I SA/Wr 717/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek,, Sędziowie: Sędzia WSA Tadeusz Haberka,, Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca), po rozpoznaniu w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2022 r. sprawy ze skargi: J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 1 kwietnia 2021 r. nr SKO 4011/216/21 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r.: oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi J. S. (dalej jako: Strona, Skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej jako: Organ odwoławczy, SKO) z 1 kwietnia 2021 r. nr SKO 4011/216/21, którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy K. (dalej jako Organ I instancji, Wójt) z 19 lutego 2021 nr RF.3123.596.2021 w przedmiocie wymiaru J. S. łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2021 w wysokości 985,00 zł. Mając na uwadze wynikający z art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej jako p.p.s.a. obowiązek zwięzłego przedstawienia stanu sprawy, a nie kopi zawartości akt Sąd wskazuje jak poniżej. Rozliczenie podatku zawarte w decyzji Wójt zawierało: 1) Podatek rolny w wysokości 0,00 zł od: a) gruntów dzierżawionych od Nadleśnictwa M. : [...] h (nr geodezyjny [...]), b) gruntów własnych: działka B. ul. [...]: [...] h (nr geodezyjny [...]) jako gospodarstwo; 2) Podatek od nieruchomości 985,00 zł od: a) budynek mieszkalny [...] m2 - wys. 1,40-2,20 m - 21,60 zł (stawka 0,80), b) budynek mieszkalny [...] m2 - wys. powyżej 2,20 m - 125,92 zł (stawka 0,80), c) pozostałe budynki [...] m2 - wysokość pow. 2,20 m - 387,75 zł (stawka 7,50), d) grunty pozostałe [...] m2 – 450,00 zł (stawka 0,45). Strona wniosła od decyzji Organu I instancji odwołanie, w szczególności kwestionując opodatkowanie pozostałych budynków i gruntów pozostałych. Powołała się na prowadzenie działalności rolniczej na działce nr [...] o obszarze [...] ha. Nie ma wiedzy o opodatkowanych gruntach numer geodezyjny nr [...] i obszarze [...] ha i podobnie ma wyglądać sytuacja względem gruntu o numerze geodezyjnym [...] – obszar, [...] ha. Strona ma nie posiadać również gruntów pozostałych o obszarze [...] ha oraz budynków pozostałych o wielkości [...]. Posiada jedynie grunty: [...] ha - własność i [...] ha dzierżawa. W odpowiedzi na pismo Wójta, w którym Organ I instancji ustosunkował się do zarzutów odwołania Strona podniosła, że w dniu 05.03.2007 r. nabyła wyłącznie grunty rolne – działka numer [...] przy ul. [...]. Według wypisu z rejestru gruntów Starosty M. z dnia 14.11.2003 r. są to: grunty orne klasy V i VI, łąki trwałe kl. V, tereny mieszkaniowe - grunty orne klasy V, tereny mieszkaniowe – łąki trwałe klasy V o łącznej powierzchni [...]ha. Poprzedni właściciel płacił podatek tylko za dom mieszkalny. Strona podniosła, że nie została wydana decyzja o wydzieleniu z gruntów rolnych ich części z przeznaczeniem innym niż rolnicze. W latach 2012/2013 poprawiono wielkości działek – działka numer [...] z wartości [...]ha uzyskała [...]ha i dopisano tereny mieszkaniowe o pow. [...] ha. Błędnie naliczono również podatek od domu według stawki 0,80 z pominięciem zniżki 50%. W wyniku rozpatrzenia odwołania Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Wójta podnosząc, że w przypadku dzierżawionych gruntów Organ I instancji przyjął mniejszą ich powierzchnię - [...] ha, wynikającą z ewidencji gruntów i budynków. Obszar gruntów rolnych na działce - nr geodezyjny [...] o wartości [...] ha jest sumą powierzchni użytków rolnych, albowiem resztę gruntów na tej działce stanowią tereny budowlane. Nie cała działka nr [...] to użytki rolne, albowiem w ewidencji gruntów i budynków wskazano tereny mieszkaniowe - symbol B i pow. [...] ha – co potwierdzają również dokumenty załączone przez Stronę do odwołania. Taki stan faktyczny ma istnieć od 17 grudnia 2015 r. w związku ze zmianami w danych ewidencji gruntów i budynków, o czym poinformowano Stronę pismem Wójta z 13 lipca 2016 r (zmiany nastąpiła już po nabyciu gruntów przez Stronę). Organ odwoławczy podkreślił istotność dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości danych z ewidencji gruntów i budynków. W kwestii budynku ([...] m2) SKO wskazał, że jego istnienie zadeklarowała sama Strona w 2013 r. oraz potwierdziły oględziny z 2012 r. – jest to garaż, a dla jego opodatkowania zamiast zwolnienia z art. 7 ust 1 pkt 4 lit. b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jako budynku gospodarczego nie ma znaczenia do czego jest wykorzystywany, albowiem nie spełnia warunku położenia na użytku rolnym. Strona nie zgadzając się z rozstrzygnięciem SKO wywiodła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w treści której postawiła zarzuty o naruszeniu: – art. 7, w związku z art. 77 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r, poz. 256 ze zm.) – w skrócie k.p.a. przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranego materiału przez Organ I i II instancji i niedostrzeżenie, że działka nr [...] w całości służy do prowadzenia przez Skarżącego gospodarstwa pszczelarskiego (gospodarstwa rolnego), a oznaczenie jako tereny Mieszkaniowe "B" o pow. [...] ha ma charakter czysto ewidencyjny – sztuczny podział administracyjny bez odniesienia do rzeczywistego użytkowania nieruchomości; – art. 80 k.p.a. przez nieuznanie, że Skarżący prowadzi na terenie działki o nr [...] działalność rolniczą (hodowla pszczół i sprzedaż produktów pszczelarskich) wykorzystując do tej działalności garaż - zgodnie z przepisami prowadzenie gospodarstwa pszczelarskiego wymaga oprócz pasieki (uli, łąki, roślin zielonych) także zaplecza technicznego w postaci pomieszczeń; to że takie pomieszczenie usytuowane jest w budynku znajdującym się na terenie oznaczonym jako teren mieszkaniowy nie zmienia faktu że budynek ten jest nieodłącznie i funkcjonalnie połączony z gospodarstwem pszczelarskim; – art. 81 k.p.a. przez niezastosowanie przepisu i dokonanie szeregu niekorzystnych dla Skarżącego ustaleń faktycznych pomimo że garaż posadowiony jest na gruntach wykorzystywanych do prowadzenia gospodarstwa rolnego i był zawsze wykorzystywany do celów związanych z działalnością rolną, a administracyjne podziały i klasyfikacje gruntów nie powinny mieć decydującego znaczenia przy ustalaniu stanu faktycznego i rzeczywistego wykorzystania działki – prowadzi to do fikcji prawnej; – art. 107 § 3 k.p.a. w związku z niewskazaniem w oparciu o jakie czynności i dowody (poza protokołem oględzin sprzed 9 lat oraz ewidencją gruntów i budynków) odmówiono uznania za prawdziwe twierdzenia Skarżącego: o prowadzeniu na terenie działki nr [...] gospodarki pasiecznej, a znajdujący się na tej działce budynek – garaż służy do prowadzenia tej działalności; – art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) ustawy z 19 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1170 ze zm.) – dalej jako u.p.o.l. przez niezastosowanie tego przepisu, gdy garaż posadowiony na działce o nr [...] służy do działalności rolniczej, jest częścią gospodarstwa rolnego i został wybudowany dla tej działalności. W uzasadnieniu skargi zarzucono przyjęcie przez organy fikcji prawnej wynikającej ze sztucznej klasyfikacji gruntu działki o nr [...] w ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem Strony decydujące znaczenie dla opodatkowania ma faktyczne wykorzystanie gruntu. Organ nie ustalił, że cały obszar sklasyfikowany w ewidencji jako nierolny jest wykorzystywany w rzeczywistości do produkcji rolnej. Dokonane zmiany w ewidencji miały prawdopodobnie charakter niezgodny z prawem oraz rzeczywistym przeznaczeniem i nie mogą stanowić podstawy do określenia podatku od nieruchomości. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko podnosząc w szczególności, że organ podatkowy nie może sam dokonywać klasyfikacji gruntów i budynków, albowiem o tej klasyfikacji rozstrzygają zapisy ewidencji gruntów i budynków. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, jak następuje. Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021, poz. 137 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy na brzmienie art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2052 ze zm.) – dalej jako u.p.g.k. zgodnie z którym: "Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków." W dotychczasowym orzecznictwie – i takie też stanowisko tut. Sąd wyartykułował w prawomocnym wyroku z 31 października 2019 r. o sygn. akt I SA/Wr 775/18 dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych – odwołującym się do art. 21 ust. 1 u.p.g.k., Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał, że organy podatkowe ustalając wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku, niż dane wskazane w ewidencji (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 lipca 2019 r. o sygn. akt 2519/17; 14 czerwca 2013 r. o sygn. akt II FSK 1950/11; 11 lipca 2012 r. o sygn. akt II FSK 2632/10; 20 czerwca 2012 r. o sygn. akt II FSK 2511/10; 5 listopada 2009 r. o sygn. akt II FSK 836/08; 15 kwietnia 2008 r. o sygn.. akt II FSK 372/07; 12 marca 2009 r. o sygn. akt II FSK 49/08; 2 kwietnia 2009 r., II FSK 1949/07 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo). Innymi słowy, dane znajdujące się w ewidencji gruntów i budynków są dla organów podatkowych wiążące. Dane te mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. i zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Podważenie tych danych bądź też ich zmiana może nastąpić co do zasady w postępowania prowadzonym przed właściwymi organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, ponieważ organy podatkowe nie zostały wymienione, jako uprawnione do tego rodzaju działań w treści przepisów u.p.g.k. oraz wydanych na jego podstawie przepisów rozporządzeń w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Chcąc podważyć treść zapisów ujętych w ewidencji, zainteresowany powinien uruchomić stosowny tryb ich korekty (zmiana, aktualizacja, sprostowanie), powołując się na to, że wypis z ewidencji gruntów odbiega od stanu rzeczywistego. Przyjęcie innego zapatrywania godziłoby w pewność obrotu prawnego, deprecjonując rangę dokumentu urzędowego, a tym samym – pełnioną przezeń funkcję. Posługiwanie się dokumentem urzędowym ma bowiem uprościć i przyspieszyć postępowania, w żadnym zaś wypadku komplikować jego bieg. Do czasu zmiany ewidencji gruntów i budynków obowiązujące w niej zapisy wiążą w tym przedmiocie wszystkie organy i sądy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2013 r., II FSK 1928/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo), w skrócie CBOSA). Godzi się również zauważyć, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 czerwca 2017 r. o sygn. akt II FSK 1360/15 (CBOSA): "... co do zasady podstawą wymiaru podatków nie jest stan faktyczny, lecz stan ujawniony (zapisany) w ewidencji gruntów i budynków oraz, że w tym kontekście można mówić o formalnym związaniu ewidencją, która dla wymiaru podatku ma znaczenie rozstrzygające (por. np. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 986/11, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej zwana: "CBOSA"). Zatem słuszny jest pogląd (...), że podstawowy dokument, który powinien stać się początkiem wszelkich ustaleń faktycznych stanowi w takiej sytuacji wypis z ewidencji gruntów i budynków (bądź wypis z kartoteki budynków)." Sąd zastrzega przy tym, że uwzględnia stanowisko wyrażane w orzecznictwie na temat wiążącego organy podatkowe znaczenia danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków dotyczącego siły związania danymi ewidencyjnymi: "Uwzględniając kryterium mocy wiążącej ewidencji gruntów i budynków dla wymiaru podatku od nieruchomości, tj. ustalenia elementów przedmiotowych i podmiotowych zobowiązania podatkowego, zawarte w niej informacje można podzielić na dwie kategorie. Pierwszą z nich tworzą dane bezwzględnie wiążące organ podatkowy (dopóki ewidencja nie zostanie zmieniona w przewidzianym prawem trybie administracyjnym, dane te nie mogą być przez organ w toku postępowania podatkowego samodzielnie korygowane). Drugą kategorię stanowią natomiast informacje o względnej mocy wiążącej, tj. takie, których zgodność z rzeczywistym stanem prawnym lub faktycznym może być przy wymiarze podatku weryfikowana, przy zastosowaniu dopuszczalnych instrumentów procesowych (art. 180 § 1 w związku z art. 194 § 3 O.p.). Do pierwszej grupy zaliczyć można dane ewidencyjne wskazujące położenie, granice i powierzchnię gruntów oraz rodzaj użytków gruntowych i klasy gleboznawcze, a w odniesieniu do budynków i lokali stanowiących odrębny przedmiot własności – także informacje dotyczące ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i powierzchni użytkowej lokali (art. 20 ust. 1 u.p.g.k.). O wiążącym charakterze wpisów do ewidencji gruntów i budynków w przypadku użytków rolnych świadczy także treść art. 1a ust. 3 pkt 1 u.p.o.l., w świetle którego przez użytki rolne rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków. A contrario, nie sklasyfikowanie w ewidencji określonych gruntów jako użytki rolne, wyklucza możliwość objęcia ich podatkiem rolnym. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 września 2019 r. o sygn. akt II FSK 2272/17 – CBOSA) Przyjmując ww. poglądy oraz treść mających zastosowanie w sprawie przepisów i dokonując kontroli sądowoadministracyjnego zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd nie stwierdził, by wydając decyzję SKO naruszyło przepisy prawa w stopniu nakładającym na Sąd obowiązek uchylenie tego rozstrzygnięcia. Dane dotyczące powierzchni oraz klasyfikacji gruntów znajdują swoje odzwierciedlanie w zawartych w aktach administracyjnych dokumentach: – INFORMACJA Z EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW z dnia 17.03.2021 r (akta Organu I instancji) – dane dotyczące użytków gruntu i budynków Strony objętych zaskarżoną decyzją; – Wykaz dzierżawców gruntów rolnych Państwowego Gospodarstwa Leśnego LP Nadleśnictwo M. z 15 stycznia 2021 r. (akta Organu I instancji) – dane dotyczące gruntów dzierżawionych przez Stronę objętych zaskarżona decyzją; – Zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków z dnia 17.12.2015 r. (akta Organu I instancji) dane dotyczące użytków gruntu i budynków Strony objętych zaskarżoną decyzją; – INFORMACJA Z KARTOTEKI BUDYNKÓW z dnia 17.03.2021 r (akta administracyjne Organu I instancji) – dane dotyczące budynków objętych zaskarżona decyzją; – INFORMACJA Z REJESTRU GRUNTÓW z dnia 17.03.2021 r. (akta administracyjne Organu I instancji) – dane dotyczące użytków gruntu objętych zaskarżoną decyzją. Z wyżej wskazanych dokumentów wynika stan faktyczny zaistniały od 3 grudnia 2015 r. i odnoszący się do przedmiotów opodatkowania przyjętych przez organy obu instancji: 1. Grunty orne V klasy dzierżawione przez Stronę od Nadleśnictwa M.: [...] h (nr geodezyjny [...]) jako gospodarstwo, 2. Grunty orne V i VI klasy oraz użytki zielone V klasy własne Strony: działka B. ul. [...]: [...] ha (nr geodezyjny [...]) jako gospodarstwo; 3. Budynek mieszkalny [...] m2 - wysokość 1,40-2,20 m i [...] m2 - wysokość powyżej 2,20 m; 4. Pozostałe budynki [...] m2 - wysokość powyżej 2,20 m; 5. Grunty pozostałe [...] m2 ([...] ha). Należy zaznaczyć, że Skarżący dysponował wiedzą we wskazanym wyżej zakresie albowiem sam przedstawił przy odwołaniu od decyzji Wójta dokumenty potwierdzające istnienie na działce nr [...] wyodrębnionych terenów mieszkaniowych "B" o powierzchni [...] ha (pismo Wójta z 13 lipca 2016 r. oraz WYPIS Z REJESTRU GRUNTÓW z 23 kwietnia 2015 r. z dnia 23 kwietnia 2015 r.). Skoro zaś wymiar podatku od nieruchomości dotyczy roku 2021, to dane ewidencyjne zawarte w Wypisie z rejestru gruntów z dnia 14.11.2003 r. (przedstawione przez Stronę) - jako nieaktualne (sprzed zmian w ewidencji w roku 2015) nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy tego wymiaru. Mając na uwadze wskazane wyżej związanie danymi wykazanymi w ewidencjach twierdzenia skargi - o tym że cała działka numer [...] wchodzi w całości w skład gospodarstwa rolnego, a oznaczenie jej terenów jako mieszkaniowych ([...] ha) – "B" ma charakter czysto ewidencyjny – nie mogły odnieść zamierzonego przez Stronę skutku i podważyć legalności zaskarżonej decyzji w zakresie opodatkowania gruntów. Co istotne do wymiaru podatku jako tereny mieszkaniowe "B" – grunty pozostałe nie została również przyjęta wskazywana przez Stronę powierzchnia [...] ha ([...] m2) lecz [...] ha ([...] m2). Odnosząc się do podnoszonej przez Stronę kwestii braku zastosowania zwolnienia zawartego w przepisie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l. do pozostałego budynku – garażu, Sąd stwierdza w oparciu o akta administracyjne, że budynek ten oznaczony jest jako g – garaż, zgodnie z: – Wyrysem mapy ewidencyjnej Skala 1:2000 przedstawionym przez Stronę przy odwołaniu, – INFORMACJĄ Z KARTOTEKI BUDYNKÓW z dnia 17.03.2021 r, – INFORMACJĄ Z EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW z dnia 17.03.2021 r, – Zawiadomieniem o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków z dnia 17.12.2015 r. Wskazany wyżej przepis zawiera zwolnienie z opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynków gospodarczych położonych na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Zastosowanie omawianego zwolnienia podatkowego uwarunkowane jest łącznym spełnieniem trzech przesłanek a mianowicie: dotyczyć ma ono budynku gospodarczego lub jego części, położonego na gruntach gospodarstw rolnych i służącego wyłącznie działalności rolniczej - brak jakiejkolwiek z wymienionych przesłanek wyłącza możliwość zastosowania art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1256 ze zm.) – w skrócie jako p.rol. za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Natomiast w art. 1 p.rol. wskazano, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Mając na uwadze powyższe przepisy gruntami gospodarstwa rolnego są użytki rolne i jedną z przesłanek dla zastosowania zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l. jest położenie budynku właśnie na użytku rolnym, co ma wynikać z ewidencji gruntów i budynków. Do użytków rolnych zalicza się: grunty orne, oznaczone symbolem (R), łąki trwałe, oznaczone symbolem (Ł), pastwiska trwałe, oznaczone symbolem (Ps), sady, oznaczone symbolem (S), grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem (Br), grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem (Lzr), grunty pod stawami, oznaczone symbolem (Wsr), grunty pod rowami, oznaczone symbolem (W) - zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz.1390) i § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 393). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie garaż (o pow. [...] m - wysokość pow. 2,20 m) położny jest na gruncie – co sama Skarżąca również potwierdza – (oznaczonym jako "B") tereny mieszkaniowe niewchodzące w zakres użytków rolnych lecz gruntów zabudowanych i zurbanizowanych (§ 68 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia z 29 marca 2001 r, § 9 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia z 27 lipca 2021 r.). Z tej już przyczyny zwolnienie nie mogło zostać zastosowane, na co zasadnie zwróciło SKO w zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wszystko, co zostało dotychczas wyartykułowane Sąd uznaje zarzuty skargi za nieuzasadnione z tym również zastrzeżeniem, że w postępowaniu w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości stosuje się przepisy (i organy je stosowały) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), a nie wskazane w zarzutach skargi przepisy k.p.a. Brak wystąpienia w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją wad, o których mowa w art. 145 p.p.s.a. obligował Sąd do oddalenia skargi jako bezzasadnej - zgodnie z sentencją niniejszego wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a..