I SA/Wr 290/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawie ze skargi Z. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r wraz z odsetkami za miesiące marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2007r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Wskazana w sentencji decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. została doręczona Z. U. (dalej skarżący, strona) w dniu 13 grudnia 2012 r. Skargę do tut. Sądu na powyższą decyzję skarżący złożył w dniu 25 stycznia 2013 r. (data nadania) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wskazał, że spóźnione wniesienie skargi było spowodowane jego chorobą, ostrą infekcją wirusową, która ujawniła się 12 stycznia 2013 r. i która uniemożliwiła mu sformułowanie zarzutów skargi i sporządzenie pisma procesowego. Wskazał, że kolejnego dnia symptomy tej choroby nasiliły się, w efekcie powyższego udał się do lekarza. Lekarz stwierdził ostrą infekcję wirusową i orzekł o jego niezdolności do pracy od dnia 13 stycznia 2013 r. do 18 stycznia 2013r. Na dowód powyższego skarżący przedłożył zwolnienie lekarskie stwierdzające niezdolność do pracy w okresie od 13 stycznia 2013r. do 18 stycznia 2013 r. ze wskazaniem lekarskim -chory powinien leżeć (k. 9). Jednocześnie strona podkreśliła, że z upływem ostatniego dnia zwolnienia lekarskiego tj. 18 stycznia 2013 r. ustała przyczyna uchybienia, zatem wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie określonym w art. 87 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Nadto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy strony wiąże się z obowiązkiem wnioskodawcy do wykazania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego zaniedbania. O braku winy można mówić tylko wtedy, gdy dokonanie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy" (tak NSA w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, Lex Omega nr 344095). W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym jest, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi, bowiem termin ten mijał w dniu 13 stycznia 2013 r. Nadto skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem właściwego organu w ustawowym terminie liczonym od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi, tj. od dnia 18 stycznia 2013r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na oznaczoną w sentencji decyzję strona złożyła także skargę na to rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wnioskodawca bowiem, oprócz oświadczenia, że przechodził nagłą i ostrą infekcję wirusową z wysoką gorączką uniemożlwiającą mu normalne funkcjonowanie, ani tym bardziej sformułowanie zarzutów skargi i sporządzenie pisma procesowego, przedstawił na tę okoliczność dokument, tj. zaświadczenie lekarskie, wedle którego w dniach od 13 stycznia do 18 stycznia chory powinien leżeć. Podkreślenia wymaga, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11 – treść orzeczeń dostępna w CBOSA). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Zgodnie z utrwaloną już linią orzeczniczą, tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany i nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2011 r. II FZ 551/11, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W konkluzji Sąd uznał, że okoliczność przedstawiona przez skarżącego we wniosku, tj. nagła i ostra infekcja wirusowa wykluczająca chodzenie, która ujawniła się w ostatnim dniu ustawowego terminu do złożenia skargi, poparta stosownym zaświadczeniem lekarskim wypełnia przesłankę wykazania braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Innymi słowy zdaniem Sądu, skarżący wykazał, że znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania tej czynności. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócił stronie termin do wniesienia skargi.