4 CZ 48/56

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Eryka K. przeciwko Marii K. o rozwód, po rozpoznaniu zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy z dnia 8 grudnia 1956 r. zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym przez pozwaną postanowieniem Sąd Wojewódzki stwierdził w oparciu o przepis art. 431 k.p.c., że na powodzie nie ciąży w okresie trwania procesu rozwodowego obowiązek uiszczania żonie renty alimentacyjnej przyznanej wyrokiem Sądu Powiatowego w Bydgoszczy z dnia 22 kwietnia 1953 r. Orzeczenie to Sąd Wojewódzki oparł na ustalonym fakcie, że pozwana pracuje i zarabia miesięcznie od 812 do 1293 zł, powód zaś nie pracuje z powodu niezdolności do pracy.Zarzut zażalenia pozwanej, iż Sąd nie uwzględnił faktu, że pozwana pracuje choć jest niezdolna do pracy jest chybiony. W świetle art. 14 i 74 kod. rodź. zasadniczą okolicznością uzasadniającą powstanie roszczenia alimentacyjnego jest fakt, że osoba żądająca alimentów nie może się. utrzymać własnymi siłami. Natomiast fakt, że osoba ta na swe utrzymanie zarabia mimo niezdolności do pracy, nie ma z tego punktu widzenia istotnego znaczenia. Fakt ten ma to tylko znaczenie, że usprawiedliwia ew. zaprzestanie pracy i uprawnia - dopiero po tym zaprzestaniu - osobę chorą do żądania alimentów. Również drugi zarzut zażalenia jest nieuzasadniony, zgodnie bowiem z ustalonym orzecznictwem jedyną drogą regulowania obowiązków stron wobec rodziny w czasie procesu rozwodowego jest tryb przewidziany w art. 431 k.p.c.