1 CR 759/55
PostanowienieIzba Cywilna1956-05-17
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd drugiej instancji, przeprowadzając po przesłuchaniu stron dalsze dowody, jest zobowiązany do ponownego przesłuchania stron, zwłaszcza w sprawie o rozwód, gdy jedna ze stron o to wnosi?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że zgodnie z art. 311 § 1 k.p.c., po przeprowadzeniu dalszych dowodów po przesłuchaniu stron, w zasadzie należy powtórzyć przesłuchanie stron. Jest to obowiązkowe w sprawie o rozwód, gdy jedna ze stron zażąda powtórzenia tego dowodu (art. 429 k.p.c.). Ponadto, sposób protokołowania zeznań świadków, polegający na odwoływaniu się do zeznań innego świadka, jest niedopuszczalny.Stan faktyczny
Powód wniósł o rozwód. Sąd Wojewódzki oddalił powództwo, uznając powoda za wyłącznie winnego rozkładu pożycia małżeńskiego. Powód wniósł rewizję, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych. Strony pozostawały w rozłączeniu przez okres ponad 6 lat, następnie podjęły próbę wspólnego pożycia, która trwała 3 miesiące, po czym ponownie się rozstały i pozostają w rozłączeniu od ponad 3 lat.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Wojewódzkiego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Lipiński (sprawozdawca). Sędziowie: T. Byliński, M. Wilewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Sylwestra G. przeciwko Salomei G. o rozwód, po rozpoznaniu rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy z dnia 30 listopada 1954 r.,zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu dla m.st. Warszawy.Uzasadnienie faktyczneStrony zawarły małżeństwo w 1936 r. Z małżeństwa jest córka urodzona w 1944 r. Sąd Wojewódzki oddalił powództwo Sylwestra G. o rozwód, ustalając, co następuje;Powód często zdradzał żonę, nie dawał na utrzymanie rodziny. Po wyzwoleniu powód ze względu na stan swego zdrowia przeniósł się na stałe do Zakopanego, pozwana zaś pozostała w Warszawie. W Zakopanem powód żył kolejno z dwiema kobietami. W końcu 1952 r. pozwana udała się do Zakopanego i tam strony zamieszkały wspólnie i nawiązały współżycie, ale rozeszły się znów po 3 miesiącach. To rozejście wywołał powód, który sprowadzał do mieszkania stron kobiety i utrzymywał z nimi stosunki, nie dawał na utrzymanie rodziny i doprowadzał do kłótni z pozwaną. Rozłączenie stron datuje się od lutego 1953 r. Winę za rozkład ponosi wyłącznie powód.Wyrok powyższy zaskarżył powód, domagając się jego uchylenia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...). Słusznie rewizja zarzuca naruszenie art. 311 i 429 k.p.c.Przesłuchanie stron odbyło się na rozprawie w dniu 24 maja 1954 r. Otworzywszy następnie rozprawę na nowo, Sąd Wojewódzki przeprowadził szereg dalszych dowodów i mimo wniosku pełnomocnika powoda, zgłoszonego na rozprawie w dniu 27 listopada 1954 r., zamknął rozprawę, nie przesłuchawszy ponownie stron.Z przepisu art. 311 § 1 k.p.c. głoszącego, że dowód z przesłuchania stron odbywa się "po wyczerpaniu środków dowodowych", wynika, że w razie przeprowadzenia po przesłuchaniu stron dalszych dowodów należy w zasadzie powtórzyć przesłuchanie stron. Jest to obowiązkowe w sprawie o rozwód, gdy jedna ze stron w takim stanie rzeczy zażąda powtórzenia dowodu z przesłuchania stron (art. 429 k.p.c.).Zasadny jest też zarzut co do sposobu zaprotokołowania zeznań świadków B. i J. Protokołowanie zeznań świadka w ten sposób, że świadek zeznał "tak, jak świadek X", jest oczywiście niedopuszczalne (...).Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy mieć na uwadze, co następuje:Z punktu widzenia przewidzianej w art. 30 § 2 kod. rodz. przesłanki długotrwałości rozłączenia stron nie można pominąć okoliczności, że strony przed ostatnią próbą nawiązania pożycia nie współżyły ze sobą przez szereg lat. Wskazanie w wytycznych Sądu Najwyższego, że za okres długotrwałego rozłączenia w rozumieniu art. 30 § 2 kod. rodz. należy w zasadzie uważać okres nie krótszy niż lat 5, ma charakter wskazówki kierunkowej, a nie sztywnej "recepty", nadającej się do zastosowania w każdym wypadku.W niniejszej sprawie, skoro strony pozostawały w rozłączeniu przez okres przeszło 6 lat, następnie po 3-miesięcznej próbie podjęcia pożycia znów się rozeszły i od tego czasu upłynęło znów z górą 3 lata, to gdyby nawet się zdarzyło, że owa nieudana próba nawiązania pożycia "przerwała" okres rozłączenia, należy i tak przyjąć, że z punktu widzenia przesłanki długotrwałości rozłączenia nie ma obecnie przeszkód do zastosowania przepisu art. 30 § 2 kod. rodz.
Powiązane orzeczenia
- C 1339/51 1952-06-20Czy sąd może ograniczyć się do przesłuchania jednej strony w sprawie o rozwód, jeśli przeprowadzenie dowodu z przesłuchania drugiej strony napotyka na przeszkody natury faktycznej?
- 2 CR 47/62 1962-10-10Czy sąd drugiej instancji, uchylając wyrok sądu pierwszej instancji w sprawie o rozwód, powinien wziąć pod uwagę wcześniejszy prawomocny wyrok oddalający powództwo, nawet jeśli nie zawierał on uzasadnienia?
- 3 CR 462/58 1958-12-17Czy Sąd Wojewódzki prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie o rozwód, pomijając wnioski dowodowe powódki i opierając się na prywatnych informacjach ławników?
- II C 355/53 1953-12-30Czy pominięcie przez sąd dowodu ze świadków, mimo że był on kluczowy dla wyjaśnienia istotnych zarzutów dotyczących zachowania stron w małżeństwie, stanowi naruszenie przepisów postępowania, które uzasadnia uchylenie wyr…
- II C 1679/53 1954-07-05Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ograniczył postępowanie dowodowe do przesłuchania stron w sprawie o rozwód, gdy pozwany uznał powództwo, a następnie cofnął swoje oświadczenie o uznaniu powództwa?
Powołane przepisy
art. 311art. 311 § 1 KPCart. 429 KPCart. 30 § 2§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.