VII SAB/Wa 189/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie : bezczynności organu postanawia : odrzucić skargę. W dniu 19 października 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M.K. na Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie bezczynności organu. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż nie została zastosowana właściwa w takich przypadkach procedura instancyjna w administracji, zgodnie z którą w przypadku zarzutu bezczynności organu w danej sprawie, skarżący zwraca się z zażaleniem poprzez organ prowadzący postępowanie do właściwego organu wyższej instancji nad organem prowadzącym postępowanie. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej pominął ustanowioną w polskiej procedurze administracyjnej ścieżkę właściwą do załatwienia tego typu spraw i wniósł się bezpośrednio do Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na organ I instancji. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2011 r. wezwano skarżąca reprezentowaną przez pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 k.p.a. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W dniu 12 grudnia 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika w którym oświadczyła, że nie zostało wystosowane wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, gdyż w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 37 k.p.a. W stosunku bowiem do Urzędu Lotnictwa Cywilnego brak jest organu wyższego stopnia, a więc niewyczerpanie środka prawnego przewidzianego w art. 37 k.p.a. nie czyni skargi niedopuszczalną. Z tego względu, w ocenie skarżącej w przypadku bezczynności Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie znajduje zastosowania art. 37 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 ppsa). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Środkiem zaskarżenia jest zażalenie na bezczynność organu administracji publicznej (art. 37 § 1 kpa; postanowienie NSA z 30.4.2010 r., I OSK 698/10, OSG 2010, nr 8, poz. 59; wyrok NSA z 11.2.2010 r., II OSK 128/10, Legalis; wyrok WSA w Opolu z 7.11.2005 r., II SAB/Op 13/05, ONSAiWSA 2006 r., nr 4, poz. 104; wyrok WSA w Warszawie z 14.7.2005 r., IV SAB/Wa 47/05, Legalis; postanowienie WSA w Gliwicach z 18.1.2010 r., IV SAB/Gl65/09, OSG 2010, nr 4, poz. 33, akceptowane przez M. Jagielską, A. Wiktorowską, P. Wajdę w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" C.H. Beck 2011 s. 283 nb 3). Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., którego treść została zmieniona ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. nr 6 poz. 18) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub także na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wniesienie zażalenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. ma zatem na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym. Ponadto wyczerpanie przez osobę zainteresowaną trybu zażaleniowego stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji (art. 52 ustawy p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego bez wyczerpania właściwej w takich przypadkach procedury instancyjnej w administracji. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie zwróciła się do organu wyższej instancji nad Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy, lecz od razu wniosła skargę na bezczynność organu I instancji bezpośrednio do Sądu. Stosownie do treści art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696 z późn. zm.) organem właściwym do sprawowania nadzoru nad działalnością Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, a tym samym organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu jest minister właściwy do spraw transportu, którym w dacie wniesienia skargi do Sądu był Minister Infrastruktury. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalonym jest natomiast pogląd, że niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (w szczególności w oparciu o art. 37 § 1 kpa), powoduje niedopuszczalność skargi (postanowienie NSA z: 26.11.2008 r., I OSK 1401/08; 18.01.2011 r., I OSK 2121/10). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.