4 CR 618/61

Skład orzekającyPrzewodnicząca: sędzia W. Formański. Sędziowie: K. Lipiński (sprawozdawca), F. Wesely.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Józefa S. przeciwko Przedsiębiorstwu Budownictwa Miejskiego w G. o odszkodowanie, na skutek rewizji powoda od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 20 lutego 1961 r.,zaskarżone postanowienie uchylił.Uzasadnienie faktycznePowód, działając bez pomocy adwokata, wytoczył powództwo o odszkodowanie za wypadek przy pracy, określając pozwanego w sposób niedokładny. Sąd Powiatowy dla m. Gdańska, przed którym sprawa początkowo się toczyła, doręczył odpis pozwu Przedsiębiorstwu Transportowemu Budownictwa w G., w którym powód w chwili wypadku był zatrudniony. Następnie Sąd Powiatowy postanowił, w związku ze zwolnieniem powoda od kosztów, ustanowić dla niego adwokata. Po wyznaczeniu adwokata, przekazaniu sprawy według właściwości rzeczowej Sądowi Wojewódzkiemu w Gdańsku i po zgłoszeniu przez pozwane Przedsiębiorstwo Transportowe zarzutu braku legitymacji biernej, pełnomocnik powoda w piśmie procesowym z 18 lutego 1961 r. (pozew wpłynął 24 listopada 1959 r.) oświadczył, iż pierwotne żądanie powoda dotyczy dwóch przedsiębiorstw: Przedsiębiorstwa Transportowego Budownictwa w G. oraz Przedsiębiorstwa Budownictwa Miejskiego w G. jako dłużników solidarnych.Postanowieniem z 20 lutego 1961 r. Sąd Wojewódzki odrzucił wniosek powoda, w którym wskazuje on jako drugiego pozwanego Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego w G.To postanowienie zaskarża powód, słusznie określając je jako postanowienie o odrzuceniu pozwu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył co następuje:Przytoczone przez Sąd Wojewódzki okoliczności nie uzasadniają zaskarżonego orzeczenia. Jeżeli bowiem powód w toku procesu przeciwko jednemu porwanemu "rozszerza" powództwo przez wskazanie innej osoby jako współpozwanego, czego po zawiśnięciu sporu uczynić nie może (por. orzeczenie SN z 28.III.1957 r., OSPiKA z. 3/1958, poz. 72 z glosą Resicha), to w istocie wytacza on przeciwko tej osobie nowe powództwo o to samo roszczenie, o które już sprawa przeciwko pierwotnemu pozwanemu się toczy. Nowy pozew nie może być odrzucony tylko dlatego, że został zgłoszony w postaci pisma procesowego w innej sprawie. Będąc zdania, że pismo procesowe powoda wskazujące Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego w G. jako współpozwanego, stanowi wyraz niedopuszczalnego zamiaru rozszerzenia podmiotowego zakresu powództwa (że więc proces przeciwko temu pozwanemu się nie toczy), Sąd Wojewódzki powinien był potraktować to pismo jako samoistny pozew, założyć odrębne akta, wezwać - gdyby zaszła potrzeba - powoda do stosownego poprawienia czy uzupełnienia tego pisma (art. 137 k.p.c.), a następnie nadać normalny bieg nowej sprawie, stosując ewentualnie art. 215 k.p.c.Podniesiona przez skarżącego kwestia, czy pierwotny pozew obejmował również żądanie zasądzenia odszkodowania od Przedsiębiorstwa Budownictwa Miejskiego - jest w obecnym stadium sprawy bezprzedmiotowa. Tak czy inaczej bowiem nie mógł Sąd Wojewódzki odrzucić pozwu przeciwko temu Przedsiębiorstwu, od tego zaś, że Sąd potraktuje pismo procesowe powoda jako odrębny pozew, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Kwestia ta stałaby się aktualna dopiero wtedy, gdyby Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego podniosło zarzut przedawnienia i gdyby Sąd Wojewódzki uznał, że w grę wchodzi termin przedawnienia, który upłynąłby, gdyby się go liczyło od wypadku, przed złożeniem pisma potraktowanego jako pozew. Wówczas to dla ustalenia, kiedy bieg terminu przedawnienia został przerwany, trzeba by dopiero rozstrzygnąć, czy pierwotny pozew był zwrócony również przeciwko Przedsiębiorstwu Budownictwa Miejskiego. Póki nie zapadł wyrok przeciwko temuż Przedsiębiorstwu Budownictwa Miejskiego, rozważana kwestia nie może być rozstrzygana w II instancji.