tej części działki plan miejscowy (Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenie gminy [...] w części obrębów geodezyjnych: [...], [...], [...], [...], opublikowany w Dz. Urz. Woj. [...] z [...] listopada 2020 r. poz. [...]), który przeznacza przedmiotowe grunty pod teren rolniczy. Analiza mapy ewidencyjnej wprost wskazuje, że część działki objętej skarżonym planem stanowi grunty rolne (grunty orne klasy V i VI). Skarżący użytkują więc nieruchomość w sposób rolny i takie też płacą podatki, przedmiotowa część działki nie jest i nie była - jak sugerują skarżący - zabudowana budynkiem mieszkalnym i innymi budynkami a zatem na dzień uchwalenia zmiany studium nie doszło do wyłączenia wykorzystania części wskazanej działki, objętej uchwałą spod zabudowy jak twierdzą skarżący, ponieważ wskazana część działki nie była nigdy wykorzystywana na takie cele. Tym samym nie doszło do naruszenia aktualnego interesu prawnego skarżących, bowiem ewentualna zabudowa tej części działki [...], która została objęta zaskarżoną uchwałą jest aktualnie czysto hipotetyczna, a postanowienia zmiany studium są zgodne z dotychczasowym sposobem przeznaczenia i zagospodarowania tej części nieruchomości. Postanowienia skarżonej uchwały w żaden sposób nie wpływają również na rekreacyjne wykorzystanie działki. W związku z powyższym, w ocenie organu, skarżący nie wykazali, czy i w jaki sposób doszło do naruszenia ich interesu prawnego. Dalej organ wskazał, że naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, postanowieniami studium może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji, kiedy przy uchwalaniu zmiany studium zostałyby naruszone w sposób istotny: zasady sporządzania studium, tryb jego sporządzania lub właściwość organów, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z treści tej regulacji jednoznacznie wynika, że ustawodawca rozróżnia pojęcie "zasad sporządzania studium" oraz pojęcie "trybu sporządzania studium". Tryb sporządzania studium odnosi się niewątpliwie do sekwencji czynności podejmowanych przez organy w celu doprowadzenia do jego uchwalenia począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium, a skończywszy na jego uchwaleniu (art. 11-12 u.p.z.p.). Natomiast zasady sporządzania aktu planistycznego dotyczą problematyki merytorycznej, a więc zawartości tego aktu (część tekstowa i graficzna, inne załączniki), zamieszczonych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej, co w przypadku studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zostało uregulowane przede wszystkim w art. 10 u.p.z.p, przy uwzględnieniu postanowień przewidzianych w art. 1 ust. 2,3 i 4 tej ustawy. Z treści art. 28 u.p.z.p. wynika również, że ustawodawca wprowadził przesłankę istotności naruszenia zarówno co do naruszenia zasad, jak i trybu sporządzania studium. Nie każde zatem naruszenie zasad sporządzania studium lub trybu jego sporządzania skutkować będzie stwierdzeniem nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części. Naruszenie takie musi zostać ocenione jako istotne, czyli takie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, gdy przyjęte ustalenia planistyczne są jednoznacznie odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono zasad lub trybu sporządzania studium (vide: NSA w wyroku z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 2286/17). Rada stwierdziła, że w ocenie skarżących doszło do istotnego naruszenia zasad uchwalania zmian studium, z czym jednak Rada nie zgodziła się. Odnosząc się do zarzutów skarżących w tym przedmiocie, tj. w zakresie wyłożenia projektu zmiany studium do publicznego wglądu i zorganizowaniu dyskusji publicznej, organ zaznaczył, że tryb sporządzenia zmiany studium przebiegł w zgodzie z przepisami - kolejne jej etapy były bowiem przeprowadzone zgodnie z art. 11 u.p.z.p., zostały prawidłowo udokumentowane stosownie do wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Organ podjął następujące po sobie, a przewidziane w przepisach czynności polegające na uchwaleniu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia studium, ogłoszenie o ww. ze wskazaniem terminu składania wniosków, zawiadomienie właściwych organów oraz dokonanie uzgodnień i zaopiniowania. Dokonane było ogłoszenie o wyłożeniu studium ze wskazaniem prawidłowego terminu do zgłaszania uwag do studium, odbyła się dyskusja, rozpatrzenie uwag, a następnie został przedstawiony projekt studium oraz rozpatrzenie uwag. Następnie organ wskazał, że pandemia koronawirusa (COVID-19) wpłynęła na wszystkie aspekty życia, w tym również na procedurę planistyczną. W momencie publikacji ogłoszenia o wyłożeniu projektu zmiany studium do publicznej wiadomości - tj. 6 marca 2020 r., kiedy też został ustalony termin dyskusji - na dzień 10 kwietnia 2020 r., nie było możliwości przewidzenia wprowadzenia stanu epidemii w związku zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Czyli, termin przeprowadzenia ww. dyskusji publicznej został wskazany w powyższym ogłoszeniu w momencie rozpoczęcia etapu wyłożenia. Z uwagi na konieczność minimalizacji ryzyka zachorowań obywateli dyskusję publiczną w dniu 10 kwietnia 2020 r. przeprowadzono w formie zgodnej z powszechnie obowiązującymi wówczas przepisami prawa, a więc z pominięciem organizacji publicznego spotkania. Przeprowadzona dyskusja miała bowiem zapewnić nie tylko publiczny dostęp osobom zainteresowanym do wzięcia w niej udziału, ale przede wszystkim zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa SARS-CoV-2. Rada podkreśliła, że forma dyskusji publicznej, której organizacja jest jednym z obligatoryjnych elementów w procesie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, zależy od jej organizatora, to jest organu wykonawczego gminy, który ma swobodę w tym zakresie, przy czym musi zachować warunek, aby dyskusja była publiczna, czyli nie ograniczała możliwości wypowiedzi zainteresowanym podmiotom. Przepisy wymagały jedynie, aby została przeprowadzona w trakcie procedury uchwalania zmiany studium oraz aby udokumentowano jej przebieg poprzez sporządzenie protokołu z jej przebiegu. W tym miejscu Rada zaznaczyła, że dyskusja jest formą udziału tzw. czynnika społecznego. Cechą dyskusji publicznej jest zatem zamiar wysondowania opinii (poglądów, stanowiska) określonych grup społecznych, a jej istotą jest aby każdy uczestniczący w niej podmiot mógł wyrazić swój pogląd, co do rozwiązań przyjętych w projekcie zmiany studium. W związku z powyższym, każda forma dyskusji, która spełnia wskazany warunek, może zostać wykorzystana w procesie planistycznym. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy organ wskazał, że rzeczona dyskusja publiczna została przeprowadzona w dniu roboczym, w godzinach pracy Urzędu, w formie wymiany publicznych wiadomości elektronicznych oraz poprzez umożliwienie złożenia pisemnych uwag do specjalnej skrzynki zlokalizowanej przed drzwiami Urzędu Miasta i Gminy [...]. Na stronie internetowej Urzędu został także opublikowany tekst omawianego projektu studium. Urząd przygotowany był udostępnić interesantom projekt studium w wersji wydrukowanej lub przesłać bezpośrednio na wskazany adres email. Wobec powyższego, zdaniem organu, zastosowana forma spełniła wszelkie obowiązujące w danym okresie restrykcje prawne, zapewniając możliwość wypowiedzi zainteresowanym podmiotom, a jednocześnie mając na względzie wszelkie środki ostrożności i ograniczenia związane z trwającym w kraju stanem epidemii. Nadto, taki sposób przeprowadzenia dyskusji został usankcjonowany przez ustawodawcę w późniejszej Tarczy 4.0 (zmiana ta została wprowadzona ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID- 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19; Dz.U. poz. 1086). Organ stwierdził, że dyskusja ma charakter opiniodawczy, a więc jej wynik nie jest wiążący dla organów gminy. Ponadto, pisemne uwagi dotyczące projektu studium, można było składać do 4 maja 2020 r., a więc w okresie nie krótszym niż 21 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia studium (10 kwietnia 2020 r.). Dalej Rada wskazała, że zaskarżona zmiana Studium realizowana była na obowiązującym akcie kierownictwa wewnętrznego, tj. "Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]" przyjętego uchwalą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2013 r. i zmienionego Uchwalą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2017 r. w sprawie uchwalenia zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]. Projektowana zmiana treści rzeczonego aktu wyróżniona była kursywą w kolorze zielonym. Żadna inna dodatkowa formuła nie była w tym względzie stosowana. Sposób ten jest zgodny z § 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie zakresu projektu stadium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Wszelkie projektowane w ten sposób zmiany danego aktu mają podstawę w uchwale intencyjnej Nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie przystąpienia do zmiany w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...]", podjętej z woli Wspólnoty Samorządowej. W związku z powyższym, organ wskazał, że załącznik do zaskarżonej uchwały sporządzono na podstawie uchwalonej, a więc ważnej, wersji Studium. Rada podniosła, że zamieszczony na stronie BIP Urzędu dokument studium ma charakter wyłącznie poglądowy, obowiązujący dokument znajduje się w formie papierowej, na której to podstawie wydawane są wypisy i wyrysy, o które każdy zainteresowany mieszkaniec może ubiegać się. Jednocześnie, odnosząc się do zarzutu zamieszczenia na stronach BIP niewłaściwego dokumentu, Rada wyjasniła, że był on szeroko wyjaśniany w korespondencji prowadzonej w ramach dyskusji publicznej. Nie ma on wpływu na prawidłowość prowadzonej procedury zmiany studium. Ponadto, także brak publikacji załącznika graficznego do tzw. uchwały intencyjnej (na co zwrócili uwagę skarżący) nie ma związku z prawidłowością prowadzonej procedury zmiany studium. Organ podkreślił, że każda z zainteresowanych osób mogła wystąpić do Urzędu w trybie dostępu do informacji publicznej i zapoznać się z rzeczonym załącznikiem. Ponadto, w ramach procedury sporządzenia zmiany studium, przedmiotowa uchwała była przywoływana na etapie ogłoszenia i obwieszczenia o przystąpieniu do sporządzenia zmiany studium, a zakres prac ujawniony był w trakcie wyłożenia projektu zmiany studium do publicznego wglądu. Zdaniem organu, zmiana studium została sporządzona w granicach uchwały intencyjnej, a żaden element, w odniesieniu do obszaru zmiany nie uległ dezaktualizacji. Wprowadzony przebieg linii elektroenergetycznej jednoznacznie wskazuje jej trasę, nie naruszając wyznaczonych kierunków zagospodarowania przestrzennego, zlokalizowano ją bowiem na terenach, dla których Studium wyznacza następujące kierunki: tereny rolnicze, w tym istniejąca zabudowa zagrodowa oraz tereny lasów. Nadto, na załączniku nr 3 wskazano przebiegi linii elektroenergetycznych w mieście i gminie [...], nie ma więc możliwości, jak twierdzą skarżący, iż realizacja inwestycji może nastąpić w dowolnym miejscu gminy. Dodatkowo, Rada podkreśliła, że wersja Studium z 2017 r., na załącznikach graficznych, zawierała przebieg linii [...]-[...]-[...] w zrealizowanym obecnie odcinku z [...] do [...] . Do tejże linii dołącza się inwestycja stanowiąca przedmiot zmiany Studium z 2020 r. Sytuację tę szczegółowo wyjaśniono również w załączniku do uchwały pn. Uzasadnienie Zawierające objaśnienia przyjętych rozwiązań oraz synteza ustaleń projektu studium Gminy [...]. Organ również zaznaczył, że do czasu uchwalenia zmiany Studium w 2020 roku na mapie kierunków (załącznik nr 3) obowiązywały dwa oznaczenia wskazujące na przebieg linii elektroenergetycznej. Opisano je w legendzie jako: planowana linia elektroenergetyczna relacji [...]-[...] wraz ze stacją elektroenergetyczną w [...] (w budowie) oraz ze strefą ograniczonego użytkowania - oznaczenie liniowe ze strzałkami na terenie miasta, oraz projektowana linia elektroenergetyczna [...] (przebieg orientacyjny) - oznaczenie liniowe z kółkami na terenie gminy. Te same oznaczenia obowiązują na mapie uwarunkowań (załącznik nr 2), dla której zmiana Studium podjęta w 2020 r. nie wprowadzała żadnych zmian na rysunku. Organ wyjaśnił, że wskazane przez skarżących oznaczenia w rzeczywistości dotyczą wykonanego już odcinka linii elektroenergetycznej, która jest zlokalizowana w kierunku [...] i do której włącza się projektowana linia [...]-[...]. Rada zauważyła, że istniejący już odcinek linii, nie przebiega przez działkę skarżących. W załączniku nr 1 (tekst zmiany Studium) wskazano na cały przebieg linii [...] - [...] - [...] - włącznie ze zrealizowanym już fragmentem, natomiast zaskarżona uchwała w sprawie zmiany Studium z 2020 r. zgodnie z granicami określonymi jej uchwałą intencyjną dotyczy wyłącznie projektowanej linii elektroenergetycznej [...]-[...]. Dalej, organ podniósł, że w prognozie oddziaływania na środowisko nie uwzględniono kumulacji oddziaływań, jakie może wnosić budowana poza obszarem zaskarżonej Uchwały linia [...], bowiem takie nie występują ze względu na odległość między przywołanymi w skardze inwestycjami. Ponadto, projekt zmiany Studium wraz z prognozą uzyskał uzgodnienie oraz opinię bez uwag Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], jak i opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (opinia wydana na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). W zakresie braku przedstawienia w prognozie oddziaływania na środowisko wariantów alternatywnych, Rada wskazała, że zakres przedłożonej prognozy obejmuje wyłącznie teren objęty zmianą Studium. Elementy określone w art. 51 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zostały w związku z powyższym w sposób prawidłowy zawarte w prognozie oddziaływania na środowisko sporządzonej w toku procedury planistycznej dla obszaru w granicach opracowania zmiany Studium. Prognozę wykonano w zakresie i w stopniu szczegółowości uzgodnionym przez: Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Rozwiązaniem alternatywnym do projektowanego Studium byłoby zaprzestanie jego sporządzenia i kontynuowanie obecnej polityki przestrzennej. Tym samym na terenie Gminy nie byłoby możliwości realizacji przedmiotowej inwestycji, niezbędnej z punktu widzenia społecznego i ekonomicznego. W związku z powyższym organ wniósł o oddalenie skargi, jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddano uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2020 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U z 2019 r., poz. 2325) dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Zaskarżona uchwała, jako podjęta w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jest aktem organu jednostki samorządu terytorialnego z zakresu administracji publicznej, nie będącym jednak aktem prawa miejscowego, co wprost wynika z art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 293). Bezspornie zatem zalicza się ona do kategorii aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., a w konsekwencji może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym " każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego." T.Ł. i A.Ł. i zaskarżyli, na podstawie ww. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, uchwalę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2020 r. Nr [...] w całości, wywodząc swój indywidualny interes prawny z tytułu prawa własności do nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...] obręb [...] (identyfikator działki [...]). W pierwszej kolejności należy odnieść się do wniosku Rady Miejskiej w [...] o odrzucenie skargi T.Ł i A.Ł., który w ocenie Sądu jest niezasadny. Otóż zaskarżona uchwała została podjęta po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), zmieniającej z dniem 1 czerwca 2017 r. ustawę o samorządzie gminnym oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brzmienie art. 101 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym sprzed tej daty wskazywało, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (ust. 1). W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3). Obecne brzmienie tego przepisu, na skutek wspomnianej nowelizacji, usunęło obowiązek wezwania organu planistycznego do usunięcia naruszenia prawa. W odniesieniu więc do nowych aktów planistycznych, wydanych po 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść w każdym czasie bez konieczności stosowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto, organ wskazuje na art. 53 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W tym miejscu podkreślić należy, że podana podstawa prawa mająca wskazywać, zdaniem Rady, na uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niewłaściwa. W niniejszej sprawie Sąd nie kontroluje bowiem aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. a akt organu jednostki samorządu terytorialnego inny niż określony w pkt 5, podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej, czyli akt o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu nie było również podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Niewątpliwie, zaskarżona zmiana Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jak już wyżej wskazano, wobec kategorycznego stwierdzenia zawartego w art. 9 ust. 5 u.p.z.p., nie jest aktem prawa miejscowego. W doktrynie podnoszono w przeszłości, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawnym, nawet w szerokim rozumieniu, lecz jest jedynie aktem polityki (Z. Niewiadomski: Samorząd terytorialny a planowanie przestrzenne. Nowe instytucje prawne, Samorząd Terytorialny z 1995 r., nr 6, s. 48). Po wejściu w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w doktrynie nadal podnosi się, że jego postanowienia nie mogą co do zasady wpływać na sytuację prawną podmiotów spoza systemu administracji publicznej. Mając jednak na uwadze, że treść studium w określonym zakresie determinuje ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - art. 9 ust. 4 u.p.z.p. nie można kwestionować braku jego jakiegokolwiek oddziaływania na sferę uprawnień i obowiązków jednostki. Uwzględniając znaczenie studium przy sporządzaniu planów miejscowych i dominującą obecnie linię orzeczniczą sądów administracyjnych (przykładowo: NSA w wyroku z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 1357/06, NSA w wyroku z dnia 14 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 359/07, NSA w wyroku z 26 lutego 2008 r., sygn. akt. II OSK 1765/07, NSA w wyroku z 22 grudnia 2010 r., sygn. akt. II OSK 1203/10 – dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych)), przychylić się należy do poglądu, który dopuszcza możliwość naruszenia przez ten akt interesu prawnego lub uprawnienia właściciela nieruchomości nim objętej. Dopuszczając skargę z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym na studium, trzeba widzieć też różnicę pomiędzy studium i planem miejscowym w zakresie bezpośredniości i realności naruszenia interesu prawnego. O ile owa bezpośredniość i realność naruszenia interesu prawnego planem miejscowym jest z natury rzeczy łatwa do wykazania, o tyle w przypadku studium znacznie trudniejsza, wymagając od sądu administracyjnego szczególnej staranności w ocenie naruszenia interesu prawnego strony. To oznacza, że sąd administracyjny rozpoznając skargę na taką uchwałę, w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, jest zobowiązany ustalić, czy interes prawny strony skarżącej został naruszony, przy czym interes ten winien mieć podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego. Kryterium "interesu prawnego" ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem. Ocena naruszenia interesu prawnego przez akt planistyczny nie musi dotyczyć wyłącznie przepisów u.p.z.p. Uchwały z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego mogą dotyczyć także uprawnień lub obowiązków z zakresu gospodarki nieruchomościami czy prawa cywilnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, skarżący jako właściciele wyżej wskazanej nieruchomości (działki nr ew. [...] ob. [...]) mają interes prawny w kwestionowaniu zmiany Studium, oparty o art. 140 k.c., jednakże tylko w odniesieniu do swojej działki. Należy wskazać, że nieruchomość skarżących – działka nr ew. [...] (identyfikator działki [...] ) o powierzchni [...] (ha) jest sklasyfikowana i użytkowana jako grunt rolny, co wynika również z danych z geoportalu (geoportal.gov.pl) - oznaczenie użytku R (klasa R V, R VI). Jednakże z dalszej analizy wynika, że pozostała część działki jest zabudowana (B). W ocenie Sądu stwierdzenie organu, że część działki, przez którą ma przebiegać linia napowietrzna nigdy nie była wykorzystywana na cele budowlane - co uzasadnia taki przebieg linii - nie jest wystarczającym argumentem przemawiającym za brakiem interesu prawnego skarżących. W konsekwencji, nie było podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. Następnie należy podkreślić, że naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, postanowieniami studium może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji, kiedy przy uchwalaniu zmiany studium zostałyby naruszone w sposób istotny: zasady sporządzania studium, tryb jego sporządzania lub właściwość organów. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej uchwały, "projekt zmiany Studium jest zgodny z zakresem określonym w uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie przystąpienia do zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...]", do której przystąpiono na wniosek inwestora [...] SA z siedzibą w [...] oraz [...] SA z siedzibą w [...]. Organ wskazał, że intencją przeprowadzenia zmiany obowiązującego Studium jest umożliwienie realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, jakim jest budowa linii [...] relacji [...]-[...] . Głównym celem budowy napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia [...] relacji [...] - [...] jest poprawa warunków równowagi i pewność zasilania województwa [...] i [...] oraz zapewnienie trwałego i zrównoważonego rozwoju gospodarczego poprzez: a) poprawę niezawodności funkcjonowania krajowego systemu dystrybucyjnego i przesyłowego; b) zapewnienie pokrycia zapotrzebowania na energię elektryczną znacznego obszaru północno- wschodniej Polski; c) zapewnienie ciągłości dostaw energii elektrycznej do zasilanych za pośrednictwem stacji elektroenergetycznych GPZ odbiorców, w tym wielu instytucji pożytku publicznego, zakładów przemysłowych i wielkopowierzchniowych placówek handlowych zlokalizowanych na tych terenach. Zmiana polega na wprowadzeniu do dokumentu informacji na temat planowanej inwestycji celu publicznego polegającej na budowie napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia [...] relacji [...] (woj. [...]) - [...] (woj. [...]). Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 9 ust. 3a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gmina zastosowała kryterium oceny dezaktualizacji treści studium na skutek wprowadzanej zmiany. Przeanalizowano przebieg nowej inwestycji celu publicznego względem ustalonych kierunków zagospodarowania przestrzennego. W wyniku oceny stwierdzono, że dokument, w wyniku wprowadzenia zmiany polegającej na określeniu przebiegu linii WN, nie uległ dezaktualizacji w pozostałej swej treści. Przebieg linii nie narusza wyznaczonych kierunków zagospodarowania przestrzennego - zlokalizowano go na terenach upraw rolnych, lasów. Brak jest istotnego wpływu zmiany na politykę przestrzenną terenów miasta położonych poza obszarem zmiany. W związku z powyższym odstąpiono od uzupełniania studium o pozostałe informacje wynikające z dyspozycji art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decydując się na wprowadzenie jedynie treści związanych z planowaną inwestycją celu publicznego. Odnosząc się do zarzutów skargi, w kwestii istotnego naruszenia zasad uchwalania zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, Sąd ich nie podzielił. Zgodnie z art. 11 pkt 7 i 8 u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium, ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu na okres co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt do publicznego wglądu, także przez jego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie co najmniej jedną dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie studium rozwiązaniami. Z materiału dokumentacyjnego wynika, że Rada Miejska w [...] w dniu [...] czerwca 2019 r. podjęła uchwałę Nr [...], w sprawie przystąpienia do zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Burmistrz Miasta i Gminy [...] Obwieszczeniem z dnia [...] marca 2020 r. zawiadomiła o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany Studium: w dniach od 19 marca do 10 kwietnia 2020 r., w godzinach od 9.00 do 15.00. Dyskusję publiczną nad przyjętymi rozwiązaniami przewidziano na 10 kwietnia 2020 r. w siedzibie Urzędu Miasta i Gminy [...]. Termin składania uwag wyznaczono jako nieprzekraczalny do 4 maja 2020 r. Obwieszczenie zamieszczono na stronach BIP Urzędu, wywieszono na tablicy ogłoszeń oraz zamieszczono w gazecie lokalnej - Kurier [...]. W związku z wprowadzeniem na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (8 marca 2020 r. weszła w życie ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych) Burmistrz Miasta i Gminy [...] ogłosiła (potwierdzenie także na stronach BIB Urzędu z 9 marca 2020 r.), że zaplanowana na dzień 10 kwietnia, godz. 13.00 dyskusja nad rozwiązaniami przyjętymi w Studium odbędzie się w trybie czynnej korespondencji mailowej, w godz. od 13.00 do 15.00. Osoby zainteresowane udziałem w dyskusji poproszono o przedstawiane uwag poprzez emaila kierowanego na adres [...]. Ponadto wskazano, że uwagi można składać w formie pisemnej z podaniem imienia i nazwiska lub nazwy jednostki organizacyjnej i adresu oraz oznaczeniem nieruchomości, której uwaga dotyczy. Korespondencję należy składać do skrzynki zlokalizowanej przez drzwiami Urzędu Miasta i Gminy [...] w dniu dyskusji od godz. 13.00 do 15.00. Poinformowano także, że zgłoszenia w wyżej wymienionej formie będą równoznaczne z udziałem w dyskusji publicznej nad rozwiązaniami przyjętymi w procedowanym studium. W przypadku braku zgłoszeń przyjmuje się, że ww. dyskusji publicznej nikt nie uczestniczył. Akta potwierdzają, że forma dyskusji elektronicznej, w dniu 10 kwietnia 2020 r., miała miejsce zaś na jej okoliczność został sporządzony protokół. Powyższe wskazuje, że z uwagi na sytuację epidemiologiczną w kraju dyskusję publiczną w dniu 10 kwietnia 2020 r. przeprowadzono jednakże z pominięciem organizacji publicznego spotkania (ze względu bezpieczeństwa). W tym miejscu wskazania wymaga, że ustawodawca nie zdefiniował na czym polega dyskusja publiczna w ramach wyłożenia projektu planu (zmiany studium). Nie budzi jednak wątpliwości, że musi być ona dostępna dla wszystkich zainteresowanych. I tak, o ile forma dyskusji przyjęta w niniejszej sprawie (czynna korespondencja mailowa, dyskusja elektroniczna) może budzić zastrzeżenia, to jednak zdaniem Sądu, w tej wyjątkowej sytuacji wskazane rozwiązanie można uznać z zasady jako poprawne od strony formalnoprawnej i nie naruszające w sposób istotny ww. przepisu. Co istotne (i na co wskazała Rada) taki sposób przeprowadzenia dyskusji został usankcjonowany przez ustawodawcę w późniejszej tzw. Tarczy 4.0. Ponadto, pisemne uwagi dotyczące projektu zmian Studium można było składać do 4 maja 2020 r., a więc w okresie nie krótszym niż 21 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia studium. Uwagi te zostały rozpatrzone.. Powyższe oznacza, że tryb sporządzania zmiany Studium przebiegał zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przywołanych w skardze przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie zakresu projektu stadium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Następnie podzielić należy stanowisko organu, że zmiana Studium projektowana była prawidłowo, tj. na obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] przyjętym uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] i zmienionego uchwałą tego organu z dnia [...] września 2017 r., Nr [...], w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]. Wszelkie projektowane zmiany w 2020 r. mają podstawę w uchwale Nr [...] z dnia [...] czerwca 219 r. w sprawie przystąpienia do zmiany w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...]". Przebieg projektowanej linii elektroenergetycznej [...] -[...] jest widoczny, tym samym trudno uznać zarzut, że inwestycja może nastąpić w dowolnym miejscu. Załącznik nr 3 wskazuje jej przebieg w mieście i Gminie [...]. Co do zarzutu skarżących z punktu 1 lit. b) skargi, Sąd przyjął wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na skargę za wystarczające, tym samym okoliczności w nich podniesione nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności w całości zaskarżonej uchwały. W kontekście zarzutu z pkt 1 lit. d) skargi, istotne znaczenie według Sądu ma okoliczność, że projekt zmiany Studium wraz z prognozą uzyskał uzgodnienie oraz opinię bez uwag Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], jak również opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. W powyższej sytuacji Sąd nie dopatrzył się istotnego naruszenia przepisów przywołanych w skardze, nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości i tym samym - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę oddalił.