IV SA/Wr 937/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka- Ostrowska Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Dobosiewicz- Sass po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany lub uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013r. nr [...] oddala skargę. Przedmiotem skargi Z. R. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie SKO z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany lub uchylenia postanowienia w/w Kolegium z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...], odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012r., Nr [...] uchylającej w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2012r., Nr [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu zasiłku celowego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia . Powyższe rozstrzygnięcie Kolegium oparło na następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z dnia 20 września 2012r. skarżący zwrócił się do organu I instancji o przyznanie zasiłku celowego. Decyzją Prezydenta W. z dnia [...] października 2012r., Nr [...] omówiono przyznania skarżącemu przedmiotowego zasiłku celowego. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego od powyższej decyzji, Kolegium w/w decyzją z dnia [...] października 2012r., Nr [...] uchyliło w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2012r., Nr [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu zasiłku celowego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kierownik Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., działając z upoważnienia Prezydenta W., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzjami z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] i [...], odmówił przyznania Z. R. zasiłków celowych na potrzeby wskazane przez wnioskującego. W dniu 1 marca 2013 r. do Kolegium wpłynęło podanie Z. R., zawierające w swej treści, m.in., żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] - z powołaniem się na przepis art. 156 § 1 pkt 1 i 2, w związku z art. 157 § 1 i 2 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...], Kolegium odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2012 r. Nr [...]. W dniu 10 lipca 2014 r. do Kolegium wpłynęło podanie Z. R. z wnioskiem o "zmianę lub uchylenie" m.in. powyższego postanowienia "w oparciu o art. 154 k.p.a.". W wyniku rozpoznania powyższego wniosku, Kolegium opisanym wyżej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...], wydanym w oparciu o przepis art.61a § 1 k.p.a. - odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie zmiany lub uchylenia w trybie art. 154 k.p.a. powyższego postanowienia Kolegium z dnia [...] maja 2013r., Nr [...]. W motywach podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że zgodnie z art. 154 § 1 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który, ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W przypadkach określonych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji (§ 2). W myśl art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Stosownie zaś do art. 61 a § 1 k.p.a., gdy żądanie o wszczęcie postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania służy zażalenie (art. 61 a § 2 k.p.a.). Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 61 a § 1 k.p.a., wszczęcie postępowania - na wniosek - wymaga uprzedniej kontroli ze strony organu administracji publicznej, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne warunkujące jego dopuszczalność. Ustawodawca nie określił co należy rozumieć pod sformułowaniem "z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte". Oznacza to, że odmowa wszczęcia postępowania może mieć miejsce, gdy wystąpi niedopuszczalność wszczęcia takiego postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych. Postanowienie wydane na tej podstawie jest zatem wynikiem m.in. oceny zdolności do działania w sprawie osoby wnoszącej żądanie, legitymacji strony lub istnienia przeszkód prawnych ustanowionych w ustawach odrębnych. Zdaniem Kolegium - z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Jak zauważono wcześniej – podkreśliło dalej Kolegium, zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 k.p.a. oraz art. 109 -113 k.p.a., a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 k.p.a. - również art. 145-152 k.p.a. oraz art. 156-159 k.p.a., z tym że zamiast decyzji, o której, mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a., wydaje się postanowienie. Odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów art. 145 -152 k.p.a. oraz art. 156 -159 k.p.a. do postanowień, na które przysługuje zażalenie, oznacza zdaniem Kolegium dopuszczalność wyłącznie wznowienia postępowania w sprawach zakończonych takimi postanowieniami oraz stwierdzenia ich nieważności. Z tego odesłania wynika, że nie są możliwe uchylenie lub zmiana takich postanowień na podstawie art. 154, 155 i 161 k.p.a.. Weryfikacja kwestionowanego przez Z. R. postanowienia, w trybie art. 154 k.p.a., jest zatem prawnie niedopuszczalna. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący stwierdził m. innymi, cyt.: "(...) Odmowa wszczęcia postępowania jest rażącym naruszeniem prawa, gdyż uchybia prawu z art. 61a § 2 k.p.a. na wniosek złożony w terminie w dniu 15 lipca 2013 r. i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 10 lipca 2014 r.(...)". Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. nie podzieliło zarzutów wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy i zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2014r., nr [...], utrzymało w mocy opisane wyżej postanowienie Kolegium z dnia [...] sierpnia 2014 r. W uzasadnieniu powołując się na przepis art.61 a § 1 k.p.a. Kolegium wskazało, że przesłanką wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania może być, więc nie tylko brak legitymacji procesowej wnoszącego żądanie (przesłanka podmiotowa), ale także wynikać to może z innych przyczyn. Przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w art 61a § 1 k.p.a., należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Omawiana regulacja ma więc zastosowanie wówczas, gdy podanie jednostki ma na celu zainicjowanie nowego postępowania w określonej sprawie administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., które jednak nie może zostać skutecznie uruchomione ze względu na istniejące przeszkody o charakterze przedmiotowym bądź podmiotowym. Stosownie do art. 154 § 1 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Wnioskiem z dnia 10 lipca 2014 r. Z. R. zażądał zmiany lub uchylenia w oparciu o art. 154 k.p.a. postanowienia Kolegium z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012 r. Nr [...]. Przedmiotowe postanowienie wydane zostało na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Zdaniem Kolegium, wynikające z art. 126 k.p.a. odesłanie do art. 145 -152 k.p.a. oraz art. 156 -159 k.p.a. - uprawnia wyłącznie do wznowienia postępowania w sprawach zakończonych takimi postanowieniami oraz stwierdzenia ich nieważności. Brak jest natomiast podstaw do zmiany lub uchylenia takich postanowień w trybie art. 154 k.p.a. W konsekwencji należy uznać, że weryfikacja kwestionowanego przez Z. R. postanowienia, w trybie art. 154 k.p.a., jest prawnie niedopuszczalna. W ocenie Kolegium taki stan sprawy wyczerpuje znamiona pojęcia "uzasadnionych przyczyn", z powodu których postępowanie nie może być wszczęte. Tym samym Kolegium nie znalazło żadnych podstaw faktycznych i prawnych do uchylenia zaskarżonego postanowienia i zobligowane było utrzymać je w mocy. W skardze na powyższe postanowienie, wniesionej do tut. Sądu, skarżący Z. R. wniósł o stwierdzenie nieważności postanowień i cyt.: "(...) wszczęcie postępowania w trybie art. 154 i 145 k.p.a.", a także o zawieszenie postępowania gdyż przed złożeniem skargi do WSA zwróciłem się do Kolegium w dniu 1 marca 2013 r. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012 r. w trybie art. 156 k.p.a., a obecna sprawa jak wynika z uzasadnienia postanowienia jest zależna od rozstrzygnięcia w kwestii nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2014 r.(...)." Nadto skarżący powołując przepis art.24 § 1 pkt 5 k.p.a. , zarzucił, że w wydaniu zaskarżonego postanowienia uczestniczył członek Kolegium R. R., a zgodnie z prawem nie mógł on uczestniczyć w sprawie, w której brał udział w niższej instancji. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z tych samych powodów, jakie zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Nadto Kolegium wniosło, o nieuwzględnianie wniosku Z. R. o zawieszenie postępowania sądowego, jako pozbawionego podstaw prawnych i faktycznych. Kolegium podkreśliło, że skarżący przeoczył fakt, iż wniosek z 1 marca 2003r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012r., Nr [...] został już rozpatrzony, poprzez wydanie w dniu [...] maja 2013r. postanowienia Nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji, gdy nadto postanowieniem z dnia [...] października 2013r., Nr [...] Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia [...], a postanowieniem z dnia [...] listopada 2013r., Nr [...] – po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – Kolegium utrzymało w mocy postanowienie [...]. W kwestii pozostałych zarzutów zawartych w skardze, Kolegium poprzestało na stwierdzeniu, że decyzją z dnia [...] października 2012 r. nie stwierdziło nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2012 r., lecz uchyliło ją do ponownego rozpatrzenia. Nadto organ podkreślił, że skarga ma za przedmiot postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany lub uchylenia, w trybie art. 154 k.p.a., postanowienia Kolegium z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012 r., Nr [...]. W składzie orzekającym w żadnej z tych spraw nie brał udział ten sam członek Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji/postanowienia. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, jak i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany lub uchylenia postanowienia w/w Kolegium z dnia [...] maja 2013r., Nr [...], odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012r., Nr [...] uchylającej w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2012r., Nr [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu zasiłku celowego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jak to już wyżej Sąd podkreślił, przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2014r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie SKO z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...], wydane w oparciu o przepis art.61a § 1 k.p.a. w związku z art.154 k.p.a. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zmiany lub uchylenia postanowienia w/w Kolegium z dnia [...] maja 2013r., Nr [...], odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012r., Nr [...] uchylającej w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2012r., Nr [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu zasiłku celowego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazać należy, że w/w przepis art. 61a § 1 k.p.a. stanowi, iż w sytuacji gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a. zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Istotne jest przy tym, że tak w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż powołany wyżej przepis, obowiązujący od dnia 11 kwietnia 2011 r., dodany ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 6, poz.18), pozwala na wyraźniejsze niż dotychczas, rozróżnienie wstępnego etapu postępowania administracyjnego, tj. jego wszczęcia, od etapu merytorycznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia żądania strony co do istoty przez wydanie decyzji administracyjnej (por. Andrzej Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 61a Kodeksu postępowania administracyjnego, publ. LEX; por. wyroki WSA : w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2011 r. sygn. II SA/Ol 893/11; w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. III SA/Gd 464/11; w Krakowie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. II SA/Kr 1356/11, w Warszawie z 6 marca 2012r., sygn. VII SA/Wa 2356/11; w Łodzi z 13 marca 2012r., sygn. II SA/Łd 46/12). Zauważyć przy tym również należy, że ustawodawca w cyt. wyżej art. 61a § 1 k.p.a. przewidział dwie samodzielne (niezależne) przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Pierwszą z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną. Drugą, niezależną przesłanką do wydania postanowienia w trybie art. 61a § 1 k.p.a. jest zaistnienie "innych uzasadnionych przyczyn" uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Z treści cytowanego powyżej przepisu art.61a § 1 k.p.a. wynika zatem obowiązek organu przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku, w tym wniosku o zmianę lub uchylenie decyzji/postanowienia pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających merytoryczne rozpatrzenie podania. Samo, bowiem złożenie przedmiotowego wniosku nie jest tożsame z wszczęciem postępowania w sprawie, lecz jedynie uruchamia etap wstępny w ramach, którego właściwy organ ocenia podmiotową i przedmiotową dopuszczalność wykorzystania danej instytucji procesowej. Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że skarżący w podaniu z dnia 10 lipca 2014r. wystąpił do Kolegium z żądaniem zmiany lub uchylenia w oparciu o przepis art. 154 k.p.a., opisanego wyżej postanowienia tegoż Kolegium z dnia [...] maja 2013r., Nr [...], odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012r., Nr [...] uchylającej w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2012r., Nr [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu zasiłku celowego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wnioskodawca w przytoczonym powyżej piśmie/podaniu w sposób wyraźny i precyzyjny określił treść swojego żądania z równoczesnym wskazaniem podstawy prawnej, co oznacza, że organ rozstrzygający niniejszą sprawę związany był powyższym żądaniem. Przytoczyć w tym miejscu należy treść w/w przepisu art. 154 § 1 k.p.a., zgodnie z którym decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Jak wynika z cytowanego wyżej przepisu art. 154 § 1 k.p.a., tryb nadzwyczajny zmiany aktu administracyjnego uregulowany w art. 154 k.p.a. odnosi się wprost, jedynie do decyzji administracyjnych. Oznacza to, że wskazany w powyższym przepisie tryb mógłby być stosowany również do postanowień, o ile wyrażona byłby w tym zakresie wola ustawodawcy. Istotne jest przy tym, że stosowanie przepisów odnoszących się tylko do decyzji, także do postanowień, zostało przez ustawodawcę uregulowane w art. 126 k.p.a. I tak zgodnie z tym przepisem do postanowień, na które służy zażalenie stosuje się odpowiednio przepisy art. 145-152 oraz art. 156-159. W regulacji tej niewątpliwie pominięty został m.in. przepis art. 154 k.p.a. Oznacza to, iż postanowienie, nie może zostać wzruszone w postępowaniu nadzwyczajnym, uregulowanym w art. 154 k.p.a. (por. np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2403/13 oraz z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 804/13 dostępne w CBOSA; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe stanowisko Sądu zbieżne jest ze stanowiskiem prezentowanym w doktrynie, gdzie przyjęte zostało, iż odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów art. 145-152 k.p.a. oraz art. 156 -159 k.p.a. do postanowień, na które przysługuje zażalenie, oznacza dopuszczalność wznowienia postępowania w sprawach zakończonych takimi postanowieniami oraz stwierdzenia ich nieważności. Z tego odesłania wynika, że nie są możliwe uchylenie lub zmiana takich postanowień na podstawie art. 154, 155 i 161 k.p.a. (por. Andrzej Wróbel, Komentarz do art.126 Kodeksu postępowania administracyjnego, publ. LEX). Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławczego w sposób prawidłowy zastosowało dyspozycję cytowanego powyżej przepisu. art. 61a § 1 k.p.a. Tak jak to już wyżej Sąd zauważył, odmowa wszczęcia postępowania może mieć miejsce, gdy wystąpi niedopuszczalność wszczęcia postępowania z przyczyn podmiotowych (w przypadku kiedy żądanie zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną), bądź z przyczyn przedmiotowych (inne uzasadnione przyczyny). Zgodzić się w pełni należy ze stanowiskiem Kolegium, że w niniejszej sprawie wystąpiła przyczyna przedmiotowa niedopuszczalności wszczęcia postępowania, skoro skarżący wnosił o wszczęcie postępowania na podstawie art. 154 k.p.a., żądając zmiany lub uchylenia w/w postanowienia Kolegium z dnia [...] maja 2013r., nr [...], odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] października 2012r., Nr [...] uchylającej w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2012r., Nr [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu zasiłku celowego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy zaś postępowanie takie jest niedopuszczalne, albowiem tryb przewidziany w art. 154 § 1 k.p.a. nie może być stosowany wobec postanowień. Materiał dowodowy oraz treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, pozwala tym samym na stwierdzenie, że trafnie Kolegium przyjęło, iż w rozpoznawanej sprawie zaistniała jedna z wyżej wskazanych w cyt. wyżej art.61a § 1 k.p.a. okoliczności, uniemożliwiająca wszczęcie postępowania administracyjnego. Sąd nie podzielił także zarzutu skarżącego, że wydając w sprawie zaskarżone postanowienie, Kolegium orzekało w niewłaściwym składzie. Z materiału dowodowego sprawy jednoznacznie wynika, że Kolegium orzekało we właściwych składach wydając tak zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014r., Nr [...]. Nadto niezasadny był również wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania, albowiem w sprawie nie zachodziły przesłanki z art. 125 § 1 p.p.s.a , jak również z art.56 p.p.s.a. W konsekwencji powyższego, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, a do czego ograniczają się kompetencje Sądu, nie wykazała by postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów, o którym stanowi art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie mógł uwzględnić skargi Z. R. i wobec tego oddalił ją w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd orzeczono jak w sentencji.