III SA/Wr 894/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Moskała, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (spr.), sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej z tytułu nieprzedłożenia automatu do gier o niskich wygranych w celu przeprowadzenia badania sprawdzającego oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Dyrektor Izby Celnej we W. – po rozpatrzeniu zażalenia "A" sp. z o.o., z siedzibą w C., na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] września 2014 r. (nr [...]) nakładające na spółkę karę porządkową w wysokości 2 800 zł z tytułu nieprzedłożenia automatu do gier o niskich wygranych [...] (nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...]) do badania sprawdzającego przez wskazaną jednostkę badającą – utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne postanowienie. Organ zażaleniowy powołał się na art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. zwanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie: o.p.). W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej przypomniał, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego w L. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji opisanego wcześniej automatu do gier o niskich wygranych. Podstawą wszczęcia postępowania były stwierdzone w trakcie przeprowadzonego eksperymentu nieprawidłowości, tj. przekroczenie maksymalnej stawki za udział w jednej grze. Przeprowadzony w ramach kontroli eksperyment wykazał, że przedmiotowe urządzenie umożliwiło grę za stawki wyższe niż dopuszczalne przepisami ustawy o grach hazardowych. W związku z powyższym pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego w L. wezwał Stronę do poddania automatu do gier badaniu sprawdzającemu, wskazując jednocześnie jako jednostkę badającą Laboratorium Celne w P. i wyznaczając 14-dniowy termin do przekazania automatu do badania. Zwrotne potwierdzenie odbioru wskazuje, że termin ten upłynął bezskutecznie [...] lutego 2014 r. Dodatkowo odpowiadając na pismo strony skarżącej, Naczelnik Urzędu Celnego 7 maja 2014 r. wskazał podstawy prawne żądania. Ponieważ spółka nie zastosowała się do wezwania, organ ponowił żądanie pismem z dnia 8 lipca 2014 r. W każdym z wezwań pouczył spółkę, że konsekwencją niezastosowanie się do wezwania może być nałożenie kary porządkowej w wysokości do 2 800 zł. Jedyną reakcją ze strony było pismo, w którym podważono możliwość kwestionowania legalności działania automatu. W takiej sytuacji Naczelnik Urzędu Celnego w L. postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. nałożył na spółkę karę porządkową w wysokości 2.800 zł z tytułu nieprzedłożenia wspomnianego automatu do badania sprawdzającego przez wskazaną jednostkę badającą. W zażaleniu spółka zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 23 b ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm., dalej w skrócie u.g.h., ustawa hazardową). Strona podniosła, że Izba Celna w P. nie może być jednostką badającą upoważnioną do badań sprawdzających automatów do gier, o których mowa w art. 23b ust. 1 i nast. ustawy o grach hazardowych, podkreślając że poddanie automatu żądanemu badaniu przez Laboratorium Celne w P. byłoby łamaniem prawa. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektora Izby Celnej przywołano art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych oraz art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Organ zażaleniowy powołał się na protokół z kontroli, podczas której dokonano eksperymentu, z którego wynikało, że sporny automat umożliwia grę za stawki wyższe niż dopuszczalne przepisami ustawy hazardowej. Stwierdził przy tym, że Naczelnik Urzędu Celnego w L. spełnił obowiązek wynikający z art. 23b ustawy o grach hazardowych i prawidłowo wezwał stronę do poddania automatu odpowiedniemu badaniu. Obowiązek poddania automatu do gier badaniu, nałożony na podstawie art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych, jest inną czynnością dowodową, o jakiej mowa w art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skoro badanie sprawdzające automatu, przeprowadzone przez uprawnioną do tego jednostkę badającą, wymaga współdziałania strony polegającego na dostarczeniu przedmiotu badania do jednostki, to odmowa wykonania takiej czynności jest równoznaczna z odmową strony "udziału w innej czynności", o której mowa w art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Przepis art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi o dopuszczalności dyscyplinowania strony nałożeniem kary porządkowej w przypadku bezzasadnej odmowy dokonania czynności dowodowej. Bezzasadna odmowa strony udziału w czynności dowodowej, to odmowa nieznajdująca potwierdzenia w obowiązujących przepisach (wyrok NSA z 21 października 2011 r., II FSK 775/10). Przed nałożeniem sankcji na stronę za odmowę udziału w czynności dowodowej, organ ma obowiązek ustalenia, czy w konkretnym stanie faktycznym strona zobowiązana do dokonania czynności podjęła starania celem wyjaśnienia przyczyn niewykonania wezwania oraz czy wskazane przez nią przyczyny były obiektywnie uzasadnione. W okolicznościach niniejszej sprawy, przytoczone przez stronę przyczyny mające usprawiedliwiać niezastosowanie się do wezwania, nie znajdują potwierdzenia w obowiązujących przepisach, a tym samym nie mogą być uznane za obiektywnie uzasadnione. Laboratorium Celne przy Izbie Celnej w P. zostało upoważnione przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier i sporządzania opinii technicznych (upoważnienie z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]). Upoważnienie to zostało wydane na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.). Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779), podmioty będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jednostkami badającymi upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, uznaje się za jednostki badające upoważnione do badań technicznych automatów i urządzeń do gier zgodnie z przepisami art. 23f ustawy zmienianej tj. ustawy o grach hazardowych. Z akt administracyjnych wynika, że Izba Celna w P. znajduje się w sporządzonym przez Ministerstwo Finansów i opublikowanym na stronie internetowej Ministerstwa wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu nie mają uprawnienia do podważania czy weryfikacji upoważnień Ministra Finansów udzielonych jednostkom badającym do przeprowadzania badań automatów. Stąd zastrzeżenia strony, co do obiektywizmu jednostki badającej, pozostającej w strukturach Służby Celnej, nie mogły stanowić dla organu wystarczającego uzasadnienia dla odmowy poddania automatu badaniu przez wyznaczoną jednostkę. Na marginesie zauważono, że w upoważnieniu Izby Celnej w P. do przeprowadzania badań technicznych automatów urządzeń do gier, udzielonym przez Ministra Finansów, tkwi założenie, że jednostka ta spełniać musi restrykcyjne wymagania ustawowe, w tym dotyczące zapewnienia odpowiedniej wiedzy technicznej osób badających i ich bezstronności (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 grudnia 2012 r., II SA/Bk 678/12). Organ zażaleniowy wskazał ponadto, że zarówno samo udzielenie upoważnienia, jak i wybór jednostki badającej wynikają z samodzielnych uprawnień Ministra Finansów i mieszczą się w zakresie wykonywanych przez ten organ zadań i jego bieżącej działalności. Jest on w istocie rzeczy aktem wewnętrznym stanowiącym przekazanie części swoich uprawnień na rzecz innego podmiotu. Nie tworzy on na rzecz innych podmiotów, w tym skarżącej spółce, żadnych praw i obowiązków, bowiem adresatem tego upoważnienia jest jednostka badająca, która uzyskała w ten sposób umocowanie organu państwowego do prowadzenia odpowiednich badań. Organ nie znalazł argumentów potwierdzających stanowisko pełnomocnika spółki o naruszeniu art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a co za tym idzie przyjął, że Naczelnik Urzędu Celnego w L. prawidłowo uznał, że spółka bezzasadnie odmówiła przedłożenia automatu do gier o niskich wygranych w celu przeprowadzenia badania sprawdzającego przez wskazaną jednostkę badającą – Izbę Celną w P. Wydział Laboratorium Celne, upoważnioną do przeprowadzenia badań i sporządzenia opinii technicznej, w sytuacji podejrzenia, że zarejestrowany automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych. W związku z tym nałożenie kary porządkowej było w pełni uzasadnione. Wysokość kary porządkowej, o której mowa w art. 262 § 1, zgodnie z art. 262a § 1 Ordynacji podatkowej podlega w każdym roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w pierwszych dwóch kwartałach danego roku w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku, a jeżeli wskaźnik ten ma wartość ujemną, kwota nie ulega zmianie. Natomiast art. 262a § 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", do dnia 15 sierpnia danego roku, kwotę, o której mowa w § 1, zaokrąglając ją do pełnych setek złotych (z pominięciem dziesiątek złotych). Obwieszczeniem z dnia 11 września 2013 r. (M.P. z 2013 r. poz. 736) Minister Finansów ustanowił, że na rok 2014 kwota ta wynosi 2.800 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia wydanego w pierwszej instancji i zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Strona skarżąca zarzuciła Dyrektorowi Izby Celnej: • rażące naruszenie art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, poprzez działanie organu z naruszeniem wszelkich możliwych zasad demokratycznego państwa prawnego na szkodę legalnie funkcjonującego podmiotu prawa, wyrażające się oparciem zaskarżonego postanowienia wyłącznie na przesłankach politycznych (poleceniach przełożonych z Ministerstwa Finansów), a nie merytorycznych, • naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art.262 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. ordynacja podatkowa, poprzez uznanie, iż badanie sprawdzające automatu stanowi jego oględziny, • naruszenie przepisu postępowania, a to art. 23 b ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez bezzasadne zastosowanie tego przepisu, tj. zastosowanie go przy braku spełnienia przesłanek nałożenia kary porządkowej (przy niewystąpieniu sytuacji bezzasadnej odmowy okazania przedmiotu oględzin). W skardze strona skarżąca uzasadniła poniesione zarzuty. Dodatkowo wskazała, że z powodu braku notyfikacji przepisów ustawy hazardowej Komisji Europejskiej jej uregulowania należy uznać za nieskuteczne i w konsekwencji postępowanie w tej sprawie jako prowadzone bez podstawy prawnej należało umorzyć. Strona powołała się na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w rozważaniach nad stanem faktycznym i prawnym sprawy przyjął, co następuje; Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przywołanego przepisu wynika, że mimo, iż sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, to jednak jest związany granicami danej sprawy. Oznacza to, że sąd nie może uczynić przedmiotem kontroli zgodności z prawem, innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. W związku z powyższym podkreślić należy, że ocenie legalności w rozpatrywanej sprawie podlega postanowienie nakładające na stronę skarżącą karę porządkową za odmowę poddania automatu do gier o niskich wygranych badaniu sprawdzającemu w ramach prowadzonego przez organy postępowania dowodowego w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. W ocenie Sądu, organy administracji trafnie zastosowały w tej sprawie przepis art. 262 Ordynacji podatkowej (określający zasady i zakres przedmiotowy nakładania kar porządkowych) gdyż z art. 8 u.g.h. wynika bowiem wprost, że do określonych w niej postępowań stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. Dodatkowo postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych jest jednym z postępowań przewidzianych w ustawie o grach hazardowych, co wynika z treści art. 23 a i 23 b u.g.h. dodanych ustawą z dnia 26 maja 2011 r. zmieniającą ustawę o grach hazardowych oraz niektóre inne ustawy (Dz. U. nr 134, poz. 779). Natomiast zgodnie z art. 23 b ust. 1 u.g.h. na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że art. 262 § 1 - § 3 o.p. określa katalog podlegających karze zachowań uczestników postępowania, który jest katalogiem zamkniętym, a zatem karanie za inne zachowanie niż wymienione w tym przepisie jest niedopuszczalne, natomiast każde z tych zachowań może być samoistną podstawą orzeczenia kary. Do katalogu tych zachowań ustawodawca zaliczył między innymi bezzasadną odmowę złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności - art. 262 § 1 pkt 2 o.p. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego i sądów administracyjnych, z którymi zgadza się Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie odmowa poddania automatu do gier o niskich wygranych badaniu sprawdzającemu mieści się w katalogu opisanych wyżej zachowań uzasadniających nałożenie kary porządkowej (zob. wyroki : NSA – sygn. akt II GSK 527/14, WSA w Krakowie – sygn. akt III SA/Kr 854/14, WSA w Białymstoku – sygn. akt II SA/Bk 1215/13, II SA/Bk 463/12, II SA/Bk 464/12, II SA/Bk 465/12, II SA/Bk 466/12, WSA w Poznaniu – sygn. akt I SA/Po 959/13 pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym wbrew zarzutowi skargi, odmowa poddania badaniu sprawdzającemu, jako okoliczność mieszcząca się w opisanym wyżej katalogu zachowań skutkuje nałożeniem kary porządkowej, o której mowa w art. 262 § 1 pkt 3 o.p. Nakładając karę organ administracji powinien zawsze ustalić czy odmowa była uzasadniona, czy była bezzasadna, czy miała jednoznaczny charakter i wskazywała na brak woli poddania się obowiązkowi nałożonym przez organy podatkowe. Sąd poddając dokładnej ocenie legalność zaskarżonego postanowienia oparł się o art. 122 o.p., zgodnie z którym to na organie podatkowym spoczywa obowiązek w zakresie inicjatywy w zbieraniu dowodów i wyjaśnianiu stanu faktycznego. Oczywistym jest więc, że temu celowi ma też służyć instytucja umożliwiająca wezwanie do poddania automatu do gier o niskich wygranych badaniu sprawdzającemu. W sytuacji, gdy strona bez żadnego usprawiedliwionego uzasadnienia nie stosuje się do wezwania organu, organ podatkowy jest uprawniony do podjęcia dopuszczalnych prawem kroków zmierzających do dyscyplinowania strony. Organ prowadzący postępowanie bez współdziałania strony nie może bowiem wykonać ciążących na nim obowiązków. W rozpatrywanej sprawie istotnym jest więc rozważenie, czy po pierwsze spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie przez organ art. 23 b ust. 1 ustawy hazardowej, czyli czy mamy do czynienia w tej sprawie z uzasadnionym podejrzeniem, że automat do gier o niskich wygranych nie spełnia warunków określonych ustawą o grach hazardowych. Po drugie czy nie podporzadkowanie strony wezwaniu do określonego zachowania przez organ celny w ramach prowadzonego przez ten organ postępowania dowodowego było uzasadnione. Zdaniem Sądu analiza akt sprawy wskazuje jednoznaczne, że organ celny wszczynając postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych (postanowienie z dnia 19 grudnia 2013 r.) wyraźnie uzasadnił przyczyny swojej aktywności procesowej okolicznością przeprowadzonego eksperymentu na spornym automacie, z którego wynikało, że można na nim grać o stawki wyższe niż przewidują przepisy ustawy hazardowej. Do postanowienia tego dołączony został protokół z tej kontroli. Postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej. Powyższa okoliczność była więc zdaniem Sądu uzasadnionym podejrzeniem, że automat do gier nie spełnia określonych ustawą wymogów i w konsekwencji usprawiedliwioną przyczyną dla wezwań: z dnia 30 stycznia 2014 r., z dnia 8 lipca 2014 r. (skierowanych do strony skarżącej, skutecznie jej doręczonych) o poddanie spornego automatu do badania sprawdzającego jednostce badającej Izbie Celnej w P. Sąd przeprowadzając kontrolę wyjaśnień strony skarżącej dotyczących odmowy wykonania wezwania organu celnego stwierdza, że nie można przyjąć, że była ona zasadna. Strona skarżąca odmawiając przekazania spornego automatu jednostce badającej wskazała bowiem jedynie na brak możliwości kwestionowania legalnego działania automatu, który (co podkreśliła strona) został zgodnie z wymogami ustawy zarejestrowany i dopuszczony do działania. Takie tłumaczenia strony skarżącej Sąd nie uznaje za wystarczające dla usprawiedliwienia braku współdziałania strony w toczącym się postępowaniu w sprawie, której przedmiotem było wyjaśnienie legalności działania kontrolowanego w tym postępowaniu automatu do gier o niskich wygranych. Sąd przypomina bowiem, że uzasadnieniem dla prowadzenia postępowania dowodnego o poddanie spornego automatu do badania sprawdzającego jednostce badającej było wcześniejsze przeprowadzenie kontroli funkcjonowania tego automatu i ujawnione w ramach tej kontroli nieprawidłowości. Natomiast ocena zasadności inicjatywy dowodowej organu celnego co do konieczności przeprowadzenia tego badania powinna zostać ewentualnie podniesiona przez skarżącego po przeprowadzeniu tego dowodu, tylko takie działanie skarżącego zmusi organ celny do merytorycznego ustosunkowania się do podniesionych przez skarżącego zarzutów i ewentualnie skutecznie zostanie poddane kontroli sądowej. Dodatkowo w skardze podkreślono, że Laboratorium Izby Celnej w P. wskazane przez organ celny jako jednostka mająca zbadać legalność automatu do gier o niskich wygranych nie posiada odpowiedniej aktualnej akredytacji w konsekwencji nie jest jednostką badająca wskazaną w treści art. 23 b ust. 1 u.g.h. W opinii Sądu analiza kwestii prawidłowości i ewentualnego wygaśnięcia udzielonego przez Ministra Finansów upoważnienia do wykonania badania automatów i urządzeń do gier, wykracza poza granice kontrolowanego postępowania. W ocenie Sądu skoro strona skarżąca jest przekonana, że Izba Celna w P. nie posiada stosownej akredytacji, nie posiada statusu jednostki badającej powinna wykazać, że w takich okolicznościach sprawozdanie z przebadania spornego automatu sporządzone przez Laboratorium Celne Izby Celnej w P. nie mogłoby stanowić dowodu w sprawie, innymi słowy powinna zwalczać dowód po jego przeprowadzeniu. Przypomnieć należy ,że zgodnie z art. 23 f ust. 1 ustawy hazardowej minister właściwy do spraw finansów publicznych udziela jednostce badającej, która spełnia określone prawem wymagania upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, natomiast na tym etapie postępowania, tj. rozstrzygania o zasadności skargi, Sąd nie widział możliwości, aby badać przygotowanie merytoryczne i akredytację Jednostki Badawczej, powołanej przez Ministra Finansów. Zdaniem Sądu kwestia oceny legalności upoważnienia dla danej jednostki organizacyjnej przez Ministra Finansów do przeprowadzenia badań automatów lub urządzeń do gier może być rozstrzygana jedynie w postępowaniu głównym dotyczącym cofnięcia rejestracji automatu (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 18 grudnia 2013 r., II SA/Go 952/13, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sprawa niniejsza jest natomiast sprawą incydentalną w głównym postępowaniu dotyczącym cofnięcia rejestracji automatu. W okolicznościach niniejszej sprawy, o ile nie można odmówić stronie skarżącej starań w wyjaśnianiu przyczyn, dla których nie dostarczyła automatu do wskazanej przez organ jednostki, celem poddania badaniu sprawdzającemu, o tyle przyczyny usprawiedliwiające taką postawę nie znajdują potwierdzenia w obowiązujących przepisach, a tym samym nie mogą być uznane za obiektywnie uzasadnione wbrew zarzutom skargi. W związku z powyższym uznać należy, że organ określony w art. 23b ust. 1 u.g.h. w oparciu o wezwanie zredagowane zgodnie z treścią art. 23b ust. 2 u.g.h prawidłowo wezwał stronę skarżącą do poddania badaniu sprawdzającemu automatu do gier o niskich wygranych, a działanie organu było uzasadnione treścią art. 262 o.p. Natomiast wysokość nałożonej przez organ kary była zgodna z prawidłowo przywołanym przez organ obwieszczeniem Ministra Finansów ogłoszonym na podstawie art. 262a § 2 o.p. Nie można więc zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, że w postępowaniu dowodowym organ dopuścił się naruszenia przepisów art. 2 i art. 7 Konstytucji RP. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej braku notyfikacji przepisów hazardowych przypomnieć należy, że obowiązek notyfikacji odnosi się wyłącznie do przepisów ustawy o grach hazardowych o charakterze technicznym, które to nie stanowiły podstawy prawnej dla spornego rozstrzygnięcia. Z tego powodu domaganie się przez stronę skarżącą umorzenia przedmiotowego postepowania uznać trzeba za nieuzasadnione. Reasumując, zdaniem Sądu, postępowanie przed organami zostało przeprowadzone należycie i poprawnie, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały także prawidłowo zinterpretowane i zastosowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych postanowień. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji. .