I SA/Wr 688/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2026 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2025 r. nr 0201-IOV-12.4103.18.2025 w przedmiocie rozliczenia w podatku od towarów i usług za miesiące: kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2019 r. postanawia: odrzucić skargę. Skargę na opisaną w sentencji decyzję skarżący wniósł będąc zastępowany przez pełnomocnika – adwokat M. R. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przez Sąd skierowane przesyłką pocztową na adres pełnomocnika strony skarżącej podany w skardze. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłki pierwotnie nie doręczono do rąk pełnomocnika strony skarżącej, lecz w dniu 30 grudnia 2025 r. pozostawiono awizo w oddawczej skrzynce pocztowej. Z informacji z systemu śledzenia przesyłek wynika, że powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 8 stycznia 2025 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się odcisk pieczęci "zwrot – nie podjęto w terminie", który został przekreślony. W dniu 14 stycznia 2026 r. przesyłkę wydano pełnomocnikowi skarżącego. Pismem z dnia 19 stycznia 2026 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Przesyłkę zawierającą ten wniosek skarżący nadał w dniu 21 stycznia 2026 r. Jak wynika z akt sprawy, od skargi nie został uiszczony wpis sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skierowane przesyłką pocztową do pełnomocnika strony skarżącej, nie zostało podjęte, co oznacza, że w sprawie zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Sąd stwierdził, że adnotacje operatora pocztowego poczynione na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pozwalają na ustalenie, że przesyłkę zawierającą ww. wezwanie awizowano w dniu 30 grudnia 2025 r., co oznacza, że termin 14-dniowy, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., upłynął z dniem 13 stycznia 2026 r. (wtorek). Z tym dniem wezwanie należało uznać za doręczone (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Termin 7-dniowy do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął zatem z dniem 20 stycznia 2026 r. (wtorek). We wskazanym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Wyjaśnić przy tym należy, że regulacja wynikająca z art. 73 p.p.s.a. przewiduje fikcję doręczenia, gdy adresat, pomimo dwukrotnego zawiadomienia go o możliwości odbioru przesyłki, nie podejmuje jej w ciągu czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego awiza. Ostatniego dnia, tj. czternastego dnia od dnia pierwszej próby doręczenia, realizuje się skutek procesowy, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., a zatem następuje fikcja prawna doręczenia przesyłki adresatowi. Okoliczności tej, tj. uznania przesyłki za doręczoną, nie zmienia późniejsze wydanie jej na żądanie adresata. Wydanie przesyłki po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., w wyniku przetrzymania przesyłki przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Raz doręczone pismo nie może bowiem być przedmiotem doręczenia w innym trybie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 26 listopada 2025 r., I FZ 188/25; z 6 maja 2025 r., III OZ 203/25; 18 października 2023 r., II OZ 589/23; z 15 lutego 2016 r., II FSK 1762/15; z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13; z 21 września 2012 r., II FZ 762/12– orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem fakt odebrania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przez pełnomocnika skarżącego po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a. nie ma wpływu na to, że skutek doręczenia przesyłki nastąpił w sposób określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. Dalej należy wyjaśnić, że przyjmuje się, że złożenie przez stronę wezwaną do uiszczenia wpisu sądowego wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych czyni wezwanie niebyłym i po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jeśli nastąpiła odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, przewodniczący powinien ponownie wezwać stronę o uiszczenie należnych opłat. Sąd zauważa jednak, że strona skarżąca złożyła w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych w dniu 21 stycznia 2026 r., a więc już po upływie 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, który wynikał z przyjęcia, że do doręczenia wezwania doszło w dniu 13 stycznia 2026 r., o czym była mowa wyżej. Sąd wskazuje wobec tego, że złożenie przez stronę omawianego wniosku nie skutkowało uznaniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego za niebyłe. Co do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe i stwierdzając, że wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.