II SA/Wr 484/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku polegającego na wykonaniu określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r. Nr [...] stwierdzającą wykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] r. Nr [...], polegającego na wykonaniu określonych robót budowlanych. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącym w dniu 6 września 2013 r.. Pismem z dnia 7 września 2013 r., złożonym osobiście w siedzibie organu w dniu 9 września 2013 r., D.W. i M.W. oraz J.W. i M.W. wnieśli o uzupełnienie w/w decyzji DWINB. Natomiast pismem nadanym przez pocztę w dniu 5 października 2013 r. D.W. i M.W. oraz J.W. i M.W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną na wstępie decyzję DWINB. W dniu 6 listopada 2013 r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydał postanowienie Nr [...], którym odmówił uzupełnienia zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. W tym samym dniu akta sprawy wraz ze skargą przekazano Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.", strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b k.p.a.). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (art. 111 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie strona skarżąca zażądała od organu uzupełnienia decyzji z dnia [...] r. i nie czekając na wydanie postanowienia w przedmiocie uzupełnienia lub odmowy uzupełnienia decyzji, wniosła skargę do sądu administracyjnego na wskazaną decyzję. Zdaniem Sądu, należy przyjąć, że jednym ze skutków procesowych zgłoszenia wniosku o uzupełnienie decyzji jest przesunięcie początku terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a. Oznacza to, że przed doręczeniem tego postanowienia termin do wniesienia skargi nie biegnie. Pogląd taki jest uzasadniony logiką postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Jeśli bowiem strona uważa, że decyzja jest niepełna (trzeba ją uzupełnić), to składanie skargi na taką decyzję jest niecelowe. Uzupełnieniu decyzji służy tryb wskazany w cytowanych przepisach k.p.a. i dopiero jego wyczerpanie otwiera drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jest tak, ponieważ rozstrzygnięcie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale dzieli procesowe losy decyzji administracyjnej. Warto zaznaczyć, że pogląd przyjęty przez sąd w niniejszej sprawie był już prezentowany w orzecznictwie sądowym (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1089/14 i z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 1125/13 oraz postanowienie tego Sądu z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 837/15, publ. Orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie skarga nadana przez pocztę w dniu 5 października 2013 r., a więc przed wydaniem postanowienia DWINB w przedmiocie uzupełnienia decyzji z dnia [...] r., została w istocie nadana przed terminem do jej wniesienia. To zaś oznacza, że jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu po myśli art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (podobnie WSA we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 8 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 805/13, od którego wniesioną skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. (sygn. akt II OSK 1264/16) oddalił). Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia.