II SA/Wr 344/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Olga Białek Sędzia WSA - Ireneusz Dukiel Sędzia NSA - Halina Kremis /sprawozdawca/ Protokolant - Magda Minkisiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę. Wójt Gminy P. decyzją z dnia [...] (nr [...]) ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody dla przedsięwzięcia polegającego na na budowie farmy wiatrowej "W." wraz z infrastrukturą towarzyszącą w rejonie wsi P., N. i W., w gminie P., powiat Z., województwo d.. W podstawie prawnej przywołano art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust.l pkt 4, art. 80, art. 82 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.), a także § 3 ust. 1 pkt 6 i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573 ze zm.) w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 Nr 213 poz. 1397), w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Jednocześnie organ określił następujące warunki przedsięwzięcia: Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia: Planowane przedsięwzięcie polega na budowie Farmy Wiatrowej "W." wraz z infrastrukturą towarzyszącą w rejonie wsi P., N. i W.. Turbiny wiatrowe zostaną zlokalizowane na działkach ewidencyjnych: obręb geodezyjny P.: 21/1, 25/3, 167, 1124; obręb geodezyjny N.: 247/9; obręb geodezyjny W.: 88/7, 67/1, 77, 461/1, 462/2, 799/2. II. Warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich: Na etapie realizacji przedsięwzięcia, należy podjąć następujące działania: a. Nie lokalizować poszczególnych turbin w odległości mniejszej niż 200 m od skrajów lasów i dużych zadrzewień śródpolnych oraz cieków i zbiorników wodnych. b. Sieć przyłączeniową poprowadzić w obrębie pasów dróg i gruntów rolnych. W przypadku konieczności przecięcia sieci przyłączeniowej z ciekami wodnymi oraz szpalerami zadrzewień i zakrzewień śródpolnych, pas montażowy ograniczyć do pasa o szerokości nie większej niż 1,5 m lub przejście przez te struktury wykonać metodą bez wy kopową. c. Wycinkę drzew i krzewów ogra-niczyć do niezbędnego minimum i prowadzić wyłącznie w obrębie pasa montażowego, w okresie od 15 sierpnia do 31 marca. d. Zabezpieczyć przed uszkodzeniami roślinność drzewiastą i krzewiastą znajdującą się w bezpośrednim sąsiedztwie pasa robót, a prace w obrębie brył korzeniowych wykonywać w sposób najmniej szkodzący drzewom i krzewom. e. Odpady wytworzone na etapie budowy należy magazynować w sposób bezpieczny dla zdrowia, życia ludzi i środowiska. f. Wytworzone odpady należy, w miarę możliwości, poddać odzyskowi na miejscu, a pozostałe przekazać do odzysku lub unieszkodliwiania podmiotom posiadającym odpowiednie uregulowania prawne w zakresie gospodarki odpadami. g.Odpady niebezpieczne wytworzone w trakcie robót budowlanych, segregować i gromadzić w szczelnych, oznakowanych pojemnikach w celu ich przekazania do specjalistycznych przedsiębiorstw zajmujących się ich unieszkodliwianiem. h. Prace budowlane wykonywać przy użyciu maszyn będących w dobrym stanie technicznym w celu ograniczenia poziomu emisji zanieczyszczeń. i. Prace budowlane wykonywać w tzw. porze dziennej (w godz. 6:00-22:00) w celu ograniczenia uciążliwości akustycznej względem najbliżej zlokalizowanego budynku mieszkalnego. j. Zaplecze budowy zorganizować na gruncie utwardzonym, zabezpieczonym warstwą słabo przepuszczalną w celu minimalizacji niebezpieczeństwa skażenia gruntu i wód podziemnych substancjami ropopochodnymi. k. Nie wolno przeprowadzać napraw i obsługi technicznej pracującego sprzętu poza miejscami do tego przystosowanymi - o szczelnej nawierzchni, uniemożliwiającej przedostanie się substancji ropopochodnych do środowiska gruntowo-wodnego. 1. Oleje, smary i inne substancje niebezpieczne, niezbędne do bieżącej eksploatacji i konserwacji sprzętu i pojazdów, przechowywać w szczelnych pojemnikach, w miejscu zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich. Na etapie eksploatacji lub użytkowania należy podjąć następujące działania: a. Wytwarzane w związku z prowadzeniem prac konserwacyjnych odpady przekazać w pierwszej kolejności do odzysku, a następnie do unieszkodliwiania odbiorcy posiadającemu stosowne zezwolenie. b. Niesprawne turbiny, mogące powodować podwyższony poziom hałasu, powinny być niezwłocznie naprawiane lub eliminowane z pracy. c. Przedsięwzięcie eksploatować w sposób uniemożliwiający ponadnormatywne oddziaływanie na klimat akustyczny zlokalizowanej w pobliżu inwestycji zabudowy mieszkalnej. d. Prowadzić eksploatację przedsięwzięcia w sposób niezagrażający bezpieczeństwu i zdrowiu ludzi oraz w sposób gwarantujący dotrzymanie obowiązujących standardów jakości środowiska. Na etapie likwidacji przedsięwzięcia należy podjąć następujące działania: a. Odpady wytworzone na etapie likwidacji magazynować w sposób bezpieczny dla zdrowia, życia ludzi i środowiska oraz poddać odzyskowi na miejscu, w miarę możliwości, a pozostałe przekazać do odzysku lub unieszkodliwiania podmiotom posiadającym odpowiednie uregulowania prawne w zakresie gospodarki odpadami. b. Odpady niebezpieczne segregować i gromadzić w szczelnych, oznakowanych pojemnikach w celu ich przekazania do specjalistycznych przedsiębiorstw zajmujących się ich unieszkodliwianiem. c. Prace rozbiórkowe wykonywać przy użyciu maszyn będących w dobrym stanie technicznym w celu ograniczenia poziomu emisji zanieczyszczeń. d. Prace prowadzić w tzw. porze dziennej (w godz. 6:00-22:00), w celu ograniczenia uciążliwości akustycznej względem najbliżej zlokalizowanego budynku mieszkalnego. e. Oleje, smary i inne substancje niebezpieczne, niezbędne do bieżącej eksploatacji i konserwacji sprzętu i pojazdów, przechowywać w szczelnych pojemnikach, w miejscu zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich. f. Po zakończeniu eksploatacji farmy wiatrowej, teren na którym zrealizowano przedsięwzięcie należy przywrócić do stanu poprzedniego. III. Wymagania dotyczące ochrony środowiska, konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym: 1. Stworzyć system alarmowy identyfikacji awarii turbin. 2. Obiekt stacji transformatorowej wyposażyć w system zabezpieczający przed możliwością przedostania się ewentualnego przecieku płynu roboczego do środowiska gruntowo-wodnego, tj. szczelne misy olejowe. 3. Nie stosować masztów i śmigieł turbin o jaskrawej lub powodującej refleksy świetlne kolorystyce. 4. Jako oświetlenie przeszkodowe nie stosować lamp o białym lub żółtym świetle; ograniczyć do niezbędnego minimum moc oraz częstotliwość migania zastosowanych lamp. Ponadto zastosowane oświetlenie przeszkodowe powinno spełniać wymagania zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie sposobu zgłaszania oraz oznakowania przeszkód lotniczych (Dz. U z 2003 r., nr 130, poz. 1193 ze zm.). 5. Sieć przyłączeniową do istniejącej sieci przesyłowej zaprojektować jako sieć kablową. 6. W celu dotrzymania obowiązujących norm emisji hałasu, w ramach proponowanych działań minimalizujących zrezygnować w wariancie przeznaczonym do realizacji (wariant III opisany w raporcie o oddziaływaniu na środowisko) z budowy turbiny wiatrowej nr 11. IV. Wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Planowana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 58, poz. 535 ze zm.). V. Stwierdzenie konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. W wyniku przeprowadzonego postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ uznał, że w rezultatacie zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych będą dotrzymane standardy środowiska i nie ma potrzeby utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania o którym mowa w art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. VI. Przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. VII. Nałożono obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie ochrony akustycznej terenów wymagających ochrony przed hałasem oraz w zakresie oddziaływania na przyrodę. 1. Pomiary hałasu należy wykonać po upływie 1 miesiąca od dnia oddania inwestycji do użytkowania. 2. Analizę otrzymanych wyników po przeprowadzonych pomiarach hałasu należy przedstawić organowi wydającemu decyzję środowiskową oraz Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we W. w terminie 6 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania. 3. Badania należy wykonać zgodnie z referencyjną metodyką wykonywania pomiarów hałasu w środowisku przez laboratorium posiadające certyfikat akredytacji, wydany przez PCA lub równoprawnąjednostkę akredytującą. 4. Punkty pomiarowe zlokalizować na linii najbliższej zabudowy względem inwestycji, w miejscowości N. (naprzeciwko EW 1, 5, 7 i 9), W. (naprzeciwko EW 4 i 8) oraz P. (naprzeciwko EW 12 i 14). 5. Po upływie 12 miesięcy od daty oddania inwestycji do użytkowania wykonać na podstawie wyników uzyskanych w trakcie monitoringu - analizę porealizacyjną w zakresie wpływu elektrowni na śmiertelność ptaków i nietoperzy i przedłożyć ją organowi wydającemu decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach oraz Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we W. w terminie 18 miesięcy od daty oddania inwestycji do użytkowania. Analiza winna zawierać między innymi informację czy konieczne będzie zastosowanie dodatkowych rozwiązań ograniczających śmiertelność ptaków i nietoperzy w tym np. czasowe wyłączanie elektrowni w okresach największej aktywności wyżej wymienionych grup zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem borowca wielkiego. 6. W okresie 5 lat po oddaniu do użytkowania przedmiotowego przedsięwzięcia przeprowadzić monitoring porealizacyjny, przeprowadzony na zasadach oraz przy zastosowaniu metod analogicznych do zastosowanych w trakcie monitoringu przedrealizacyjnego, obejmujący trzy pełne sezony, badający śmiertelność nietoperzy i ptaków w wyniku kolizji z elementami elektrowni. Pierwsze badania przeprowadzić w przeciągu roku po oddaniu przedsięwzięcia do użytkowania. Wyniki monitoringu przedkładać organowi wydającemu decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach oraz Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we W. do 31 stycznia każdego roku następującego po roku prowadzenia obserwacji. Na uzasadnienie organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 12 listopada 2009 r. inwestor, tj. B. Sp. z o.o. z siedzibą w S. przy al. W. [...] wystąpił do Wójta Gminy P. z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Farmy Wiatrowej "W." wraz z infrastrukturą towarzyszącą w rejonie wsi P., N.i W., w gminie P.. Do wniosku zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 74 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wnioskodawca dołączył: 1. kartę informacyjną przedsięwzięcia, zawierającą niezbędne informacje o planowanym przedsięwzięciu w trzech egzemplarzach wraz z ich zapisem na informatycznych nośnikach danych, 2. poświadczoną kopię mapy ewidencyjnej obejmująca przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar, na który będzie oddziaływać, 3. wypis z ewidencji gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar, na który będzie oddziaływać. Złożony wniosek spełniał wymogi formalne, w związku z czym wszczęte zostało postępowanie administracyjne. Na podstawie załącznika do wniosku o wydanie decyzji, tj. wypisu z rejestru gruntów obejmującego przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie wraz z obszarem, na który planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływać ustalono, że liczba stron postępowania przekracza 20. Stosownie do dyspozycji ustawowej określonej w art. 49 KPA oraz w art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., nr 199, poz. 1227 ze zm.), w takiej sytuacji strony postępowania zawiadamiane są o wszelkich czynnościach organów publicznych poprzez obwieszczenie, które uznaje się za dokonane w terminie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Mając powyższe na uwadze, Wójt Gminy P. w dniu 16 listopada 2009 r. zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania mającego na celu ustalenie uwarunkowań środowiskowych dla przedsięwzięcia. Jednocześnie wskazał stronom możliwość korzystania z uprawnień wynikających z art. 10 kpa polegających na prawie do czynnego udziału na każdym stadium postępowania oraz składania wniosków i zastrzeżeń. Zawiadomienie zostało podane do wiadomości poprzez publikację na stronach internetowych Urzędu Gminy w P. ([...]), Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy w P. ([...]) oraz na tablicy Urzędu Gminy w P. oraz na tablicach ogłoszeń w miejscowościach, gdzie prowadzona będzie inwestycja, tj.: P., W. i N.. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia została zawarta informacja, że planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie farmy wiatrowej wraz z obiektami infrastruktury technicznej - elektrycznej, drogami dojazdowymi i placami montażowymi oraz głównego punktu zasilania GPZ 110 kV. Planowana farma zlokalizowana będzie w środkowej i północnej części gminy P., powiat z., między miejscowościami G. na północnym-zachodzie, W. i P. po stronie wschodniej i południowo- wschodniej oraz N. po stronie zachodniej. W skład farmy wchodzić będą turbiny wiatrowe o mocy - max do 3,0 MW, wysokości wieży wraz z gondolą - do 150 m, rozpiętości skrzydeł - 100 m, max wysokości skrajnego punktu turbiny - 200 m wraz z infrastrukturą techniczną, rozmieszczonych w 8 zespołach do 20 turbin. Łączna moc zainstalowanych elektrowni wynosić będzie do 60 MW. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 6 i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako mogące kwalifikować się do sporządzenia raportu o ocenie oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 64 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Wójt Gminy P. wystąpił w dniu 17 listopada 2009 r. z wnioskami do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. oraz Starostwa Powiatowego w Z. o wyrażenie opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. Starosta Z. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] przekazał wniosek Wójta Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we W., jako organowi właściwemu w sprawie, wskazując przy tym, normę art. 156 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zgodnie z którą realizacja wniosku leżała w kompetencjach Starosty do dnia 15 listopada 2009 r. Po uzyskaniu stosownych opinii, tj.: postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...] r. znak [...] - stwierdzającego konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz określającego zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. z dnia [...] r. znak [...] - stwierdzającego potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz określającego zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w dniu [...] r. Wójt Gminy P. wydał postanowienie znak [...], w którym wziął pod uwagę stanowiska organów opiniujących i stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, a także określił jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Powyższe postanowienie zostało podane do wiadomości poprzez publikację na stronach internetowych Urzędu Gminy w P. (www.pielgrzymka.biz[...]), Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy w P. ([...])oraz na tablicy Urzędu Gminy w P. oraz na tablicach ogłoszeń w miejscowościach, gdzie prowadzona będzie inwestycja, tj.: P., W. i N.. W dniu 12 maja 2010 r. inwestor przedłożył opracowany przez zespół pod przewodnictwem mgr Z. S. "Raport o oddziaływaniu na środowisko farmy wiatrowej w rejonie miejscowości P. – N.-W.". Po otrzymaniu raportu o oddziaływaniu na środowisko, Wójt Gminy P. zwrócił się do właściwych w sprawie organów, tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z.z prośbą o uzgodnienie i opinię w sprawie środowiskowych warunków realizacji przedmiotowej inwestycji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] zaopiniował pozytywnie warunki realizacji przedsięwzięcia z zastrzeżeniem, że projekt budowlany dla Farmy Wiatrowej "W." wraz z infrastrukturą towarzyszącą należy przedłożyć do zaopiniowania Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Z.. Postanowienie, w związku ze stwierdzonymi rozbieżnościami dotyczącymi działek, na pisemny wniosek Wójta z dnia 15 września 2010 r. zostało skorygowane postanowieniem nr [...], znak [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. z dnia [...] r. W trakcie postępowania uzgadniającego warunki realizacji inwestycji prowadzonego przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska we W. inwestor dwukrotnie, tj. pismem znak: [...] z dnia [...] r. oraz pismem znak: [...] z dnia [...] r. wzywany był do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia informacji zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Odpowiedzi zawierające stosowne wyjaśnienia kwestii poruszanych w pismach zostały przekazane do organu uzgadniającego oraz do Wójta Gminy P. i znajdują się w dokumentacji sprawy. Ponadto w dniu [...] r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. przy piśmie [...] poinformował inwestora, że w związku z faktem stwierdzenia możliwości wystąpienia przekroczeń dopuszczalnych norm hałasu w środowisku dla pory nocnej, organ może uzgodnić warunki realizacji inwestycji tylko w przypadku zastosowania działań minimalizujących polegających na zmniejszeniu mocy akustycznej części turbin. W odpowiedzi, przedstawiciel inwestora, S. S. przekazał do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. pismo, w którym poinformował, że w celu wyeliminowania ponadnormatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny, podjęto decyzję o rezygnacji z budowy jednej turbiny wiatrowej (EW 11). Przedstawiona skorygowana analiza oddziaływania inwestycji pod względem akustycznym, potwierdziła dotrzymanie wymaganych norm w zakresie emisji hałasu dla terenów wymagających ochrony akustycznej określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826). Pismo inwestora z dnia 6 sierpnia 2010 r. zawierające informację o rezygnacji z budowy turbiny nr 11 znajduje się w aktach sprawy. W związku z tym, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. postanowieniem z dnia [...] r. znak [...] uzgodnił realizację inwestycji w wariancie III (Inwestora) przedstawionym w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, po podjęciu działań minimalizujących polegających na rezygnacji z budowy turbiny wiatrowej nr 11. Należy nadmienić, że uzgadniając warunki realizacji inwestycji, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. nałożył na inwestora szereg obowiązków, które zostały uwzględnione w całości w niniejszej decyzji. Po uzyskaniu wymaganych prawem uzgodnień, w dniu 28 września 2010 r. Wójt Gminy P. zawiadomił strony postępowania o zebraniu wystarczających materiałów koniecznych do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Wskazał przy tym, że strony mogą zapoznać się ze zgromadzonym materiałem oraz wypowiedzieć się co do jego treści i zgłosić swoje wnioski i żądania w określonym terminie w Urzędzie Gminy P.. W związku z faktem, że we wskazanym terminie nie wpłynęły żadne wnioski, w dniu [...] r. Wójt Gminy P. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Od wydanej decyzji wniesione zostały przez mieszkańców wsi P. i W. odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. (dalej SKO) zawierające żądania uchylenia przedmiotowej decyzji w całości. Decyzją z dnia [...] r. wydaną za sygn. [...] SKO uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 kpa. Uchybienia wskazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze stanowiące podstawę do uchylenia decyzji to: 1. brak sporządzenia imiennego wykazu stron postępowania, 2. brak właściwego informowania stron o podejmowanych czynnościach, 3.brak zapewnienia udziału społeczeństwa przy podejmowaniu decyzji, 4. rozbieżności w numerach działek w postanowieniach opiniujących (sprostowanie nieprawidłowo wskazanych działek w postanowieniu opiniującym Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. na drodze postanowienia), oraz brak właściwej weryfikacji powierzchni jaką ma zająć planowana inwestycja, tj. 3 czy 5 ha, 5. brak w aktach sprawy dokumentu potwierdzającego zgodę wnioskodawcy na rezygnację z turbiny nr 11, 6. brak w rozstrzygnięciu decyzji informacji o protestach lokalnej społeczności, 7. nieuprawnione stwierdzenie w rozstrzygnięciu decyzji wska-zujące na zgodność planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego podjętym uchwałą Rady Gminy P. nr [...], 8. brak spełnienia wymogów formalnych załącznika nr 1 do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ze względu na brak adnotacji z podpisem i pieczęcią oraz wskazania daty i numeru decyzji, której dotyczy. Mając na uwadze wskazania zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zostało uzupełnione w poniższy sposób. W dniu 17 lutego 2011 r. Wójt Gminy P. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. z prośbą o ponowną opinię inwestycji, ze względu na modyfikację wariantu przewidzianego do realizacji, który został wypracowany na etapie postępowania uzgadniającego przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska we W.. O tym fakcie Wójt zawiadomił strony postępowania poprzez obwieszczenie, które zostało opublikowane na stronie internetowej [...], oraz wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w P. i tablicach informacyjnych w sołectwach: W., N. i P.. W dniu [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. wydał postanowienie nr [...], znak: [...], w którym zaopiniował pozytywnie warunki realizacji przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. We wskazanym postanowieniu wskazano właściwe działki na których planowana jest realizacja przedsięwzięcia, tj. działki wyszczególnione w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. O fakcie wydania opinii przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarny w Z. Wójt zawiadomił strony postępowania poprzez obwieszczenie, które zostało opublikowane na stronie internetowej [...], wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w P. oraz na tablicach informacyjnych w sołectwach: W., N. i P.. W dniu 16 maja 2011 r. akta sprawy uzupełniono o listę stron postępowania. Wspomniana lista stron została określona na podstawie wypisów z rejestru gruntów obejmujących teren, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie ono oddziaływać, załączonych do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przymiot strony w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach posiadają podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się w granicach oddziaływani planowanego przedsięwzięcia, co związane jest z narażeniem na jego oddziaływanie. W sprawie o zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia decyduje zasięg izofony 40 dB, tj. najbardziej restrykcyjnej wartości (dla pory nocnej) oddziaływania dźwięku określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826) a przewidzianej między innymi dla terenów zabudowy jednorodzinnej, czy też szpitali lub domów opieki społecznej. Znajduje to potwierdzenie w ukształtowanym orzecznictwie sądowoadministracyjnym, na które również powołało się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w swojej decyzji [...] z dnia [...] r. (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 119/10, wyrok WSA w Kielcach z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 658/09, wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt IV SA 2586/03). W związku z uzupełnieniem dokumentacji oraz mając na uwadze fakt, że została zgromadzona niezbędna dokumentacja w sprawie, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w dniu 14 czerwca 2011 r. Wójt Gminy P. wypełnił obowiązek wynikający z art. 33 ust. 1 pkt 1oraz art. 79 ust. 1 cytowanej ustawy podając do publicznej wiadomości za pomocą obwieszczenia, a co za tym idzie zapewniając społeczeństwu udział w podejmowaniu decyzji w myśl wspomnianej ustawy, niezbędne informacje dotyczące prowadzonego postępowania. W obwieszczeniu podano zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt 7 informację o sposobie składania uwag i wniosków oraz wskazano 21-dniowy termin (14 czerwca - 5 lipca 2011 r.) ich składania. Obwieszczenie dla społeczeństwa zostało podane do wiadomości poprzez jego opublikowanie na stronie internetowej [...], zostało również wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w P. oraz na tablicach informacyjnych w sołectwach: W., N.i P.. W związku z faktem, iż obwieszczenie na tablicach informacyjnych w sołectwach zostało wywieszone w dniu 16 czerwca, w celu zapewnienia społeczeństwu 21-dniowego terminu na składanie uwag i wniosków, termin wskazany w obwieszczeniu został wydłużony o 2 dni, tj. do 7 lipca 2011 r., o czym poinformowano obwieszczeniem z dnia 5 lipca 2011 r. (zamieszczonym na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w Pielgrzymce, na tablicach informacyjnych w sołectwach: W., N. i P., oraz na stronie internetowej [...]). W trakcie prowadzonego postępowania do Urzędu Gminy w P. wpłynęły pisma od stron postępowania, tj. J. G., zam. P. [...], R. i J. D., zam. W. [...] (wspólne pismo wraz z M. D. oraz M. i B. P.) oraz M. K., zam. P. [...]. Podpis M. K. znajduje się na piśmie, którego autorami są D. i R. K.. Wszystkie wymienione pisma wpłynęły do Urzędu Gminy w P. w dniu 5 lipca 2011 r. i podnosiły niżej wymienione kwestie: deformacji krajobrazu przez elektrownie wiatrowe i obniżenia atrakcyjności turystycznej gminy, szkodliwego oddziaływania na przyrodę, m. in. niszczenia naturalnych siedlisk lądowych roślin i zwierząt, ujemnego wpływu na duże ptaki lęgowe (np. drapieżne, bociany) w promieniu 5 km, oraz wpływ na ptaki wędrowne (np. żurawie, gęsi) w promieniu 20 km, negatywnego wpływu na lokalny ekosystem, lokalizacji inwestycji w zbyt bliskiej odległości od domów (350 m w przypadku M. K., ok. 800 m w przypadku Państwa D.), co będzie miało szkodliwy wpływ na zdrowie, m. in. w związku z oddziaływaniem monotonnego dźwięku, emisją hałasu o dużym natężeniu, emisją infradźwięków, a także efektem migotania cienia, co może być przyczyną depresji oraz złego samopoczucia, zagrożenia rzucania lodem, sugestia lokalizacji turbin wiatrowych w odległości 2-3 km od budynków, spadku wartości gruntów w pobliżu farm wiatrowych, wskazania, według którego (mezoskala IMGW) obszar planowanego przedsięwzięcia jest mało korzystny pod względem warunków wietrznych do budowy farm wiatrowych, konieczności uwzględnienia opracowania Kancelarii Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Pt. Energetyka Wiatrowa a społeczności lokalne z kwietnia 2011 r., z którego wynika, że "budowa farmy wiatrowej na naszym terenie nie ma sensu", stwierdzenia wskazującego, że "wybudowanie farmy wiatrowej w takiej odległości od linii zabudowy spowoduje wyludnienie wiosek w bezpośrednim sąsiedztwie z farmą.", braku zgody na uwzględnienie w procesie decyzyjnym dotyczącym powstania inwestycji stanowiska mieszkańców P., T., C. oraz S., odległości posadowienia turbin względem istniejącej zabudowy i wskazania dotyczące lokowania ich w odległości nie mniejszej niż 1500 – 3000 m. Wójt rozpatrzył uwagi zawarte w pismach, których autorami bądź też współautorami były strony w następujący sposób. Odnosząc się do kwestii deformacji krajobrazu, należy wskazać, że ze względów krajobrazowych nie ma prawnych przeciwwskazań do realizacji inwestycji na planowanym terenie. Obszar planowanego przedsięwzięcia nie znajduje się bezpośrednio na terenie chronionym ze względu na unikalne wartości krajobrazu, np. park krajobrazowy, czy też obszar chronionego krajobrazu. Potwierdza to między innymi opracowanie "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d.", które nie wskazuje obszaru planowanego przedsięwzięcia jako terenu o szczególnych wartościach i właściwościach krajobrazu (mapa nr 6, str. 50 w dokumencie zawierająca strefy zintegrowanej ochrony walorów środowiska przyrodniczego, kulturowego i krajobrazu w województwie d.). Powyższe znalazło potwierdzenie w gruntownej ocenie wpływu planowanego przedsięwzięcia na krajobraz zamieszczonej w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Na podstawie analizy oddziaływania na krajobraz zamieszczonej w raporcie na środowisko, należy stwierdzić, że "Siłownie wiatrowe ze wzglądu na wysokość konstrukcji niewątpliwie będą stanowiły zdecydowaną lokalną dominantą krajobrazową. W sposób widoczny zmienią fizjonomię krajobrazu i będą widoczne ze znacznych odległości, w tym dla terenów położonych poza terenem farmy wiatrowej. Potencjalne oddziaływanie wizualne będzie jednak w rozpatrywanym przypadku ostatecznie nieistotne, zwłaszcza przy braku szczególnych ograniczeń wynikających z przepisów prawa, w tym prawa miejscowego, gdyż: Farma wiatrowa nie będzie usytuowana w obrębie oraz nie będzie przesłaniać rurałistycznych zespołów zabudowy, zabytków i innych wartościowych zespołów zabudowy, założeń parkowych, parków kulturowych oraz innych cennych czy wartościowych kulturowych dominant krajobrazowych. Przeprowadzona analiza widoczności dla jednej (położonej w centrum parku wiatrowego) elektrowni pozwala stwierdzić, że przy zakładanej wysokości wież (105 m) połe widoczności dla promienia 7 km wynosi niecałe 45% całkowitej powierzchni poła, co wskazuje że wielkość oddziaływania będzie średnia, przy czym rozkład tego pola jest w dużym stopniu ograniczany większymi enklawami zieleni leśnej, w mniejszym stopniu lokalną rzeźbą terenu. Zasięg pola widoczności jest ograniczany przez lasy zwłaszcza na kierunku północnym, wschodnim i południowo-wschodnim, a także południowo- zachodnim, przyczyniając się między innymi do ochrony przed zasięgiem wizualnym Z.. W żadnym z rozpatrywanych w skali lokalnej punktów i obszarów widokowych nie stwierdzono potencjalnego pojawienia się negatywnego wpływu wizuałnego na krajobraz, który można byłoby określić jako znaczący. Wprawdzie zakłócona będzie panorama widokowa na Góry Kaczawskie i Góry Izerskie od strony drogi lokalnej N.- P., jednakże w skali lokalnej za podstawowy ciąg widokowy na góry należy uznać drogę wojewódzką nr [...], która oprócz większej ilości potencjalnych obserwatorów (większy ruch drogowy), stanowi również walor kulturowy - Dolnośląski Szlak Sw. Jakuba. Panorama widokowa ze strony drogi nie będzie zakłócona ze strony farmy wiatrowej." Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że wpływ planowanej inwestycji na krajobraz można uznać za akceptowalny. Należy również stwierdzić, że ocena wpływu elektrowni wiatrowych na krajobraz opiera się na cechach niemierzalnych i w dużej mierze jest kwestią subiektywną, z tego względu jednoznaczna ocena ich wpływu na atrakcyjność turystyczną regionu jest niemożliwa. Uwagę uznano za bezzasadną. Odnosząc się do uwagi dotyczącej szkodliwego oddziaływania planowanej inwestycji na przyrodę, to jest m. in. niszczenia naturalnych siedlisk lądowych roślin i zwierząt, ujemnego wpływu na duże ptaki lęgowe oraz ptaki wędrowne a także negatywnego wpływu na lokalny ekosystem należy stwierdzić, że planowane przedsięwzięcie będzie posadowione na terenie aktualnie wykorzystywanym do produkcji rolnej, poza obszarami podlegającymi ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia o ochronie przyrody (tj. Dz. U. z 2009 r., nr 151, poz. 1220 ze zm.). Ponadto jak wskazano w raporcie o oddziaływaniu na środowisko "Na obszarze realizacji przedsięwzięcia oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie nie stwierdzono występowania obszarów i obiektów prawnie chronionych, a zubożona szata roślinna wykazuje cechy znaczącego przekształcenia przez działalność człowieka". Ponadto dalej w raporcie podano "Miejsca posadowienia elektrowni wiatrowych wraz z ich infrastrukturą są zdominowane przez roślinność synantropijną - we wszystkich przypadkach segetałną o niskiej wartości przyrodniczej". W raporcie stwierdzono również, że "Na obszarze posadowienia elektrowni, infrastruktury towarzyszącej oraz na trasie kabli energetycznych nie występują gatunki podlegające prawnej ochronie lub zagrożone w skali krajowej lub regionalnej. W związku z tym należy uznać, że wpływ inwestycji na florę będzie nieistotny. Oceniając potencjalny wpływ planowanego przedsięwzięcia na naturalne siedliska zwierząt, w raporcie o oddziaływaniu na środowisko podano, że "W okresie realizacji nie należy spodziewać się naruszenia populacji płazów, gdyż miejsca posadowienia poszczególnych elektrowni wiatrowych położone są w obrębie terenów użytkowanych rolniczo, z dala od lokalnych siedlisk wodnych i przywodnych oraz o zwiększonej wilgotności oraz "Na etapie eksploatacji oddziaływania na faunę ograniczać się będą do awifauny i chiropterofauny. Nie nałeży prognozować negatywnego oddziaływania na zwierzęta poruszające się po ziemi, gdyż te - szczególnie gatunki łowne - posiadają duże zdolności adaptacyjne i umiejętność unikania ewidentnych przeszkód terenowych. Najczęstszą przyczyną zmian składu gatunkowego fauny naziemnej są zmiany wywołane zmianą w pokryciu szatą roślinną i zmianami w użytkowaniu gruntów. W przypadku farmy W. zjawisko takie nie wystąpi, gdyż otoczenie poszczególnych elektrowni wiatrowych w dalszym ciągu użytkowane będzie rolniczo." Biorąc pod uwagę potencjalny wpływu na awifaunę, w raporcie o oddziaływaniu na środowisko podano między innymi, że "Obszar lokalizacji farmy jest korzystny pod względem awifaunistycznym i nie występują na nim istotne przeciwwskazania lokalizacyjne dla farmy wiatrowej w odniesieniu do podstawowych, istotnych dla awifauny obszarów występujących w regionie dolnośląskim. Farma zlokalizowana jest w sposób bezkolizyjny dla ewentualnych przełotów ptaków, zwłaszcza w okresie koncentracji, pomiędzy najbliższymi obszarami chronionymi, w tym również dla ptaków przemieszczających się lokalnie. ". Dalej czytamy "Na podstawie przeprowadzonego rocznego monitoringu ornitologicznego na obszarze planowanej inwestycji stwierdza się, że nie powinna ona wywierać zbyt dużego szkodliwego wpływu na awifaunę łęgową. Wpływ ten wynikać będzie z małego zróżnicowania siedliskowego obszaru, a co za tym idzie, z malej różnorodności gatunkowej. Duże znaczenie posiadać będzie brak intensywnej penetracji tego obszaru przez duże ptaki gniazdujące na terenach przyległych (bocian biały Ciconia ci co ni a, bocian czarny C. ni gra, kanie, błotniaki itp.). W okresie migracji wiosennej i jesiennej nie stwierdzono na tym terenie wyraźnych korytarzy migracyjnych (mała częstość obserwowanych stad i mala liczebność stad w porównaniu do innych obszarów) z wyjątkiem nieco zwiększonej aktywności ptaków w okolicach dwóch dolin zaznaczonych w (zał 11) gdzie istnieje niewielkie potencjalne ryzyko kolizji niektórych gatunków ptaków, nie należących jednak do gatunków kolizyjnych (drozdy Turdidae, gołębie Cołumbinae, łuszczaki Fringilłidae, skowronki Alaudidae) z turbinami wiatraków. Ze względu na niewielkie ilości ptaków obserwowanych w okresie zimowym oraz aktywność ptaków głównie poniżej niebezpiecznego pułapu (do 50 m nad gruntem) inwestycja nie powinna wywierać szkodliwego wpływu na awifaunę tego okresu fenologicznego". Pomimo, jak wspomniano, dość korzystnego położenia lokalizacji planowanego przedsięwzięcia pod względem awifaunistycznym, należy mieć na uwadze, że praktycznie każda inwestycja może mieć potencjalny wpływ na przyrodę, co będzie miało miejsce również w przedmiotowym przypadku. W raporcie o oddziaływaniu na środowisko wpływ ten zidentyfikowano w sposób następujący: "Farma wiatrowa w okolicach miejscowości W. wraz z infrastrukturą towarzyszącą jak każda nowo wybudowana inwestycja może powodować pewną ingerencją w środowisku. W wyniku przeprowadzonego monitoringu i analizy jego wyników formułuje się następujące rodzaje potencjalnych zagrożeń dla aw ifauny w przypadku realizacji przedm iotowej inwestycji: potencjalne zagrożenie dla gatunków dużych i powszechnie uznawanych za podatne na bezpośrednie kolizje z turbinami, stwierdzanych pojedynczo lub w stosunkowo niewielkich ilościach na niebezpiecznym pułapie 50-150 m nad ziemią (czapła siwa Ardea cinerea, kormoran czarny Phałacrocorax car bo, żuraw Grus grus, błotniak stawowy Circus aeruginosus, myszołów Buteo buteo, kania ruda Mihus miłvus, trzmiełojad Pernis apivorus, jastrząb Accipiter gentilis, krogulec A. nisus, pustułka Fałco tinnuncułus,); zagrożenie w postaci potencjalnej utraty miejsc żerowania (kwiczoł Turdus piłaris; łusz-czaki Fringiłlidae) i korytarzy migracyjnych (pasy krzewów i drzew owocowych wzdłuż dróg gruntowych) (dzięcioły Picidae, sikory Paridae) w konsekwencji budowy urządzeń związanych z płanowaną inwestycją; zagrożenie w postaci potencjałnej utraty łub ograniczenia możliwości korzystania z miejsc żerowania (tereny otwarte, pola łąki i nieużytki) w konsekwencji pracy turbin następujących gatunków łęgowych: myszołów Buteo buteo (2 pary), pustułka Fałco tinnuncułus (1 para) oraz przelotnych i zimujących: blotniak stawowy Circus aeruginosus, błotniak łąkowy Circus pygargus, błotniak zbożowy Circus cyaneus, kania ruda Mihus mihus, biełik Haliaetus albiciłła (które jednak stwierdzono w niskich liczebnościach - pojedyncze obserwacje); zagrożenie w postaci potencjalnej utraty miejsc łęgowych (zadrzewienia, zakrzewienia, pasy roślinności wzdłuż polnych dróg) w konsekwencji budowy urządzeń związanych z planowaną inwestycją następujących gatunków zamieszczonych w Załączniku nr I Dyrektywy Ptasiej: gąsiorek Lanius cołlurio, jarzębatka Syhia nisoria; potencjalne zagrożenie kolizją z turbinami lub konieczności zmiany trasy przelotu innych gatunków przelatujących nad badanym obszarem na skutek liniowego umieszczenia turbin na terenie farmy wiatrowej (łuszczaki Fringiłłidae, drozdy Turdidae, gęś zbożowa Anser fabalis i białoczełna A. albifrons, czajka Vanellus vanełłus). Na podstawie przeprowadzonych prac monitoringowych zalecono korektę wstępnego rozmieszczenia elektrowni wiatrowych, obejmującą między innymi wykluczenie spod lokałizacji elektrowni obszarów zwiększonej aktywności ptaków (dolinki cieków wodnych wraz z 200 m kołnierzem ochronnym), ograniczeniu wycinania liniowych nasadzeń drzew i krzewów wzdłuż dróg gruntowych stanowiących korytarze migracyjne ptaków niewiełkich rozmiarów oraz ograniczeniu wycinania zadrzewień, zakrzewień, pasów drzew i zieleni zwiększających bioróżnorodność oraz stanowiących siedliska takich gatunków jak: gąsiorek Lanius collurio, jar zębatka Syhia nisoria czy ortolan Emberiza hortulana. Zalecenia uwzględnione zostały przy opracowaniu III wariantu lokalizacji farmy wiatrowej, preferowa- nej przez inwestora i najkorzystniejszej dla środowiska. Powyższe zalecenia zminimalizują w znacznym stopniu wyżej wymienione potencjalne oddziaływania". W odniesieniu do fauny nietoperzy w raporcie o oddziaływaniu na środowisko stwierdzono: "Reasumując, na podstawie prac monitoringowych i literatury przedmiotu, planowaną farmę wiatrową należy określić jako inwestycję średniego ryzyka dla nietoperzy. Dla zmniejszenia ryzyka kolizyjności na terenie farmy wyznaczono obszary, na których powinno wykluczyć się lokowanie turbin wiatrowych oraz zalecono korektę wariantów wstępnych (wariant I i II) rozmieszczenia elektrowni wiatrowych. Ostateczne rozmieszczenie elektrowni wiatrowych, uwzględniające bezkolizyjność lokalizacji (lub najniższą kolizyjność) uwzględnione zostały w wariancie III (optymalnym), proponowanym przez inwestora, zarazem najkorzystniejszym dła środowiska. Należy nadmienić, że wariant ostateczny spełnia wymagania określone w " Tymczasowych wytycznych dotyczących oddziaływania elektrowni wiatrowych na nietoperze (na rok 2009)" oraz w Porozumieniu o ochronie nietoperzy w Europie ,, EU ROB ATS". Odnosząc się do tego, jak już wspomniano, należy mieć na uwadze, że praktycznie każda inwestycja oddziałuje na środowisko. W przedmiotowym przypadku jest podobnie, planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływać na środowisko, trzeba jednak stwierdzić, że przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wykazała, że oddziaływanie to nie będzie znaczące i nie będzie miało charakteru znacząco negatywnego, co znalazło potwierdzenie w uzgodnieniu warunków realizacji inwestycji przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W.. Mając powyższe na uwadze uwagę uznano za bezzasadną. Odnosząc się do lokalizacji planowanego przedsięwzięcia w zbyt bliskiej odległości od domów i możliwości wystąpienia oddziaływania monotonnego dźwięku na psychikę człowieka oraz emisji hałasu o dużym natężeniu należy stwierdzić, że lokalizacja turbin wiatrowych planowana jest w odległości nie mniejszej niż 600 m od zabudowy. Ponadto należy stwierdzić, że analiza oddziaływania akustycznego w zakresie hałasu słyszalnego planowanej inwestycji w wariancie przewidzianym do realizacji przedstawiona w raporcie o oddziaływaniu na środowisko wykazała możliwość wystąpienia przekroczeń dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku dla pory nocnej określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007 r., nr 120, poz. 826). W związku z powyższym, w trakcie postępowania uzgadniającego warunki realizacji inwestycji prowadzonego przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska we W., inwestor dokonał modyfikacji wariantu przewidzianego do realizacji, w sposób polegający na rezygnacji z posadowienia jednej turbiny (wskazanej jako nr 11). Przedstawiona analiza akustyczna dla zmodyfikowanego wariantu nie wykazała możliwości wystąpienia przekroczeń normatywnych wartości poziomu dźwięku. Mając powyższe na uwadze, można stwierdzić, że oddziaływanie akustyczne planowanego przedsięwzięcia nie będzie miało wpływu na klimat akustyczny wsi N., P. i W.. Ponadto w celu weryfikacji poprawności założeń przyjętych na etapie ubiegania się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach niniejsza decyzja nakłada na inwestora obowiązek wykonania rzeczywistych pomiarów akustycznych po rozpoczęciu eksploatacji przedsięwzięcia (punkty od VII.l. do VII.4. niniejszej decyzji). Zapisy zawarte w raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko dotyczące oddziaływania infradźwięków podają, że "opierając się na aktualnym stanie wiedzy można stwierdzić, że nie ma żadnych dowodów na to, by hałas i infradźwięki, których źródłem są elektrownie wiatrowe, wywierały negatywny wpływ na zdrowie i samopoczucie, o ile nie są zlokalizowane bezpośrednio (tj. bliżej niż 500 m) w okolicy stałego przebywania ludzi. Podkreślenia wymaga, że problem infradźwięków stanowił rzeczywisty problemem w początkowym okresie rozwoju turbin wiatrowych vi1 latach 50-tych XX w., jednak stale zaostrzanie wymogów technicznych i prawnych oraz szybki rozwój technologiczny w tej dziedzinie doprowadził aktualnie do uzyskania konstrukcji o minimalnej emisji infradźwięków. Nie ma żadnych wiarygodnych badań i dowodów na to, by elektrownie wiatrowe wywoływały tzw. chorobę wibroakustyczną (Yibroacoustic Disease, VAD oraz ,, Wind turbinę syndrome "). Chorobę taką jak dotychczas stwierdzono tylko u zawodowych pilotów." Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy są badania przeprowadzone przez Ryszarda Ingielewicza i Adama Zagubienia, które wskazują, że poziom infradźwięków zmierzony w odległości 500 m od wież turbin wiatrowych zbliżone są praktycznie do poziomu tła (R. Ingielewicz, A. Zagubień Uciążliwości hałasowe elektrowni wiatrowych). Na podstawie powyższego można stwierdzić, że oddziaływanie infradźwiękami w przypadku planowanego przedsięwzięcia nie będzie miało negatywnego wpływu na mieszkańców wsi N., P. i W.. Mając powyższe na uwadze można uznać, że odległość w jakiej zlokalizowane będą turbiny wiatrowe od zabudowy mieszkaniowej zagwarantuje dotrzymanie obowiązujących norm akustycznych. W raporcie o oddziaływaniu na środowisko w punkcie 8.9. "Efekt cienia" przeanalizowano efekt migotania cienia w odniesieniu do planowanej inwestycji. W odniesieniu do tego zagadnienia stwierdzono: "Pracujące elektrownie wiatrowe w określonych sytuacjach pogodowych będą rzucać na otaczające tereny cień, powodując tzw. efekt cienia (w literaturze używany jest również termin migotanie cienia). Z efektem tym mamy do czynienia głównie w godzinach porannych i popołudniowych, gdy nisko położone na niebie słońce świeci zza turbiny, a cienie rzucana przez obracające się łopaty wirnika są mocno wydłużone. Szczególnie zjawisko to jest zauważalne w okresie zimowym, gdy kąt padania promienie słonecznych jest stosunkowo mały (Stryjecki, 2009). Intensywność zjawiska cienia uzależniona jest od wielu czynników, w tym: wysokości wieży i średnicy wirnika, odległości obserwatora od farmy wiatrowej, pory roku, zachmurzenia, występowania drzew (efekt ekranujący w przypadku znajdowania się pomiędzy obserwatorem a źródłem migotania), orientacji okien w budynkach (ekspozycja na elektrownie wiatrowe). " W raporcie przeprowadzono również modelowanie, które miało na celu sprawdzenie narażenia zabudowy zlokalizowanej najbliżej planowanej inwestycji na intensywność omawianego zjawiska. W najbardziej pesymistycznym wariancie, tj. przypadku zawsze bezchmurnego nieba oraz w warunkach wietrznych (czyli w rzeczywistości rzadko występujący w praktyce), pozwalających na nieprzerwaną prace turbin. Na podstawie przeprowadzonej symulacji stwierdzono, że dla najbliższych zabudowań mieszkalnych maksymalna astronomiczna długość zacienienia będzie osiągać wartość dochodzącą do 54 godzin i 58 minut w ciągu roku. Zgodnie z analizą maksymalna długość okresu zacieniania w ciągu najgorszego dnia w roku wyniesie do 41 minut. Należy nadmienić, że w obecnym stanie prawnym brak jest aktów regulujących dopuszczalne oddziaływanie efektu cienia. Odnosząc się do zagadnienia związanego z rzucaniem lodem, należy mieć na uwadze, że pojawienie się lodu na turbinach może mieć miejsce tylko w przypadku wystąpienia specyficznych warunków atmosferycznych takich jak: niska temperatura (poniżej 0° C), opadów (marznący deszcz lub śnieg), zachmurzenie, czy też bardzo intensywna mgła. Żeby jednak na turbinie pojawił się lód, jej rotor musi być nieruchomy lub poruszać się z niewielką prędkością. Biorąc jednak pod uwagę, że w warunkach Europy Środkowej energia wiatru jest największa w miesiącach od listopada do marca, to taki stan rzeczy powoduje, że zjawisko osadzania się lodu na turbinach w Polsce występuje niezwykle rzadko, niemniej jednak nie można go całkowicie wykluczyć. Należy jednak zwrócić uwagę, że farmy wiatrowe realizowane są na terenach właścicieli prywatnych, na których zabroniony jest pobyt osób trzecich. Istotne jest także, że ewentualność wystąpienia zjawiska rzucania lodem ograniczona jest do miesięcy zimowych, czyli okresu, w których nie prowadzi się prac polowych, tak więc oddziaływanie takie w aspekcie zagrożenia dla ludzi praktycznie nie wystąpi. Ponadto "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d.", które w sposób szeroki i rzetelny opisuje problematykę oddziaływań farm wiatrowych, nie wspomina o możliwości wystąpienia takiego oddziaływania jak rzucanie lodem na obszarze Polski. Analiza literatury przedmiotu prowadzi do wniosków, że zjawisko takie może mieć miejsce, a dystans na jaki może zostać wyrzucony lód z turbiny odpowiada wiele czynników, tj. warunki temperaturowe, prędkość wiatru, kierunek ustawienia łopat turbiny. Z badań przeprowadzonych na europejskich farmach wiatrowych wynika, że kawałki lodu o masie od 0,1 do 1,0 kg były znajdowane w promieniu 15 - 100 m od podstawy turbiny (na podst. Wind Turbines and Health, National Collaborating Centre for EnvironmentaI Health, January 2010). Jak podaje literatura zjawisko rzucania lodem dotyczy głównie farm zlokalizowanych na obszarach górskich (H. Seifert, A. Westerhellweg, J. Kroning, Risk Analysis of Ice Throw from Wind Turbines). Do dokumentacji sprawy zostały dołączone przez inwestora oświadczenia Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w Pucku i Wolinie, a więc miejscowości w pobliżu których zlokalizowane są działające farmy wiatrowe, wskazujące na brak zachorowań spowodowanych oddziaływaniem tych inwestycji w okresie ich funkcjonowania. Z uwagi na to, że w trakcie przeprowadzonej oceny oddziaływania na środowisko nie stwierdzono możliwości wystąpienia negatywnego oddziaływania na zdrowie i życie ludzie, co zostało między innymi potwierdzone opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z., uwagę uznano za bezzasadną. Odnosząc się do kwestii związanej ze spadkiem wartości gruntów w pobliżu wybudowanych farm wiatrowych, należy stwierdzić, że brak jest wiarygodnych źródeł pozwalających stwierdzić wpływ inwestycji polegających na budowie farmy wiatrowej na wartość nieruchomości położonych w ich sąsiedztwie. Na cenę nieruchomości ma wpływ wiele cech, takich jak np. lokalizacja, uzbrojenie w urządzenia infrastruktury technicznej, jakość dróg dojazdowych. Niemniej jednak kwestie związane z wartością nieruchomości w procesie inwestycyjnym regulowane są przez ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., nr 80, poz. 717 ze zm.), która w art. 36 ust. 3 stanowi, że "Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości". Mając powyższe na uwadze organ stwierdza, że kwestie związane z potencjalnym spadkiem wartości nieruchomości, powinny podlegać ocenie na etapie prac planistycznych prowadzonych w gminie, a nie na etapie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Uwagę uznano za bezzasadną. Ze względu na stwierdzenia kwestionujące zasadność realizacji inwestycji i przywołania w tym aspekcie mezoskali Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej należy stwierdzić, że pomiary prędkości wiatru wykonywane są przez IMGW na wysokości 10 m nad poziomem terenu, podczas gdy zasięg łopat obecnie stosowanych turbin wiatrowych zamyka się w przybliżeniu w przedziale 50 - 200 m nad poziomem terenu. Z tego względu mezoskala IMGW nie oddaje w pełni predyspozycji obszaru planowanego przedsięwzięcia do posadowienia farmy wiatrowej w aspekcie rzeczywistej lokalnej siły wiatru. W celu określenia rzeczywistej wietrzności na terenie planowanego przedsięwzięcia inwestor we własnym zakresie dokonuje pomiarów prędkości wiatru przy wykorzystaniu specjalistycznych masztów pomiarowych, niemniej jednak ocena oddziaływania inwestycji na środowisko przedsięwzięcia w swoim zakresie nie obejmuje tych zagadnień. Uwagę uznano za bezzasadną. Odnosząc się do opracowania Kancelarii Senatu Rzeczypospolitej Polskiej "Energetyka Wiatrowa a społeczności lokalne" z kwietnia 2011 r. i stanowiska wskazującego, że "budowa farmy wiatrowej na naszym terenie nie ma sensu", należy stwierdzić, że niniejszy dokument nie jest aktem prawnym. W Polsce obowiązuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Są nimi: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia i akty prawa miejscowego (art. 87 Konstytucji RP). Zatem niniejsze opracowanie w świetle obowiązującego prawa posiada charakter jedynie informacyjny. Wydając decyzję administracyjną organ może działać jedynie w granicach wyznaczonych w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Zgodnie z art. 6 KPA akt nie stanowiący prawa powszechnie obowiązującego nie może być podstawą wydania decyzji administracyjnej. Na gruncie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko dokumentem, który musi uwzględniać organ wydający decyzję jest natomiast raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisku, jeżeli jego sporządzenie jest wymagane. W zakresie odległości turbin wiatrowych od zabudowań mieszkalnych regulują w Polsce przepisy prawa, gdzie podstawą oceny oddziaływania elektrowni wiatrowej jest jej oddziaływanie akustyczne i na tej podstawie wyznaczana jest dopuszczalna odległość turbin od zabudowy. Podstawę prawną w tym zakresie stanowi rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826). Rozporządzenie to wskazuje kryteria stosowane do oceny dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku tj. równoważny poziom dźwięku LAeqD (dla pory dziennej) i LAeąN (dla pory nocnej), które nie mogą przekraczać dopuszczalnych wartości na poszczególnych rodzajach terenów (np. zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej jednorodzinnej, związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci lub młodzieży). Oceniając przydatność opracowania "Energetyka Wiatrowa a społeczności lokalne" dla pizeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko stwierdza się, że Biuro Studiów i Analiz przygotowuje opracowania tematyczne z własnej inicjatywy lub na wniosek/zapytanie poszczególnych senatorów oraz organów Senatu (np. komisji senackiej). Opracowanie nie stanowi również oficjalnego stanowiska Senatu, organów Senatu, ani też poszczególnych senatorów w kwestiach w nim poruszonych. W ocenie organu dokument ten pozbawiony jest obiektywizmu i jest opracowaniem jednostronnym, przedstawiającym w niekorzystnym świetle zagadnienia związane z energetyką wiatrową. Świadczą o tym chociażby główne źródła i dane literaturowe, które były podstawą do opracowania dokumentu. W większości pochodzą one ze stron internetowych powstałych z inicjatywy przeciwników energetyki wiatrowej zarówno w Polsce jak i na świecie (www.stopwiatrakom.eu, www.wind-watch.org) lub dokumentów rozpowszechnianych przez tę grupę społeczną ("Wind turbinę Syndrome - A report on a natural Expeiment", Nina Pierpont, "Sleep disturbance and wind turbinę noise" dr Christopher Hanning). Zaproponowane w dokumencie zalecenia dotyczące lokalizowania elektrowni wiatrowych i ich odległości od miejsc zamieszkania pochodzą z dokumentu sponsorowanego przez organizację przeciwników elektrowni wiatrowych - Stop Swinford Wind Farm Action Group (SSWFAG)). Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że odniesienie się do wskazanego dokumentu i przyjęcie kryteriów w nim zaproponowanych nie znajduje podstaw w polskim prawie. Uwagę uznano za bezzasadną. Należy zwrócić uwagę, że stwierdzenie wskazujące, że realizacja inwestycji spowoduje wyludnienie wiosek w bezpośrednim sąsiedztwie z farmą nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko nie wykazała możliwości wystąpienia oddziaływania o charakterze znacząco negatywnym. Wykonane i przedstawione w ramach wspomnianej procedury modelowanie oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia w wariancie uzgodnionym przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska we W. nie wykazało naruszenia standardów akustycznych względem terenów podlegających ochronie akustycznej. Należy również mieć na uwadze, że realizacja przedsięwzięcia została pozytywnie zaopiniowana przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z.. Ponadto omówione w raporcie o oddziaływaniu na środowisko i opisane powyżej oddziaływanie na krajobraz uznane zostało za akceptowalne. Należy również stwierdzić, że wskazanie terenów na których mają zostać zrealizowane elektrownie wiatrowe zostało ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i objęte było strategiczną oceną oddziaływania na środowisko. Uwagę uznano za bezzasadną. Odnosząc się do podniesienia sprawy udziału w prowadzonym postępowaniu mieszkańców P., T., C. oraz S., należy stwierdzić, że w trakcie prowadzonego postępowania do Urzędu Gminy P. nie wpłynęły wnioski od mieszkańców wymienionych wsi. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, że ustawa z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko daje każdemu prawo składania uwag i wniosków, więc gdyby takowe wpłynęły również musiałyby zostać przez organ rozpatrzone. Uwagę uznano za bezzasadną. W trakcie 21-dniowego terminu przewidzianego na składanie uwag i wniosków od społeczeństwa wpłynęły wnioski od M. i D. Z., zam. P. [...]; D. i R.K., zam. P. [...]; J. S., zam. ul. L. w L.; P. P., zam. P. [...]; R. i J. D., M. D., M. i B. .P., zam. W. [...]; J. i D. K., J. i K. K., zam. P. [...]; Obywatelskiego Komitetu Mieszkańców "Nasza Gmina P." podpisany przez J. B. i A. K., oraz E. W. (podpis nieczytelny). Do pisma nie dołączono pełnomocnictwa z którego wynikałoby jakoby osoby, które się pod nim podpisały miały umocowanie do występowaniu w imieniu Obywatelskiego Komitetu Mieszkańców "Nasza Gmina P.", niemniej organ zajął stanowisko w sprawie uwag poruszonych w niniejszym piśmie. We wnioskach od społeczeństwa podniesione zostały niżej wymienione kwestie dotyczące: a) konieczności uwzględnienia postanowień "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d.", b) konieczności uwzględnienia zaleceń (głównie wskazujących na odległość sytuowania turbin od zabudowy) zawartych w opracowaniu Kancelarii Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Pt. Energetyka Wiatrowa a społeczności lokalne z kwietnia 2011 r., c) rzetelności i wiarygodności Raportu o oddziaływaniu na środowisko, d) negatywnego wpływu turbin na krajobraz, e) negatywnego wpływu turbin na rośliny i zwierzęta (głównie ptaki), f) negatywnego wpływu planowanej inwestycji na zdrowie i warunki życia ludzi, głównie ze względu wytwarzania hałasu słyszalnego i infradźwięków, efektu cienia, efektu stroboskopowego, rzucania lodem, zakłócania sygnału telewizyjnego, g) potencjalnego spadku wartości gruntów i nieruchomości, h) zbyt bliskiego posadowienia turbin względem istniejącej zabudowy i wskazania dotyczące lokowania ich w odległości nie mniejszej niż 1000 – 3000 m, Wymienione uwagi zostały rozpatrzone w następujący sposób: Ad. a) odpowiadając na postulaty wskazujące na konieczność uwzględnienia norm zawartych w opracowaniu "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d." w odniesieniu do planowanego przedsięwzięcia, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z brzmieniem (str. 6) samego dokumentu Studium jest narzędziem wspomagającym przy podejmowaniu decyzji lokalizacyjnych a jego zapisy mają jedynie charakter nieobligatoryjnych wytycznych". Dokument ma służyć jako wskazówka do sporządzania dokumentów planistycznych, czyli etapu strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, a nie postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach organ zgodnie z dyspozycją art. 6 KPA działa na podstawie przepisów prawa, a dokument nie mający charakteru powszechnie obowiązującego nie może stanowić podstawy decyzji administracyjnej. Ponadto Studium zostało przyjęte przez Zarząd województwa d. w dniu 31 sierpnia 2008 r., tj. w czasie kiedy prace planistyczne w Gminie P. były już w zaawansowanym stadium (uchwała nr [...]Rady Gminy P. o przystąpieniu do sporządzenia zmiany Studium i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy P. dla obszarów w rejonie miejscowości P., N. i W. została podjęta w dniu [...] r., uchwała Nr [...] Rady Gminy P. w sprawie przystąpienia do miejscowego planu zagospodarowania terenu przeznaczonego na lokalizację elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą w rejonie miejscowości: P., N. i "W. została podjęta w dniu [...] r.). Niemniej jednak analizując położenie planowanej inwestycji na tle wskazań zawartych w "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d." należy stwierdzić, że znajduje się on poza: obszarami chronionymi, tj. parkami narodowymi, rezerwatami przyrody, parkami krajobrazowymi, obszarami chronionego krajobrazu i użytkami ekologicznymi (mapa nr 4, str. 48 w dokumencie); obszarami wchodzącymi w skład sieci Natura 2000 (Obszarami Specjalnej Ochrony (OSO) zgodnie z Dyrektywą Ptasią), Specjalnymi Obszarami Ochrony (SOO) zgodnie z Dyrektywą Siedliskową) (mapa nr 5, str. 49 w dokumencie); strefą zintegrowanej ochrony walorów środowiska przyrodniczego, kulturowego i krajobrazu (mapa nr 6, str. 50 w dokumencie); obszarami ważnymi dla ochrony omitofauny, tj. obszarami specjalnej ochrony (Natura 2000), obszarami ważnymi dla ptaków nie zawierających w swych granicach obszarów specjalnej ochrony (Natura 2000), strefami buforowymi dla powyższych obszarów, obszarami potencjalnie ważnymi dla ptaków o prawdopodobnie dużym znaczeniu dla regionalnej omitofauny, najważniejszymi udokumentowanymi trasami regularnych przelotów i migrowania gęsi (mapa nr 7, str. 51 w dokumencie); Obszar planowanej farmy znajduje się natomiast na: obszarze korytarza ekologicznego (mapa nr 6, str. 50 w dokumencie); obszarze szczególnie cennym dla zachowania nietoperzy - strefa I (mapa nr 8, str. 52 w dokumencie). Mając to na uwadze, o kwalifikacji obszaru na którym ma powstać planowana inwestycja (kategoria II - wysokiego ryzyka) w dokumencie Studium zadecydowało jego położenie na obszarze korytarza ekologicznego oraz na obszarze sklasyfikowanym jako "szczególnie cenny dla nietoperzy". Korytarz ekologiczny w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia o ochronie przyrody (tj. Dz. U. z 2009 r. nr 151, poz. 1220 ze zm.) określa się jako "obszar umożliwiający migrację roślin, zwierząt lub grzybów", niemniej jednak nie kwalifikuje się go jako formy ochrony przyrody i lokalizowanie inwestycji na jego obszarze nie podlega odgórnie prawnym ograniczeniom. Ponadto należy zwrócić uwagę, że przeprowadzone monitoringi przyrodnicze, w tym chiropterologiczny, nie wykazały możliwości wystąpienia znaczącego negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji, co potwierdzone zostało uzgodnieniem warunków realizacji inwestycji przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W.. Reasumując postanowienia "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d.", nie dyskwalifikują planowanej inwestycji ze względu na jej położenie, a jedynie uzależniają jej kształt od wyników monitoringów przyrodniczych, które de facto zostały wykonane a ich wyniki wzięte pod uwagę. Mając powyższe na uwadze uwagę uznano za bezzasadną. Ad. b) Stanowisko organu w sprawie dokumentu opracowanego przez Kancelarię Senatu Rzeczypospolitej Polskiej "Energetyka Wiatrowa a społeczności lokalne" z kwietnia 2011 r., zostało przedstawione w niniejszej decyzji wcześniej. Ad. c) Ustosunkowując się do opinii podważających merytoryczną wartość raportu o oddziaływaniu na środowisko należy stwierdzić, że został wykonany przez zespół niezależnych ekspertów, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym zakresie, a więc art. 66 Ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także zgodnie z zakresem wskazanym w opiniach przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z., Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. oraz postanowieniu Wójta Gminy P. z dnia [...] r. Główny autor opracowania, mgr Z. S. od 1989 r. prowadzi działalność związaną z planowaniem przestrzennym i ochroną środowiska, od 1999 r. jest biegłym Wojewody O. w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko, od 2000 r. jest członkiem Wojewódzkiej (obecnie Regionalnej) Komisji Ochrony Przyrody, od 2001 r. jest członkiem Rady Społeczno - Naukowej (obecnie Rady Zespołu) O. Parków Krajobrazowych, od 2002 r. jest członkiem Wojewódzkiej (obecnie Regionalnej) Komisji do Spraw Ocen Oddziaływania na środowisko. Ponadto jest członkiem Stowarzyszenia Konsultantów Ocen Środowiskowych z siedzibą w Warszawie oraz Sekcji Fizjografii Towarzystwa Urbanistów Polskich z siedzibą w Warszawie. W swojej pracy zawodowej od 1989 r. jest m. in. autorem lub współautorem ok. 460 raportów o oddziaływaniu na środowisko lub równorzędnej dokumentacji. Przy pracach nad raportem o oddziaływaniu na środowisko dla Farmy Wiatrowej "W." uczestniczyli również: - mgr R. J. - chiropterolog, absolwent Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego. Badaniami i ochroną nietoperzy zajmuje się od 13 lat. Od 2000 roku współpracuje z Polskim Towarzystwem Ochrony Przyrody "Salamandra", głównie w zakresie badań i ochrony nietoperzy. Prowadzi liczne badania i inwentaryzacje na obszarach chronionych (parki krajobrazowe, rezerwaty przyrody, obszary Natura 2000) w zakresie ekologii nietoperzy. Jest on autorem, bądź współautorem ponad 20 publikacji naukowych i popularno-naukowych, dotyczących nietoperzy oraz wielu ekspertyz przyrodniczych i planów ochrony, a także waloryzacji obszarów chronionych. Obecnie zaangażowany w sporządzanie raportów oddziaływania na środowisko inwestycji przemysłowych, głównie farm wiatrowych, na populacje nietoperzy. Współautor Shadow List sieci Natura 2000 w Polsce oraz dwóch wydań "Tymczasowych wytycznych dotyczących oceny oddziaływania elektrowni wiatrowych na nietoperze"; mgr P. Z. - ornitolog, absolwent Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Obserwacje i prace badawcze na obszarach chronionych (parki krajobrazowe, rezerwaty przyrody, obszary Natura 2000) w zakresie omitofauny prowadzi od 1991 r. Obecnie zaangażowany w badania monitoringowe omitofauny dla potrzeb lokalizacji farm wiatrowych i w sporządzanie raportów oddziaływania na środowisko inwestycji przemysłowych, planów ochrony parków krajobrazowych. Kierownik działu przyrodniczego Muzeum Czynu Powstańczego na Górze Św. Anny - Filia Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu; dr A. N. - botanik, od 2002 r. adiunkt Zakładu Geobotaniki i Ochrony Szaty Roślinnej w Katedrze Biosystematyki Uniwersytetu Opolskiego. W latach 1996-2001 pełnił funkcję Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w Opolu. Biegły Wojewody Opolskiego w zakresie Ochrony Przyrody, Rzeczoznawca Ministra Ochrony Środowiska w zakresie sporządzania Ocen Oddziaływania na Środowisko. Autor 198 publikacji naukowych w zakresie botaniki, biologii konserwatorskiej, ochrony przyrody i środowiska, zoologii, które ukazały się w Polsce, Holandii, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Czechach, Słowacji, Rumunii i Włoszech (w tym: autor 6 publikacji na tzw. liście filadelfijskiej - najbardziej prestiżowych periodyków), redaktor, autor i współautor 14 monografii, 98 rozdziałów w publikacjach zwartych, 86 artykułów naukowych). Recenzent periodyków naukowych: Naturę Journal, Vedy Prirody oraz Acta Biologica Silesiana. Należy do Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, International Society of Conservation Biology, Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Towarzystwa Ochrony Przyrody BIOS, Wojewódzkiej Rady Ochrony Przyrody (W-ce Przewodniczący), Rady Programowej kwartalnika Przyroda Górnego Śląska, Wojewódzkiej Komisji Ocen Oddziaływania na Środowisko, Rady Zespołu Opolskich Parków Krajobrazowych (Przewodniczący), Rady Naukowej Śląskiego Ogrodu Botanicznego i innych organizacji. Założyciel Akademickiego Centrum Ekologicznego SOZOLOG i Stowarzyszenia BIOS. Współredaktor pierwszej w Europie regionalnej czerwonej księgi roślin opisującej zagrożone taksony roślin naczyniowych w województwie opolskim (2002) oraz monografii poświęconej ochronie szaty roślinnej Śląska Opolskiego (2004); mgr P. W. i mgr inż. T. M., pracownicy firmy ECOPLAN świadczącej usługi konsultingowe z zakresu ochrony środowiska i planowania przestrzennego, akredytowanych prac badawczych z zakresu akustyki środowiska, oraz projektowania i wdrażania systemów informacji przestrzennej. Główne zastrzeżenia merytoryczne związane z treścią raportu o oddziaływaniu na środowisko sprecyzowano, wyszczególniono i odniesiono się do nich poniżej: 1. Niewiarygodność raportu podyktowana jest faktem jego sporządzenia w niespełna trzy miesiące, pozwalająca przyjąć, że do jego wykonania przyjęto dane z lat ubiegłych, które mogą być niezgodne z bieżącym stanem środowiska. Przepisy prawa nie regulują terminu, w jakim powinien zostać sporządzony raport o oddziaływaniu na środowisko. Obserwacje przyrodnicze, tj. monitoring ornitologiczny chiropterologiczny wykonane na potrzeby oceny wpływu planowanej inwestycji na środowisko zostały przeprowadzone w 2008 i 2009 r. Wobec wszczęcia postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w listopadzie 2009 r. nieupoważnione jest stwierdzenie, że są to badania stare, nieaktualne, czy też niezgodne z bieżącym stanem środowiska. Uwagę uznano za bezzasadną. 2. Niezgodności raportu z postanowieniem Wójta Gminy P. z dnia [...] r. o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wraz z jego zakresem ze względu na fakt, że obserwacje nietoperzy były prowadzone przez okres od kwietnia do października 2009 r. zamiast w cyklu rocznym. Postanowienie Wójta Gminy P. z dnia [...] r. stwierdzające konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz wskazujące zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko wydane zostało po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W.. W postanowieniu Wójta w punkcie c) podano: " Wykonana przez specjalistów analiza powinna opierać się na przeprowadzonym rocznym monitoringu ptaków i nietoperzy, uwzględniającym wszystkie okresy fenologiczne, tj. okres lęgowy ptaków, dyspersja potęgowa, zimowanie, okres rojenia nietoperzy, rozrodu i wychowu młodych, okres wiosennej i jesiennej migracji obu grup zwierząt.". W odniesieniu do nietoperzy wskazanymi okresami, jaki powinien objąć monitoringu są więc: okres rojenia, rozrodu i wychowu młodych, a także wiosennej i jesiennej migracji tych zwierząt. Wszystkie wskazane powyżej okresy rocznej aktywności nietoperzy zostały objęte obserwacjami przez specjalistę w danej dziedzinie (informacje na temat mgr R. J. podano wyżej), które wykorzystano następnie w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Ponadto za istotne należy uznać, że nietoperze w miesiącach zimowych nie wykazują aktywności (przyjmuje się, że okres od listopada do marca jest okresem hibernacji), bądź wykazują aktywność znikomą i przeprowadzenie ich obserwacji oraz stwierdzenie ich aktywności w tym okresie byłoby bardzo trudne. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że teza o niezgodności raportu o oddziaływaniu na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia z postanowieniem Wójta z dnia [...] r. stwierdzającym konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest nieprawdziwa. Uwagę uznano za bezzasadną. 3. Brak rzetelnej analizy etapu likwidacji farmy wiatrowej, brak wskazania przewidywanego okresu funkcjonowania elektrowni oraz zaleceń odnośnie jej utylizacji przez właściciela. Należy nadmienić, że art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie nakłada obowiązku wskazania w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przez jaki okres czasu dana inwestycja będzie funkcjonować. Obowiązku takiego nie wskazano również w postanowieniu Wójta Gminy P. z dnia [...] r. stwierdzającym konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania dla planowanego przedsięwzięcia. Jeżeli zaś chodzi o etap likwidacji farmy wiatrowej, to został on w sposób szczegółowy opisany w rozdziałach: 7.1. Przewidywane oddziaływania na środowisko, 8.1. Ocena oddziaływań akustycznych (8.1.5.Etap likwidacji farmy wiatrowej), 8.2. Ocena oddziaływania na powietrze (8.2.2. Etap likwidacji farmy wiatrowej) raportu. Uwagę częściowo wzięto pod uwagę, wprowadzając w punkcie II.3.f niniejszej decyzji postanowienie: "Po zakończeniu eksploatacji farmy wiatrowej, teren na którym zrealizowano przedsięwzięcie należy przywrócić do stanu poprzedniego. 4. Brak rzetelnej analizy konfliktów społecznych i "spłycenie" ich wyłącznie do pobudek materialnych. Analiza konfliktów społecznych uwzględniona została w pkt. 13 raportu pt."Analiza konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem", Autorzy raportu zauważają m.in. że: Poprawność procedury formalno-prawnej zapewniająca odpowiednią wyprzedzającą wiedzę zainteresowanym stronom i opinii społecznej, nie wyklucza jednak potencjalnych obaw, związanych z funkcjonowaniem farmy. Potęgowaniu ewentualnych obaw sprzyjać będzie, obserwowany w przypadku innych tego typu przedsięwzięć, pogląd o niebezpieczeństwach farm wiatrowych z uwagi na: nadmierny hałas, uniemożliwiający normalne funkcjonowanie społeczeństwa, efekt migotania cienia, związany z pracą turbin elektrowni, zagrożeń zdrowotnych, wynikających między innymi z emisją infradźwięków i promieniowania elektromagnetycznego (tzw. "syndrom turbiny wiatrowej", chorobę wibroakustyczną VAD), zagrożenia dla ptaków i nietoperzy, utratę wartości posiadanych nieruchomości, całkowitej dewastacji krajobrazu. Przeprowadzona w rozdziale 8 wielokryterialna ocena oddziaływania na środowisko, jak również elementy optymalizacji programu inwestycyjnego i funkcjonowania farmy wiatrowej łącznie z zaproponowanymi w rozdziale 10 działaniami zapobiegawczymi i ograniczającymi, pozwołą w radykalnym stopniu wyeliminować wszystkie istotne oddziaływania i nie-pewności, które mogłyby wywołać konflikty społeczne." Mając na uwadze, że w raporcie zawarto stosowne wymagane prawem informacje, uwagę uznano za bezzasadną. 5. Brak rzetelnej analizy efektu skumulowanego, która dotyczy tylko gminy Z.. Analiza efektu skumulowanego planowanej inwestycji opisana w raporcie o oddziaływaniu na środowisko odnosi się do przedsięwzięć w Gminie Z., tj. Farmy Wiatrowej Ł. oddalonej o ok. 5 km od planowanego przedsięwzięcia i Farmy Wiatrowej M. oddalonej o ok. 7 km od planowanego przedsięwzięcia. Powyższe wynika z faktu, że na etapie sporządzania tego dokumentu, tylko dla wyżej wymienionych inwestycji wydane zostały decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzje o pozwoleniu na budowę, Rozważanie efektu skumulowanego w stosunku do inwestycji będących na wcześniejszych etapach realizacji niż przedsięwzięcie objęte oceną oddziaływania na środowisko jest nieuzasadnione. W związku z powyższym uwagę uznano za bezzasadną. 6. Wykazanie w opracowaniu przelotów rzadkich gatunków ptaków: bielika i bociana czarnego, a w dalszej kolejności brak podjęcia próby stwierdzenia ich gniazdowania. Zgodnie z raportem o oddziaływaniu na środowisko, jednym z parametrów, który poddano ocenie w trakcie monitoringu ornitologicznego było rozmieszczenie terytoriów lęgowych lub gniazd wybranych gatunków. Ponadto fakt nie stwierdzenia gniazd jakiegokolwiek z gatunków nie może w żadnej mierze być identyfikowany jako brak podjęcia takiej próby. Stanowiska lęgowe wybranych gatunków przedstawione zostały w załączniku nr 10 do raportu o oddziaływaniu na środowisko. Odnosząc się do stwierdzeń przelotów wymienionych gatunków (bielik i bocian czarny), istotna jest liczba ich obserwacji: bielik 3 obserwacje (pojedynczego osobnika), bocian czarny 2 obserwacje (3 i 4 osobniki). Mając na uwadze, że w trakcie całego monitoringu wykonano ogółem 36 kontroli, to trzykrotne stwierdzenie bielika i dwukrotne stwierdzenie bociana czarnego można uznać za incydentalne i wskazujące na sporadyczne wykorzystanie terenu przyszłej inwestycji. Ponadto finalny kształt inwestycji uwzględnia zalecenia sformułowane po przeprowadzonym monitoringu ornitologicznym i zawarte w raporcie, mówiące o konieczności wykluczenia z lokalizacji elektrowni wiatrowych dwóch dolin rzecznych, stanowiących obszar zwiększonej aktywności ptaków, przy czym za konieczne uznano zachowanie odległości nie mniejszej niż 200 m od granic cieku. Uwagę uznano za bezzasadną. Tytułem podsumowania uwag dotyczących wartości merytorycznej raportu o oddziaływaniu na środowisko, stwierdza się, że został on wykonany przez zespół posiadający stosowne ku temu kwalifikacje i doświadczenie, a ponadto został pozytywnie uzgodniony i zaopiniowany przez stosowne instytucje, tj. Regionalnego Dyrektora we W. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z.. Ad. d) Stanowisko organu w sprawie negatywnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na krajobraz zostało przedstawione w niniejszej decyzji wcześniej. Ad. e) W celu zidentyfikowania możliwego oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko oraz oceny skutków tego oddziaływania, wykonane zostały badania przyrodnicze terenu na którym planowana jest re-alizacja inwestycji. Wspomniane badania przyrodnicze polegały na wykonaniu monitoringu ptaków oraz nietoperzy. Badania zostały wykonane przez doświadczonych przyrodników zgodnie z najlepszą dostępną wiedzą w przedmiocie sprawy. Wyniki monitoringów przyrodniczych oraz wnioski sformułowane na podstawie przeprowadzonych badań, zostały później wykorzystane w raporcie o oddziaływaniu na środowisko i podlegały niezależnej ocenie organu ochrony przyrody, tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W., który w dniu 16 września 2010 r. uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Ad. f) Stanowisko organu w sprawie negatywnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na zdrowie ludzi w aspekcie oddziaływania hałasu słyszalnego, infradźwięków, efektu cienia oraz rzucania lodem zostało przedstawione wcześniej. Poniżej przedstawiono stanowisko w sprawie efektu stroboskopowego oraz zakłócania sygnału telewizyjnego. Zjawisko efektu stroboskopowego występuje w przypadku elektrowni, w których łopaty wirnika obracają się z prędkością powyżej 50 obrotów na minutę. Nowoczesne wolnoobrotowe turbiny wiatrowe, takie które zostaną wykorzystane na potrzeby planowanego przedsięwzięcia, obracają się z prędkością ok. 15-20 obrotów na minutę, w związku z czym, wystąpienie tego zjawiska jest praktycznie niemożliwe. Ponadto, jak podaje "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d.", "efekt stroboskopowy traktowany jest obecnie jako mniej ważne oddziaływanie elektrowni wiatrowych, gdyż został praktycznie wyeliminowany poprzez stosowanie matowych farb do malowania łopat wirnika". Należy stwierdzić, że w trakcie intensywnej pracy turbin wiatrowych możliwy jest negatywny wpływ na odbiór fali telewizyjnej w jej paśmie video (Polisky L.E. Identifying and Avoiding Radio Frequency Interference for Wind Turbinę Facilities. Comsearch. Bulletin TP-100321- EN 03/05, 2005), jednakże wpływ turbin posadowionych w odległości powyżej 500 m od punktu odbioru jest mało prawdopodobny (Salema C., Fernandes C., Fauro L.. TV Interferencje from wind turbines, Instituto Superior Tecnico and Instituto de Telecomunicacoes, Lisboa 1999). Pasmo audio nie ulega zakłóceniu (Thomas B.A. Senior, Dipak L. Sengupta and Joseph E. Ferris 1977. TV and FM Interference by Windmills. The University of Michigan Radiation Laboratory Ann Arbor, Michigan). Praca turbin wiatrowych nie wpływa na odbiór radia oraz telewizji cyfrowej i satelitarnej, a także telefonii komórkowej. Mając na uwadze fakt, że najbliższa zabudowa oddalona jest o ponad 600 m od planowanej inwestycji, to zakłócenie sygnału telewizyjnego można uznać za mało prawdopodobne. Ponadto za istotne należy zwrócić uwagę, że do 31 lipca 2013 r. planowane jest w Polsce wyłączenie nadajników analogowych, co jest równoznaczne z koniecznością przejścia indywidualnych odbiorców na telewizję cyfrową. Zważywszy na powyższe uwagi, dotyczące potencjalnego wpływu na zdrowie i warunki życia ludzi uznano za bezzasadne. Ad. g) Stanowisko organu w sprawie negatywnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na zdrowie ludzi w aspekcie oddziaływania hałasu słyszalnego, infradźwięków, efektu cienia oraz rzucania lodem zostało przedstawione w niniejszej decyzji wcześniej. Ad. h) Odnosząc się do kwestii zbyt bliskiego posadowienia turbin względem zabudowy i postulaty wskazujące na konieczność ich lokowania w odległości nie mniejszej niż 1000 - 3000 m organ stwierdza, że sugerowane odległości nie mają umocowania prawnego. W prawodawstwie polskim podstawą oceny oddziaływania elektrowni wiatrowej jest jej oddziaływanie akustyczne i na tej podstawie wyznaczana jest dopuszczalna odległość turbin od zabudowy. Podstawę prawną w tym zakresie stanowi rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826). Rozporządzenie to wskazuje kryteria stosowane do oceny dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku tj. równoważny poziom dźwięku LAeqD (dla pory dziennej) i LAeqN (dla pory nocnej) które nie mogą przekraczać dopuszczalnych wartości na poszczególnych rodzajach terenów (np. zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej jednorodzinnej, związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci lub młodzieży). Analiza akustyczna dla planowanej farmy wiatrowej W. przeprowadzona na potrzeby oceny oddziaływania na środowisko nie wykazała możliwości wystąpienia przekroczeń równoważnego poziomu dźwięku dla pory dziennej i nocnej. Ponadto, minimalna odległość od istniejącej zabudowy (jednorodzinnej) wynosi ok. 625 m, natomiast od planowanej ok. 600 m. W żadnym przypadku realizacja inwestycji nie wpłynie na naruszenie norm poziomu akustycznego na terenach chronionych. W związku z powyższym sugestie dotyczące zwiększenia odległości turbin od zabudowy mieszkaniowej należy uznać za bezzasadne. Poza wymienionymi wnioskami, w dniu 8 lipca 2011 r. w prowadzonej sprawie została wniesiona skarga "Obywatelskiego Komitetu Mieszkańców Nasza Gmina P." (data na piśmie 5 czerwca 2011 r.), podpisana przez A. K. zaadresowana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.. Do skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo, z którego wynikałoby, że A. K. został upoważniony do występowania w niniejszej sprawie w imieniu Obywatelskiego Komitetu Mieszkańców Nasza Gmina P.. Pismo A. K. zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., które w stanowisku przedstawionym przy piśmie [...] z dnia [...] r. stwierdziło, że organem właściwym do rozważenia okoliczności podniesionych w piśmie jest organ I instancji, tj. Wójt Gminy P.. Pismo A. . w swojej treści wskazuje między innymi na fakt, że obwieszczenie Wójta Gminy P. z dnia 14 czerwca 2011 r., zawierało w swojej treści, jak to określono istotny błąd, polegający na błędnym podaniu daty wszczęcia postępowania administracyjnego w prowadzonym postępowaniu. Pomyłka sprostowana obwieszczeniem z dnia 29 czerwca 2011 r., w opinii autora wprowadza w błąd osoby, do których jest ono skierowane i kwalifikuje się do wydłużenia terminu do składania uwag dla społeczeństwa. Ponadto skarżący wskazuje w piśmie na nieskuteczny i zagmatwany sposób informowania mieszkańców Gminy P. o planowanym przedsięwzięciu. Ponieważ A. K. nie figuruje na dołączonej do dokumentacji sprawy liście stron, skarga została rozpatrzona w toku prowadzonego postępowania w trybie art. 234 ust. 2 KPA i uznana została za bezzasadną. Należy stwierdzić, że przywołane obwieszczenie z dnia 14 czerwca 2011 r. ma charakter informacyjny i w żaden sposób podanie błędnej (sprostowanej obwieszczeniem z dnia 29 czerwca 2011 r.) daty wszczęcia postępowania administracyjnego nie ograniczyło możliwości społeczeństwa do wzięcia udziału wprowadzonym postępowaniu. Odnosząc się do sposobu informowania społeczeństwa o planowanym przedsięwzięciu, to jest ono zgodne z wymaganiami ustawy o udostępnianiu informacji i środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz KPA. Dodatkowo na podkreślenie zasługuje fakt, że w celu poinformowania społeczeństwa o planowanym przedsięwzięciu inwestor przekazał za pomocą druków bezadresowych dostarczanych przez Pocztę Polską do wszystkich mieszkańców Gminy P. ulotkę oraz kompendium wiedzy o planowanym przedsięwzięciu. Trudno w takim przypadku stwierdzić, że mieszkańcy gminy nie mieli pełnej informacji na temat przedmiotowej inwestycji. W dniu 8 lipca 2011 r. Wójt Gminy P. poprzez obwieszczenie zawiadomił strony postępowania o zebraniu wystarczających materiałów koniecznych do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Wskazał przy tym, że strony mogą zapoznać się ze zgromadzonym materiałem oraz wypowiedzieć się co do jego treści i zgłosić swoje wnioski i żądania w Urzędzie Gminy P.. Obwieszczenie zostało opublikowane na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w P., na tablicach informacyjnych w sołectwach; W., N. i P., oraz na stronie internetowej [...]. www.pielgrzymka.bip.net.pl Do Urzędu Gminy P., po terminie przewidzianym na udział społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu wpłynęły pisma zatytułowane jako "skarga", adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., dotyczące sposobu wyznaczenia stron postępowania w prowadzonym postępowaniu i żądania umieszczenia na liście stron. Skargi zostały wniesione przez: K. W., P. P., C., R. S., Z. i B. D., J. C., E. C., J. S., K. K., A. K., S. i M. B., J. i D. K., J. i K. K., M. Z., D. Z., J. G., M. G., M. G., E. W. oraz J. B.. Powyższe pisma zostały przekazane przez Wójta Gminy P. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.. W dniu [...]r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. pismem [...] odesłało sprawę do Wójta Gminy P. wskazując, że jest on organem właściwym do zajęcia stanowiska. Należy zwrócić uwagę, że E. C. oraz J. G., posiadają status strony w prowadzonym postępowaniu i figurują na liście stron postępowania sporządzonej w dniu 16 maja 2011 r. Zatem ich żądanie umieszczenia na liście stron należy uznać za bezprzedmiotowe. W dniu 13 września 2011 r. Wójt Gminy P. wezwał wszystkie osoby, które wniosły żądanie umieszczenia ich na liście stron w prowadzonym postępowaniu do wskazania interesu prawnego w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi otrzymano pisma od: J. C.; K. W.; P. P.; J., K., J. i D. K.; S. B.; E. W.; K. K.; J. B.; J. S. oraz A. K.. Otrzymano również odpowiedź od E. C., niemniej jednak, jak wspomniano wcześniej posiada ona status strony w prowadzonym postępowaniu i z tego względu nie rozpatrywano jej pisma. Większość pism od wyżej wymienionych, poza pismem A. K., miały identyczną treść i odwoływały się do zapisów zawartych w skardze adresowanej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.. Ponadto w pismach dowodzono, że ich autorom przysługuje przymiot strony w związku z zapisami ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powołano się również na zapisy dotyczące ochrony interesów osób trzecich mówiące, że "realizacja inwestycji nie może powodować ograniczenia w użytkowaniu sąsiednich obiektów, a ewentualne uciążliwości powstałe w trakcie eksploatacji inwestycji, nie mogą wykraczać poza granice inwestora.". Ponadto w swoim piśmie A. K. powołał się na zapisy zawarte w piśmie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. znak [...]. Skargi zostały rozpatrzone przez Wójta Gminy P. w toku prowadzonego postępowania w trybie art. 234 ust. 2 KPA uznając przedstawione zarzuty za niezasadne formalnie i merytorycznie. Wszystkie skargi zarzucają prowadzonemu przez organ postępowaniu nieprawidłowe określenie stron postępowania poprzez nieuwzględnienie osób mieszkających na terenach przyległych do planowanej Farmy Wiatrowej "W." (pkt. 1-5 skarg), lokalizację elektrowni wiatrowej w sposób niezgodny z zaleceniami "Studium Przestrzennych Uwarunkowań Rozwoju Energetyki Wiatrowej na Dolnym Śląsku (pkt. 6) oraz brak imiennego powiadomienia stron o przysługujących im prawach i trybie dalszego informowania o przebiegu postępowania (pkt. 7 skarg). Co się tyczy zarzutu nieprawidłowego określenia stron w postępowaniu organ stwierdza, że strony postępowania zostały określone zgodnie z dyspozycją art. 28 KPA, zgodnie, z którym stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Bezwzględną przesłanką uznania danego podmiotu za stronę postępowania jest więc posiadanie interesu prawnego w prowadzonym postępowaniu. Osoba żądająca włączenia jej do postępowania w charakterze strony musi wskazać konkretną normę administracyjnego prawa materialnego, która stanowi dla niej bezpośrednie źródło prawa lub obowiązku. Jak zauważył NSA w wyroku z 22 lutego 1984 r., I SA/1748/83, LexPolonica nr 2501459 i w szeregu późniejszych orzeczeń: "Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności sprzecznych z potrzebami danej osoby" (zob. także wyrok NSA z dnia 29 marca 2010 r. II GSK 537/2009, Lex Polonica nr 2226843, wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2010 r. I OSK 1667/2010, LexPolonica nr 2447404, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 lipca 2010 r. IV SA/Po 230/2010, LexPolonica nr 2376193). W przypadku, w którym zainteresowany podmiot nie jest w stanie wykazać takiego przepisu, mamy do czynienia jedynie z interesem faktycznym a nie z interesem prawnym, o którym mowa w art. 28, co nie uzasadnia uznania go za stronę postępowania (wyrok NSA z dnia 22 marca 2011 r., I OSK 719/2010 r. LexPolonica nr 2501459). W przedłożonych skargach oraz w późniejszych pismach będącymi odpowiedziami na wezwanie organu do wykazania interesu prawnego, skarżący nie wskazali przepisu prawa materialnego, z którego wywodzić mogą interes prawny w rozumieniu art. 28 KPA. W szczególności stroną postępowania nie mogą być podmioty, które uzasadniają swój interes prawny zdarzeniami i okolicznościami faktycznymi, przewidywanymi w przyszłości (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.10.2006 r.JIGSK 163/06, Lex nr 274855). W związku z powyższym interes prawny w rozumieniu art. 28 KPA w tym postępowaniu nie może być także związany z udziałem skarżących w odrębnym merytorycznie postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dotyczącym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co skarżący podnoszą w pkt. 4 skargi. O charakterze strony w tym postępowaniu nie mogą przesądzać także postanowienia przyjętego uchwałą Rady Gminy P. nr [...] z dnia [...] r. Planu Rozwoju Lokalnego Gminy P. dot. lat 2004-2006, 2007- 2013. Dokument ten służy i jest wymagany w przypadku ubiegania się o określone środki strukturalne i nie stanowi materii prawnej prawa powszechnego czy miejscowego, z którego można wywodzić interesujące skarżących skutki prawne (pkt 5 skarg). Stronami przedmiotowego postępowania są podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się w granicach oddziaływania planowanego przedsięwzięcia wyznaczonych według zasięgu izofony 40 dB, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826). Stanowisko organu, jak już wcześniej wspomniano, znajduje oparcie w ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 119/10, wyrok WSA w Kielcach z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 658/09, wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2005 r, sygn. akt IV SA 2586/03). Mimo zarzutów skarżących (skargi pkt 3) organ nie stwierdził żadnych wadliwości w mapach ewidencyjnych gruntów, na które naniesiono linie graniczne oddziaływania hałasu. Stanowisko organu dotyczące konieczności bezwzględnego respektowania postanowień "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie dolnośląskim" oraz w senackim opracowaniu "Energetyka wiatrowa a społeczności lokalne" (pkt 6 skarg) zostało wcześniej omówione w niniejszej decyzji. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 49 KPA poprzez niepoinformowanie imienne stron o przysługujących im prawach (pkt. 7 skarg) organ stwierdza, że zarzut ten jest bezzasadny. Art. 49 KPA, mający ze względu na liczbę stron zastosowanie w niniejszym postępowaniu stanowi przewidziany prawem wyjątek od obowiązku imiennego informowania stron. Poza zakresem merytorycznym postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a równie nietrafny jest zarzut dotyczący planowanego posadowienia elektrowni wiatrowych na prywatnych gruntach byłego przewodniczącego Rady Gminy P.. Takie lokowanie na gruntach tejże osoby nie było i nie jest planowane. Z powyższych względów złożone skargi zostały rozpatrzone jako bezzasadne. W trakcie prowadzonego postępowania, w dniu 14 lipca 2011 r. na ręce Wójta Gminy P. wpłynął wniosek Stowarzyszenia A. z siedzibą w Z. przy Pl. [...], o uznanie go za stronę w prowadzonym postępowaniu. We wniosku powołano się na prawa przysługujące organizacjom ekologicznym i odniesiono się do celów statutowych Stowarzyszenia. W związku z faktem, że złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, tj. nie był podpisany przez osobę upoważnioną do występowania w imieniu Stowarzyszenia oraz nie zawierał załączonego, poświadczonego statutu Sto-warzyszenia, zwrócono się o uzupełnienie stwierdzonych braków w trybie art. 64 § 2 KPA. Ponieważ w wyznaczonym terminie 7 dni nie uzupełniono wskazanych braków formalnych wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia. W dniu 14 lipca 2011 r. Sołtys wsi W. przekazał Wójtowi Gminy P. uchwałę Rady Sołeckiej wsi W. z dnia [...] r. z wnioskiem o jej włączenie do akt związanych z prowadzoną procedurą. W uchwale tej, Rada Solecka wyraża swój sprzeciw wobec kontynuowania przez Radę Gminy i Wójta Gminy P. procedury lokalizowania farmy wiatrowej na terenie Sołectwa W. pomimo sprzeciwu mieszkańców wyrażonego w uchwałach zebrań wiejskich z dnia 20 maja 2010 r. i 15 lutego 2011 r. Ponadto postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nałożyło się w czasie na protesty, które rozpoczęły się po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dopuszczającego realizację farmy wiatrowej na obszarze gminy P.. Dnia 20 maja 2010 r. miało miejsce pierwsze zebranie wiejskie we wsi W., zwołane na wniosek Wójta Gminy P., które dotyczyło uchwalonego miejscowego planu. Kolejne zebranie miało miejsce w dniu 24 maja 2010 r. we wsi P.. W obu zebraniach, poza mieszkańcami, wzięli między innymi udział urbaniści zaangażowani w prace planistyczne związane ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przedstawiciele inwestora. Należy zauważyć, że spotkania dotyczyły procedury planistycznej, niemniej jednak oba spotkania zakończyły się podjęciem uchwał sprzeciwiających się realizacji inwestycji. Kolejne spotkanie zwołane przez Wójta Gminy P. miało miejsce w dniu 1 lutego 2011 r. we wsi N.. Również to spotkanie zakończyło się podjęciem uchwały wyrażającej sprzeciw wobec realizacji inwestycji. Zgodnie z art. 5 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. Nr 142 z 2002 r., poz. 1591, ze zmianami) sołectwo stanowi jednostkę pomocniczą gminy i jako takie nie może być stroną postępowania prowadzonego przez Wójta jako organ gminy, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2003 roku, IV SA 2841/01, LexPolonica nr 365595). Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia organ rozpoznał przedstawione mu uchwały nie znajdując jednak podstaw do ich uwzględnienia wydając tę decyzję. W dniu 13 października 2001 r. Wójt Gminy P. poprzez obwieszczenie zawiadomi! strony postępowania o zebraniu wystarczających materiałów koniecznych do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji inwestycji. Wskazał przy tym, że strony mogą zapoznać się ze zgromadzonym materiałem oraz wypowiedzieć się co do jego treści i zgłosić swoje wnioski i żądania w Urzędzie Gminy P.. Obwieszczenie zostało opublikowane na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w P., na tablicach informacyjnych w sołectwach: W., N. i P., oraz na stronie internetowej [...]. www.pielgrzymka.bip.net.pl. W dniu 20 października 2011 r. (data na piśmie 17 października 2011 r.) do Urzędu Gminy w P. wpłynęło pismo od Obywatelskiego Komitetu Mieszkańców "Nasza Gmina P.', podpisane przez A. K. adresowane do SamorządowegoKolegium Odwoławczego w L.. Do pisma zatytułowanego jako skarga nie dołączono pełnomocnictwa wyżej wymienionego do występowania w imieniu Obywatelskiego Komitetu. W omawianym piśmie A. K., powołując się na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] znak: [...] podnosi, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpowiedzi na pismo z dnia 5 czerwca 2011 r. (data na piśmie 8 lipca 2011 r.), co zdaniem autora upoważnia go do złożenia skargi. Jak nadmieniono już w niniejszej decyzji, ponieważ A. K. nie figuruje na dołączonej do dokumentacji sprawy liście stron, skarga z dnia 8 lipca 2011 r. (data na piśmie 5 czerwca 2011 r.) została rozpatrzona w toku prowadzonego postępowania w trybie art. 234 ust. 2 KPA i uznana została za bezzasadną. Mając powyższe na uwadze, skarga z dnia 20 października 2011 r. (data na piśmie 17 października 2011 r.)została rozpatrzona przez organ prowadzący postępowanie i została uznana za bezzasadną. W dniu 3 listopada 2011 r. do Urzędu Gminy w P. wpłynęło 10 pism podobnych w treści i formie zatytułowanych jako "skarga" i adresowanych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.. Autorami pism są: D. i J. K., J. B., E. W., M. i D. Z., P. P., J. S., J. C., K. W., K. K. i A. K.. Do powyższych pism składający je załączyli pismo Urzędu Gminy P. nr [...] z dnia [...] r. pn. "Zawiadomienie o zebranych dokumentach i materiałach przed wydaniem decyzji". Mając na uwadze, że autorom pism nie przysługuje status strony w prowadzonym postępowaniu pisma zostały rozpatrzone przez Wójta Gminy P. w toku prowadzonego postępowania w trybie art. 234 ust. 2 KPA. W pismach autorzy ponownie podnoszą sprawę listy stron w prowadzonym postępowaniu utrzymując, że została ona wyznaczona w sposób niewłaściwy. Odwołują się ponadto do swoich wcześniejszych skarg w tej sprawie. Należy stwierdzić, że stanowisko organu w sprawie listy stron oraz sposobu jej wyznaczenia zostało przedstawione już w niniejszej decyzji wcześniej. Niezrozumiały jest podnoszony przez skarżących argument, który wskazuje na ich rzekome wykluczenie z uczestnictwa w procedurze zmiany planu zagospodarowania. Mając na uwadze, że przedmiotowa decyzja odnosi się do określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji a nie procedury planistycznej, tak sformułowany zarzut należy uznać za merytorycznie bezzasadny. Odnosząc się do sprawy udziału autorów pism w prowadzonej procedurze, należy stwierdzić, że mieli oni takowe prawo, z którego część z nich skorzystała, w trakcie udziału społeczeństwa, które w niniejszej procedurze miało swoje miejsce. W tym miejscu należy nadmienić, że organ rozpatrzył wszystkie wnioski i uwagi, które wpłynęły od społeczeństwa. W swoim piśmie autorzy podnoszą również sprawę nie udzielenia odpowiedzi na skargi w sprawie prowadzonego postępowania składane przez mieszkańców. Ustosunkowując się do tego zastrzeżenia, należy stwierdzić, że wszystkie argumenty skarżących, niezależnie czy były to stanowiska stron, czy też społeczeństwa zostały wzięte pod uwagę i rozpatrzone w ramach prowadzonego postępowania, co opisano w uzasadnieniu niniejszej decyzji. W tym zakresie - w rozumieniu art. 234 KPA "materia pism skargowych" nie wnosi żadnych merytorycznych czy formalnych danych źródłowych istoty toczącego się postępowania. W rozumieniu kodeksowym "skargi" nie są też w istocie żadnym wypowiedzeniem się o zebranych w toczącej się sprawie dowodach czy materiałach i nie zawierają znamion - elementów żądań proceduralnych. Istotą tego postępowania są przecież ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej a nie zagadnienia dużo wcześniejszych i zakończonych uchwałą Rady Gminy rozstrzygnięć planistycznych m.p.z.p.. Mając powyższe na uwadze zarzuty przedstawione w pismach z dnia 3 listopada 2011 r. uznano za bezzasadne. Po przeprowadzeniu analizy zebranej dokumentacji, tj. raportu o oddziaływaniu na środowisko, wyjaśnień i uzupełnień złożonych przez inwestora w trakcie prowadzonego postępowania, otrzymanych wymaganych prawem opinii i uzgodnień oraz po przeprowadzeniu postępowania z udziałem społeczeństwa organ zważył, co następuje: Planowane przedsięwzięcie jest zgodne z uchwałą Rady Gminy P. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przeznaczonego na lokalizację elektrowni wiatrowych w rejonie wsi P., N. i W., opublikowaną w dniu [...] r. w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...] z [...] r., poz. [...], zgodnie z którym dla terenów przeznaczonych pod inwestycję, oznaczonych symbolami 2 R/E, 5 R/E, 12 R/E, 17 E, 23 R/E, 32 R/E, 38R/E, 39 R/E określono przeznaczenie podstawowe: teren rolniczy przeznaczony na lokalizację wież elektrowni wiatrowych o mocy od 1,5 do 3,0 MW oraz teren infrastruktury technicznej - stacja elektromagnetyczna. Inwestycja zgodnie z uwarunkowaniami wskazanymi w raporcie o oddziaływaniu na środowisko zajmie powierzchnię ok. 5 ha i zrealizowana zostanie na działkach ewidencyjnych w obrębie geodezyjnym P.: 21/1, 25/3, 167, 1124; w obrębi geodezyjnym N.: 247/9 oraz w obrębie geodezyjnym W.: 88/7, 67/1, 77, 461/1, 462/2, 799/2. Wymienione działki, wskazane w raporcie jako obszar realizacji przedsięwzięcia różnią się od działek wskazanych pierwotnie w karcie informacyjnej przedsięwzięcia załączonej do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wynika to z faktu, kształtowania się finalnego wariantu inwestycji, który ostatecznie został ustalony po zakończeniu monitoringów przyrodniczych. Zakres przedsięwzięcia oraz jego oddziaływania wskazanego na etapie wniosku o wydanie decyzji był większy, niż ostateczny wariant wybrany do realizacji wskazany w raporcie. Początkowo bowiem zakładano realizację do 20 turbin wiatrowych, wariant wskazany do realizacji omówiony w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przewidywał budowę do 15 turbin, natomiast ostatecznie przedsięwzięcie składać się będzie nie więcej niż z 14 turbin. Należy jednak podkreślić, że wszystkie działki wymienione w raporcie były wymienione w załączonym do wniosku o wydanie decyzji wypisie z ewidencji gruntów. Powyższe wskazuje, że finalnie zasięg oddziaływania inwestycji będzie mniejszy od pierwotnie zakładanego. Pismem z dnia 30 sierpnia 2011 r. pełnomocnik B. Sp. z o.o. jednoznacznie wyraził zgodę na realizację przedsięwzięcia w wariancie uzgodnionym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W.. W piśmie tym wskazano również, że działki na których realizowane będzie przedsięwzięcie zostały wskazane w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, a ich modyfikacja względem załączonej do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach karty informacyjnej przedsięwzięcia podyktowana była faktem kształtowania się ostatecznego wariantu inwestycji, na który znaczący wpływ miały wyniki monitoringów ptaków i nietoperzy. Ponadto wskazano, że inwestycja zostanie zrealizowana w znacznie mniejszym z:akresie od pierwotnie zakładanego, ponieważ początkowo inwestycja miała liczyć do 20 turbin, natomiast ostatecznie planowana jest realizacja do 14 turbin wiatrowych. W związku z: powyższym skala i zakres przedsięwzięcia oraz jego oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia będzie mniejsza od wstępnie prognozowanego. Nadmieniono również, że wszystkie działki, na których zostanie zrealizowane przedsięwzięcie zostały ujęte w wypisie z rejestru gruntów załączonym do wniosku o wydanie decyzji. W otoczeniu farmy wiatrowej zlokalizowane są następujące elementy infrastruktury technicznej:- układ drogowy - droga wojewódzka nr [...] relacji Z. – L. oraz droga gminna P. – N., układ kolejowy - nieczynna linia kolejowa relacji Z. – L., napowietrzne linie elektroenergetyczne - linia wysokiego napięcia 400 kV relacji GPZ C. - GPZ M. oraz linie średniego SN relacji GPZ P. - GPZ S. i G. – N.. Najbliższa zabudowa mieszkalna zlokalizowana jest w odległości ok. 600 m od planowanej farmy wiatrowej. Wieża każdej elektrowni wiatrowej będzie konstrukcją rurowo-stożkową, wykonaną ze stali. Średnica wieży u podstawy wynosić będzie ok. 5,0 m. Na szczycie każdej wieży umieszczona będzie obrotowa gondola z wirnikiem. Śmigła wirnika wykonane będą z wysokiej jakości tworzywa sztucznego, wzmacnianego włóknem szklanym. Korpus wieży pomalowany będzie na kolor neutralny dla otaczającego krajobrazu. Oprócz elektrowni wiatrowych w skład przedsięwzięcia wchodzić będą następujące elementy towarzyszące: kable energetyczne średniego napięcia, układane w wykopach o głębokości ok. 1,5 m i szerokości ok. 1 m, infrastruktura telekomunikacyjna, umożliwiająca nadzór eksploatacyjny - transmisja danych i sygnałów następować będzie poprzez połączenie ISDN oraz przeglądarkę internetową, drogi dojazdowe o łącznej długości ok. 6 200 m - będą posiadały szerokość ok. 6 m; drogi zostaną wykonane z tłucznia budowlanego, place montażowo - budowlane, umożliwiające dowóz i montaż wielkogabarytowych elementów konstrukcyjnych elektrowni - każdy plac wykonany będzie z tłucznia budowlanego na podkładzie z geowłókniny. Projektowana farma będzie wytwarzać energię elektryczną poprzez wykorzystanie energii kinetycznej wiatru. Zamiana energii wiatru odbywać się będzie w wirniku, stanowiącym najważniejszą część elektrowni. Wirnik znajdować się będzie na wale, poprzez który napędzany będzie generator. Generator z kolei wytwarzać będzie energię elektryczną. Uzyskany w generatorze prąd przekazywany będzie poprzez doziemne połączenia kablowe (SN 10-45 kV) do stacji transformatorowej W. GPZ - SN/110 kV. Z GPZ W. połączeniem kablowym następować będzie odprowadzenie mocy do GPZ M.. W stacji GPZ zastosowane zostaną transformatory olejowe, o budowie rdzeniowej, z rdzeniem zanurzonym w szczelnie zamkniętej kadzi, wypełnionej olejem mineralnym. Połączenie indywidualnych stacji transformatorowych poszczególnych elektrowni wiatrowych do projektowanej stacji transformatorowo-rozdzielczej GPZ odbywać się będzie siecią kablową. Podczas realizacji przedsięwzięcia oddziaływanie na poszczególne komponenty środowiska będzie raczej krótkotrwałe i ograniczone. Zanieczyszczenie powietrza na tym etapie związane będzie głównie z eksploatacją maszyn roboczych jak również pyleniem z terenu budowy. Wykorzystywany w trakcie prac sprzęt budowlany i środki transportu będą również źródłem znacznej uciążliwości akustycznej, co wiąże się z koniecznością prowadzenia prac w tzw. porze dziennej w celu ograniczenia tego oddziaływania. Istnieje również możliwość zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego przez substancje ropopochodne z potencjalnych wycieków z silników spalinowych maszyn. Ponadto, w trakcie realizacji inwestycji będą powstawały odpady związane z pracami ziemnymi, budowlanymi i instalacyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę, w celu ochrony środowiska na etapie prac realizacyjnych, nałożono warunki określone w punkcie II. 1. sentencji. Eksploatacja inwestycji, z uwagi na jej charakter, nie wiąże się z emisją substancji do powietrza. Wody opadowe odprowadzane będą powierzchniowo do gruntu bez podczyszczania z uwagi na niestwarzanie zagrożenia dla wód gruntowych. Analiza warunków gruntowo-wodnych wskazuje, że na obszarze realizacji farmy występują korzystne warunki wodne dla bezpiecznego posadowienia budowli. Piętro wodonośne występuje na znacznych głębokościach. Dodatkowo, przedsięwzięcie nie będzie źródłem powstawania ścieków technologicznych czy też bytowych. Zanieczyszczenie środowiska gruntowo-wodnego wystąpić może jedynie w sytuacji awaryjnej tj. wyciek oleju ze stacji transformatorowej. Zatem, w celu zabezpieczenia środowiska przed tym ewentualnym oddziaływaniem określono w sentencji warunek III.2. W wyniku funkcjonowania przedsięwzięcia nie powstaną odpady. Wytworzone mogą zostać jedynie podczas prac konserwacyjnych urządzeń technicznych - odpady związane z gospodarką olejową tj. przepracowany olej, filtry. Będą one przekazywane wyspecjalizowanym firmom, posiadającym stosowne zezwolenia na ich dalsze zagospodarowanie. Jednakże, w celu zapewnienia prawidłowego gospodarowania odpadami nałożono warunek II.2.a. Realizacja i funkcjonowanie elektrowni wiatrowych nie wpłynie negatywnie na obiekty zabytkowe i krajobraz kulturowy. Wszystkie stanowiska archeologiczne i obiekty zabytkowe podlegające ochronie prawnej znajdują się poza zasięgiem bezpośredniego posadowienia elektrowni wiatrowych i poza obszarem potencjalnego oddziaływania w fazie budowy, likwidacji i eksploatacji. Nie przewiduje się negatywnego oddziaływania farmy wiatrowej w zakresie emisji promieniowania elektromagnetycznego. Doprowadzenie energii elektrycznej do lokalnego GPZ oraz jej wyprowadzenie do stacji przyłączeniowej M. odbywać się będzie podziemnym kablem energetycznym. Ponadto, ze względu na lokalizację turbiny wiatrowej na wysokości ok. 100 m nad poziomem gruntu poziom pola elektromagnetycznego generowanego przez elementy elektrowni, na poziomie terenu (na wysokości 1,8 m nad poziom gruntu) jest w praktyce pomijalnie mały. Źródłem promieniowania elektromagnetycznego będzie stacja transformatorowa GPZ. Jednakże, w wyniku przeprowadzonej analizy nie stwierdza się występowania pól elektromagnetycznych o natężeniach przekraczających wartość dopuszczalną dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkalną. Uciążliwości związane z tym oddziaływaniem zamkną się w granicach działki budowlanej, a ponieważ elektrownie wiatrowe oraz stacja elektroenergetyczna zlokalizowane będą w znacznej odległości od terenów mieszkalnych, ich oddziaływanie aa otoczenie będzie pomijalne. Eksploatacja inwestycji wiąże się z emisją hałasu do środowiska. Jego źródłem są planowane turbiny wiatrowe oraz projektowana stacja transformatorowa. Z przeprowadzonej analizy w zakresie propagacji hałasu dla maksymalnych poziomów mocy akustycznej wynika, że po realizacji inwestycji występować będą przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu dla pory nocnej na terenach podlegających ochronie akustycznej, zlokalizowanych w najbliższym sąsiedztwie. Jednakże, w związku z podjętymi przez Inwestora działaniami minimalizującymi (rezygnacja z jednej turbiny wiatrowej (EW 11) zapewniono dotrzymanie obowiązujących norm. Biorąc powyższe pod uwagę, w celu wyeliminowania możliwości ponadnormatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny nałożono warunki II.2.b-d, III.6 oraz VII. 1-4. Planowana inwestycja zlokalizowana będzie poza obszarami objętymi ochroną na podstawie art. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tj. Dz. U. z 2009 r. NTr 151, poz. 1220 ze zm.), w tym poza obszarami Natura 2000. Najbliżej zlokalizowany obszar Natura 2000 - projektowany Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk "[...]" znajduje się w odległości ponad 6 km. Ze względu na dużą odległość terenu, na którym planowane jest przedmiotowe przedsięwzięcia od obszaru Natura 2000, przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na ten obszar. Jednakże w celu zminimalizowania negatywnego wpływu inwestycji na pozostałe elementy przyrodnicze występujące w obrębie i w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji określono poniższe warunki realizacji przedsięwzięcia. Warunek pkt II. 1.a nałożono w celu zminimalizowania śmiertelności ptaków i nietoperzy gniazdujących lub żerujących w obrębie i w bezpośrednim sąsiedztwie lasów, zadrzewień i zbiorników wodnych oraz przemieszczających się wzdłuż liniowych elementów krajobrazu, takich jak cieki i rowy oraz zadrzewienia i zakrzaczenia przy ciekach, ciągach komunikacyjnych i miedzach, stanowiących lokalne korytarze migracyjne. Warunek pkt III.3 nałożono w celu zminimalizowania śmiertelności owadów. Zastosowanie jaskrawej kolorystyki elementów elektrowni wiatrowych mogłoby powodować zwabianie owadów w obszar bezpośredniego oddziaływania turbin. Warunek pkt III.4 nałożono w celu ograniczenia zwabiania owadów i pośrednio do ograniczenia śmiertelności nietoperzy polujących na owady. Warunek pkt III.5 wynika z konieczności ograniczenia dodatkowej ingerencji w krajobraz, co nastąpiłoby w przypadku zastosowania sieci przyłączeniowej w formie sieci napowietrznej. Ponadto zastosowanie sieci napowietrznych w obrębie inwestycji dodatkowo przyciągałoby ptaki (w szczególności wykorzystujące słupy i linie napowietrzne) jako miejsca odpoczynku i obserwacji i powodowało ryzyko kolizji z pracującymi turbinami. Z tego też względu wskazano zastosowanie sieci przyłączeniowej jako sieci kablowej. Warunek pkt II. 1 .b będzie wypełnieniem art. 75 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2008 nr 25 poz. 150 ze zm.). Warunki określone w pkt II. 1 c i d będą wypełnieniem dyspozycji art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz przyczynią się do ochrony roślinności rosnącej w obrębie oraz w bezpośrednim sąsiedztwie prowadzonych robót. Ponadto określony termin wycinki drzew i krzewów wynika z konieczności ochrony zwierząt (w szczególności ptaków) w trakcie okresu rozrodczego. Ze względu na konieczność zbadania wpływu przedsięwzięcia na gatunki nietoperzy oraz ptaków zalecono wykonanie badań monitorujących ich śmiertelność w wyniku kolizji z turbinami elektrowni. Wykonanie - na podstawie wyników monitoringu - analizy porealizacyjnej nałożono w celu uzyskania pełniejszych informacji na temat wykorzystywania przez ptaki i nietoperze przestrzeni powietrznej w zasięgu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i faktycznej skali oddziaływania inwestycji na wymienione grupy zwierząt. Powstałe na podstawie uzyskanych wyników wnioski zawarte w analizie porealizacynej przesądzą o potrzebie podjęcia dalszych działań osłonowych. Faza likwidacji projektowanej inwestycji charakteryzować się będzie zbliżonym oddziaływaniem do etapu realizacji inwestycji. Z uwagi na powyższe, w celu ochrony środowiska na etapie ewentualnej likwidacji planowanej inwestycji, nałożono warunki określone w pkt II.3. sentencji. Mając na uwadze fakt, że przyjęte rozwiązania techniczne i technologiczne planowanego przedsięwzięcia nie przyczynią się do przekroczenia standardów jakości środowiska, organ zgodnie z postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. stwierdził, że nie występują przesłanki, które pozwalałyby stwierdzić, że planowana inwestycja wymaga przeprowadzenia procedury ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jak również postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W związku z tym, organ postanowił odstąpić od tego obowiązku. Na podstawie analiz przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, Wójt Gminy P. stwierdził, iż posiadane na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dane na temat przedsięwzięcia pozwalają wystarczająco ocenić jego oddziaływania na środowisko. Mając na względzie rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia oraz jego powiązania z innymi przedsięwzięciami nie wystąpi kumulowanie się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Ponadto przedsięwzięcie nie będzie oddziaływać na obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną. Należy również stwierdzić, że planowana inwestycja może oddziaływać na lokalne populacje ptaków, czy też nietoperzy, niemniej jednak nie będzie to oddziaływanie o charakterze znaczącym, które będzie miało wpływ na właściwy stan zachowania ich gatunków. Ze względu na lokalizację inwestycji z dala od granic kraju oraz jej charakter wyklucza się wystąpienie oddziaływań na środowisko o charakterze transgranicznym. Z przeprowadzonego postępowania oraz analizy zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, m. in. "Raportu o oddziaływaniu na środowisko farmy wiatrowej w rejonie miejscowości P. – N.-W." oraz wymaganych prawem opinii i uzgodnień wynika, że realizacja oraz eksploatacja przedsięwzięcia przy zachowaniu warunków wymienionych w sentencji niniejszej decyzji spełniać będzie obowiązujące standardy środowiska. Precyzując obowiązki niniejszej decyzji, tutejszy organ wziął pod uwagę niżej wymienione ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu na środowisko: dotyczące nie lokalizowania turbin w odległości mniejszej niż 200 m od skrajów lasów i dużych zadrzewień śródpolnych oraz cieków i zbiorników wodnych, dotyczące oświetlania turbin światłem białym, ograniczenia wycinki drzew i krzewów, dotyczące gospodarki odpadami, wykonywania prac budowlanych w porze dziennej, wyposażenia stanowisk transformatorów w stacji transformatorowej w szczelne misy olejowe. Ponadto, poza przedstawionymi ustaleniami, pod uwagę wzięto również zapisy dotyczące obowiązku wykonania monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, polegające na zaleceniu wykonania porealizacyjnego monitoringu ptaków oraz nietoperzy, a także przeprowadzenia pomiarów poziomu dźwięku, które określą rzeczywisty wpływ planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny. W decyzji organ uwzględnił w całości zapisy zawarte w postanowieniu uzgadniającym Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. oraz w postanowieniu opiniującym Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z.. Wnioski, które wpłynęły w trakcie udziału społeczeństwa rozpatrzono, jednak zdecydowaną większość uznano za bezzasadne. Uwzględnjcjno jeden wniosek doty-czący wskazania konieczności przywrócenia do stanu poprzedniego terenu na którym zre-alizowane będzie przedsięwzięcie. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Złożenie wniosku powinno nastąpić w terminie czterech lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna. Termin może ulec wydłużeniu o dwa lata, jeżeli realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Załączniki: a. Charakterystyka planowanego przedsięwzięcia zgodnie z art. 82 ust. 3 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko Załącznik nr 1 - Charakterystyka planowanego przedsięwzięcia do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nr [...] z dnia [...] r. Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie odwołanie złożyli E. C. oraz Stowarzyszenie A. - reprezentowane przez prezesa J. B.. E. C. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Motywując swoje stanowisko wskazała, iż treści zawarte w uzasadnieniu decyzji wydają się być jednostronne i nieobiektywne, z tego też względu nie mogą utwierdzić jej w przekonaniu, iż wiatraki mające znaleźć się w bezpośredniej bliskości jej zabudowań nie będą miały wpływu na jej zdrowie i standard życia. W ocenie skarżącej w kwestionowanej decyzji środowiskowej napotkała na jawną nieprawdę w stwierdzeniu organu cyt. "równie nietrafny jest zarzut planowanego posadowienia elektrowni wiatrowych na prywatnych gruntach byłego przewodniczącego Rady Gminy P.. Takie lokowanie na gruntach tejże osoby nie było i nie jest planowane" (str. 31 decyzji). Jak podnosi, chyba nie ma w całej gminie choć jednej osoby, która by nie wiedziała na czyich polach mają stanąć wiatraki. Wobec tego zadała pytanie: czy w takiej sytuacji może brać jako pewnik pozostałe tezy i zapewnienia zawarte w decyzji. Dalej podniosła, iż kocha przyrodę, a w szczególności ptaki i niepokoi ją zapis pkt 6 ze str. 5 decyzji, iż dopiero w okresie 5 lat po oddaniu do użytkowania farmy wiatrowej należy przeprowadzić monitoring porealizacyjny oparty na zasadach i przy zastosowaniu metod analogicznych do zastosowanych w trakcie monitoringu realizacyjnego obejmujący tak samo, trzy pełne sezony, a przecież monitoring przedrealizacyjny trwał tylko 10 miesięcy. Jak stwierdza, uwielbia spacerować po jej terenie i cieszyć się nieskażonym krajobrazem i pięknym widokiem na góry. Dlatego też wskazówka zawarta na str. 12 decyzji mówiąca, iż za podstawiony ciąg widokowy na góry należy uznać drogę wojewódzką nr [...], a nie widok od strony lokalnej N.- P. jest dla niej niezrozumiała. Zadała jednocześnie pytanie, dlaczego ma spacerować po drodze wojewódzkiej. Niezrozumiałym jest dla niej także usunięcie wiatraka nr 11 - które miałoby zapewnić jej poprawę komfortu życia, bo przecież wiatrak nr 11 był planowany w dalszej odległości od jej posesji niż inne. Niezrozumiałym jest dla niej wyznaczenie do monitoringu akustycznego wiatraków znajdujących się w drugiej i trzeciej linii od linii zabudowy we wsi P. ( str. 35 pkt 4 - decyzji ) wiatraki EW 12 i 14 ulokowane są zdecydowanie dalej od bliżej położonych domostw wiatraków 13 i 15 i to dla niej jeśli nie jest celowym ominięciem to jest błędem o szczególnym znaczeniu. Kolejny z odwołujących - Stowarzyszenie A. - reprezentowane przez prezesa J. B., wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji. Powołując się na statut Stowarzyszenia, podniosło, iż mając na uwadze cel jego działalności nie może pozostawać obojętne wobec działań, które mogą doprowadzić do całkowitej zmiany charakteru regionu, w którym działa i dla ochrony, którego zostało powołane z inicjatywy Starostwa Z.. Swoje stanowisko w sprawie lokalizacji farm wiatrowych w regionie Gór i Pogórza Kaczawskiego określiło w formie uchwały Zjazdu Członków Stowarzyszenia z dnia 23 lutego 2010 r. Po raz drugi stowarzyszenie wyraziło swój niepokój i zwróciło się do Wójta Gminy P. z apelem o wstrzymanie działań związanych z lokalizacją elektrowni wiatrowej na terenie Gminy pismem z dnia 8 listopada 2010 r. Ponieważ działania zmierzające do powstania farmy wiatrowej są kontynuowane pomimo protestów mieszkańców i stanowisk zebrań wiejskich trzech wsi, w obrębie których planowana jest inwestycja, Stowarzyszenie postanowiło włączyć się do postępowania Wójta Gminy P. na prawach strony. Po zapoznaniu się z materiałami zgromadzonymi w celu wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla famy wiatrowej w Gminie P. oraz z zaskarżoną decyzją, Stowarzyszenie wnosi następujące uwagi i zarzuty. Stowarzyszenie A. stoi na stanowisku, że żywiołowe i nieskoordynowane lokalizowanie farm wiatrowych na terenie Gór i Pogórza Kaczawskiego, zwanego Krainą Wygasłych Wulkanów, jest sprzeczne ze strategią rozwoju Powiatu Z., a także ze strategiami rozwoju Gmin tego Powiatu, w tym Gminy P.. W ocenie Stowarzyszenia, Wójt Gminy P. zmierza do postawienia farmy wiatrowej wbrew strategii rozwoju gminy, ignorując stanowiska zebrań wiejskich zainteresowanych sołectw i naruszając obowiązujące prawo, co wykazały orzeczenia SKO i WSA. Jednym z fundamentalnych dokumentów w postępowaniu jest "Raport o oddziaływaniu na środowisko farmy wiatrowej w rejonie miejscowości P. – N.- W.", który również uważany jest za niekompletny i niezgodny z art. 66 ustawy z 3 października 2008r. uważa ponadto, iż raport ten jest nieaktualny, ponieważ: wykorzystuje sprawozdania z monitoringu chiropterologicznego trwającego tylko 7 (siedem) miesięcy zamiast nakazanego postanowieniem Wójta nr [...] z dnia [...] r. monitoringu rocznego. Wyjaśnienie w decyzji (str. 24), że w okjresie zimowym obserwacja nietoperzy jest utrudniona traktujemy jako wprowadzanie w błąd, bowiem właśnie tylko w okresie hibernacji możliwe jest liczenie populacji nietoperzy; nie zawiera rzetelnej analizy etapu likwidacji farmy wiatrowej i odtwarzania stanu pierwotnego środowiska (art. 66, pkt 2.6). Brak przewidywanego okresu eksploatacji elektrowni oraz zaleceń odnośnie jej rozbiórki i utylizacji przez właściciela; nie zawiera też rzetelnej analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem i ich podłoża (art. 66, pkt 1.15). Autor raportu przedstawia potencjalny konflikt jako ścieranie się dwóch grup społecznych o odmiennych interesach i poglądach. "W przypadku tego przedsięwzięcia potencjalny konflikt obejmować może dwie zasadnicze grupy: zwolenników przedsięwzięcia - w tym właścicieli nieruchomości, na których posadowione zostaną elektrownie wiatrowe oraz władze Gminy, liczące na dodatkowe dochody dla budżetu Gminy; przeciwników przedsięwzięcia - właścicieli nieruchomości sąsiadujących, którym inwestor nie zaproponował lokalizacji elektrowni wiatrowej" W rzeczywistości konflikt istnieje pomiędzy Wójtem i Radą Gminy, a mieszkańcami, którzy sprzeciwiają się dewastacji środowiska i krajobrazu i żądają respektowania przez samorząd demokratycznych praw do decydowania o swoim losie. Spłycanie protestu mieszkańców wyłącznie do pobudek materialnych świadczy o braku rzetelnej analizy przyczyn tego i innych konfliktów związanych z budową farm wiatrowych w Polsce, Europie i na całym świecie, o czym mówi opracowanie Biura Analiz i Dokumentacji Kancelarii Senatu RP. Jak dalej wywodzi skarżące Stowarzyszenie, raport nie zawiera rzetelnej analizy skutków skumulowanego oddziaływania na środowisko i ludzi farm wiatrowych planowanych i budowanych w całym powiecie z., a głównie w sąsiednich gminach. Przedstawiona w raporcie analiza jest spłycona i tendencyjna, a poza tym dotyczy tylko Gminy Z.. Odległości farmy wiatrowej W. od farm M. - 5 km i Ł. - 7 km, budzą poważne wątpliwości, jeśli chodzi o możliwość wystąpienia skumulowanego działania. Ponadto. na terenie przyszłej elektrowni wiatrowej stwierdzono przeloty tak rzadkich gatunków ptaków, jak czarny bocian i bielik. Autor opracowania nie zadał sobie jednak trudu, żeby sprawdzić, czy te ptaki gniazdują w okolicy. Nie uwzględnia też zaleceń zawartych w "Studium przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie dolnośląskim" opracowanym przez WBU, ponieważ był wykonany przed zatwierdzeniem tego Studium, ale wyrazem troski o środowisko naturalne naszego regionu i jego mieszkańców byłoby uzupełnienie tego raportu w formie suplementu i ustosunkowanie się do najważniejszych zaleceń Studium, jak strefy lokalizacji farm wiatrowych i minimalne odległości turbin od zabudowań mieszkalnych. Farma została zlokalizowana w "Obszarze wysokiego ryzyka lokalizacji elektrowni wiatrowych (niebezpieczne - kategoria II)". W skali 4-stopniowej, kategoria I, to obszary, gdzie lokalizacja elektrowni wiatrowych jest całkowicie wykluczona. Lokalizacja farmy wiatrowej jest przykładem krótkowzrocznego, pospiesznego i nierozważnego postępowania. Farma znajdzie się w samym sercu Krainy Wygasłych Wulkanów, czyli pomiędzy stożkami Grodźca, Ostrzycy oraz Wilczej Góry. Lokalizacja względem obszarów chronionych jest następująca: Rezerwat Ostrzyca Proboszczowicka - około 8 km, Rezerwat Wilcza Góra - około 7,2 km, Park Krajobrazowy Doliny Bobru - około 9 km, Park Krajobrazowy Chełmy - około 10,4 km, Obszar Chronionego Krajobrazu Grodziec, na szczycie którego znajdują się zabudowania zamkowe - około 0,8 km, Obszar Chronionego Krajobrazu Ostrzyca Proboszczowicka - około 4,2 km, PLH020042 Ostrzyca Proboszczowicka Obszar Natura 2000 - około 6,6 km, PLPI020054, Ostoja nad Bobrem Obszar Natura 2000 - około 4,2 km, PLH020037 Góry i Pogórze Kaczawskie Obszar Natura 2000 - około 5,1 km. Zdaniem Stowarzyszenia taka lokalizacja kłóci się ze zdrowym rozsądkiem i świadczy o braku odpowiedzialności samorządu o przyszłość tej ziemi. Wieże turbin wiatrowych będą przewyższać górę Grodziec wraz z zamkiem. Czy taką lokalizację można uznać za nie mającą wpływu na walory krajobrazowe ? Dalej podniesiono, iż wątpliwości, co do rzetelności i zgodności z prawem procesu lokalizacji farmy wiatrowej w Gminie P. są uzasadnione wobec faktu wpływania na gminę poprzez udzielanie darowizn celowych od inwestora, z których pierwsza przeznaczona była na sfinansowanie zmiany planu zagospodarowania, wypłatę drugiej inwestor uzależnił od uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji, a propozycja trzeciej została publicznie złożona przez inwestora. Niedopuszczalne jest, aby skutkiem otrzymania (lub obiecania) darowizny przez gminę było i powstanie po jej stronie zobowiązania do podjęcia działań w interesie darczyńcy, nawet, jeżeli są one zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. Tego rodzaju naciski stawiają pod znakiem zapytania niezależność i bezstronność samorządu oraz wójta gminy. Również trudno jest uwierzyć w bezinteresowność byłego przewodniczącego rady gminy, który doprowadził do uchwalenia korzystnych dla siebie zmian planu zagospodarowania po uprzednim zawarciu umowy dzierżawy swoich gruntów firmie budującej farmę wiatrową, czym naruszył art. 25a ustawy o samorządzie gminnym. W tej sprawie wójt dopuścił się stwierdzenia nieprawdy w decyzji, bowiem na str. 31 napisał: "a równie nietrafny jest zarzut dotyczący planowanego posadowienia elektrowni wiatrowych na prywatnych gruntach byłego przewodniczącego Rady Gminy P.. Takie lokowanie na gruntach tejże osoby nie było i nie jest planowane." W ocenie stowarzyszenia proces lokalizacji farmy wiatrowej w Gminie P. prowadzony był od początku, to jest od roku 2008, z naruszeniem prawa i z pominięciem opinii społecznej. Wykazane to zostało przez SKO w L. w decyzji z [...] r. oraz przez WSA we Wrocławiu w wyroku z 18 sierpnia 2011 r. Niezrażony tymi rozstrzygnięciami organ kontynuuje procedurę, wykorzystując istniejące luki prawne i narażając samorząd na utratę zaufania społecznego, a budżet gminy na dodatkowe koszty. Udział społeczeństwa w postępowaniu został podsumowany na końcu decyzji. Stwierdzono także, iż poprzez nieskuteczne informowanie społeczeństwa i utrudnianie społeczeństwu oraz potencjalnym stronom udziału w postępowaniu, Wójt naruszył przepisy ustawy o udziale społeczeństwa w ochronie środowiska, a konkretnie przepis zapewniający społeczeństwu udział przy podejmowaniu decyzji (uchybienie wskazane przez SKO w decyzji z dnia [...] r.) - str. 9, pkt. 3 decyzji. Co więcej w postępowaniu naruszone zostały przepisy art. 7, 8, 9 i 10 § 1 k.p.a. poprzez odpowiednio: naruszenie praworządności, pogłębienie braku zaufania obywateli do organów Państwa, nienależyte informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw w postępowaniu administracyjnym, niezapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu. Do odwołania dołączono: uchwałę Nr [...] Zjazdu członków Stowarzyszenia A. z dnia [...] r. w sprawie lokalizacji farm wiatrowych oraz statut Stowarzyszenia. W dodatkowym piśmie procesowym z dnia 29 lutego 2012 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. stowarzyszenie podniosło, iż w związku z niekonsekwencją dotyczącą wyznaczonych terminów możliwości odwoławczych i wydania decyzji, zawartych w postanowieniach SKO z dnia [...] i [...] r. oraz w związku z ujawnionymi dodatkowymi okolicznościami mającymi związek z wydaniem zaskarżonej decyzji środowiskowej Wójta Gminy P. z dnia [...] r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 K.p.a., żąda stwierdzenia nieważności w/w decyzji. Motywując swoje stanowisko stowarzyszenie wskazało ponadto, iż w dniu 2 lutego 2012 r. zostały przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. dokumenty w postaci zawiadomienia skierowanego do Prokuratury Okręgowej w L. o drastycznych naruszeniach prawa przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] r. Ustalenia Prokuratury, czyli innego organu, który informowany był przez Kolegium o prowadzonym postępowaniu, mogą mieć kluczowe znaczenie i wnosić istotne fakty przy wydawaniu decyzji w tej sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.. Dalej przywołano regulację art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz wskazano, iż skoro zgodnie z art. 106 § 1 K.p.a., przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, decyzję wydaje się po zajęciu tego stanowiska przez ten organ, do którego zgodnie z art. 106 § 2 k.p.a., organ załatwiający sprawę zwraca się, o czym zawiadamia strony. Podkreślono, iż jeśli na aktualnym etapie rozstrzygania przez kolegium ich odwołania od zaskarżonej decyzji, do takich czynności ze strony kolegium nie doszło, to zmusza ich to do jednoczesnego wystąpienia z wnioskiem o zawieszenie postępowania do momentu uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...] r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania E. C. i Stowarzyszenia A., od opisanej decyzji Wójta Gminy P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy kwestionowaną decyzję. Na uzasadnienie wskazano, że Wójt Gminy P. po rozpoznaniu wniosku firmy B. Sp. z o.o., decyzją nr [...] z dnia [...] r. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia opisanego wcześniej określiljąc przy tym szerwg warunków, szczegółowo opisanych w osnowie decyzji. Odwołania od teego rozstrzygnięcia złożyli mieszkańcy wsi P. i W.. W wyniku rozpoznania odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją nr [...] z dnia [...] r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał na uchybienia zarówno prawa procesowego jak i materialnego. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego Wójt Gminy P. skarżoną decyzją ustalił, na rzecz B. Sp. z o.o. z siedzibą w S., środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Farmy Wiatrowej "W." wraz z infrastrukturą towarzyszącą w rejonie wsi P., N.i W., na terenie Gminy P.. Jednocześnie organ ponownie określił szerwg uwarunkowań wskazanych w sentencji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., w wyniku rozpoznania wniesionych odwołań i analizy zebranego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, ustaliło co następuje: sprawa była już przedmiotem rozważań kolegium. Dokonując analizy całego zebranego materiału znajdującego się w aktach sprawy należy stwierdzić, iż organ I instancji wykonał zalecenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. zawarte w decyzji kasacyjnej., a wydana decyzja jest zgodna z obowiązującym stanem prawnym. W sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zgodnie z regulacją art. 71 ust. 2 ustawy, uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1) oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 2). Mając na uwadze przepis § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U z 2010r. Nr 213, poz. 1397 ) w sprawie mają zastosowanie regulacje zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004r. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 6 cyt. rozporządzenia, instalacje wykorzystujące siłę wiatru do produkcji energii o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 6, tj. farmy wiatrowe, są przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, mogącym wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W myśl art. 73 ust. 1 cyt. ustawy, postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Do wniosku, dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, inwestor obowiązany jest dołączyć załączniki, o których mowa w art. 74 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy, tj. kartę informacyjną przedsięwzięcia, poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, jak również wypis z rejestru gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie z zastrzeżeniem ust. la-lc. Odnosząc się do tych regulacji kolegium stwierdza, iż wniosek złożony przez inwestora B. Sp. z o.o. z siedzibą w S. spełnia wymogi formalne. Dokumenty te stanowiły podstawę do ustalenia kręgu stron postępowania. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu I instancji, iż stronami tego postępowania są podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości, na których będzie realizowane planowane przedsięwzięcie oraz znajdujących się w granicach oddziaływania planowanego przedsięwzięcia wyznaczonych według zasięgu izofony 40 dB, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826). Jest to najbardziej restrykcyjna wartość, dla pory nocnej, oddziaływania dźwięku, a przewidzianej między innymi dla terenów zabudowy jednorodzinnej, czy też szpitali lub domów opieki społecznej. Znajduje to potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. We wstępnej fazie postępowania, organ orzekający w sprawie przyjął, iż liczba stron znacznie przekracza 20 osób. Stąd też w myśl art. 74 ust. 3 ustawy, organ po ustaleniu, iż liczba stron postępowania przekracza 20, jest zobligowany do zawiadamiania wszystkich stron o podjętych czynnościach stosownie do normy art. 49 K.p.a., tj. w drodze obwieszczeń lub w inny zwyczajowo przyjęty sposób. Analiza akt sprawy wykazała, iż organ wypełnił tę dyspozycję wywieszając, na poszczególnych etapach postępowania, stosowne obwieszczenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy P., oraz na tablicach ogłoszeń wsi N., P. i W., jak również zamieszczając stosowną informację na stronach internetowych BIP Urzędu Gminy P.. Ponadto zapewniony został społeczeństwu udział w prowadzonym postępowaniu, do czego organ był zobligowany przepisami art. 33 i art. 79 ustawy. Liczne skargi mieszkańców wsi na terenach, których planowana jest lokalizacja farmy wiatrowej, zostały zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Nadto organ szczegółowo odniósł się do wniesionych skarg motywując swoje stanowisko w tym zakresie. Przyznać należy, iż argumentacja organu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jest logiczna i spójna. Przechodząc do dalszych rozważań należy stwierdzić, iż po uzyskaniu stosownych opinii, tj.: postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. oraz postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. Wójt Gminy P. w dniu [...] r. wydał postanowienie, w którym wziął pod uwagę stanowiska organów opiniujących i stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, a także określił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Inwestor przedłożył wymagany "Raport o oddziaływaniu na środowisko farmy wiatrowej w rejonie miejscowości P. – N.- W.", który został sporządzony przez zespół pod kierownictwem Z. S. - biegłego wojewody opolskiego w zakresie ocen oddziaływania na środowisko. Należy w tym miejscu podkreślić, iż jak wskazał między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 marca 2009 r. (sygn. akt II OSK 383/08, Lex nr 526577), raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter dokumentu prywatnego inwestora będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym. Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu. Złożone do akt sprawy opracowanie Biura Analiz i Dokumentacji Kancelarii Senatu pt. "Energetyka wiatrowa a społeczności lokalne", sprzeciwia się realizacji inwestycji w ogólności, natomiast nie zawiera merytorycznych zarzutów wobec ustaleń raportu. Dokonując analizy tego dokumentu kolegium stwierdza, iż w swej treści zawiera wszystkie wymagane elementy, o których mowa w art. 66 ustawy. Autorzy opracowania, m. in. omówili planowane przedsięwzięcie, jak również dokonali analizy wariantów przedsięwzięcia oraz uzasadnili wybrany przez wnioskodawcę wariant III, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, opisali także elementy przyrodnicze środowiska, objęte zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Dokument ten jest spójny, a zawarte w nim treści przedstawione w sposób zrozumiały i logiczny. Co więcej organ I instancji mając na uwadze kwestię podważania wiarygodności raportu, bardzo szczegółowo opisał dorobek naukowy autorów tego opracowania, jak również odniósł się do zastrzeżeń merytorycznych opracowania ( str. 22 - 26 decyzji ). Kolegium stwierdza, iż przedstawione przez organ I instancji argumenty przemawiają za uznaniem tego dokumentu za wiarygodny i sporządzony z należytą starannością. Należy także zwrócić uwagę, iż dokument ten, po złożonych wyjaśnieniach wnioskodawcy, był podstawą do wydania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W., który jest organem wyspecjalizowanym i kompetentnym do dokonania własnych ustaleń dotyczących ochrony przyrody w tym przedmiotu ochrony obszarów Natura 2000, postanowienia z dnia [...] r. nr [...] uzgadniającego realizację planowanego przedsięwzięcia w wariancie III z pominięciem turbiny wiatrowej nr 11, określającego jednocześnie dodatkowe warunki, które winien jest spełnić inwestor. Stąd też, w ocenie kolegium, przedłożone opracowanie spełnia wszelkie wymogi formalne, a dane w nim zawarte należy przyjąć za wiarygodne i odpowiadające rzeczywistości. Tym samym wszelkie zarzuty skarżących, iż dokument ten jest niekompletny i niezgodny z art. 66 ustawy należy uznać za chybione. Odnosząc się zaś do zarzutów odwołania, iż jest dokumentem nieaktualnym, gdyż nie uwzględnia zaleceń "Studium Przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d.", kolegium stwierdza, iż raport ten jest datowany na maj 2010 r. natomiast uchwała nr [...] Zarządu Województwa D. w sprawie przyjęcia dokumentu "Studium Przestrzennych uwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d." została podjęta w dniu [...] sierpnia 2010 r. Zatem trudno wymagać, aby autorzy raportu uwzględnili w jego treści postanowienia uchwały Zarządu Województwa D., która zapadła w późniejszym okresie. Stanowisko, iż każdy raport winien zawierać aktualne i bieżące zalecenia innych jednostek lub organów, w omawianym przypadku uchwały Województwa D., prowadziłoby do sytuacji, iż dokument główny jakim jest raport o oddziaływaniu musiałby podlegać ciągłym modyfikacjom, a prowadzone przez właściwy organ postępowanie administracyjne wydłużałoby się w czasie, co mogłoby stanowić podstawę do stwierdzenia opieszałości organu w załatwieniu sprawy. Przechodząc dalej kolegium wskazuje, iż właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy). Jak wynika z akt sprawy Rada Gminy P. podjęła uchwałę nr [...] z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przeznaczonego na lokalizację elektrowni wiatrowych w rejonie wsi P., N.i W.. Akt ten został opublikowany w dniu [...] r. w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...], poz. [...]` i na dzień wydawania niniejszej decyzji jest pozostającym w obrocie prawnym aktem prawa miejscowego. Tytułem wyjaśnienia stwierdzić należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia [...] r. zawiesiło z urzędu postępowanie odwoławcze od decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania ...... W toku prowadzonego postępowania odwoławczego kolegium ustaliło, iż w dniu 18 sierpnia 2011 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu zapadł wyrok stwierdzający nieważność uchwały Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...]w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przeznaczonego pod lokalizację elektrowni wiatrowych. Nadto z informacji pozyskanych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wynikało, iż w sprawie została wniesiona skarga kasacyjna. W ocenie kolegium, ponieważ ustalenia planu miejscowego zawarte w uchwale stanowią podstawę do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego zamierzenia, wystąpiły przesłanki określone w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., upoważniające do zawieszenia postępowania administracyjnego w omawianej sprawie. Jednakże w wyniku złożonego przez inwestora wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowiło uchylić w całości postanowienie zawieszające postępowanie. Motywując swoje stanowisko organ wskazał, iż doszedł do przekonania, że wniesienie skargi na powyższą uchwałę nie stanowi zagadnienia wstępnego, które mogłoby uzasadniać zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Dopóki bowiem ta uchwała pozostaje w obrocie prawnym, to organy administracji są nią związane. Z dokonanych ustaleń wynikało, iż w dacie podjęcia postanowienia nie doszło do stwierdzenia nieważności uchwały prawomocnym wyrokiem sądowym, ponieważ w wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 201 lr. sygn. akt II SA/Wr 416/10, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 lutego 2012r. sygn. akt II OSK 2490/11 - uchylił ten wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Kolegium w składzie orzekającym stwierdza, iż decyzja Wójta Gminy P. nr [...]z dnia [...]r. spełnia wymogi określone w art. 82 i 85 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Organ nałożył na inwestora warunki jakie winien jest spełnić, aby planowana inwestycja w jak najmniejszym stopniu negatywnie wpływała na otaczające ją środowisko. Świadczy to o trosce organu i dbałość o ochronę środowiska w rejonie, gdzie ma powstać farma wiatrowa. Odnosząc się do kolejnych zarzutów skarżących kolegiu stwierdza, iż zarzut, że monitoring przedrealizacyjny trwał tylko 10 miesięcy jest bezzasadny. Jak wynika z przedłożonego raportu środowiskowego ( str. 23 ) przeprowadzony został roczny monitoring ornitologiczny, z podaniem konkretnych dat przeprowadzenia kontroli. W ocenie kolegium nie budzi zastrzeżeń zobowiązanie inwestora zawarte w pkt VII ppk 6 do przeprowadzenia monitoringu porealizacyjnego w okresie 5 lat po oddaniu do użytkowania przedmiotowego przedsięwzięcia, gdyż jak zaznaczył organ pierwsze badania mają być przeprowadzone w przeciągu roku po oddaniu przedsięwzięcia do użytkowania. Również w ppk 5 został nałożony obowiązek wykonania, po upływnie 12 miesięcy od daty oddania inwestycji do użytkowania, na podstawie wyników uzyskanych w trakcie monitoringu - analizy porealizacyjnej w zakresie wpływu elektrowni na śmiertelność ptaków i nietoperzy. Jak wskazał organ I instancji, analiza winna zawierać między innymi informację, czy konieczne będzie zastosowanie dodatkowych rozwiązań ograniczających śmiertelność ptaków i nietoperzy w tym, np. czasowe wyłączanie elektrowni w okresach największej aktywności tych grup zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem borowca wielkiego. Świadczy to o dogłębnym rozważeniu przez organ podejmujący decyzję walorów przyrodniczych panujących w obrębie planowanej inwestycji i woli tego organu o jak najmniej szkodliwe oddziaływanie tego przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska. Odnosząc się do zarzutu E. C. kolegium wyjaśnia, iż organ w tejże decyzji, za autorami raportu, przyznał, że zostanie zakłócona panorama widokowa na Góry Kaczawskie i Góry Izerskie od strony lokalnej N.- P.. Jednak wskazał również, iż w skali lokalnej podstawowym ciągiem widokowym na góry należy uznać drogę wojewódzką nr [...], z uwagi na fakt, iż oprócz większej ilości potencjalnych obserwatorów, którą stanowią użytkownicy tej drogi, stanowi ona także walor kulturowy, gdyż jest Dolnośląskim Szlakiem Św. Jakuba. Natomiast co do kwestii usunięcia z projektu turbiny wiatrowej nr 11 kolegium stwierdza, iż wymóg ten został nałożony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w postanowieniu z dnia [...] r., który uzgodnił realizację planowanego przedsięwzięcia w wariancie III, jednakże w celu dotrzymania obowiązujących norm emisji hałasu, w ramach proponowanych działań minimalizujących, nakazał zrezygnować z turbiny wiatrowej nr 11. Nadto sam inwestor wyraził zgodę na odstąpienie od budowy turbiny wiatrowej nr 11. Odnosząc się zaś do kwestii wyznaczenia miejsc do monitoringu akustycznego stwierdzić należy, iż organ I instancji wykonał ściśle wytyczne zawarte w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Zarówno skarżąca – E. C., jak i stowarzyszenie zarzucili organowi I instancji, iż w uzasadnieniu decyzji potwierdził nieprawdę, cytując przy tym fragment uzasadnienia decyzji: "równie nietrafny jest zarzut planowanego posadowienia elektrowni wiatrowych na prywatnych gruntach byłego Przewodniczącego Rady Gminy P.. Takie lokowanie na gruntach tejże osoby nie było i nie jest planowane". Należy zgodzić się z twierdzeniem Wójta Gminy P., iż planowana inwestycja farmy wiatrowej nie będzie posadowiona na prywatnych gruntach byłego Przewodniczącego Rady Gminy P. – J. P.. Jak wynika z akt sprawy planowana inwestycja będzie posadowiona, m. in. na gruntach należących do firmy "C." Sp. z o. o. z siedzibą w W., której jak wynika z Krajowego Rejestru Sądowego (zamieszczonego na stronach internetowych www.ms.gov.pl prezesem jest J. P.. Mając na względzie regulacje prawne zawarte w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U z 2000r. Nr 94, poz. 1037), dotyczące spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, stwierdzić należy jednoznacznie, iż grunty te nie stanowią prywatnej własności J. P., natomiast są własnością firmy "C" Sp. z o. o. Sytuacja taka ma nawet wówczas miejsce, gdyby dana osoba była jedynym wspólnikiem spółki z o. o. Mając na względzie zebrany w sprawie materiał dowodowy kolegium stwierdza, iż organ I instancji przeprowadził postępowanie administracyjne z zachowaniem norm prawa procesowego i materialnego, a wydana w tym zakresie decyzja odpowiada obowiązującemu prawu. Wskazać ponadto należy, iż decyzja środowiskowa jest etapem wstępnym i poprzedza uzyskanie kolejnych stosownych decyzji zmierzających do realizacji i finalizacji planowanego przedsięwzięcia. Realizacja warunków określonych w kolejnych decyzjach będzie kontrolowana przez organy właściwe np. organy budowlane i nadzoru budowlanego oraz inne organy powołane na podstawie obowiązujących przepisów np. do kontroli korzystania ze środowiska. Zatem decyzja ta nie przesądza jeszcze o realizacji inwestycji, ma ona bowiem charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. W podsumowaniu kolegium stwierdza, iż w toku prowadzonego postępowania odwoławczego Stowarzyszenie A. w dniu 5 marca 2012r. złożyło pismo z dnia 29 lutego 2012 r. Zgodnie z normą art. 234 pkt 2 K.p.a. pismo zostało rozpatrzone w toku postępowania odwoławczego. Kolegium uznało, iż na etapie prowadzonego postępowania odwoławczego brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]r. nr [...]. Natomiast kolejny wniosek dotyczący zawieszenia postępowania również nie może być uwzględniony, bowiem zgodnie z dyspozycją art. 98 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. W skardze na ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie i kolejnych pismach procesowych Stowarzyszenie A. złożyło wnisek o stwierdzenie nieważności kwestionowanej decyzji, bo u podłoża jej wydania leżała korupcja. Następnie zmodyfikowano wniosek i podniesiono, że decyzja organu odwoławczego została wydana mimo nierozpoznania skargi na postanowienie tego samego organu zawieszające postępowanie w sprawie przez SKO. W pismie (k. 75 akt sąd.) zarzucono, że mapy będące załącznikiem do raportu nie są zgodne ze stanem faktycznym, bowiem nie mają zaznaczonego istnienia -(oprócz punktu pomiarowego PK 1) normy hałasu dla zabudowy jedorodzinnej (40 db.), lecz wskazano na izofonę 45 db dla zabudowy zagrodowej, wzięto pod uwagę teren oznaczony na mapie kolorem żółtym przy PK 1. Nie zmienił się zakres oddziaływania inwestycji od strony P. i W. dla zabudowy jednorodzinnej. Strona skarżąca w piśmie procesowym wskazuje, że izofona 40db na mapach udostepnionych w urzędzie gminy przebiega inaczej niż na mapach zamieszczonych jako załącznik do raportu oddział naśrodowisko (pos. k. 9 - 10 decyzji). Zarzuca nadto, że decyzja dotyczy 14 wiatraków, a raport opisuje ich 15. Zdaniem strony jest to inwestycja zawsze wpływająca na środowisko znacząco, zatem nie jest dopuszczalny sposób rozumowania z większego na mniejsze, co w konsekwencji (wobec - zdaniem strony skarżącej - nie modyfikacji, a całkowitej zmiany wniosku) winno doprowadzić do opracowania nowego raportu oddziaływania na środowisko. Zdaniem skarżącej istotnym błędem, który popełniono w raporcie, a który ma zasadniczy wpływ na decyzję jest brak w raporcie konkretnego umiejscowienia turbin. Jest to istotne, bo przy działkach o dużej powierzchni brak konkretnego umiejscowienia turbiny daje tolerancję dziesiątek lub nawet setek metrów, co oczywiście ma także ewidentny wpływ na poziom hałasu dla zabudowy sąsiedniej. Stowarzyszenie zarzuca, że w pozycji hałas (8.1.4,1 - tab 9 raportu), nie ujęto tzw. róży wiatrów. W terenie występuje dominacja wiatrów zachodnich, co powoduje, że dokuczliwość hałasu będzie większa od strony wschodniej - z uwagi na tzw. efekt Dopplera. W raporcie w charakterystyce przedsięwzięcia nie podano tak istotnego elementu, jak średnica wirnika, co stanowi istotne niedopatrzenie. Nadto strona podnosi, że nieuprawniony jest także punkt V decyzji, w którym organ stwierdził brak potrzeby ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania. Tym orzeczeniem został naruszony art. 135 ust. 1 ustawy prawo ochrony środowiska. Do pisma na k. 78 dołączono zał nr 1 (mapkę terenu) i zał nr 2 powiększenie z zaznaczeniem długopisem 2 budynków jednorodzinnych na poparcie tezy, że znajdujące się w aktach mapy nie uwzględniają całości zabudowy jednorodzinnej, posadowionej w pobliżu terenu przyszłej inwestycji. Zdaniem strony skarżącej skarżone decyzje naruszają także art. 61 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz art. 3 ust. 1 pkt 8b ustawy. Zdaniem strony skarżącej organ nie wypełnił zobowiązań ustawowych, wynikających z art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa. Z kolei inwestor w kolejnych pismach procesowych odpowidział na zarzuty strony skarżącej. Podniósł, że wniosek został zmodyfikowany pismem z 6 VIII 2010 r. (zał. nr 3 do pisma strony skarżącej). Zabudowa zaznaczona przez stowarzyszenie na mapach zał. 1 i 2 obejmuje 2 obszary, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod zabudowę zagrodową 40 MR, zaś drugi to teren rolniczy bez możliwości zabudowy; z kolei pozostałe to tereny rolnicze 15 MN i 16 MN, (przy czym wnioskodawca podnsi, że nie dotyczy to obszarów wskazanych przez stronę skarżącą). Zgodnie z art. 114 prawa odchrony środowiska zalicza się poszczególne tereny do rodzajów terenów o dopuszczalnym poziomie hałasu o którym mowa w art. 113 ust. 2 p. 2 ustawy prawo ochrony środowiska. Dla zabudowy zagrodowej jest to 45 db dla pory nocnej i 55 dla pory dziennej (vide plan zagospodarowania przestrzennego). Zdaniem inwestora zmodyfikowane przedsięwzięcie nie będzie generowało hałasu ponad 40 db, zatem nie będą naruszone normy środowiskowe, określone przez odnośne rozporządzenie. Strona podniosła dalej, że mapy nie mają charakteru ostatecznego, wobec zobowiązania się do usunięcia (nie stawiania) turbiny nr 11 i redukcji hałasu do 104 db. W wyniku takiego ograniczenia zasięg izofony 40 db będzie znacznie mniejszy, niż propponowany w raporcie oddziaływania na środowisko, czy zaznaczony na mapach ewidencyjnych. Wnioskoawca podnosi, że lista stron została określona we wniosku, który opiewał na 20 turbin, zatem przy mniejszej ilości turbiun, z mniejszym zasięgiem jest to oczywiście "ponadpełna" lista, utworzona ponad potrzebę. Uczestnik postępowania nie podziela też zarzutu, że raport dotyczy innego przedsięwzięcia, niż realizowane. Zdaniem strony zarzut ten jest nietrafny, bo jest to to samo przedsięwzięcie jedynie w innym wariancie, który inwestor zgodził się realizować sformułowane wprost żądanie (sugestię) w tym względzie zgłoszone przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska we W.. Zdaniem inwestora przeisy ustawy o dostępie informacji o środowisku... nie nakazują przedsiębiorcy precyzowania, na etapie starania się o decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, szczegółowych parametrów technicznych, ani szczegółów dotyczących miejsca realizacji turbin. Te okoliczności będą przedmiotem badania na etapie pozwolenia na budowę. Nie podziela także wnioskodawca zarzutu skarżącego stowarzyszenia, jakoby zastosowano błędne obliczeniowe metody oceny hałasu. Wnioskodawca zauważa, że wykonwane one były na podstawie załącznika nr 6 lit. f do rozporządzenia w zakresie prowadzenia pomiarów wielkosci hałasu w środowisku. Wskazane przepisy nie nakazują odnoszenia się do róży wiatrów. Zdaniem wnioskodwcy zarzut braku określenia średnicy wirnika jest także nieuzasadniony, bowiem oddzaływanie akustyczne generowane przez wirnik turbiny jest uwzględnione w sumarycznej mocy akust. zgodnie z normą PN-EN 61400-11, natomiast utworzenie obszru ograniczonego użytkowania ma miejsce tylko wtedy, gdy mino zastosowanych zabezpieczeń nie mogą być dotrzymane normy środowiskowe. W niniejszym zamierzeniu te normy (zdaniem strony) są dotrzymane w całości. Prokurator Okręgowy w Legnicy, konkretyzując pisemnie stanowisko w sprawie zasugerował, aby sąd zmienił decyzję SKO w L. i decyzję ją poprzedzającą poprzez poprzez uchylenie p. VI decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem Prokuratora, w sytuacji gdy ustalenia raportu wskazują, ze rozmieszczenie turbin w odległości mniejszej niż 600 m. od zabudowy jednorodzinnej może spowodować przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu należy przychylić się do wniosku strony skarżącej w zakresie zasadności ponowienia oceny oddziaływania na środowisko na etapie realizacji inwestycji - pozwolenia na budowę. Uczestniczka postepowania E. C. wnioisła o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i została oddalona. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W rozpoznawanej sprawie brak było przesłanek, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Na wstępie należy podkreślić, że kontroli sądu administracyjnego pod względem legalności podlegała ostateczna decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody dla przedsięwzięcia polegającego na na budowie farmy wiatrowej "W." wraz z infrastrukturą towarzyszącą w rejonie wsi P., N.i W., w gminie P., powiat Z., województwo d.. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowiły m.in. przepisy ustawy dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., nr 199, poz. 1227 ze zm. – dalej: :"udiś") regulujące czynności prowadzące do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Uzyskanie takiej decyzji jest niezbędne dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko bądź przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 udiś). Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 5 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.) inwestycja będąca przedmiotem kontrolowanego postępowania została zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W konsekwencji zgodnie z treścią art. 59 ust 1 pkt 1 i art. 173 ust 2 pkt 1 udiś realizacja planowanego przedsięwzięcia wymagała przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko został sporządzony przez inwestora w maju 2010 r. Lektura tego dokumentu zdaniem sądu wskazuje, że raport zawiera wszystkie informacje, o których mowa w art. 66 udiś i uwzględnia charakter przedsięwzięcia. W odniesieniu do zarzutów sformułowanych pod adresem sporządzonego na zlece- nie inwestora raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w ocenie sądu okazały się one niezasadne. Raport został przygotowany przez podmiot dysponujący fachową wiedzą i doświadczeniem. Mając na uwadze pogląd wypowiedziany przez NSA w wyroku zapadłym w sprawie II OSK 85/12 dotyczący braku dopuszczalności dokonywania przez sąd I instancji samodzielnej oceny merytorycznej raportu, w ocenie sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, raport przedstawiony przez inwestora, daje szczegółowe i obszerne odpowiedzi na konkretne pytania, jest wyczerpujący i spójny, spełnia ustawowe wymagania co do jego zawartości o których stanowi art. 66 udiś, a także obejmuje wszelkie okoliczności, które (zdaniem organu ochrony środowiska) winien obejmować. W ocenie sądu niezasadnym jest dopatrywanie się przez stowarzyszenie jakiegokolwiek braku obiektywizmu po stronie podmiotu sporządzającego raport tylko z tego powodu, że obowiązek jego przedłożenia został nałożony na inwestora. Raport został sporządzny (jak wynika zarówno z jego treści, jak i uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji) przez osoby mające pełne kompetencje do badania stanu środowska w terenie, jak i dokonania prognonowanej oceny wpływu planowanej inwestycji na środwisko pod kątem jego składowych, wymienionych w raporcie. Dotyczą one szerokiego spectrum składników środowiska takich jak wartości krajobrazowe terenu zainwestowania, awiufauna, chiropterofauna, gady, hałas, gleby, florę, obszary szczególnie chronione (obszar Natura 2000) oddziaływanie transgraniczne, wpływ planowanej farmy wiatrowej na inne tego typu obiekty, znajdujące się w niedalekiej odległości etc.... Nadto taki raport każdorazowo pozostaje przedmiotem krytycznej oceny właściwego organu administracji, a zawarte w nim wnioski pozostają weryfikowalne w oparciu o dostępną wiedzę. Na straży rzetelności ekspertyzy rzeczoznawcy, nie będącego biegłym, powołanym przez organ, stoi także prawo. W doktrynie trafnie wskazuje się, że osoba posiadająca wiadomości specjalne i sporządzająca ekspertyzy dla celów zarobkowych ponosi odpowiedzialność karną i cywilną za swą opinię niezależnie od tego, czy została jej zlecona jako biegłemu czy prywatnemu specjaliście. W tym drugim przypadku może ponosić odpowiedzialność za oszustwo z art. 286 § 1 kk, polegające na wprowadzeniu organu procesowego w błąd co do zakresu wykonanej ekspertyzy i wyłudzenie za nią niezależnej zapłaty, a w razie złożenia przez oskarżonego, niedziałającego w charakterze biegłego, nieprawdziwych zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu toczącym się na podstawie ustawy, grozi odpowiedzialność z art. 233 § 1 kk (odpowiednio – A. Kiełtyka, Glosa do wyroku SN z 27.4.2009 r., V KK 379/08, Krakowskie Zeszyty Sądowe 9/2009, poz. 37; J. Turek, Przyrzeczenie biegłego, Mo. Pr. 13/2012/s.710). Stowarzyszenie kwestionując spójność i rzetelność raportu, poza sformułowaniem określonych zarzutów, nie przedstawiło konkretnych okoliczności świadczących o ich zasadności, a przede wszystkim nie przedstawiło jakichkolwiek innych dowodów przemawiających za nieprawidłowościami w przygotowaniu raportu, za niezasadnością sformułowanych w nim tez. Dalej należy zauważyć, iż toku postępowania zgodnie z treścią art. 77 ust 1 pkt 1 ust. 3 i 4 udiś Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska dokonał uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia określając warunki realizacji przedsięwzięcia. Ponadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ I instancji, zgodnie z treścią art. 77 ust. 1 pkt 2 udiś uzyskał także opinię organu, o którym mowa w art. 78 tej ustawy – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (opinia w aktach administracyjnych organu pierwszej instancji). W ocenie sądu organ pierwszej instancji uwzględnił wszystkie zawarte we wskazanych uzgodnieniach wymogi, dotyczące zgodności planowanej inwestycji z koniecznością ochrony cennych wartości przyrodniczych i ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wskazując w prawidłowy sposób wymagania dotyczące ochrony środowiska, które winny zostać uwzględnione w trakcie realizacji inwestycji. Jak wynika z akt administracyjnych organu pierwszej instancji, na żądanie Regionalnego Dyrektora Ochrony środowiska we W. inwestor uzupełnił raport w zakresie możliwości oddziaływania inwestycji na Obszar Natura 2000, a ponado zmodyfikował wniosek w sposób ograniczający potn=uncjalny wpłw inwestycji na środowisko w zakresie emisji hałasu do środowiska. Zobowiązał również do sporządzenia analizy porealizacyjnej w celu ocenienia rzeczywistego oddziaływania inwestycji na środowisko. W szczególności inwestycja została ograniczona o turbinę nr 11 (zgodnie z sugestią wyspecjalizowanego organu ochrony środowiska), co ma stanowić optymalny wariant, najmniej uciążliwy dla środowiska i spowoduje, że określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych norm hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007 r., Nr 120, poz. 826) normy nie będą przekroczone. Ponadto, zdaniem sądu, postępowanie w przedmiocie wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 21 lipca 2009 r. zostało przeprowadzone zgodnie z art. 79 ust. 1 udiś. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych przez stronę skarżącą, sąd uznał je za niezasadne. Zauważyć należy, iż podnoszone przez stronę okoliczności, że brak na mapie w aktach pewnych zabudowań ma wpływ na wynik postępowania, nie są trafne. Wszystkie zaznaczone długopisem punkty na mapie dołączonej do pisma procesowego znajdują się w zasięgu izofony 40. W efekcie okloliczność czy znajdują się one czy też nie, w rzeczywostości w terenie, nie ma wpływu na wynik postępowania. Zdaniem skarżących okoliczność nieujętej na mapach zabudowy winna być wzięta pod uwagę przez organy wydające decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Oczywiście, jeśli istotnie tak jest, to zabudowania te winny być uwględnione tak na mapach, jak i w toku postepowania. Ale jak wyżej wskazano, wobec wyrysowanej izofony 40, w obrębie której mają one się znajdować, nawet omyłkowy ich brak, nie ma wpływu na ostateczny wynik sprawy. Wyjaśnić bowiem należy, iż celem postępowania w sprawie wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia jest ustalenie czy planowane przedsięwzięcie, którego charakter wskazuje, iż będzie ono oddziaływać lub może oddziaływać na środowisko, może zostać zrealizowane w taki sposób, aby jego oddziaływanie na środowisko mieściło się w granicach określonych norm. Jeżeli w toku postępowania organ ustali, iż oddziaływanie nie przekroczy dopuszczalnych norm, nie może stwierdzić, że istnieje jakakolwiek przeszkoda do zagospodarowania terenu w zamierzony sposób. Także ta okoliczność powoduje, że wbrew odmiennym zarzutom skargi nie sposób przyjąć, aby istniały podstawy normatywne dla określenia w decyzji obszaru ograniczonego użytkowania stosownie do treści art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska (t. j. Dz.U.2008 Nr 25 poz.150 ze zm.). Jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaganej przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, albo z analizy porealizacyjnej wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to dla oczyszczalni ścieków, składowiska odpadów komunalnych, kompostowni, trasy komunikacyjnej, lotniska, linii i stacji elektroenergetycznej oraz instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej tworzy się obszar ograniczonego użytkowania. Zdaniem sądu w niniejszym postępowaniu takiej okoliczności nie wskazano. Dodać trzeba, że zarówno organ wyspecjalizowany do spraw ochrony środowiska, jak i organ wydający decyzję wskazują, ze nie ma potrzeby taki obszar utworzyć. Wynika to również z tresci raportu oddziaływania na środowisko - s. 101. Nie podzielił także sąd zarzutu skarżącego stowarzyszenia, że w toku postępowania administracyjnego należało powtórzyć cała procedurę dotyczącą raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, wobez rezygnacji przez inwestora z turbiny nr 11. Zdaniem sądu nie ma żadnego uzasadnienia w materiale sprawy, aby taka potrzeba, czy konieczność zaistniały. Raport omawia wpływ inwestycji (jako całości) na środowisko (w tym na dopuszczalny poziom hałasu w środowisku), a nie poszczególnych turbin. Zresztą zajmowanie się poszczególnymi turbinami nie miało by sensu. Oczywistym jest zatem, ze rezygnacja z posadowienia jednej wieży będzie miała pozytywny wpływ na hałas emitowany do środowiska przez całą inwestycję. Nadto organ ochrony środowiska zasugerował takie właśnie rozwiązanie, jako najkorzystniejsze dla środowiska. Samo zaś natężenie hałasu zostało określone w raporcie z użyciem normatywów (wskaźników) wynikających wprost z odnośnego, przywołanego wcześniej rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w śrdowisku (vide k. 50 in. raportu), więc nie sposób przyjąć, aby było to nierzetelne, lub niezgodne z prawewm. Zastosowana metodologia uwzględnia wytyczne zawarte w załaczniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań, w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilosci pobieranej wody (Dz. U. z 2008 r., Nr 206, poz. 1291). Co do zaś konieczności określenia w sposób jednoznaczny w jakim miejscu na określonej działce ma być posadowiona konkretna turbina, to należy podkreślić, że ustawodawca w postępowaniu dotyczącym środowiskowych uwarunkowań, takiego warunku nie wprowadza. Będzie on musiał być dochowany, jeśli inwestor będzie się starał o pozwolenie na budowę dla planowanej inwestycji, bowiem stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2010 Nr 243 poz.1623, ze zm.) projekt budowlany musi zawierać (między innymi) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. W całosci zaś projet budowlany podlega ocenie i weryfikacji przez organ architektoniczno-budowalny w toku postępowania o zatwierdzenie projektu budowalnego, lub w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Z jednej strony trzeba zatem powiedzieć, że taka kompetencja nie przysługuje organowi gminy, ani SKO, z drugiej zaś badanie tej okoliczności nie może być dublowane przez różne organy. Nadto wymaga przypomnienia, że organ sanitarny uzgodnił planowaną inwestycję w zakresie swoich kompetencji (pod wzgledem wymagań sanitarnych i zdrowotnych) pozytywnie z tym tylko zastrzeżeniem, że projekt budowlany inwestycji należy przedłożyć do zaopiniowania Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Z. (postanowienie z dnia 21 maja 2010 r.). Zatem sam projekt budowalny będzie badany przez ten organ w zakresie jego kompetencji. Dlatego też sąd nie uważa ża potrzebne ponowne uzgadnianie inwestycji z organem sanitarnym, wobec modyfikacji wniosku, zmierzającej do zmniejszenia wpływu inwestycji na środowisko. Należy pamiętać, że w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ochrona interesu prawnego stron postępowania musi być mierzona parametrami oddziaływań środowiskowych. Przechodząc do dalszych rozważań dotyczących zgodności z prawem kontrolowanych decyzji i postępowania poprzedzającego ich wydanie sąd miał na uwadze, że w sprawie znalazły zastosowanie przepisy udiś, regulujące czynności prowadzące do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Uzyskanie tej decyzji jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko bądź przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 udiś). Inwestycja będąca przedmiotem niniejszego postępowania zaliczona została w § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z 2004 r. do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Postępowanie w kontrolowanej sprawie zostało wszczęte podaniem Inwestora wniesionym do Wójta dnia 12 listopada 2009 r. Paragraf 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z 2004 r. znajdował zastosowanie w sprawie na podstawie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. (Dz.U. nr 213, poz. 1397), ponieważ postępowanie to zostało wszczęte przed dniem 15 listopada 2010 r., tzn. przed wejściem w życie rozporządzenia z 2010 r. (§ 5 rozporządzenia z 2010 r.). Istotnym elementem składowym postępowania w przedmiocie wydania decyzji środowiskowej jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 2 udiś, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, obowiązek przeprowadzenia oceny jego oddziaływania stwierdzany jest w formie postanowienia przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, który winien uwzględnić okoliczności o których stanowi art. 63 ust. 1 udiś. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wydawane jest stosownie do art. 64 ust. 1 udiś po uprzednim zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska i państwowego inspektora sanitarnego, w przypadku przedsięwzięcia wymagającego m. in. uzyskania pozwolenia na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1 udiś). Jak wskazują dołączone do odpowiedzi na skargę akta administracyjne całość tej procedury została przez organ pierwszej instancji wyczerpana. Raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko został sporządzony w niniejszej sprawie przez zespół pod kierunkiem mgr Z. S. - biegłego Wojewody Opolskiego w zakresie ocen oddziaływania na środowisko w maju 2010 r. Po zapoznaniu się z nim, kompetentne organy zaopiniowały pozytywnie inwestycję polegającą na budowie farmy elektrowni wiatrowych "W." wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Wójt Gminy P., wydając decyzję z [...]r. prawidłowo uwzględnił zawarte we wskazanych powyżej postanowieniach WPWIS i RDOŚ wymogi, dotyczące zgodności planowanej inwestycji z koniecznością ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wskazując w prawidłowy sposób wymagania dotyczące ochrony środowiska, które winny zostać uwzględnione w projekcie budowlanym. Postępowanie w przedmiocie wydania kontrolowanej decyzji zostało przeprowadzone zgodnie z art. 79 ust. 1 udiś. Wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji rzeczowo odniosły się do uwag zgłaszanych w toku postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie został naruszony art. 33 ust. 1 uop. Zarówno z samego raportu, jak i z decyzji organów obu instancji wynika, że planowane przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszarów Natura 2000, (art. 33 ust. 3 uop) . Wójt w uzasadnieniu decyzji w wyczerpujący sposób wziął pod uwagę wszelkie okliczności faktyczne związane z realizacją inwestycji, w tym także okoliczność, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie w niewielkiej odległości od innych farm wiatrowych, znajdującej się na pobliskim terenie. Organ I instancji opierając się na przeprowadzonych obserwacjach przyrodniczych i treści raportu trafnie stwierdził, że planowana farma wiatrowa nie powinna powodować istotnego skumulowanego negatywnego oddziaływania na zasoby przyrodnicze, w tym obszary Natura 2000. W tym względzie nalęży wskazać, że strona skarżąca nie przedstawiła organom (ani sądowi) żadnych dowodów przemawiających za koniecznością ponowienia przeprowadzonych w toku zakończonego postępowania badań. Dlatego też wniosek Prokuratora, zdaniem sądu, nie zasługiwał na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy i co potwierdziły kompetentne organy, wykonanie ponownej oceny oddziaływania na środowisko przed przystąpieniem do realizacji inwestycji niczego nie zmieni i nie wykaże (vide p. VI postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska k. 38 i n.t. II akt administracyjnych). W odniesieniu do podniesionych zarzutów naruszenia prawa procesowego sąd ich nie podzielił i miał na uwadze, że organ pierwszej instancji, dwukrotnie rozpoznając sprawę przeprowadził dostateczne postepowanie dowodwe i szczegółowo uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie nie naruszając przy tym wskazanych przez stronę skarżącą przepisów postępowania. Zdaniem sądu nie jest także zasadny zarzut skarżących w przedmiocie nieuwzględnienia w raporcie wpływu tzw. róży wiatrów na emitowany przez inwestycję hałas do środowiska. Przyjęta w raporcie metodyka referencyjna wykonywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku, pochodzącego od instalacji lub urządzeń, z wyjątkiem hałasu impulsowego, znajduje swoje uzasadnienienie w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2008 r., Nr 206, poz. 1291). Metodyka tam zawarta służy do wyznaczenia wartości poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez instalacje lub urządzenia, wskazując jednoznacznie jakie elementy należy przy obliczaniu poziomu dzwięku w środowisku stosować. Nie ma wsród tych elementów tzw. róży wiatrów. W efekcie organ administracji publicznej, działając na zasadzie i w granicach prawa, nie mógł nałożyć na inwestora dodatkowych obowiązków, których nie przewidują obowiązujące przepisy prawa. Nie sposób także uczynić zarzutu organom z okoliczności, że wydając kwestionowane rozstrzygnięcia nie posiłkowały się, przedłożonym do akt dokumentem Kancelarii Senatu "opracowanie tematyczne Energetyka wiatrowa a społeczności lokalne" z kwietnia 2011 r. - . Opracowanie to aczkolwiek może być uznane za interesujące i godne uwagi nie jest i nie może być uznane za źródło prawa, zatem legalnie działające organy nie mogą uznać opinii zawartych w tym dokumencie za wiążące. Podobnie ma się kwestia z uchwałą nr [...] Zarządu Województwa D. z dnia [...]r. w sprawie przyjęcia dokumentu "Studium przestrzennychuwarunkowań rozwoju energetyki wiatrowej w województwie d.". Jak bowiem wynika z par. 2 tej uchwały (podjętej na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 i 8 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590, ze zm.) na podstawie tej uchwały opiniowane będą dokumenty planistyczne związane z realizacją przedsięwzięć związanych z energetyką wiatrową. Niniejsze postępowanie nie dotyczy aktów administracyjnych, o jakich mówi wskazny dokument. Dodać jeszcze można, że sądowi wiadomym jest, że toczy się obecnie postępowanie ze skargi organu nadzoru na uchwałę podjedą w przedmiocie planu zagospodarowania przstrzennego, ale w momencie wydawania kwestionowanych decyzji uchwała o planie została opublikowana, zaś również obecnie pozostaje ona w obrocie prawnym. Również nie może mieć wpływu na wynik postępowania w zakresie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji okoliczność kto jest włascielem terenu przyszłego zainwestowania. Ani organy w zakresie swych kompetencji, ani obecnie sąd nie mogą zajmować się w toku niniejszego postępowania sądowo-administracyjnego kwestiami własnościowymi. Reasumując, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi podlegała ona oddaleniu, na podstawie art. 151 ppsa.