II SA/Wr 217/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus - sprawozdawca Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Protokolant: Marta Klimczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 lipca 2013 r. sprawy ze skargi W. i K. sp. z o.o. w Dz. na uchwałę Rady Miejskiej w P. G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy P. G. przedłożonych przez W. i K. Spółka z o.o. w Dz. postanawia zawiesić postępowanie w sprawie. Uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w związku z art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858 z późn. zm.) Rada Miejska w P. G. odmówiła zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy P. G. na okres od 1 lutego 2013 r. do 31 stycznia 2014 r., przełożonych wnioskiem z dnia 22 listopada 2012 r. przez Wodociągi i Kanalizacja Spółka z o.o. w Dz. z uwagi na ich sporządzenie niezgodne z przepisami (§ 1 i ust. 1 uchwały), postanawiając jednocześnie, że wskazanie naruszeń przepisów przy sporządzaniu taryf, o których mowa w ust. 1 uchwały przez wnioskującą Spółkę zawiera uzasadnienie do uchwały (§ 1 ust. 2 uchwały). Na opisaną powyżej uchwałę Wodociągi i Kanalizacja Spółka z o.o. w Dz., działając na podstawie art. 101 powołanej wcześniej ustawy o samorządzie gminnym, skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnosząc w niej o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w P. G. wniosła o oddalenie skargi zarzucając m.in., że Spółka nie skorygowała wniosku i taryf, których zatwierdzenia Rada Miejska odmówiła w dniu [...] r. uchwałą Nr[...]. W toku postępowania sądowoadministracyjnego Sąd z urzędu powziął wiadomość, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. II SA/Wr 22/13 Wojewódzki Sąd Administracyjnym we Wrocławiu oddalił skargę Wodociągów i Kanalizacji Spółki z o.o. w Dz. na uchwałę Rady Miejskiej w P. G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy P.G. oraz, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 30 października 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. II SA/Wr 405/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K. Systemu Wodociągów i Kanalizacji Spółki z o.o. w B. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie miasta K., uznając, że przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne nie ma interesu prawnego w zaskarżaniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf. Skargi kasacyjne wniesione w sprawach opisanych powyżej nie zostały dotychczas rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny. Na rozprawie wyznaczonej na dzień 10 lipca 2013 r. Sąd postanowił zawiesić postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając o zawieszeniu postępowania w sprawie rozważył następujące okoliczności faktyczne i prawne: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., Nr 270, poz. 1101) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten określa zatem fakultatywny tryb zawieszenia postępowania, o którego zastosowaniu decydują względy celowościowe pozostawione ocenie Sądu, która musi być dokonywana w aspekcie przesłanek uwzględnionych w treści wskazanego powyżej przepisu. Sąd musi zatem rozważyć, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania. Przyjęte w analizowanym przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2000; postanowienie NSA z dnia 26 maja 2011 r., Lex nr 1080817). Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie. Regulacja art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oznacza zatem, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi cyt. przepis istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Innymi słowy rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie wtedy tylko upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por. uwagi S. Dmowskiego do art. 177 k.p.c., będącego odpowiednikiem analizowanego tu przepisu (w:) "Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz" pod red. prof. K. Piaseckiego, Wyd. C. H. Beck W-wa 1996 r., str. 578-579). (np. postanowienie NSA z dnia 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1335/11, Lex nr 864194; postanowienie WSA z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt I FSK 219/10, Lex nr 740618). W orzecznictwie wskazywano również, że dla sądu administracyjnego kwestią wstępną jest takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (np. postanowienie NSA z dnia 15 września 2011 r., sygn. II FZ 470/11, Lex nr 899005). Należy też wyjaśnić, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcia ,,rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (np. postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 141/11, Lex nr 783903). Użyte w tym przepisie pojęcie "zależy" należy rozumieć stosując także wykładnię systemową i funkcjonalną art. 15 § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 264 p.p.s.a. nie tylko jako związek formalno-instytucjonalny - tj. polegający na tym, że dane zagadnienie wstępne należy do kognicji innej instytucji i musi być przez nie rozpoznane, aby można było kontynuować dane postępowanie sądowe – ale także jako związek treściowo-instytucjonalny, polegający na tym, że dana instytucja (w tym przypadku – sąd administracyjny), realizując swoje ustawowe zadania i zawieszając postępowanie sądowe postępuje adekwatnie do potrzeby ujednolicania w sposób przewidziany przez art. 15 § 1 pkt 2 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, praktyki wykładniczej sądownictwa administracyjnego. W tak określonych warunkach prawnych Sąd uznał, że rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny kwestii legitymacji przedsiębiorstwa wodno - kanalizacyjnego do zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wcześniej powoływanej, uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Uznając zatem, że rozstrzygnięcie co do tego, czy przedsiębiorstwo wodno – kanalizacyjne dysponuje w takich sprawach interesem prawnym, czy wyłącznie interesem faktycznym ma wszelkie znamiona zagadnienia prejudycjalnego, o którym mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tzn. takiego od którego zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do wskazanego powyżej przepisu orzekł, jak w sentencji postanowienia.