IV SA/Wr 174/16

Wrocław, dnia 4 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]stycznia 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania A. N. (dalej: skarżąca) od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta w N.R. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. R. z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego uchyliło zaskarżoną decyzję w części w ten sposób, że w pkt II decyzji zamiast daty "30.10.2015" wpisało datę "30.09.2015", w pozostałej części utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt sprawy wynika, że przesyłka listowa zawierająca powyższą decyzję została odebrana przez S. P. w dniu 18 stycznia 2016 r. W dniu 16 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem organu, skargę na powyższą decyzję. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi w powyższej sprawie. Postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. (sygn. akt I OZ 939/16) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 13 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądowo-administracyjnym w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 ppsa decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, publ. LEX nr 505351; z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 779/07, publ. LEX nr 485379; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07, publ. LEX nr 470146; postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 633/10, publ. LEX 777832 oraz z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 759/09, publ. LEX 642988; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, publ. LEX nr 381707; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, publ. LEX nr 284737). W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi doręczono w dniu 18 stycznia 2016 r. Zatem termin skutecznego wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 18 stycznia 2016 r. i upłynął w dniu 17 lutego 2016 r. (środa). Skargę nadano w urzędzie pocztowym w dniu 16 marca 2016 r., czyli z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa, co czyni skargę spóźnioną. Dodać należy, że postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. (sygn. akt I OZ 939/16) oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie. W świetle powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, co orzeczono w sentencji postanowienia.