II SA/Wr 352/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia 20 marca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie wyrażania zgody na udzielenie bonifikaty w wysokości 99 % od ceny sprzedaży nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. A.B. złożył do Sądu skargę na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia 20 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wyrażania zgody na udzielenie bonifikaty w wysokości 99 % od ceny sprzedaży nieruchomości. Postanowieniem z dnia 26 września 2014 r. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie skarżącego na ww. orzeczenie uznał rozstrzygnięcie tut. Sądu za prawidłowe (postanowienie z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 967/14). Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2014 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dnia 9 grudnia 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, skarżący w dniu 18 grudnia 2014 r. wystąpił kolejny raz o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata (data prezentaty biura podawczego tut. Sądu na formularzu PPF, k. 89 akt). Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Natomiast postanowieniem z dnia 9 marca 2015 r. Sąd odrzucił sprzeciw od tego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. (I OZ 343/15) uchylił ww. orzeczenie. Rozpoznając ponownie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r. Sąd odmówił mu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie skarżącego na ww. orzeczenie uznał rozstrzygnięcie tut. Sądu za prawidłowe (postanowienie z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt I OZ 779/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Przepis art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi, że od wniosku pobiera się wpis. Wniosek, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.). Prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu dnia 9 grudnia 2014 r., zatem termin do jego wykonania ekspirował z dniem 16 grudnia 2014 r. We wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu. Dostrzec jednak wypada, że po terminie do uiszczenia wpisu, bowiem w dniu 18 grudnia 2014 r., wnioskodawca złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Niemniej jednak, złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a tym bardziej po terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 20 maja 2014 r., II FZ 564/14; z dnia 8 kwietnia 2014 r., II OSK 810/14; z dnia 21 marca 2012 r., II GZ 95/12). Innymi słowy, sąd po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania ma obowiązek – stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. – ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu sądowego, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a także jak w niniejszym przypadku, po upływie siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia kosztów sądowych nie zostaje przerwany. Konkludując należy uznać, że brak formalny wniosku nie został uzupełniony, zatem skarga, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.