VII SO/Wa 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. sprawy z wniosku B. R. o wymierzenie grzywny Wojewodzie [...] za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy I. wniosek oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 złotych (trzysta siedem złotych i pięćdziesiąt groszy ), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 złotych (dwieście pięćdziesiąt), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 złotych (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy). Pismem z dnia 12 marca 2010 r. B. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie [...] za nieprzekazanie skargi z dnia 31 marca 2007 r. wraz z aktami sprawy, dotyczącej "bezprawnego przyznania prawa strony" sąsiadom skarżącego w postępowaniu administracyjnym w sprawie pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] oraz na działce nr ew. [...] przy ul. [...]. Wnioskodawca wskazał, że pomimo upływu dwóch lat Wojewoda [...] nie przekazał jego skargi adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz nie podejmuje w tej sprawie żadnych działań. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wojewoda [...] wniósł o jego oddalenie. Wojewoda poinformował, iż dla działek nr ew. [...] i [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] w W., stanowiących własność B. R., prowadzone były dwa postępowania. Organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] Prezydent m.W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z pracownią plastyczną dla potrzeb własnych i szamba szczelnego na działce nr ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w W. Decyzją z dnia [...] maja 2004 r. znak [...] Wojewoda [...] uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia 7 października 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1074/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 109/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta m.W. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] i odmówił B. R. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z pracownią plastyczną oraz szamba szczelnego na działce nr ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w W. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1859/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na ww. decyzję. Wyrokiem z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 727/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku. W odniesieniu do inwestycji na działce nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w W., Wojewoda wskazał, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Prezydent m.W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z pracownią plastyczną i szamba szczelnego na przedmiotowej nieruchomości. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak [...] Wojewoda [...] uchylił ww. decyzję i odmówił B. R. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z pracownią plastyczną i szamba szczelnego na przedmiotowej działce. Wyrokiem z dnia 24 listopada 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1068/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na ww. decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1011/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku. Organ stwierdził, iż ze względu na tok powyższych postępowań administracyjnych w stosunku do działek nr ew. [...] i [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] w W., zakończonych wyrokami sądowymi, a także z uwagi na treść skargi, tj. brak odniesienia do jakiejkolwiek decyzji Wojewody [...], nie może ustosunkować się do pisma skarżącego. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 15 grudnia 2010 r. skarżący oświadczył, iż jego skarga z dnia 31 marca 2007 r. dotyczyła postępowania o pozwoleniu na budowę dla jego działki nr ew. [...] i [...], w którym to postępowaniu sąsiedzi skarżącego uzyskali przymiot strony, gdy tymczasem przymiot ten nie powinien im przysługiwać. Pełnomocnik skarżącego oświadczył, że oryginał skargi znajduje się w aktach sprawy sygn. akt VII SA/Wa 1859/07. Sąd postanowił zobowiązać pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania żądania skargi – w terminie 14 dni. Pismem z dnia 23 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował, iż Wojewoda [...] powinien był skargę B. R. z dnia 31 marca 2007 r. przekazać do rozpoznania właściwemu organowi, tj. Prezydentowi m.W. Stwierdził, że przez błędne załączenie przedmiotowej skargi do akt sprawy dotyczącej osobnej skargi B. R. z dnia 27 marca 2007 r., która dotyczyła innej decyzji Wojewody [...], skarga B. R. z dnia 31 marca 2007 r. nie została rozpoznana. Pełnomocnik dodał, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1859/07 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 727/08 nie rozpoznano merytorycznie przedmiotowej skargi. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że pismo B. R. z dnia 31 marca 2007 r. stanowi skargę na "przyznanie przez organ statusu strony" sąsiadom skarżącego w jego postępowaniu o pozwolenie na budowę na działkach o nr ew. [...] i [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a). Z przytoczonego powyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, gdyż Wojewoda [...] miał powody, aby potraktować "skargę" B. R. z dnia 31 marca 2007 r. jako uzupełnienie jego skargi z dnia 27 marca 2007 r., dotyczącej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarga ta została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VII SA/Wa 1859/07. Zauważyć należy, iż w skardze datowanej na dzień 31 marca 2007 r. B. R. podał, że dotyczy ona decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...]. W piśmie z dnia 23 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego nie sprecyzował natomiast żądania skargi przez podanie daty i numeru innej decyzji, która podlegałaby zaskarżeniu. Również podczas rozprawy przed Sądem w dniu 13 kwietnia 2011 r. nie wskazał on jako zaskarżonego aktu innego, niż wymieniony przez skarżącego na wstępie pisma z dnia 31 marca 2007 r. Nie można zatem przyjąć, aby Wojewoda Mazowiecki naruszył termin określony w art. 54 p.p.s.a. w sytuacji, gdy pismo skarżącego z dnia 31 marca 2007 r. organ mógł w okolicznościach sprawy potraktować jako uzupełnienie skargi datowanej na dzień 27 marca 2007 r. Argumentacja zawarta we wniosku o wymierzenie grzywny organowi nie zasługuje więc na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a.