4 CR 28/59

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Lipiński (sprawozdawca). Sędziowie: W. Święcicki, Z. Wiszniewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z wniosku Leontyny L. o sprostowanie aktu urodzenia Anieli L., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na postanowienie Sądu Powiatowego w Miliczu z dnia 11 października 1957 r.,zaskarżone postanowienie zmienił i wniosek oddalił.Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy na wniosek Leontyny L. sprostował akt urodzenia jej dziecka w ten sposób, że w rubryce "ojciec" skreśla się nazwisko "L.". Sąd Powiatowy wyraził pogląd, że przy sporządzaniu aktu urodzenia naruszony został przepis art. 34 ust. 2 prawa o aktach stanu cywilnego, skoro wpisane zostało nazwisko matki jako nazwisko ojca, mimo że matka wskazała imię, które ma być wpisane jako imię ojca. Zdaniem Sądu Powiatowego nazwisko matki jako nazwisko ojca wolno wpisać tylko wówczas, gdy przedstawiciel ustawowy dziecka nie wskazał imienia, które ma być wpisane jako imię ojca. Jeżeli je wskazał, należy wpisać wskazane imię, a rubrykę "nazwisko ojca" zostawić pustą.Powyższe postanowienie zaskarżył rewizją nadzwyczajną Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego.Jak słusznie wywodzi rewizja nadzwyczajna, przyjęta przez Sąd Powiatowy wykładnia art. 34 ust. 2 pr. o a.s.c. jest błędna i zupełnie wypacza cel społeczny przepisu.Kierownik urzędu stanu cywilnego obowiązany jest przy sporządzaniu aktu urodzenia dziecka, co do którego nie nastąpiło ustalenie ojcostwa w sposób prawem przepisany, w każdym wypadku z urzędu wpisać nazwisko matki jako nazwisko ojca. Jako imię ojca wpisać ma imię wskazane przez przedstawiciela ustawowego dziecka, a jeżeli wskazanie nie nastąpi - imię, które sam wybierze. Wskazanie czy niewskazanie imienia, które ma być wpisane jako imię ojca, nie ma oczywiście żadnego wpływu na istniejący zawsze obowiązek wpisania nazwiska matki jako nazwiska ojca. W aktach urodzenia sporządzanych pod rządem obecnie obowiązującego prawa o a.s.c. pozostawienie pustej rubryki "nazwisko ojca" nie jest w ogóle dopuszczalne. Skoro kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w Ż. wpisał - jako nazwisko ojca - nazwisko matki "L." a jako imię ojca - wskazane przez matkę imię "Walenty" oraz sporządził o tym adnotację w rubryce "uwagi", to postąpił zgodnie z przepisem art. 34 ust. 2 pr. o a.s.c.Wobec tego, że akt, którego wniosek o sprostowanie dotyczył, sporządzony został prawidłowo, wniosek podlegał oddaleniu. Zmiana zaskarżonego postanowienia jest dopuszczalna pomimo wniesienia rewizji nadzwyczajnej po upływie terminu przewidzianego w art. 399 § 1 k.p.c., gdyż zaskarżone postanowienie, jako zakłócające prawidłową rejestrację stanu cywilnego, narusza interes Państwa Ludowego.Wnioskodawczyni myli się, jeśli sądzi (zeznanie na rozprawie w dn. 11 października 1957 r.), że fakt wpisania w akcie urodzenia jej córki nazwiska "L." jako nazwiska ojca stoi na przeszkodzie wytoczeniu powództwa o ustalenie ojcostwa rzeczywistego ojca dziecka. Wpisanie w akcie urodzenia dziecka nieznanego ojca fikcyjnego imienia i nazwiska ojca ma na celu stworzenie w treści wypisów aktu pozorów, że ojcostwo jest ustalone, ale rzecz jasna nie tylko nie oznacza to, iż ojcostwo jest rzeczywiście ustalone, lecz świadczy właśnie o stanie wręcz przeciwnym. Fakt, że wpisane w akcie urodzenia dziecka dane o ojcu nie dotyczą rzeczywistego ojca, wynika jednak tylko z treści odpisu zupełnego aktu urodzenia, dlatego też do pozwu o ustalenie ojcostwa powinien być dołączony odpis zupełny aktu urodzenia dziecka, a nie wypis tego aktu. Z wypisu bowiem aktu urodzenia nie można się dowiedzieć, czy figurujące w nim imię i nazwisko ojca dotyczą mężczyzny, którego ojcostwo w stosunku do dziecka zostało ustalone, czy też są to dane fikcyjne wpisane na podstawie art. 34 ust. 2 pr. o a.s.c. (taki właśnie jest cel tego przepisu).