V K 80/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Paluch.Sędziowie: M. Szerer, M. Dźbikowski (sprawozdawca).Prokurator: S. Majewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Eugeniusza M. oskarżonego z art. 251 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej od postanowienia Sądu Powiatowego w Węgrowie z dnia 4 listopada 1961 r., na podstawie art. 394 do 396, 400, 213, 214, 383 p. 3, 388 § 1 k.p.k.uchylił zaskarżone postanowienie; przywrócił oskarżonemu Eugeniuszowi M. termin na złożenie Sądowi Powiatowemu w Węgrowie wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 14 września 1961 r. (...).Sąd Powiatowy w Węgrowie wyrokiem z dnia 14 września 1961 r. skazał oskarżonego Eugeniusza M. na podstawie art. 251 k.k. na karę 3 miesięcy aresztu.Oskarżony Eugeniusz M., występujący w sprawie bez obrońcy, wniósł bezpośrednio do Sądu Wojewódzkiego dla Województwa Warszawskiego w dniu 20 września 1961 r., a więc w terminie zawitym siedmiu dni, przewidzianym w art. 337 § 1 k.p.k., pismo, z którego treści wynika, że intencją oskarżonego było odwołanie się od wyroku Sądu Powiatowego.Sąd Wojewódzki przesłał wymienione pismo do Sądu Powiatowego w Węgrowie, gdzie wpłynęło ono 28 września 1961 r., i na tej podstawie przewodniczący wydziału odmówił przyjęcia go, jako złożonego po terminie, traktując je jako rewizję.Po otrzymaniu zarządzenia o nieprzyjęciu rewizji oskarżony Eugeniusz M. wniósł podanie o przywrócenie mu terminu do założenia rewizji, wyjaśniając, że bronił się bez pomocy adwokata, napisał sam rewizję i wysłał ją bezpośrednio do Sądu Wojewódzkiego. Sąd Powiatowy postanowieniem z dnia 4 listopada 1961 r. podania tego nie uwzględnił.Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości zarzuca temu postanowieniu na podstawie przepisu art. 371 pkt 2 k.p.k. obrazę art. 211 k.p.k. wskutek niedoręczenia oskarżonemu Eugeniuszowi M. odpisu wyroku z uzasadnieniem i uniemożliwienia mu zaskarżenia wyroku I instancji.Na zasadzie art. 383 pkt 3, 388 § 1 oraz 394-396 k.p.k. rewizja wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia, o uznanie, że oskarżony Eugeniusz M. złożył wniosek o doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem w przewidzianym terminie, i o przekazanie sprawy Sądowi Powiatowemu w Węgrowie celem nadania temu wnioskowi biegu.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Rewizja słusznie zarzuca, że jakkolwiek w myśl art. 367 § 1 k.p.k. rewizję należy złożyć w terminie zawitym, wskazanym w art. 211 k.p.k., do sądu, który wydał wyrok w I instancji, to jednak nie można przyjąć, że złożenie rewizji bądź wniosku o uzasadnienie wyroku do sądu II instancji, miejscowo i rzeczowo właściwego (jak to miało w tej sprawie miejsce), stanowi tego rodzaju uchybienie, iżby miało ono pozbawić oskarżonego przysługującego mu prawa do obrony.Z pisma oskarżonego wynika jasno jego zamiar wykorzystania wspomnianego prawa obrony. Termin zawity siedmiu dni od daty ogłoszenia sentencji wyroku również został przez oskarżonego zachowany.W omówionej wyżej sytuacji procesowej błąd oskarżonego sprowadza się do tego, że mylnie zaadresował pismo. Błąd ten nie jest tak dalece istotny, żeby uzasadniał nieuwzględnienie wniesionego we właściwym trybie i terminie wniosku oskarżonego o przywrócenie terminu i przesłanie oskarżonemu odpisu wyroku z uzasadnieniem.Z przyczyn powyższych Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.