IV SA/Wr 801/12

PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-12-28

Skład orzekający: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, zamiast za pośrednictwem organu, powinna zostać odrzucona jako wniesiona w toku postępowania już wszczętego inną skargą o identycznej treści?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wniesienie dwóch skarg o identycznej treści na tę samą decyzję, z których jedna została wniesiona bezpośrednio do sądu, a druga za pośrednictwem organu, skutkuje tym, że skarga wniesiona bezpośrednio do sądu jest niedopuszczalna jako wniesiona w toku postępowania już wszczętego.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła dwie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Pierwsza skarga została nadana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który następnie przesłał ją do organu odwoławczego. Druga skarga, o identycznej treści, została nadana za pośrednictwem organu odwoławczego. Sąd rozpatrywał skargę wniesioną bezpośrednio do sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją wskazaną w osnowie niniejszego orzeczenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta W. przez Starszego Administratora ds. świadczeń rodzinnych i alimentacyjnych z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] odmawiającą przyznania M. S. (zwanej dalej skarżącą) świadczenia z funduszu alimentacyjnego. W zaskarżonej decyzji pouczono skarżącą o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Zaskarżoną decyzję odebrała skarżąca osobiście w dniu 15 października 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Pomimo prawidłowego pouczenia, skarżąca złożyła skargę na wskazaną decyzję bezpośrednio do tutejszego Sądu. Jak wynika z daty stempla pocztowego skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 7 listopada 2012 r., natomiast wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 9 listopada 2012 r. Bezzwłocznie, bo w tym samym dniu, Sąd przesłał skargę do organu odwoławczego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV KO 78/12, a następnie pod sygn. akt IV SA/Wr 801/12. Drugi egzemplarz tej samej skargi skarżąca wysłała również w dniu 7 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) za pośrednictwem placówki pocztowej na adres organu odwoławczego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 800/12. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, czy nie zachodzi jedna z przesłanek uzasadniających odrzucenie skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądowo-administracyjnym w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, publ. LEX nr 505351; z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 779/07, publ. LEX nr 485379; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07, publ. LEX nr 470146; postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 633/10, publ. LEX 777832 oraz z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 759/09, publ. LEX 642988; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, publ. LEX nr 381707; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, publ. LEX nr 284737). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku", określany jako zawisłość prawna, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny i trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia odrzucającego skargę lub postanowienia umarzającego postępowanie. Niedopuszczalne jest zatem skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tej samej sprawie, tj. w warunkach tożsamości przedmiotu postępowania oraz tożsamości jego stron, zarówno wtedy, gdy sprawa została już przez sąd prawomocnie osądzona, co oznacza wydanie przez Sąd orzeczenia co do istoty sprawy, które jest prawomocne, jak i wtedy gdy sprawa jest jeszcze w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła w terminie ustawowym, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., dwie skargi o identycznej treści na tę samą decyzję. Występuje w nich zatem tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Obie nadane zostały w urzędzie pocztowym w dniu 7 listopada 2012 r. Pierwszą z tych skarg wysłała bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, do którego wpłynęła w dniu 9 listopada 2012 r. Bezzwłocznie, bo w tym samym dniu, Sąd przekazał pismo do właściwego organu odwoławczego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 801/12. Zatem należy przyjąć, że skarga ta do tutejszego Sądu została wniesiona w dniu 9 listopada 2012 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu). Drugą skargę, zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, skarżąca nadała na adres organu odwoławczego, a zatem ta została wniesiona do tutejszego Sądu w dniu 7 listopada 2012 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 800/12. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 9 listopada 2012 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu), zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 801/12 została wniesiona w toku postępowania już wszczętego skargą nadaną w dniu 7 listopada 2012 r. w urzędzie pocztowym na adres organu odwoławczego, zarejestrowaną w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Wr 800/12. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił niniejszą skargę, jako później wniesioną i zatem niedopuszczalną, co orzeczono w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło