II SA/Wr 152/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi J S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J G z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej na skutek sprzeciwu skarżącego od punktu 2 postanowienia z dnia [...] r. postanawia: oddalić wniosek skarżącego o ustanowienie radcy prawnego Skarżący zaskarżył korzystną dla siebie decyzję odwoławczą. W toku postępowania udzielił pełnomocnictwa pełnomocnikowi zawodowemu z wyboru. Uiścił wpis od skargi. Sąd oddalił skargę i doręczył odpis wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącego, co nastąpiło w dniu 6 lipca 2011 r. W dniu 5 sierpnia 2011 r. wpłynął do Sądu złożony osobiście przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Jednocześnie skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, zatem podlegającą odrzuceniu. Referendarz wezwał pełnomocnika do uzupełnienia wniosku, ten zaś w dniu 19 sierpnia 2011 r. poinformował Sąd o złożonym mu przez skarżącego odwołania pełnomocnictwa. Pełnomocnik nie uzupełnił wniosku. W dniu 31 sierpnia 2011 r. skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej, a jednocześnie uzupełnił wniosek o prawo pomocy, cofając ten wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 9 września 2011 r. referendarz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący pomimo wezwania nie udokumentował w istotnym zakresie własnej sytuacji majątkowej. Z dotychczasowego materiału procesowego wynika, że skarżący uzyskuje dochody rzędu 4.000 zł miesięcznie i posiada oszczędności w kwocie 1.350 zł. Nie ma nikogo na utrzymaniu, a przeciwnie, ma realną możliwość uzyskania pomocy od syna lub osób trzecich. Posiada opisany we wniosku majątek, obejmujący nieruchomości. Nie wiadomo dlaczego nie zlecił pełnomocnikowi zawodowemu z wyboru sporządzenia skargi kasacyjnej. W sprzeciwie dotyczącym odmowy ustanowienia radcy prawnego skarżący podniósł argument, że nie otrzymał wystarczającego czasu na dołączenie wszystkich wymaganych dokumentów. Do sprzeciwu nie dołączył jednak żadnych dokumentów. Rozpoznając wniosek Sąd doszedł do przekonania, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 252 § 1 p.p.s.a. wnosząc o przyznanie prawa pomocy strona powinna podać dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach oraz o stanie rodzinnym, a także oświadczyć, że nie pozostaje w stosunku prawnym z radcą prawnym lub adwokatem. Skarżący został wezwany przez referendarza na podstawie art. 255 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku przez złożenie dodatkowego oświadczenia oraz określonych dokumentów źródłowych (k. 93, 99). Potwierdził otrzymanie tego wezwania w dniu 29 sierpnia 2011 r. (k. 103). W dodatkowym oświadczeniu skarżący pominął wyjaśnienie zakresu pomocy, jakiej może oczekiwać od syna prowadzącego działalność gospodarczą oraz dlaczego współpracownik skarżącego nie kontynuuje finansowania radcy prawnego świadczącego pomoc prawną skarżącemu. Do tej pory skarżący nie przedłożył szczegółowego, udokumentowanego wyjaśnienia na temat sytuacji finansowej syna, nie dołączył wyciągów bankowych obrazujących stan własnych środków w dłuższym okresie, nie określił wartości posiadanych składników majątku, nie podał rozmiaru koniecznych wydatków, nie udokumentował twierdzeń na temat wysokości uzyskiwanego czynszu z dzierżawy nieruchomości. Nie pozwala to na ustalenie, że skarżący podał dane dokładne, umożliwiające ocenę o niemożności poniesienia wydatku na radcę prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tym stanie sprawy uwzględnienie wniosku nie było uzasadnione (por. pkt 2 i 5 Komentarza do p.p.s.a. art. 246, M. Niezgódka – Medek z powołanym tam orzecznictwem sądowym oraz postanowienia NSA I FZ 100/11, II GZ 165/11, I OZ 162/11 lub II OZ 97/11 – wybrane przykładowo z systemu Lex). Dlatego i zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2, art. 254 § 1 i art. 260 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. PM7.11.2011r.