VIII SA/Wa 564/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku D. Ż. o wstrzymanie wykonania zarządzenia w sprawie ze skargi D. Ż. na zarządzenie Wójta Gminy J. z dnia [...] czerwca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w J. z zajmowanego stanowiska postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonego zarządzenia Pismem z 19 czerwca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) D. Ż. (zwana dalej: skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie Wójta Gminy J. (zwany dalej: Wójt) z [...] czerwca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w J. z zajmowanego stanowiska. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Może bowiem dojść w toku postępowania do powołania innej osoby na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w J.. Już ogłoszono konkurs w tym przedmiocie. Powyższe, po uwzględnieniu skargi może spowodować wątpliwości w zakresie czynności podjętych przez "nowego" dyrektora, jak również wpłynąć na brak możliwości powrotu skarżącej na to stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 r., s. 206 uw. 10). Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, czyli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie z dnia 11.01.2011 r., I OZ 995/10, Lex nr 742239). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (por. postanowienie NSA z 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OZ 779/09, Lex nr 552417). Przesłanki te odnoszą się do zdarzeń przyszłych, które mogą stanowić efekt wykonania zaskarżonego aktu. Jedną z wymienionych przez ustawodawcę przesłanek jest spowodowanie wykonaniem zaskarżonego aktu trudnych do odwrócenia skutków. Mogą one mieć zarówno charakter prawny, jak i faktyczny. Pojęcie skutków aktu lub czynności, tym się wyróżniających, że trudno je odwrócić, będzie związane z prawnymi i faktycznymi następstwami rozstrzygnięcia o istocie sprawy, o prawach lub obowiązkach stron. Rodzaj i zakres ich wystąpienia musi być oceniony na podstawie prawa obowiązującego oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawnione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie (postanowienie NSA z: 14 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1309/10, Lex nr 743786; 4 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1306/10, Lex nr 743783; J.P. Tarno – op. cit., s. 207, uw. 12). W doktrynie podkreśla się przy tym potencjalność wystąpienia tych skutków. Nie jest wymagane, by w jakimkolwiek zakresie skutki te rzeczywiście wystąpiły lub przynajmniej się ujawniły (T. Woś – op. cit., s. 437). W ocenie Sądu odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły w każdej sytuacji pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki zarówno natury prawnej, jak i faktycznej (por. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r. sygn. akt II FZ 182/10, akceptowane przez B. Dautera w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Wolters Kluwer 2011 s. 228 uw. 8), a tym samym wypełnia przesłankę określoną w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ewentualne powołanie na wakujące stanowisko dyrektora szkoły osoby trzeciej powoduje bowiem powstanie istotnej przeszkody natury prawnej w przywróceniu osoby odwołanej z tego stanowiska, co wiąże się ze stosunkowo dużym nakładem sił i środków, dla odwrócenia tego stanu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.