VII SA/Wa 852/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Z. I. we W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [....] Z. I. we W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu [...] lutego 2015 r. [...] Z. I. we W., dalej "skarżący", nadał w urzędzie pocztowym skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...]. Skarga ta została zaadresowana do ww. organu, lecz omyłkowo na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – ul. Jasna 2/4 w Warszawie. Doręczenie zwrotu przesyłki do nadawcy, z adnotacją "adresat nieznany", zostało dokonane w dniu 18 marca 2015 r. Pismem z dnia 23 marca 2015 r. skarżący nadał ponownie, na właściwy adres organu, ww. skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący podał, że w terminie wniósł skargę, ale została ona zwrócona przez operatora pocztowego do nadawcy. Skarżący podniósł we wniosku, iż nie można się zgodzić z informacją operatora pocztowego, zawartą na zwróconej przesyłce z dnia 27 lutego 2015 r., iż "adresat jest nieznany", skoro wskazał jako adresata organ – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, lecz osoba przygotowująca przesyłkę wpisała zły adres. W uzasadnieniu powołał się na obowiązujące przepisy art. 3 pkt 2, art. 32 ust. 1 oraz art. 33 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) oraz stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2011 r. (sygn. akt I OZ 1006/10). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana a w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi - za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a.). W myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po terminie. Doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 30 stycznia 2015 r., nadanie skargi - w dniu 23 marca 2015 r. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu należy uznać za zasadny. Mając na uwadze fakt, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został nadany w dniu 23 marca 2015 r. a zwrot przesyłki na który powołuje się strona skarżąca nastąpił w dniu 18 marca 2015 r. należy przyjąć, iż skarżący dochował terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Dopełniono też tej czynności, której nie dokonano w terminie. Zdaniem Sądu wnioskodawca - skarżący nie uprawdopodobnił jednak okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 13 lipca 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98 niepubl.). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r. IV SA 1656/97 niepubl.). Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt. I FZ 463/12, LEX nr 1239220). We wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca wskazała na błędne zaadresowanie przesyłki zawierającej skargę, nadanej w terminie do wniesienia skargi. Jak wynika z załączników do skargi, zwrot skargi nadanej w dniu 27 lutego 2015 r. nastąpił w wyniku błędnego zaadresowania przesyłki przez skarżącego. Zgodnie z poglądem występującym w orzecznictwie sądów administracyjnych, nadanie skargi na niewłaściwy adres organu, w tym błędne zaadresowanie koperty, nie stanowi podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2011 r. sygn. akt. II FZ 153/11, LEX nr 1081448; z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 399/12, LEX nr 1336531; z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I FZ 463/12, LEX nr 1239220, z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt II GZ 160/10, LEX nr 673850). Z akt sprawy wynika, iż w zaskarżonym postanowieniu skarżący został prawidłowo pouczony w zakresie przysługującego mu środka odwoławczego, ze wskazaniem organu i adresu organu, za pośrednictwem którego należy złożyć skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z powyższym należało uznać, iż skarżący nie dochował należytej staranności przy nadaniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Błędne zaadresowanie przesyłki w tym przypadku obciąża skarżącego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.