II SA/Wr 288/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. K. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jednostki [...]– Z. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. S. K. (dalej: skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej w K. (dalej: organ) z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jednostki [...] – Z. W treści skargi wskazano jednocześnie, że skarżący pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. wezwał Gminę K. do usunięcia naruszenia prawa. Jak zaznaczono wezwanie zostało odebrane w dniu 4 grudnia 2024 r., jednakże pozostało bez odpowiedzi. Do skargi dołączono odpis wezwania do usunięcia prawa wraz z potwierdzeniem odbioru. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skarga została wniesiona po terminie. Jak zauważono, skarżący dołączył do skargi wezwanie do usunięcia prawa z dnia 9 grudnia 2024 r. Pełnomocnik organu podkreślił, że tożsame w treści wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący skierował do Gminy pismem z dnia 7 sierpnia 2024 r. (data wpływu do Urzędu Miejskiego w K. w dniu 8 sierpnia 2024 r.). Wezwanie pozostało bez odpowiedzi stąd też przewidziany treścią art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin na złożenie skargi powinien być liczony z dniem 7 października 2024 r., stąd skarga z dnia 7 stycznia 2025 r. została wniesiona z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t. jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: u.p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym miejscu należy poczynić istotną uwagę, że zaskarżona uchwała podjęta została przed zmianą art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 609 ze zm., dalej: u.s.g.) oraz art. 53 u.p.p.s.a., co determinuje uznanie, że skarżący zobowiązany był do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i do zachowania terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 2 u.p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. W świetle art. 101 ust. 1 u.s.g., w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie powyższy przepis w cytowanym wyżej brzmieniu, co wynika z art. 17 ust. 2 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935). Stosownie do tych przepisów, art. 52 i art. 53 u.p.p.s.a. oraz przepisy ustawy o samorządzie gminnym, w ich brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po 1 czerwca 2017 r. Stosownie zaś do treści art. 53 § 2 u.p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07 (publ. CBOSA) zaprezentowano pogląd, że przepis art. 53 § 2 u.p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Z przepisu tego wynika zatem, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. W okolicznościach sprawy należy uwzględnić, że pełnomocnik strony skarżącej dwukrotnie skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po raz pierwszy z takim wezwaniem pełnomocnik skarżącego wystąpił pismem z dnia 7 sierpnia 2024 r. (data wpływu do organu 8 sierpnia 2024 r. – akta administracyjne organu). Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że pismo to zostało nadesłane przez pełnomocnika strony skarżącej do akt sprawy o sygn. akt II SA/Wr 510/24. Należy jednak zwrócić uwagę, że skarga inicjująca postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 510/24 podlegała odrzuceniu z uwagi na fakt, że nie została ona poprzedzona wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po raz kolejny pełnomocnik strony skarżącej wystosował wezwanie pismem z dnia 3 grudnia 2024 r., które jak wynika z dołączonego do skargi informacji z systemu elektronicznego operatora pocztowego zostało doręczone w dniu 4 grudnia 2024 r. (k. 35 akt sądowych). Sąd podziela przy tym stanowisko prezentowane w orzecznictwie zgodnie, z którym: "[...]wezwanie jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym." (zob. np. postanowienie NSA z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2914/15; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 2276/14, publ. CBOSA). W rezultacie stwierdzić należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione w dniu 8 sierpnia 2024 r. i przed upływem 60 dni od jego wniesienia organ nie udzielił na nie odpowiedzi (co znajduje swoje odzwierciedlenie w odpowiedzi na skargę). Uwzględniając treść art. 53 § 2 u.p.p.s.a. termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 7 października 2024 r. Podsumowując skarga datowana na dzień 7 stycznia 2025 r. została wniesiona po upływie ustawowego terminu, a tym samym podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.