III SAB/Wr 28/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. w W. na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie uzgodnienia obsługi komunikacyjnej planowanego zespołu budynków mieszkalnych wraz z zagospodarowaniem terenu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 16 sierpnia 2024 r. spółka Z. sp. z o.o. we W. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie uzgodnienia obsługi komunikacyjnej planowanego zespołu budynków mieszkalnych wraz z zagospodarowaniem terenu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 30 września 2024 r. wezwano stronę skarżącą do: a) złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935) —dalej: p.p.s.a., b) wskazania numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, c) uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł — w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 8 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dane, o których mowa w pkt 1-3 tego przepisu. Warunki formalne pisma zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 4 tego przepisu każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei przepis art. 29 p.p.s.a. określa, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Tym samym strona będąca osobą prawną, która wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązana dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd czy skarga została wniesiona przez uprawnione do tego osoby. W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dokumentem, z którego wynika sposób reprezentacji spółki oraz kto jest uprawniony do jej reprezentowania, jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny na dzień złożenia skargi. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 30 września 2024 r. zostało doręczone pod wskazany w treści skargi adres w dniu 8 października 2024 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłkę zawierającą wezwanie odebrał upoważniony pracownik. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych upływał wraz dniem 15 października 2024 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 10 października 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej: 10 października 2024 r.) strona skarżąca przedłożyła wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego zawierający informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców według stanu na dzień 9 października 2024 r., a nie na dzień złożenia skargi, tj. na 26 sierpnia 2024 r. Ponadto do dnia sporządzenia niniejszego postanowienia, do Sądu nie wpłynęła odpowiedź na wezwanie w zakresie uiszczenia wpisu od skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że — pomimo, iż istnieje jawność treści ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym a pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację — nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, na sąd na etapie kontroli warunków formalnych skargi, bądź na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia (por. postanowienia NSA z: 15 maja 2019 r., sygn. akt II OZ 422/19; 8 listopada 2016 r., sygn. akt II FZ 716/16, 23 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2456/15, WSA w Szczecinie z 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 46/23, WSA w Poznaniu sygn. akt III SA/Po 514/24, CBOSA). W związku z powyższym Sąd uznał, że strona skarżąca nie usunęła, pomimo wezwania, braku formalnego skargi polegającego na wykazaniu prawa do jej reprezentacji w dacie wniesienia skargi. Wymogów powyższych nie spełnia bowiem wydruk z KRS zawierający informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców na dzień 9 października 2024 r., gdyż skarga została wniesiona 26 sierpnia 2024 r. Taki wymóg spełniałby pełny odpis z KRS. W oparciu o taki dokument Sąd ustaliłby kto na dzień wniesienia skargi uprawniony był do reprezentowania strony skarżącej spółki. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.