I SA/Wr 377/22
PostanowienieWSA we Wrocławiu2024-02-02
Skład orzekający: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a po prawomocnym rozstrzygnięciu w przedmiocie prawa pomocy, może przerwać bieg terminu do uiszczenia wpisu i zapobiec odrzuceniu skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego pomimo wezwania. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu, a po prawomocnym rozstrzygnięciu w przedmiocie prawa pomocy, nie mógł przerwać biegu terminu do uiszczenia wpisu ani uchylić skutków prawnomocności wcześniejszego rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
Skarżąca A. L. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu. Sąd wezwał ją do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy, jednak jej wniosek został pozostawiony bez rozpoznania, a następnie odmówiono jego uwzględnienia prawomocnymi postanowieniami. Pomimo kolejnego wezwania do uiszczenia wpisu, skarżąca nie uiściła opłaty, składając ponownie wniosek o prawo pomocy, który również został odrzucony.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 23 marca 2022 r., nr 0201-ICK1.500.4.2022.2 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 czerwca 2022 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 377/22, I SPP/Wr 129/22 referendarz pozostawił wniosek bez rozpoznania. Na to postanowienie skarżąca wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy zarządzenie referendarza.
Pismem z dnia 30 marca 2023 r. wezwano skarżącą do wykonania wskazanego na wstępie prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wzywającego uiszczenia wpisu od skargi.
Wezwanie doręczono w dniu 18 kwietnia 2023 r.
Pismem z dnia 25 kwietnia 2023 r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Przedmiotowy wniosek zarejestrowano jako odrębną sprawę o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt I SA/Wr 377/22, I SPP/Wr 54/23). Postanowieniem z dnia 6 września 2023 r. referendarz sądowy odmówił uwzględnienia wniosku. Na to postanowienie skarżąca nie wniosła sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo doręczenia w dniu 18 kwietnia 2023 r. wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, strona w zakreślonym terminie należnej opłaty nie uiściła (termin ten upływał z dniem 25 kwietnia 2023 r.).
Sąd wskazuje, że kolejny wniosek strony z dnia 25 kwietnia 2023 r. o przyznanie prawa pomocy, wystosowany po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, nie mógł zniweczyć rygoru określonego w wezwaniu doręczonym 18 kwietnia 2023 r. (nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu).
Odnotować należy, iż kwestia zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych była już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza (sygn. akt I SA/Wr 377/22, I SPP/Wr 129/22), a ponadto na wskutek złożenia przez skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy prawomocnym postanowieniem referendarza odmówiono uwzględnienia wniosku (sygn. akt I SA/Wr 377/22, I SPP/Wr 54/23).
Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy, każdorazowo po doręczeniu im odpisów postanowień odmownych (por. np. postanowienie NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09; z 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07; z 7 kwietnia 2016 r. II FZ 135/16; postanowienie WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2016 r. I SA/Po 1403/15; postanowienia NSA z 17 lipca 2020 r., II FZ 285/20; z 26 października 2021 r., II GZ 350/21, dostępne na stronie internetowej: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).
Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło