IV SA/Wr 540/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na działanie Prezydenta Miasta W. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. H. K., dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga ta została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia 29 stycznia 2013 r. o sprostowanie decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] pod sygn. akt IV SAB/Wr 141/13. W piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. skarżąca wyjaśniła, że ww. skarga obejmuje: "ogólną skargę na działanie Prezydenta Miasta W. w wyniku czego została wydana decyzja z dnia [...].12.2012 r. nr [...], oraz uchylenie tej decyzji w całości." W związku z wyjaśnieniami skarżącej złożonymi w piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. skarga została przeniesiona między repertoriami i zarejestrowana powtórnie, jako podlegająca rozpoznaniu w dwóch odrębnych postępowaniach: 1) jako skarga na działanie Prezydenta Miasta W., dalej również organ, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 540/13; 2) jako skarga na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 541/13. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na działanie Prezydenta Miasta W. zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 540/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Podstawą merytorycznego rozpoznania skargi jest stwierdzenie, że jej przedmiot podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.). Mając na względzie z jednej strony treść wyżej powołanego przepisu prawa, z drugiej zaś sformułowany przez skarżącą przedmiot skargi należało uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, bowiem przedmiotem zaskarżenia nie jest decyzja ani postanowienie, o których mowa we wskazanym przepisie, nie jest również akt lub czynność z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), a także bezczynność organu, bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a. Z wyjaśnień skarżącej złożonych w piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. wynika, że przedmiotem jej skargi jest działanie organu. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest zatem skargą powszechną, o jakiej mowa Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej k.p.a., w szczególności skargą określoną w art. 227 k.p.a., zgodnie z którym: "Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw." Skarga wniesiona w tym przedmiocie do Sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, bowiem Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. Stwierdzić należy, że sądy administracyjne kontrolują wyłącznie działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII k.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a., zatem nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11; z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 8 maja 2009 r. sygn. II OSK 689/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym, skoro skarga skarżącej nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 p.p.s.a., stwierdzić należy, że jest ona niedopuszczalna. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.