II SAB/Wr 60/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wr 60/12 w sprawie ze skargi D.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie niepodjęcia czynności "do decyzji Nr 141/03" postanawia odmówić wykładni wyroku. Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "u.p.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku. Podkreślić należy również, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10, publ. LEX nr 1239309). Istotne jest również, że to strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (postanowienia NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 208/12, publ. LEX nr 1136777; z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1176/09, publ. LEX nr 1118281). W sprawie niniejszej skarżąca D.W. wniosła o dokonanie wykładni "z jakich powodów i na jakiej podstawie prawnej Sąd wyrokiem nie przyznał skarżącej zwrotu kosztów sądowych za złożoną kasację przez skarżącą" oraz "na jakiej podstawie prawnej pozbawiono nas w Sądzie przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów z art. 106 § 3, § 4 u.o.p.p.s.a. w sprawach II SAB/Wr 26/05, II SA/Wr 178/05, 362/05 i wielu innych". W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżąca nie wskazała jakie elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, czy też nasuwają wątpliwości. Żądanie zaś uzyskania szerszego uzasadnienia orzeczenia o kosztach procesu wykracza poza obowiązek nałożony na sąd w treści art. 158 u.p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt II GSK 757/10, publ. LEX nr 984627). Wykładnia sprowadzająca się do poszerzenia sentencji wyroku o inne istotne elementy jest niedopuszczalna (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 618/09, publ. LEX nr 642481). Ponadto, w ocenie Sądu sentencja wyroku z dnia 14 marca 2013 r., do której częściowo odnosi się wniosek o wykładnię, jest jasna i nie budzi wątpliwości, gdyż wyrokiem tym umarzono postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności (pkt I sentencji); stwierdzono przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. (pkt II sentencji); stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III sentencji); przyznano od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokat A.Ch. z Kancelarii Adwokackiej we W., łączną kwotę 312,20 zł (trzysta dwanaście złotych 20/100), na którą składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240,00 zł, podatek VAT w kwocie 55,20 zł oraz zwrot opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt IV sentencji). Również żądanie skarżącej wskazania na jakiej podstawie prawnej nie przeprowadzono dowodów uzupełniających z dokumentów nie może stanowić przedmiotu wykładni. "Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania" (postanowienia NSA z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 473/12, publ. LEX nr 1230577; z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 111/12, publ. LEX nr 1243869; z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 78/12, publ. LEX nr 1115980). Jeśli skarżąca ma zastrzeżenia co do przeprowadzonego postępowania sądowego, może je podnieść w skardze kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 2 u.p.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, że brak jest potrzeby dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 marca 2013 r.. Dlatego wniosek D.W. jako bezpodstawny nie mógł zostać uwzględniony. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 158 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. k.g.