VII SO/Wa 16/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. O. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (...) za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (...)grzywnę w wysokości 1000 (słownie: jeden tysiąc) złotych, 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...)na rzecz M. O. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku. Wniosek M. O. (dalej: skarżący) z 1 marca 2021 r. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (...) (dalej: PINB) grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej: p.p.s.a. w związku z nieprzekazaniem skargi z 28 grudnia 2020 r. na bezczynność PINB w zakresie rozpatrzenia wniosku z 14 sierpnia 2019 r. dotyczącego zrealizowanej przez Gminę (...) samowoli budowlanej na działce nr ew. (...) obręb (...), gm. (...) został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z (...)czerwca 2021 r. sygn. akt VII SO/Wa 6/21. Pismem z 6 września 2021 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie PINB ponownej grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność organu. Przy piśmie z 22 września 2021 r. wniosek ten został przekazany PINB w celu udzielenia w terminie 30 dni odpowiedzi na niego. Odpowiadając na wniosek, PINB przy piśmie z 28 października 2021 r. przekazał skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, przedstawiając przebieg czynności podejmowanych w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany. Pozostaje środkiem prawnym o charakterze jednocześnie dyscyplinującym, represyjnym, a zarazem prewencyjnym (por. postanowienie NSA z 25 września 2019 r. sygn. II OZ 800/19; postanowienie NSA z 12 stycznia 2016 r. sygn. II OZ 1368/15; postanowienie NSA z postanowienie NSA z 12 lutego 2014 r. sygn. I OZ 72/14) Na gruncie niniejszej sprawy należy uznać, że wyznaczony treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. bieg terminu do przekazania Sądowi skargi M. O. z 28 grudnia 2020 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę rozpoczął się w dniu następującym po dniu wniesienia skargi (tj. 31 grudnia 2020 r.). Nie budzi równocześnie wątpliwości, że PINB temu zobowiązaniu ustawowemu niewątpliwie uchybił w dacie złożenia rozpoznawanego przez Sąd wniosku. Obowiązek przekazania skargi na bezczynność do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie jest zależny od wyniku dokonywanych przez organ samodzielnie ustaleń odnoszących się do oceny dopuszczalności skargi, w szczególności rozważenia, czy skarżący przed wniesieniem skargi dopełnił wymogu opisanego w art. 53 § 2b p.p.s.a., czy też przyjmowania, że celem skargi na bezczynność pozostaje zdyscyplinowanie organu do zakończenia postępowania, wobec czego mogą nie zachodzić podstawy do przekazania skargi Sądowi, jeżeli sprawa objęta skargą wniesioną przez skarżącego została zakończona wydaniem decyzji administracyjnej. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że pismo z 28 grudnia 2020 r. stanowiło skargę na bezczynność skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ponieważ jednoznacznie wskazują na to forma i treść ww. pisma, potwierdzone ujawnioną przez skarżącego wolą poddania działania PINB kontroli sądowej w zakresie określonym art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Tego rodzaju jednoznaczną ocenę prawną Sąd wyraził w postanowieniu z 11 czerwca 2021 r. sygn. akt VII SO/Wa 6/21 wymierzającym PINB grzywnę i jakkolwiek powinna ona była być przez tenże organ respektowana, to organ nie zastosował się do niej, co nie mogło zostać w niniejszym postępowaniu pominięte. W ocenie Sądu grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., nie ma charakteru jednorazowego i w sytuacji, gdy organ, pomimo wymierzenia takiej grzywny, w dalszym ciągu nie wypełnia obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, dopuszczalne jest ponowne jej wymierzenie. Odnośnie do tej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 6 czerwca 2012 r. sygn. I OZ 418/12, OSP 2013/7-8/75, trafnie zauważając, że z uwagi na dyscyplinujący charakter wniosku o wymierzenie grzywny nie sposób przyjąć, że grzywna raz wymierzona czyni niedopuszczalnym kolejny wniosek w tym zakresie. Ta ocena znalazła akceptację w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z 15 maja 2015 r. sygn. I OZ 412/15). Mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim znaczny okres w uchybieniu terminu do przekazania skargi oraz fakt, iż uprzednio wymierzona organowi grzywna w kwocie 1000 zł (odpis prawomocnego postanowienia w przedmiocie jej wymierzenia został doręczony 26 lipca 2021 r., k. 28 akt sądowych w sprawie VII SO/Wa 6/21) nie stała się asumptem do niezwłocznej korekty podjętych przez organ czynności procesowych, potwierdzając osiągnięcie celu nałożonej grzywny, gdyż wykonanie obowiązku spoczywającego na organie nastąpiło dopiero wskutek złożenia przez skarżącego wniosku z 6 września 2021 r., Sąd postanowił o ponownym wymierzeniu PINB grzywny. Okoliczności sprawy nie uzasadniają zwiększenia jej dyscyplinującego wymiaru, toteż, zdaniem Sądu, jej poprzednia wysokość (1000 zł) nie powinna podlegać zmianie. Z przedstawionych powodów, na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.