IV SA/Wr 639/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonej decyzji. Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu art. 61 § 3 wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Z konstrukcji cyt. wyżej przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie tego wniosku, czyli przedstawienia takich okoliczności, które uprawdopodobniłyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Istotne jest przy tym, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wpadkowy. Oznacza to tyle, że w tym postępowaniu Sąd jedynie ocenia, czy spełnione są przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, o jakich stanowi przytoczony wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd nie bada merytorycznej zasadności samej skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienia NSA: z dnia 6 lutego 2008r., sygn. akt I OZ 47/08; z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt I OZ 209/08; z dnia 3 lipca 2008r., sygn. akt I OZ 493/08; z dnia 18 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 386/08; z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 410/08 - nie publik.; treść /w:/ orzeczenia.nsa.gov.pl//. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi [...] jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] którą uznano skarżącego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej w pierwszej instancji ze względu na to, że jego zdaniem wykonanie decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, a także zaistnienia skutków, które będą w późniejszym czasie trudne do odwrócenia. Skarżący podkreślił, że opiekuje się matką chorą na chorobę Alzheimera, która to choroba wymaga odbywania częstych badań i zabiegów lekarskich. Możliwość wykorzystywania do tych celów samochodu jest niezbędna, ponadto skarżący wykorzystuje samochód do celów służbowych, a utrata mobilności może wpłynąć na jakość wykonywanej pracy, a także ograniczenie możliwości kontaktu z dziećmi. W ocenie Sądu powołując się na powyższe okoliczności, strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o jakich stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Powoływanie się strony skarżącej na to, że odebranie mu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu jest równoznaczne ze zwiększeniem stanu zagrożenia dla zdrowia jego matki nie poparte zostało żadnymi dokumentami i dlatego nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że wykazane zostały przesłanki z art. art. 61 § 3 p.p.s.a. Tak samo twierdzenie, że utrata możliwości wykorzystania samochodu do celów służbowych może negatywnie wpłynąć na jakość wykonywanej pracy oraz ograniczy możliwość realizacji prawa do kontaktu z dziećmi, skarżący nie poparł, żadnymi dokumentami, z których by wynikało, że posiadanie prawa jazdy jest mu niezbędne do wykonywania pracy. Tym samym stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać nadto należy, iż w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu, wydane na podstawie § 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Również należy podkreślić, że postanowienie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o ostatecznym wyniku oceny zaskarżonej decyzji przez Sąd, nie ma ono wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie wniesionej przez skarżącego skargi. Uwzględniając powyższe, w rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym zakresie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.