II SAB/Wr 103/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi G. Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2026 r. sygn. akt II SAB/Wr 9/26 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 22 lutego 2026 r., złożonym na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, G. Z. i P. Z. (dalej: skarżący) wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 9/26 zakończonej nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2026 r., którym to odrzucono skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 1304/25. W jej treści wyraźnie zaznaczono, że pismo nie stanowi skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do art. 280 u.p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej (art. 276 zd. 1 u.p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powołanych regulacji prawnych bezsprzecznie wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego jest dopuszczalna jedynie od orzeczeń prawomocnych, a więc takich, których nie można wzruszyć w toku instancji, np. gdy upłynął termin do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, a skarga kasacyjna nie wpłynęła. Stosownie bowiem do treści art. 168 § 1 u.p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Dopiero zatem, gdy orzeczenie jest prawomocne, może zacząć biec termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego przewidziany w art. 277 u.p.p.s.a. Podkreślić należy, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12, z dnia 19 lipca 2019 r., sygn. akt I OSK 1/18, z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II OSK 2794/21 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: https://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu). Oznacza to, że bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego nie może rozpocząć się wcześniej niż w dacie uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem stanowi podstawową przesłankę warunkującą dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uzyskaniem przez orzeczenie przymiotu prawomocności skutkuje jej odrzuceniem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11, z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GSK 2721/18, z dnia 22 maja 2020 r. , sygn. akt II OSK 3891/19). W rozpoznawanej sprawie skarżący złożyli w dniu 22 lutego 2026 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 9/26, które to postępowanie w dacie wniesienia skargi, nie posiadało jeszcze waloru prawomocnie zakończonego. Postanowienie z dnia 16 stycznia 2026 r. zostało bowiem doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 16 lutego 2026 r., co oznacza, że wobec terminu otwartego na wniesienie przysługującego skarżącym środka zaskarżenia od powyższego orzeczenia, było ono nieprawomocne na dzień 22 lutego 2026 r. W okolicznościach niniejszej sprawy należy więc stwierdzić, że do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego o sygn. akt II SAB/Wr 9/26 na dzień wniesienia skargi o wznowienie ww. postępowania nie doszło. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 i art. 280 § 1 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.